حضرت امام صادق (ع ) فرمودند:
هنگامى كه اراده زيارت حضرت حسين (ع) را نمودى پس آن حضرت را با حالى غمگين و اندوه ناك و ناراحت و ژوليده و گرفته و گرسنه و تشنه زيارت نما.
زيرا حضرتش كشته شدند در حالى كه غمگين و ناراحت و ژوليده و گرفته و گرسنه و تشنه بودند و از آن جناب حوائج و خواسته هاى خود را بخواه و سپس از آنجا برگرد و آن مكان شريف را وطن براى خود قرار مده .(1)

من از كودكى نو كرت بودام
سگ رو سياه درت بوده ام
من آن مرغ عشقم ايا شمع جمع
چو پروانه خاكسترت بوده ام
به امّن يجيب خداى بزرگ
كه من عاشق مضطرت بوده ام
اگر خوب اگر بد مران از درت
كه من كمترين ذاكرت بوده ام

1- ترجمه كامل الزيارات ص 429

منبع: داستانهایی از فضیلت زیارت امام حسین علیه السلام ، تالیف علی میر خلف زاده

حضرت ابى عبداللّه (ع ) فرمودند:
شخصى كه به زيارت قبر حضرت حسين بن على (ع) مى رود، زمانى كه از اهلش جدا شد با اولين گامى كه بر مى دارد تمام گناهانش آمرزيده مى شود.
سپس با هر قدمى كه بر مى دارد پيوسته تقديس و تنزيه شده تا به قبر برسد و هنگامى كه به آنجا رسيد، حق تعالى او را خوانده و با وى مناجات نموده و مى فرمايد:
بنده من ! از من بخواه تا به تو عنايت كنم ، من را بخوان اجابتت نمايم ، از من طلب كن به تو بدهم ، حاجتت را از من بخواه تا برايت روا سازم .
راوى مى گويد، امام (ع) فرمودند:
و بر خداوند متعال حق و ثابت است آنچه را كه بذل نموده اعطاء فرمايد. (1)

1- ترجمه كامل الزيارات ص 432

منبع: داستانهایی از فضیلت زیارت امام حسین علیه السلام ، تالیف علی میر خلف زاده

حضرت ابى عبداللّه (ع) فرمودند:
خداوند متعال فرشتگانى دارد كه موكّل قبر حضرت امام حسين (ع) مى باشند، هنگامى كه شخص قصد زيارت آن حضرت را مى نمايد حق تعالى گناهان او را در اختيار اين فرشتگان قرار مى دهد و زمانى كه وى قدم برداشت فرشتگان تمام گناهانش را محو مى كنند.
سپس قدم دوّم را كه برداشت حسناتش مضاعف مى گردد، تا به حدّى مى رسد كه بهشت برايش واجب و ثابت مى گردد، سپس اطرافش را گرفته و تقديسش مى كنند و فرشتگان آسمان نداء داده و مى گويند: زوّار دوست خداست ، دوست خدا را تقديس نمائيد.
و وقتى زوّار غسل كردند، حضرت محمّد(ص) ايشان را مورد نداء قرار داده و مى فرمايد:
اى مسافران خدا! بشارت باد بر شما كه در بهشت با من هستيد.
سپس اميرالمؤ منين (ع) به ايشان نداء نموده و مى فرمايد: من ضامنم كه حوائج شما را برآورده نموده و بلاء را در دنيا و آخرت از شما دفع كنم ، سپس پيامبر اكرم (ص) با ايشان از طرف راست و چپ ملاقات فرموده تا بالا خره به اهل خود باز گردند.(1)

