باد نوروز وزيده است به كوه و صحرا
جامه عيد بپوشند، چه شاه و چه گدا
بلبل باغ جنان را نبود راه به دوست
نازم آن مطرب مجلس كه بود قبله نما
صوفى و عارف از اين باديه دور افتادند
جام مى گير ز مطرب، كه روى سوى صفا
همه در عيد به صحرا و گلستان بروند
من سرمست زميخانه كنم رو به خدا
عيد نوروز مبارك به غنى و درويش
يار دلدار! زبتخانه درى رابگشا
گرمرا ره به در پير خرابات دهى
به سروجان به سويش راه نوردم نه به پا
سالها در صف ارباب عمائم بودم
تا به دلدار رسيدم، نكنم باز خطا [1]
حضرت امام(ره) ضمن مبارك شمردن عيد نوروز بر فقير و غنى و پوشيدن جامه نو در اين ايام، و رفتن به كوه وصحرا و باغ و بستان را ستوده و در وصف بهار قصيده ذيل را سروده است:
بهار شد در ميخانه باز بايد كرد
به سوى قبله عاشق نماز بايد كرد
نسيم قدس به عشاق باغ مژده دهد
كه دل ز هردو جهان بى نياز بايد كرد
كنون كه دست به دامان سرو مى نرسد
به بيد عاشق مجنون، نياز بايد كرد
غمى كه در دلم از عشق گلعذاران است
دوا به جام مى چاره ساز بايد كرد
كنون كه دست به دامان بوستان نرسد
نظر به سرو قدى سرفراز بايد كرد [2]
باز حضرت امام(ره) درباره اين عيد سعيد گفته است:
اين عيد سعيد عيد حزب الله است
دشمن زشكست خويشتن آگاه است
چون پرچم جمهورى اسلامى ما
جاويد به اسم اعظم الله است. [3]
و در رباعى ذيل «عيد» را چنين توصيف كرده است:
اين عيد سعيد عيد اسعد باشد
ملت به پناه لطف احمد باشد
برپرچم جمهورى اسلامى ما
تمثال مبارك محمد(ص) باشد. [4]
و در قصيده طولانى «بهاريه» كه چند بيت آن آورده مى شود سروده است:
آمد بهار و بوستان شد اشك فردوس برين
گلها شكفته در چمن، چون روى يار نازنين
گسترده بادجان فزا، فرش زمرد بى شمر
افشانده ابرپرعطا بيرون حد، در ثمين
از ارغوان و ياسمن طرف چمن شد پرنيان
وز اقحوان و نسترن سطح دمن ديباى چين
از لادن و ميمون رسد، هر لحظه بوى جان فزا
وز سورى و نعمان وزد، هردم شميم عنبرين
از سنبل ونرگس جهان، باشد به مانند جنان
وز سوسن ونسرين زمين،چون روضه خلدبرين
از فر لاله بوستان گشته به ازباغ ارم
وز فيض ژاله گلستان، رشك نگارستان چين
از قمرى و كبك و هزار آيد نواى ارغنون
و ز سيره و كوكو وسار، آواز چنگ راستين
تا باد نوروزى وزد، هرساله اندر بوستان
تا ز ابر آذارى دمد ريحان و گل اندر زمين
بر دشمنان دولتت هر فصل باشد چون خزان
بر دوستانت هر مهى بادا چو ماه فرودين. [5] 

