مستحقم بده در راه خدا آقاجان

آمدم باز به امید شما آقاجان

دست تنگم به امید کرمت آمده ام

رحم کن بر منِ افتاده ز پا آقاجان

اهل ایرانم و همسایه چشمان شما

حقِ آب و گل ما هست به جا آقاجان ؟

فقط این جاست که رویم به گدایی باز است

داده ای بس که خودت رو به گدا آقاجان

گره آخرتم دست تو را می بوسد

مکن آن روز فراموش مرا آقاجان

سر سال است و من خرجی خود میخواهم

بعد دو ماه غم و اشک و عزا آقاجان

من به این آب و هوا انس گرفتم اما

چه کنم با هوس کرببلا آقاجان

...

کودکی من از این صحن به آن صحن گذشت

مثل پروانه در باد رها آقاجان

با همان لهجه پاک پدری میگویم

قربون کفترای صحن رضا...آقاجان

عجیب نیست که در سینه غصّه مهمان است

شب فراق شده؛ حرف حرف هجران است

به چشم‌هم‌زدنی این دو ماه هم رفت و

بهار گریه هم امروز رو به پایان است

از این لباس جدا گشتن آنقدر سخت است

که در برابر این هجر، مرگ آسان است

مرا حلال کن آقا که باز زنده‌ام و

هنوز در تن من بین روضه‌ها جان است

محرم و صفر ما تمام می‌شود و

همیشه ابر نگاه تو غرق باران است

تو فاطمیه‌ات این روزها شروع شده

دلت شبیه دل مادرت پریشان است

 **

همیشه کرب و بلاییم ما ولی امشب

کبوتر دلمان مقصدش خراسان است

***

منبع : وبلاگ امام رئوف

اگــر چـه مـن تمـام عــمر خـود را

نشســتم در عــزایت گــریه کـردم

تمام حسرتم در محشر این است

چــرا کمـتر بـرایـت گــریه کـردم؟

ماه صفر تمام شد اما عزا بپاست

این هفته هفته ی غم اولاد مصطفاست

جایِ غدیر را سخن دشمنان گرفت

این بدعتی که شد خودش آغاز ماجراست

راه سخیفِ اهل سقیفه شروع شد

پایانِ کار، خانه نشینیِ مرتضاست

با مهرِ حیدر است که عالم بنا شده

دنیای بی ولای علی پوچ و بی بهاست

بیعت نکرد بیتِ علی با خلیفه ای

راه غدیر و راه سقیفه ز هم جداست

دشمن سه بار حمله بر این خانه کرده است

بیتی که داغدار غم ختم الانبیاست

یا صاحب الزمان نظری کن به پشت در

این مادر شماست که در بین شعله هاست

محسن به پشت در به چه جرمی شهید شد؟!

قلب امام عصر  بر این غصه مبتلاست

ای وای از غلاف... مرا می کشد همین...

...ردی که روی بازوی ریحانه ی خداست

کوچه مقدّم است به گودال قتلگاه

زیرا مدینه نقطه ی آغاز کربلا است

شاعر : محمد جواد شیرازی

دوماه رفت اگر میشود گدا بخرید

نشسته اید دودل اینچنین چرا؟ بخرید

سه روز نه ! همه عمر معتکف شده ام

نمیروم ز در روضه خانه تا بخرید

گره به زندگی ام میخورد همیشه ولی

نمیخورم به در بسته گر مرا بخرید

دل شکسته من را کسی نگاه نکرد

به روی دست گرفتم مگر شما بخرید

خدا کند همۀ شهر باخبر بشوند

خدا کند که مرا با سر و صدا بخرید

غریبه چند شبی بیشتر نمیماند

 اگر به فکر خریدید آشنا بخرید

هرآنچه هم بشود دست من به سوی شماست

ردم کنید  از این آستان و یا بخرید

کرم کنید فقط دیده را ندیده کنید

 و آبروی مرا محضر رضا بخرید

شما که صبح و مسا داغ کربلا دارید

 چه خوبتر ز غلامان کربلا بخرید

شاعر : سید پوریا هاشمی

گرچه چشمان مرا اشک غمت پر می کند

تا قیامت بر غمت چشمم تفاخر می کند

می رسد آن روز که نان شب هجر تو را

رونق بازارت ای خورشید! آجر می کند

درد هجران تو و داغ فراق این دو ماه

قلبمان را بیشتر غرق تاثر می کند

چند روزی هست بی تابم چه چیزی بعد از این

جای خالی دو ماهه روضه را پر می کند

آنچه دردم را تسلا می دهد این است که

مادرت از این عزاداران تشکر می کند

در روایت دیده ام روز قیامت فاطمه

اشک های روضه را می گیرد و در می کند

باز آقای خراسان است که پایان ماه

از عزاداران پذیرایی درخور می کند

شاعر : محمد بیابانی

دستی بگشایید به امداد گداتان

رحمی بنمایید به این بی سر و پاتان

اشکی بفشانید بر این مرده ی احساس

تا زنده شود از اثر فیض دعاتان

دیگر رمقی نیست در این پای شکسته

مانده دل من منتظر دست عطاتان

لطفی، کرمی، گوشه ی چشمی بنمایید

بر گوشه نشینانِ قدیمی سراتان

یک بار بیایید به دیدار کسی که...

یک عمر غریبانه نموده ست صداتان

هر چند شبیه شهدا نیست لیاقت!

تا اینکه دل و دیده نماییم فداتان...

امّا بگذارید که از روی تفضّل

ما را بنشانند کنار رفقاتان

شرمنده! ببخشید که در بازی دنیا

افتاد شبی از لب ما سوزِ نواتان

با سینه زنان حسنی سخت نگیرید

نادیده بگیرید خطای فقراتان

« ما خانه به دوشان، غم سیلاب نداریم»

تا تکیه نمودیم به دستان وفاتان

« ما تجربه کردیم در این دیر کهنسال»

روشنگر دل هاست سیاهی عزاتان

ما روضه گرفتیم به امید عبوری...

یک جلوه نمایید به قربان صفاتان

ما را برسانید شبی مشهد دلدار

داریم به دل عشق غریب الغرباتان

ای کاش که محشور شوم در صف محشر

با سینه زن خالصِ بی رنگ و ریاتان

منّت بگذارید که گردد به نگاهی

دل های خراباتی ما کرببلاتان

شاعر : مجتبی روشن روان