آشنا كرد خدا عشق ترا با دل ما
از ازل كرد عجين مهر ترا با گِل ما
ما به درياى غمت دل بسپرديم حسين
شده اى خون خدا بحر غمت ساحل ما
اى تو مصباح هدى اى پسر شير خدا
يك نگاه تو كند حل همه مشكل ما
سر تو بر سر نى سر دهد آيات خدا
بفداى سر تو اين سر ناقابل ما
هر كجا نام تو آيد بميان شور و نواست
بجز از اشك در آنجا نبود حاصل ما
به صبا گوى به باغ دلِ ما كن گذرى
عطر جانبخش تو از لطف كند شامل ما
منظر ديده بود بى گل رويت (خاموش )
روشن از جلوه عشق تو شود محفل ما(2)

1- ترجمه كامل الزيارات ص 433

2- گلچين گل نغمه ص 44

منبع: داستانهایی از فضیلت زیارت امام حسین علیه السلام ، تالیف علی میر خلف زاده

شنيدم از امام (ع) كه مى فرمودند:
احدى نيست كه در روز قيامت مگر آنكه آرزو مى كند از زوّار امام حسين (ع) باشد، زيرا مشاهده مى كند با ايشان چه معامله اى شده و چه كرامتى حق تبارك و تعالى درباره آنها منظور مى فرمايد.
و نيز آن حضرت فرمودند:
كسى كه دوست دارد در روز قيامت بر سفره هاى نور بنشيند، پس بايد از زوّار حضرت حسين بن على (ع) باشد.(1)

سلام ما بر حُسين كشته راه خُدا
درود بر روح آن تشنه لب نينوا
سلام بر قاسم و اكبر و هم اصغرش
به امّ كلثوم و برزينب غم پرورش

1- ترجمه كامل الزيارات ص 441

منبع: داستانهایی از فضیلت زیارت امام حسین علیه السلام ، تالیف علی میر خلف زاده

حضرت ابى الحسن الرضا(ع ) نقل نموده و آن جناب از پدر بزرگوارشان حكايت كرده اند كه ابو عبداللّه جعفربن محمّد الصادق (ع ) فرمودند:
ايّام زيارت حضرت امام حسين (ع ) جزء عمر زائر شمرده نشده و از اجلشان محسوب نمى گردد.(1)
امام صادق (ع ) فرمود:
كسى كه مى خواهد در همسايگى رسول خدا(ص ) و حضرت على و فاطمه (عليهاالسلام ) باشد، زيارت حسين بن على (ع ) را ترك نكند.(2)

اى برق عشقت بر دلم
يادِ تو شمع محفلم
باَبى اَنت يا ثاراللّه
يا مولا يا اباعبداللّه

1- ترجمه كامل الزيارات ص 445

2- ترجمه كامل الزيارات ص 446

منبع: داستانهایی از زیارت امام حسین علیه السلام ، تالیف علی میر خلف زاده

عبداللّه بن زراره، مى گويد:
از حضرت ابو عبداللّه (ع ) شنيدم كه مى فرمودند:
در روز قيامت براى زوّار حسين بن على (ع ) بر ساير مردم فضيلت و برترى مى باشد.
عرض كردم ، فضيلتشان چيست ؟
حضرت فرمودند:
پيش از ديگران و چهل سال قبل از آنها به بهشت داخل مى شوند در حالى كه مردم در حساب و موقف مى باشند.(1)

دل تنگم سفر كربلا مى خواهد
آستان بوسى شاه شهدا مى خواهد
روز و شب در غم دورى حسين بيمار است
جرم بيمار چه باشد كه دوامى خواهد(2)

1- ترجمه كامل الزيارات ص 449

2- گلواژه 4، 457

منبع: داستانهایی از فضیلت زیارت امام حسین علیه السلام ، تالیف علی میرخلف زاده

حسين بن ثوير بن ابى فاخته، مى گويد:
حضرت ابوعبداللّه (ع ) فرمودند:
اى حسين ! كسى كه از منزلش بيرون آيد و قصدش زيارت قبر حضرت حسين بن على (ع ) باشد، اگر پياده رود خداوند منّان به هر قدمى كه بر مى دارد يك حسنه برايش نوشته و يك گناه از او محو مى فرمايد.
تا زمانى كه به حائر برسد و پس از رسيدن به آن مكان شريف حق تبارك و تعالى او را از رستگاران قرار مى دهد، تا وقتى كه مراسم و اعمال زيارت را به پايان برساند، كه در اين هنگام او را از فائزين محسوب مى فرمايد، تا زمانى كه اراده مراجعت نمايد، در اين وقت فرشته اى نزد او آمده و مى گويد:
رسول خدا(ص ) سلام رسانده و به تو مى فرمايد:
از ابتداء عمل را شروع كن ، تمام گناهان گذشته ات آمرزيده شد.(1)

