رباعیات مسعود سعد سلمان-شمارهٔ ۳۵۲ هر چند که بر کوهم در شب ز اندوه گریان باشم تا به گه بانگ خروه همقامت تو چو سرو بینم بر کوه هرگز نشوم ز دیدن کوه ستوه ادامه مطلب مهدی گلشنی جمعه 20 مرداد 1396 - 8:01 PM نظرات (0)
هر چند که بر کوهم در شب ز اندوه گریان باشم تا به گه بانگ خروه همقامت تو چو سرو بینم بر کوه هرگز نشوم ز دیدن کوه ستوه