شرط دارد. روزى كه در آن اتّفاق بزرگى افتاده باشد، نوروز است. روزى كه شما در آن بتوانيد اتّفاق بزرگى را محقَّق كنيد، نوروز است. بعد، خود حضرت مثال مى‌زنند و مى‌فرمايند: آن روزى كه جناب آدم و حوّا، پا بر روى زمين گذاشتند، نوروز بود؛ براى بنى آدم و نوع بشر، روز نويى بود. روزى كه حضرت نوح - بعد از توفان عالم‌گير - كشتى خود را به ساحل نجات رساند، «نوروز» است؛ روز نويى است و داستان تازه‌اى در زندگى بشر آغاز شده است. روزى كه قرآن بر پيغمبر نازل شد، روز نويى براى بشريت است - حقيقت قضيه همين است؛ روزى كه قرآن براى بشر نازل مى‌شود، مقطعى در تاريخ است كه براى انسان‌ها روز نو است - روزى هم كه اميرالمؤمنين عليه‌السّلام به ولايت انتخاب شد، روز نو است.
اين‌ها همه، «نوروز» است؛ چه از لحاظ تاريخ شمسى، با اوّلِ ماه «حَمَل» مطابق باشد يا نباشد. اين نيست كه حضرت بخواهند بفرمايند كه اين قضايا، روز اوّلِ «حَمَل» - روز اوّلِ فروردين - اتّفاق افتاده است؛ نخير. بحث اين است كه هر روزى كه اين طور خصوصياتى در آن اتّفاق بيفتد، روز نو و «نوروز» است؛ چه اوّل فروردين، چه هر روز ديگرى از اوقات سال باشد.
خوب؛ من حالا به شما عرض مى‌كنم. روزى كه انقلاب پيروز شد «نوروز» است، روز نويى بود. روزى كه امام وارد اين كشور شد، براى ما نوروز بود. روز فتوحات عظيم اين جوانان مؤمن و اين ايثارگران ما در جبهه‌ى نبرد - عليه نظاميانى كه از «ناتو» و «ورشو» و امريكا و شوروى و خيلى از مراكز ديگرِ قدرت تغذيه مى‌شدند - روز پيروزى جوانان ما - با ايمانشان - بر آن‌ها «نوروز» است؛ روز نو است.
حال اگر شما مى‌خواهيد روز اوّلِ فروردين را هم براى خودتان روز «نو» و نوروز قرار دهيد، شرط دارد. شرطش اين است كه كارى كنيد و حركتى انجام دهيد؛ حادثه‌اى بيافرينيد. آن حادثه در كجاست؟ در درون خود شما! «يا مقلّب القلوب و الابصار. يا مدبّر الليل و النّهار. يا محوّل الحول و الاحوال. حوّل حالنا الى احسن الحال». اگر حال خود را عوض كرديد، اگر توانستيد گوهر انسانى خود را درخشان‌تر كنيد، حقيقتاً براى شما «نوروز» است! اگر توانستيد پيام انقلاب، پيام پيامبران، پيام امام بزرگوار و پيام خون‌هاى مطهّرِ بهترين جوانان اين ملت را - كه در اين راه ريخته شده است - به دل خودتان منتقل كنيد، براى شما «نوروز» است.
عزيزان من! سعى كنيد روز اوّل فروردين را براى خودتان «نوروز» كنيد. بعضى كسان روز اوّلِ فروردينشان «نوروز» نيست. ممكن است اوّل فروردين براى آن‌ها از هر روز نحسى هم نحس‌تر باشد! اوّل فروردين - «نوروز» - براى آن‌هايى كه در درون خود، به فساد و انحطاط گرايش پيدا مى‌كنند، آن هايى كه خود را از خدا دور مى‌كنند، آن‌هايى كه خود را از هدف‌هاى بلند اين ملت و اين انقلاب جدا مى‌كنند، نوروز نيست، روز عيد نيست، روز جشن و روز شادى نيست؛ شوم است! اين، آن حقيقت مسأله در باب نوروز است.
پس «نوروز» به طور خلاصه خوب است. اوّلِ سال هجرى شمسى است، روز نو، اوّلِ بهار، اوّلِ رويش و جوشش طبيعت و اوّلِ شروع زيبايی‌ها در عالم طبيعت است. اين را براى خودتان هم اوّلِ بالندگى و جوشش و اوّلِ بروز زيبايی‌ها قرار دهيد و براى خودتان «روز نو» كنيد.
منبع:khamenei.ir 