1- ترجمه كامل الزيارات ص 431

منبع: داستانهایی از فضیلت زیارت امام حسین علیه السلام ، تالیف علی میر خلف زاده

حضرت (عبد صالح (ع ))مى گويد:
بر آن حضرت داخل شده و سلام كرده و محضرش عرض كردم :
فدايت شوم : همه گروه از مردم حضرت حسين (ع ) را زيارت مى كنند، چه كسانى كه به اين امر عرفان و شناخت دارند (امر ولايت را) و چه آنانكه منكر آن مى باشند و نيز زنان سوار مراكب شده و به زيارت آن حضرت مى روند و اين زيارت ها در حالى واقع مى شود كه زيارت كنندگان مشهور و مشخص شده اند كه از دوستان اين خاندان هستند و من چون اين شهرت را در خارج حسّ كرده و لمس نمودم از رفتن به زيارت خوددارى نمودم ، وظيفه در اينجا چيست ؟
راوى مى گويد:
امام (ع ) مكث طولانى نموده و جواب من را ندادند سپس روى مبارك به من نموده و فرمودند: اى عراقى اگر آنها خود را آشكار و مشهور نمودند تو خود را مشهور نساز به خدا قسم هيچ كسى به زيارت حضرت امام حسين (ع ) نمى آيد، در حالى كه عارف به حق آن جناب باشد، مگر آنكه حق تعالى گناهان گذشته و آينده اش را مى آمرزد. (1)
حضرت اءبو عبداللّه فرمودند:
كسى كه به زيارت قبر امام حسين (ع ) برود و به حق آن حضرت عرفان و آگاهى داشته باشد، مانند كسى است كه سه حج با رسول خدا(ص ) انجام داده باشد. (2)

عمرى است هواى كربلا دارد دل
زين پرده بسى شور و نوا دارد دل
تا باز شود مگر ره كوى حسين
هر شب بخدا دست دعا دارد دل (3)

1- ترجمه كامل الزيارات ص 458

2- ترجمه كامل الزيارات ص 460
3- گلواژه 4، ص 482

منبع: داستانهایی از فضیلت زیارت امام حسین علیه السلام ، تالیف علی میر خلف زاده

ذريح محاربى ، وى مى گويد: محضر مبارك حضرت ابى عبداللّه (ع ) عرض كردم : از خويشاوندان و فرزندانم كسى را ملاقات نكردم مگر وقتى به آنها خبر دادم به اجر و ثوابى كه در زيارت قبر حضرت امام حسين (ع ) هست ، من را تكذيب نموده و گفتند: تو بر حضرت جعفر بن محمّد(عليه السلام ) دروغ بسته و اين خبر را از پيش خودت مى گوئى !
حضرت فرمودند:
اى ذريح مردم را رها كن هر كجا كه مى خواهند بروند، بخدا قسم حق تعالى به زائرين امام حسين (ع ) مباهات كرده و افتخار مى نمايد و مسافر و زائر را فرشتگان مقرّب خدا و حاملين عرش رهبرى مى كنند حتى حق تعالى به فرشتگان مى فرمايد:
آيا زوّار حسين بن على (عليه السلام ) را مى بينيد كه از روى شوق و محبّت به آن حضرت و علاقه به حضرت فاطمه (عليهاالسلام ) دخت رسول اللّه (ص ) به زيارت آمده اند؟ به عزّت و جلال و عظمت خود قسم كرامت خويش را بر ايشان واجب كرده ام و ايشان را حتما به بهشتى كه براى دوستانم و براى انبياء و رسل و فرستادگانم آماده كرده ام داخل مى كنم .
اى فرشتگان من ! ايشان زوّار قبر حسين حبيب محمّد رسول من بوده و محمّد(ص ) حبيب من است و كسى كه من را دوست داشته باشد حبيب من را نيز دوست مى دارد و كسى كه حبيب من را دوست داشته باشد دوست دار حبيبم را نيز دوست دارد و كسى كه نسبت به حبيب من بغض ‍ ورزد، كسى است كه به من بغض مى ورزد و بر من واجب است كه به اشد عذاب ، عذابش نموده و به آتش دوزخم او را بسوزانم و جهنم را مسكن و مكانش قرار داده و وى را چنان عذابى كنم كه احدى از اهل عالم را آن طور عذاب نكرده باشم .(1)

