3. تماس با سازمان ها(مضاعف يعني مداوم و مستمر )
سومین گام که شاید بتوان آن را مهم ترین گام در روند کاریابی دانست ، چگونگی ارتباط با ادارات ، کارخانه جات ، سازمان ها ، مؤسسات و شرکت ها و نحوه ارائه پیشنهاد کار به آنهاست. برای این مرحله ، روش های زیادی ذکر شده است که در ادامه به برخی از آنها اشاره می شود :
یک. جستجوی دائمی و سیستماتیک در دانشگاه ها ، نمایشگاه ها. هر ساله کارفرمایان و شرکت های بسیاری با برگزاری جلسات و کنفرانس هایی در دانشگاه ها و نمایشگاه های مختلف ، امکانات کاری خود را برای افراد جویای کار ، معرفی می کنند که این گونه افراد ، می توانند با شرکت در این جلسات ، به جستجوی شغل مورد علاقه خود بپردازند .
دو. پیشنهادهای مستقیم و غیر مستقیم. در این روش، بر حسب تصادف در ملاقاتی که در یک جشن ، محفل ورزشی و حتی در یک فروشگاه با اشخاص دارید ، می توانید در مورد کار و حرفه آنها سؤال کنید و یا وضعیت کاری خود را برای آنها توضیح دهید. این کار می تواند به روند کاریابی شما شتاب بیشتری بدهد .
سه. آگهی ها. انواع و اقسام آگهی های روزنامه ای ، رادیویی ، تلویزیونی و یا اینترنتی وجود دارند که در آنها شرایط پذیرش نیروی کار برای مؤسسات و شرکت های دولتی و خصوصی ، به وفور دیده می شود. اهمیت این روش ، وقتی روشن می شود که بدانید تقریبا از هر دو نفر ، یک نفر توسط آگهی های استخدامی (عرضه کار) که در روزنامه ها ، مجلات و ماه نامه های تخصصی به چاپ می رسند ، استخدام می شوند. روشن دیگر این است شما می توانید حتی خودتان با توجه به مهارت ها و تخصصی که دارید ، برای یافتن کار مورد علاقه خود در روزنامه آگهی بدهید .
چهار. برقرای تماس حضوری با سازمان ها و یا از طریق نامه ، تلفن و شخص ثالث (معرّف). در این روش ، شخص جویای کار از طریق یکی از این روش ها با سازمان مورد نظر ارتباط برقرار کرده، به آن، پیشنهاد کار می دهد. تقریبا یک سوم افرادی که استخدام می شوند ، تنها از طریق نامه نگاری اقدام به کاریابی کرده اند .
پنج. مراجعه به دفاتر رسمی کاریابی و سازمان ها و مؤسساتی که در امر استخدام و انتخاب شغل مشاوره می دهند . این سازمان ها یا شرکت ها با توجه به قابلیت ها و توانایی های افراد ، به منظور یافتن شغلی مناسب به آنها مشاوره می دهند و یا سازمان هایی را که به نیروی کار نیاز دارند ، به افراد ، معرفی می کنند .
روش های بسیار دیگری نیز برای تماس با سازمان ها وجود دارد و برای کاریابی موفق باید ترکیبی از روش های فوق را به کار گرفت. مسئله اصلی این است که روشی را انتخاب کنیم که هماهنگی کامل با شغل مورد جستجوی ما داشته باشد. برخی از این روش ها نیازمند حداقل تلاش هستند و برخی دیگر به پیگیری و پشتکار بیشتری نیاز دارند. هیچ روش معجزه گری وجود ندارد. بهترین روش ، آن است که باعث شود شما کاری مطابق میل و روحیه تان پیدا کنید .

(مربوط به محور همت و کار مضاعف در کارآفرینی و سرمایه گذاری)

(مربوط به محور همت و کار مضاعف در کارآفرینی و سرمایه گذاری)

ادامه دارد...