تعاليم اسلام نكته‌اى وجود دارد كه خوب است برادران و خواهران به آن توجّه كنند. اسلام با سنّت‌هايى كه از قبل از اسلام باقى مانده است، دو نوع رفتار مى‌كند. اوّلاً بعضى سنّت‌هاى غلط را به‌كلّى از بين مى‌برد و نابود مى‌كند؛ چون سنّت‌هاى درستى نيست. مثل اين‌كه عرب‌ها قبل از اسلام، دختران خودشان را نگه نمى‌داشتند، يا بيشترِ ملت‌هاى غيرمسلمان، جنس زن را تحقير و اهانت مى‌كردند! اسلام اين سنّت را به‌كلّى از بين برد؛ چون به‌كلّى غلط بود.
ثانياً اسلام بعضى از سنّت‌ها را از بين نبرده است. كالبد سنّت را نگه داشته و محتوا و روح آن را عوض كرده است؛ مثل بسيارى از اعمال و مراسم حج. اين طوافى را كه ملاحظه مى‌كنيد، قبل از اسلام هم بود؛ منتها محتواى طواف، محتواى شرك بود! اسلام آمد و اين عمل را از محتواى شرك آلود، خالى و از محتواى توحيد پُر كرد. طواف در آن زمان، مظهر گرايش انسان به آلهه و اربابِ ادّعايى و پندارى بود؛ آن را تغيير داد و مظهر ارادت انسان به مركز عالم وجود - يعنى حضرت حق متعال و وجود مقدّس پروردگار - قرار داد. ظاهر را نگه داشت و باطن را عوض كرد.
اسلام در بسيارى از مواقع، با سنّت‌ها اين كار را مى‌كند. مردم ما عينِ همين كار را با نوروز كردند؛ نوروز را نگه داشتند و محتواى آن را عوض كردند. نوروز در ايران، جشنى در خدمت حكومت‌هاى استبدادىِ قبل از اسلام بود! به همين خاطر است كه «نوروز باستانى»، «نوروز باستانى» مى‌گويند! «نوروز»‌اش خوب است، ولى «باستانى»‌اش بد است! «باستانى» يعنى اين‌كه همه‌ى اين جشن‌هاى دوره‌ى سال - مثل جشن «نوروز»، يا جشن «مهرگان»، يا جشن‌هاى ديگرى نظير «خردادگان»، «مردادگان» و جشن‌هاى گوناگونى كه قبل از اسلام بوده است - در خدمت حكومت‌هاى استبدادى و سلطنت‌هاى پوسيده‌ى دوران جاهليت ايران بود! محتواى نوروز، محتواى مردمى و خدايى نبود؛ توجّه و ارادت به حضرت حق در آن نبود؛ جهات عاطفى و انسانى و مردمى در نوروز نبود! ملت ايران نوروز را نگه داشتند؛ اما محتواى آن را عوض كردند. اين محتواى امروز نوروز ايرانى، غير از محتواى باستانى است.
نوروز براى ملت ما، امروز عبارت است از اوّلاً : توجّه مردم به خدا. اوّلِ تحويلِ سال كه مى‌شود، مردم دعا مى‌خوانند، «يا محوّل الحول والاحوال» مى‌گويند، آغاز سال را با ياد خدا شروع مى‌كنند، توجّه خود را به خدا زياد مى‌كنند. اين، ارزش است. ثانياً نوروز را بهانه‌اى براى ديد و بازديد و رفع كدورت‌ها و كينه‌ها و محبّت به يكديگر قرار مى‌دهند. اين همان برادرى و عطوفت اسلامى و همان صله‌ى رحم اسلام است؛ بسيار خوب است. ضمناً نوروز را بهانه‌اى براى زيارت اعتاب مقدّسه قرار مى‌دهند؛ به مشهد مسافرت مى‌كنند - كه هميشه يكى از پرجمعيت‌ترين اوقات سال در مشهد مقدّس، اوقات عيد نوروز بوده است - اين بسيار خوب است.
پس مى‌بينيد كه نوروز را نگه داشتند، محتواى آن را كه غلط بود، به محتواى صحيح و درست تبديل كردند. اين هنر ملت ايران و ذوق و سليقه‌ى ايرانى مسلمان است. ما عيد نوروز را از ديدگاه كسانى كه با اسلام سر و كار دارند، تأييد مى‌كنيم. عيد نوروز، چيز خوبى است. وسيله‌اى است كه با آن دل‌ها شاد مى‌شود، انسان‌ها با يكديگر ارتباط برقرار مى‌كنند، صله‌ى رحم و صله‌ى احباب مى‌كنند؛ چون دوستان و رفقا هم مثل ارحام، احتياج به صله دارند. انسان بايد با ارحام صله كند، بايد با دوستان و رفقا هم صله كند؛ يعنى ارتباط برقرار كند. اين، ارتباط عيد نوروز است كه بسيار خوب است.
يك نكته‌ى اساسى در نوروز هست كه در روايات ما به آن توجّه شده است. من مايلم شما عزيزانى كه امروز در اين صحن و در صحن‌هاى ديگر و مراكز آستان قدس رضوى هستيد - اجتماع عظيم مردم - و اين سخن را مى‌شنويد، به آن توجّه كنيد. هر يك از آحاد ملت ايران هم كه مى‌شنود، به آن توجّه كند.
نوروز، يعنى روز نو. در روايات ما - بخصوص همان روايت معروفِ «معلّى‌بن‌خنيس» - به اين نكته توجّه شده است. معلّى‌بن‌خنيس كه يكى از رُوات برجسته‌ى اصحاب است و به نظر ما «ثقه» است، جزو شخصيت‌هاى برجسته و صاحب راز خاندان پيغمبر محسوب مى‌شود. او در كنار امام صادق عليه‌الصّلاة‌والسّلام زندگى خود را گذرانده و بعد هم به شهادت رسيده است. معلّى‌بن‌خنيس - با اين خصوصيات - خدمت حضرت مى‌رود؛ اتفاقاً روز «نوروز» بوده است - در تعبيرات عربى، «نوروز» را تعريب مى‌كنند و «نيروز» مى‌گويند حضرت به او مى‌فرمايند : «أتدرى ما النيروز؟» آيا مى‌دانى نوروز چيست؟
بعضى خيال مى‌كنند كه حضرت در اين روايت، تاريخ بيان كرده است! كه در اين روز، هبوط آدم اتّفاق افتاد، قضيه‌ى نوح اتّفاق افتاد، ولايت اميرالمؤمنين عليه‌السّلام اتّفاق افتاد و چه و چه. برداشت من از اين روايت، اين نيست. من اين طور مى‌فهمم كه حضرت، «روز نو» را معنا مى‌كنند. منظور اين است: امروز را كه مردم، «نوروز» گذاشته‌اند، يعنى روزِ نو! روزِ نو يعنى چه؟ همه‌ى روزهاى خدا مثل هم است؛ كدام روز مى‌تواند «نو» باشد؟ 