بر سر كوى تو با راز و نياز
به نياز آمدام اى همه ناز
بارها گفته و مى گويم باز
ياحسين ابن على ادركنى
زجهان غم عشق تو بس است
بى رضايت دو جهان قفس است
اين بيان است مرا تا نفس است
ياحسين ابن على ادركنى
خونشد از غم دل زارم چكنم
گره افتاده بكارم چكنم
سوى تو روى نيارم چكنم
ياحسين ابن على ادركنى

1- ترجمه كامل الزيارات ص 470

منبع: داستانهایی از فضیلت زیارت امام حسین علیه السلام ، تالیف علی میرخلف زاده

محمّد بن سنان از بشير دهّان برايم نقل كرد و گفت :
در هر سال به حجّ مشرّف مى شدم ، يكسال تنبلى كرده و آنرا ترك كردم و سال بعد كه به حج رفته و محضر حضرت ابى عبداللّه (ع ) رسيدم به من فرمودند:
اى بشير چه چيز تو را در سال گذشته از حج سست و تنبل كرده ؟
عرض كردم : فدايت شوم مالى داشتم كه از مردم مى خواستم و خوف داشتم تلف شود.
لذا به حج نيامده ولى در عوض روز عرفه به زيارت قبر مطهّر حضرت امام حسين (ع ) رفتم .
حضرت به من فرمودند:
آنچه نصيب اهل موقف (حاجى ها) شد، از تو فوت نگرديد، اى بشير كسى كه قبر حسين (ع ) را زيارت كند، در حالى كه به حق آن حضرت عارف و آگاه باشد، مانند: كسى است كه خدا را در عرش زيارت نموده .(1)

عاشقم عاشق كربلاى حسين
عاشقم عاشق نينواى حسين
اى خدا آرزو دارم من در نهان
بوسه باران كنم قبر آن سروران
قبر شش گوشه اش را بگيرم ز بر
درد دلها كنم اى خدا تا سحر
پرسم از اصغر و اكبر نوجوان
داغ اكبر چه شد گشته اى ناتوان
اى حسين نور چشم پيمبر سلام
از همه دوستان آورده ام من پيام
از چه زوار نخواهى تو شاها ديگر
از فراقت عزيز گشته ايم خون جگر
يك شب جمعه كن يا حسين تو نظر
چشم گريان اين دوستان را نگر
كربلا را حسين راهنما شو دگر
دوستان را امير كاروان شود دگر
دوستان مردند از حسرت كربلا
اى خدا باز كن اين ره كربلا
ياحسين ياحسين ياحسين ياحسين (2)