منبع: lailatolghadr.com

سه . جلوگیری از فرار مغزها و جذب نخبگان :
1 . راه حل اساسی و موثر برای جلوگیری از فرار مغزها ، آزادی های نسبی سیاسی ـ اجتماعی ، امنیت شغلی ، پژوهش ، دستمزد کافی ، شایسته سالاری و از بین بردن بی عدالتی و تبعیض است که خود ، موجب جلب نخبگان است . این امر، مستلزم یک برنامه ریزی بلندمدت و حساب شده برای استفاده از نیروهای انسانی است و این امر باید مبتنی بر این اصل باشد که تربیت متخصصان باید بر اساس نیازها و متناسب با ظرفیت های داخلی ، به قدر نیاز باشد تا کمک اساسی به تحکیم زیربنای اقتصادی کشور باشد .
سال گذشته ، مجمع تشخیص مصلحت نظام در خصوص بررسی و تدوین سیاست های کلی نظام، برای رشد و توسعه علمی و تحقیقاتی کشور ، بندهایی شامل: تعریف ، شناسایی ، هدایت ، پرورش، جذب و به کارگیری استعدادهای درخشان و ایجاد بسترهای مناسب جهت جذب و به کارگیری استعدادهای درخشان و ایجاد بسترهای مناسب جهت جذب و پیشگیری از مهاجرت نخبگان ، استفاده از ظرفیت های علمی و فنی ایرانیان مقیم خارج و جذب متخصصان و محققان برجسته سایر کشورها در صورت نیاز را بررسی و تصویب کرد . عملی شدن این مصوّبات می تواند در این زمینه، مثبت و مؤثر واقع شود .
2 . یکی از شیوه های جذب نخبگان در داخل کشور ، در کنار آموزش های فنی و زیربنایی و به روز نخبگان ، این است که صندوقی به این منظور در نظر گرفته شود تا فارغ التحصیلان دانشگاهی، به محض فراغت از تحصیل و تا زمانی که موفق به پیدا کردن شغل و کار مناسب نشده اند، از این صندوق، وام های اشتغال ، حق بیمه بی کاری و مانند آن را دریافت دارند .
3 . نظارت بر فارغ التحصیلانی که به خارج عزیمت می کنند و ارتباط عاطفی با آنان از دیگر راه کارهای جذب نخبگان است .
4 . دولت باید بر اساس رشته های مورد نیاز جامعه به تربیت نیروی انسانی بپردازد و پس از کسب آموزش لازم نسبت به اشتغال آنها تعهّد نشان دهد .
5 . تأسیس مراکز کاریابی برای نخبگان و فارغ التحصیلان دانشگاهی .
6 . ارتباط مراکز صنعتی با دانشگاه ها که موجب تناسب آموزش های نظری با فعالیت های عملی می شود .
7 . وجود ثبات و آرامش سیاسی در جامعه و وحدت نیروهای ملّی ، احزاب سیاسی و مسئولان ، زمینه ساز ثبات و آرامش روحی افراد خواهد بود .
8 . احترام و توجه بیشتر به علم ، دانش ، خلاقیت و توجه به نخبگان جامعه .
9 . تأسیس شرکت هایی برای محققان و تأمین نیازهای علمی ، تحقیقاتی ، مادی و معنوی آنان .
10 . تجدید نظر جدی در وضع تحقیقاتی دانشگاه ها .
11 . از بین بردن مفاسد اداری ، حاکمیت روابط شخصی ، فامیلی ، گروهی ، حزبی و جناحی .
بر اساس آنچه تا کنون ذکر شد ، اگر چه کنترل کامل و صد در صد بر پدیده مهاجرت، امکان پذیر به نظر نمی رسد، ولی بحث مدیریت صحیح بر این پدیده از اهمیت به سزایی برخوردار است و گذشته از اثرات مثبتی که در تحقیقات اخیر برای این نوع مهاجرت ذکر می شود ، نباید شرایط محلی و تفاوت های اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی کشورهای مختلف با یکدیگر را از نظر دور داشت و بر این اساس، در برخی از کشورها از جمله کشور ما ، تبعات منفی مهاجرت برای کار چه در سطح داخلی (مهاجرت از روستاها به شهرها) و چه در سطح خارجی (خروج نیروهای ماهر و متخصص از کشور) از اهمیت بیشتری برخوردار است که باید مورد توجه جدّی مسئولان قرار گیرد .

(مربوط به محور همت و کار مضاعف در کارآفرینی و سرمایه گذاری)