گزيده‌ای از سخنرانی مقام معظم رهبری در صحن مطهر امام رضا(علیه السلام) درباره‌ی نوروز، 1/1/1377
به نظر من آن‌چه كه ملت ايران در باب عيد نوروز انجام داده است، يكى از زيباترين و شايسته‌ترين كارهايى است كه مى‌شود با يك مراسم تاريخى و سنّتى انجام داد. اوّلِ سال شمسى ما ايرانی‌ها، - يعنى اوّل بهار - عيد نوروز است. اوّلاً ملت ايران افتخار دارد كه سال شمسى او هم سال هجرى است؛ يعنى هم‌چنان‌كه سال قمرى ما - كه سال 1418 است - از مبدأ هجرت خاتم الانبياء عليه و على آله الصّلاة والسّلام است، سال شمسى ما هم از مبدأ هجرت است. بقيه‌ى ملت‌هاى مسلمان براى سال شمسى خود، از سال ميلادى استفاده مى‌كنند؛ ولى ما ايرانی‌ها، هجرت نبىّ اكرم را، هم مبدأ سال قمرى قرار داديم، هم مبدأ سال شمسى.
اين، مطلبِ اوّل كه به نظر من نشانگر هنر و عشق و علاقه‌ى ايرانى به تعاليم مقدّس اسلام و به آثار مطهّر و مقدّس نبوى است. در ضمن، اوّلِ سال را اوّلِ فصل بهار انتخاب كرده‌ايم، در حالى كه مسيحيان، اوّلِ زمستان را اوّلِ سال قرار مى‌دهند! البته فرق آن‌ها با ما اين است كه ولادت حضرت مسيح، تاريخ مشخّصى ندارد و يك مطلب حدسى است؛ در حالى‌كه هجرت نبىّ مكرّم اسلام، از نظر تاريخى كاملاً دقيق و مشخّص است. به‌هرحال ما اوّلِ بهار را اوّلِ سال خودمان قرار داده‌ايم كه اين هم يك ذوق و سليقه‌ى ايرانى است. اوّلِ بهار، اوّلِ رويش طبيعت، اوّلِ بيدارى باغ و راغ و بوستان و اوّلِ بالندگى همه‌ى موجودات زنده است. اين بهتر از زمستان است كه وقت مردن و انجماد طبيعت و گياه و نباتات است. 

به گزارش روز جمعه خبرنگار فرهنگی ایرنا از سایت جشن جهانی نوروز، ' كرامت الله عالم اُف' با بیان اینكه نوروز جزء مهمترین خودآگاهی های ملی و جلوه دهنده‌ طبیعت است افزود: نوروز نه تنها اختلاف با اسلام ندارد، بلكه همراه با فرهنگ اسلامی، تفكر ملی‌ را غنی كرده و همچون جزء مهم روح بالنده‌ نمایان می شود.