1- ترجمه كامل الزارات ص 489

2- گلهاى باغ محمدى ص 125

منبع: داستانهایی از فضیلت امام حسین علیه السلام ، تالیف علی میر خلف زاده

هارون بن خارجه ، گفت :
مردى از حضرت اباعبداللّه (ع ) سؤ ال كرد و من نيز آنجا حاضر بودم ، سائل پرسيد:
چه اجر و ثوابى است براى كسى كه حضرت امام حسين (ع ) را زيارت كند؟
حضرت فرمودند: خداوند متعال چهار هزار فرشته را به آن حضرت موكّل كرده كه جملگى ژوليده و غبار آلوده بوده و تا روز قيامت براى آن حضرت گريه مى كنند.
عرض كردم : پدر و مادرم فدايت شوند، از پدر بزرگوارتان نقل شده كه فرموده اند:
ثواب زيارت امام حسين (ع ) معادل حج و عمره است ؟
حضرت فرمودند: بلى ، حجّ و عمره بعد تعداد حجّ و عمره را شمرد تا به ده حجّ و عمره رسيد.(1)

1- ترجمه كامل الزيارات ص 522

منبع: داستانهایی از فضیلت زیارت امام حسین علیه السلام ، تالیف علی میرخلف زاده

موسى بن قاسم حضرمى، مى گويد:
حضرت ابو عبداللّه (ع ) در ابتداء حكومت (ابو جعفر عباسى ) (منصور دوانيقى ) وارد عراق شده و در نجف نزول اجلال فرمودند، به من فرمودند:
اى موسى ، برو كنار جاده بزرگ بايست و منتظر باش كه عنقريب مردى از طرف (قادسيّه ) خواهد آمد، هر گاه نزديك تو شد به وى بگو: يكى از فرزندان رسول خدا(ص ) تو را مى خواند، او بزودى با تو خواهد آمد.
موسى مى گويد: من به طرف جاده مزبور رفته و به آنجا رسيدم و كنار آن ايستاده و هوا بسيار گرم بود، پيوسته در آنجا ايستاده بودم بحدّى كه نزديك بود مخالفت كرده و بر گشته و ملاقات با او را ترك كنم ، در اين هنگام چشمم به چيزى خورد كه به جلو مى آيد و شبيه مردى است كه روى شترى نشسته ، پس چشم به آن دوخته تا نزديك به من شد، به او گفتم : اى مرد در اينجا يكى از فرزندان رسول خدا(ص ) شما را مى خواند ايشان شما را به من معرفى كرده و پيام برايت فرستاده اند.
مرد گفت : با هم به خدمتش برويم .
موسى مى گويد: او را بردم تا نزديك خيمه رسيديم ، وى شترش را خواباند و درب خيمه ايستاد منتظر اذن دخول بود، پس حضرت از درون خيمه او را خواندند، اعرابى داخل خيمه شد و من نيز نزديك شده تا درب خيمه رسيده و سخن ايشان را مى شنيدم ولى آنها را نمى ديدم .
حضرت ابو عبداللّه (ع ) به وى فرمودند، از كجا آمدى ؟
او گفت : از دورترين نواحى يمن .
حضرت فرمودند: تو از فلان و فلان مكان هستى ؟
او عرض كرد: بلى من از فلان موضع مى باشم .
حضرت فرمودند: براى چه به اين صوب و طرف آمدى ؟
عرض كرد: به قصد زيارت حضرت اباعبداللّه الحسين (ع ) آمدم .
حضرت فرمودند:
تنها براى زيارت آمده اى و هيچ حاجت ديگرى نداشتى ؟
عرض كرد: هيچ حاجتى نداشتم مگر آنكه به سر قبر مطهّر آن حضرت رفته و نماز خوانده و جنابش را زيارت كرده و سپس از حضرتش خداحافظى كرده و به اهل و خويشانم برگردم .
حضرت فرمودند: در زيارت آن حضرت چه مى بينيد؟
عرض كرد: در زيارتش بركت در عمر خود و اهل و اولاد و اموال و معايشمان بوده و حوائج و خواسته هايمان بر آورده شده و گرفتاريمان بر طرف مى گردد.
موسى مى گويد: امام (ع ) به وى فرمودند:
اى برادر يمنى آيا از فضيلت زيارت آن حضرت بيشتر از اين برايت نگويم ؟
آن مرد عرض كرد: از پسر رسول خدا زيادتر بفرمائيد:
حضرت فرمودند:
زيارت امام حسين (ع ) معادل يك حجّ مقبول و پاكيزه اى است كه با رسول خدا(ص ) انجام شود.
آن مرد از اين گفتار تعجب كرد.
حضرت فرمودند: آرى ، به خدا سوگند معادل دو حجّ مقبول و پاكيزه اى است كه با رسول خدا(ص ) انجام شود.
آن مرد بر تعجبش افزوده شد پس بدين ترتيب امام (ع ) بر تعداد حج هاى مقبول مى افزودند تا اينكه در آخر فرمودند:
زيارت آن حضرت معادل با سى حجّ مقبول و پاكيزه اى است كه با رسول خدا(ص ) انجام گيرد.(1)

1- ترجمه كامل الزيارات ص 538

منبع: داستانهایی از فضیلت زیارت امام حسین علیه السلام ، تالیف علی میر خلف زاده

سيف تمّار، از حضرت ابى عبداللّه (ع ) ، وى گفت :
زائر امام حسين (ع ) در روز قيامت صد نفر كه همگى اهل دوزخ بوده و در دنيا از مسرفين بودند را شفاعت مى كند.(1)
(وشّاء) نقل كرد: شنيدم از(امام رضا(ع )) كه فرمودند:
هر امامى در گردن دوستان و شيعيانش عهدى دارد و زيارت قبورشان از مصاديق وفاء به عهد و حسن اداء وظيفه محسوب مى شود، لذا كسى كه از روى رغبت و ميل به زيارتشان رود ايشان در روز قيامت شفيع او خواهند بود.(2)

1- ترجمه كامل الزيارات ص 548

2- ترجمه كامل الزيارات ص 396

منبع: داستانهایی از فضیلت زیارت امام حسین علیه السلام ، تالیف علی میر خلف زاده

(صفوان جمّال) از حضرت ابى عبداللّه (ع ) حديثى طولانى را نقل كرده و در ضمن آن مى گويد:
محضر مبارك امام (ع ) عرضه داشتم : چه اجر و ثوابى است براى كسى كه نزد قبر مطهّر آن حضرت (امام حسين (ع )) نماز بخواند؟
حضرت فرمودند:
كسى كه نزد قبر آن جناب دو ركعت نماز بخواند چيزى را از خدا نخواسته مگر آنكه حق تعالى آن را به وى اعطاء مى فرمايد.
عرض كردم : چه اجر و ثوابى است براى كسى كه از آب فرات غسل كرده و سپس به زيارت آن حضرت رود؟
امام (ع ) فرمودند:
هنگامى كه با اراده زيارت آن حضرت از فرات غسل مى كند تمام گناهانش ‍ ريخته شده و پاك مى گردد، مثل اينكه تازه از مادر متولد گرديده .
عرض كردم : ثواب و اجر كسى كه خودش بخاطر جهتى نمى تواند به زيارت رود ولى ديگرى را مجهّز ساخته و به زيارت فرستد چه مى باشد؟
حضرت فرمودند:
در مقابل هر يك درهمى كه خرج كرده خداوند متعال به قدر كوه اُحُد از حسنات به وى داده و چند برابر هزينه اى را كه متحمل شده برايش باقى مى گذارد، و نيز بلاهائى كه نازل شده را از وى دور مى گرداند و همچنين مال و دارائى وى را حفظ و نگهدارى مى فرمايد.(1)

بجز كربلا آرزوئى ندارم
كه بى او به محراب روئى ندارم
بود مُهر محراب من خاك پاكش
ز بهر وضو آبروئى ندارم
به سوى حسين است روى نيازم
دگر چشم رحمت به سوئى ندارم

1- ترجمه كامل الزيارات ص 420

منبع: داستانهایی از فضیلت زیارت امام حسین علیه السلام ، تالیف علی میر خلف زاده