وی یادآور شد: نوروز نه تنها جشن آغاز سال، احیاء طبیعت، خرّمی‌ روزگار، بلكه تكان دهنده‌ اندیشه‌ وحدت عالم ‌وآدم، شناسایی تاریخ پرغنای ملی و عامل تقویتی افتخار ملی است و بر اثر فیض نوروز، شهرها‌ و ناحیه‌ها، كوچه ‌و خیابان‌ها، اداره‌‌ها‌ و منازل، باغ‌ها ‌و چمن‌ها آباد‌تر و پاك‌تر می شوند.

به گفته ، رییس كمیسیون ملی یونسكو در تاجیكستان، جشن نوروز در دوره‌ استقلال دولتی در این كشور شكوه ‌و تجلّی تازه پیدا كرد.

عالم اف گفت: تاجیكستانیان‌، امروز این جشن ‌را همچون میراث مقدّس نیا‌كان و جشن پاكی و زیبایی، بهار ‌و احیا در فضای استقلال ‌و وحدت با شكرگزاری و با شكوه تجلیل می كند.

سومین جشن جهانی نوروز با حضور محمود احمدی نژاد رییس جمهوری كشورمان در ششم فروردین ماه در شهر دوشنبه پایتخت كشور تاجیكستان برگزار می شود. 

محمود مظفر' روز جمعه در گفت و گو با خبرنگار اجتماعی ایرنا افزود: طرح ملی امداد و نجات نوروزی از 25 اسفند ماه سال گذشته آغاز و تا 15 فروردین ماه امسال ادامه خواهد داشت.

این مقام مسوول در جمعیت هلال احمر ادامه داد: در هشت روز گذشته، 113 هزار و 62 نفر در معرض حوادث به وقوع پیوسته قرار داشتند كه با تلاش امدادگران هلال احمر از این تعداد 112 هزار و 956 نفر از مرگ حتمی نجات یافتند.

مظفر یادآور شد: هشت هزار و 572 نفر در حوادث یادشده دچار مصدومیت شدند و از این تعداد 836 نفر به مراكز درمانی منتقل و مابقی را امدادگران هلال احمر به صورت سرپایی مداوا كردند.

رییس سازمان امداد و نجات گفت: در مدت زمان یادشده و در قالب طرح ملی امداد و نجات نوروزی، ضمن اسكان اضطراری 91 هزار و 829 نفر از مسافران نوروزی و آسیب دیدگان حوادث به وقوع پیوسته، 10 هزار و 787 بسته حاوی اقلام غذایی در میان مسافران نوروزی توزیع شده است.


*** وقوع 110 حادثه جاده ای در شبانه روز گذشته

مظفر همچنین به اقدامات امدادگران جمعیت هلال احمر در شبانه روز گذشته اشاره كرد و گفت: در این مدت امدادگران هلال احمر به آسیب دیدگان 165 حادثه امدادرسانی كردند كه 66 درصد این حوادث معادل 110 مورد را حوادث جاده ای تشكیل می دهد.

رییس سازمان امداد و نجات افزود: در این حوادث یك هزار و 215 نفر مصدوم شدند كه از این تعداد 107 نفر به مراكز درمانی انتقال یافتند و مابقی آسیب دیدگان به صورت سرپایی مداوا شدند. 

'محمد جعفریان' روز جمعه در گفت وگو با خبرنگار اجتماعی ایرنا افزود: طرح راهنمایی مسافران نوروزی با مشاركت 18 هزار جوان عضو این سازمان و برپایی یك هزار چادر راهنمایی مسافران نوروزی در مبادی ورودی و خروجی شهرها و اماكن تاریخی سراسر كشور از 25 اسفند سال گذشته(1390) آغاز شد.

این طرح تا 15 فروردین سال 1391 ادامه دارد.

این مقام مسوول با یادآوری آنكه در هشت روز گذشته از آغاز اجرای این طرح، چهار میلیون و 876 هزار و 700 نفر به چادرهای این طرح در شهرهای مختلف كشور مراجعه كرده اند، گفت: همچنین در مدت گذشته، 589 هزار هزار و 300 نفر از مسافران در خیمه های نماز به اقامه نماز پرداخته اند.

جعفریان همچنین به راه اندازی سامانه تلفنی مهرگویان اشاره كرد و گفت: هموطنان می‌توانند در سراسر كشور از طریق تماس با شماره تلفن 6427-021 و وارد كردن كدهای مورد نظر، از یك سو پیام‌‌های امدادی و كمك‌های اولیه را شنیده، و از سوی دیگر از طریق گوش كردن به پیام‌های فرهنگی مذهبی و ایرانگردی در ایام نوروز، ساعات خوشی را سپری كنند.

به گفته رییس سازمان جوانان جمعیت هلال احمر در هشت روز گذشته، 14 هزار و 309 نفر از مسافران نوروزی با این سامانه تماس داشته اند.

رییس سازمان جوانان جمعیت هلال احمر گفت: همچنین اعضای این سازمان در هشت روز گذشته و از زمان آغاز اجرای طرح راهنمایی مسافران نوروزی، در 248 نقطه كشور به مسافران نوروزی خدمات سلامت ارایه كرده اند.

اجتمام 

سید '‌محمد حسینی ' روز جمعه در گفت و گوی اختصاصی با خبرنگار فرهنگی ایرنا،ضمن تبریك فرارسیدن عید سعید نوروز به همه هموطنان ایرانی بویژه اهالی فرهنگ و هنر ،اظهار داشت: ما در بهترین فصل و ماه سال شاهد تحول هستیم كه باید حسن انتخاب ایرانیان را تحسین كرد و به آن آفرین گفت.

وی به ثبت جهانی نوروز در یونسكو اشاره كرد و گفت: دولت هم در این باره احساس مسوولیت كرد كه باید در این زمینه بیشتر به موضوع نوروز بپردازد و از این آیین و سنت بعنوان یك محور وفاق كشورهای همسایه و تمامی فارسی زبانها بهره كافی گرفته شود.

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی خاطر نشان كرد: طی دو سال گذشته با دعوت جمهوری اسلامی ایران ،روسای جمهور كشورهای همسایه و فارسی زبان در جشن جهانی نوروز شركت كرده اند كه این مسئله بازتاب گسترده ای در سطح جهان داشت.

حسینی یاد آور شد:امسال كشور تاجیكستان میزبان جشن جهانی نوروز است كه با حضور روسای جمهور كشورهای فارسی زبان در شهر دوشنبه پایتخت این كشور برگزار خواهد شد.

وی همچنین اظهار داشت: قرار شده برنامه جشن جهانی نوروز در كشورهای مختلف جهان نیز در سطح گسترده ای برگزار گردد.

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی گفت : برای هرچه باشكوهتر برگزار شدن جشن نوروز همكاران در این وزارتخانه برنامه های مختلف و متنوعی را متناسب با این ایام در سراسر كشور تدارك دیده اند كه به شادی و نشاط و آگاهی مردم بیافزاید.

حسینی خاطر نشان كرد : در این راستا به دفاتر و نمایندگیهای وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی سفارش و تاكید شده كه با آغوشی باز و گرم پذیرای میهمانان عزیز و هم وطن باشند.

فراهنگ ** 1355 ** 

سال 90 به آخرین لحظات خود رسید وهمچون هرسال در آغازین لحظات سال جدید ،چشمه سارهدایت کشورمان با بیان گرم، مشفقانه، آینده بینانه و مبتنی بر شناخت عمیق و دقیق از واقعیات صحنه ی زندگی مردم و نیازهای اساسی کشور و به اتکای مسئولیت سنگین هدایت و راهبری دولت و ملت، شعار برگرفته از شعور ایمانی و ایرانی سال 91 را تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی قرار دادند.

درمورد حکمت نامگذاریهای سالانه و تعیین شعار در هر سال شمسی آنچه از همه مهمتر است ضرورتهایی است که در کشور شکل گرفته یا می گیرد. و لازم است با سوق دادن افکار عمومی و هدایت دلها و ذهنها به سمت نقطه مورد نیاز عملاً به حل یک مسئله و مشکل اساسی اقدام گردد وگرنه هدایت جامعه ، ایجاد توجه به مسائل اساسی، فعال ساختن ذهنها جهت ارائه آراء و دیدگاه ها، همدل و همفکر کردن مردم و مسئولین، وحدت و انسجام بخشیدن به مسیر حرکت عمومی کشور ، پشیگیری از خطرها و خنثی کردن توطئه ها، برجسته نمودن ارزشها و موضوعات اصلی مورد نیاز کشور ، تعیین اولویت ها و دغدغه های نظام اسلامی، زمینه سازی برای تولید فکر وعلم و شناخت سیاست ها و راهکارهای حل یک معضل و حکمت های عمومی متعددی از قبیل آنچه ذکر شد، همگی دلالتهای روشنی برای تعیین یک نام و شعار برای هر سال میباشد.
درمورد نام خاص سال 91 یعنی تولید ملی ، حمایت از کار و سرمایه ایرانی نیز دلایل و ضرورتهای متعددی قابل فهم است که به مرور در این سلسله یادداشت ها به آن خواهیم پرداخت.