اسراف‌های زیاد در همه چيز

ما مردم مسرفى هستيم؛ ما اسراف مي‌كنيم؛ اسراف در آب، اسراف در نان، اسراف در وسائل گوناگون و تنقلات، اسراف در بنزين. كشورى كه توليد كننده‌ى نفت است، وارد كننده‌ى فرآورده‌ى نفت - بنزين - است! اين تعجب‌آور نيست؟! هر سال ميلياردها بدهيم بنزين وارد كنيم يا چيزهاى ديگرى وارد كنيم براى اينكه بخشى از جمعيت و ملت ما دلشان ميخواهد ريخت و پاش كنند! اين درست است؟! ما ملت، به عنوان يك عيب ملى به اين نگاه كنيم. اسراف بد است؛ حتى در انفاق راه خدا هم ميگويند. خداى متعال در قرآن به پيغمبرش ميفرمايد: «لا تجعل يدك مغلولة الى عنقك و لا تبسطها كل البسط»؛ در انفاق براى خدا هم اينجورى عمل كن. افراط و تفريط نكنيد. ميانه‌روى؛ ميانه‌روى در خرج كردن. اين را بايد ما به صورت يك فرهنگ ملى در بياوريم. قرآن ميفرمايد: «و الذين اذا انفقوا»؛ كسانى كه وقتى ميخواهند خرج كنند، «لم يسرفوا و لم يقتروا»؛ نه اسراف ميكنند - زياده‌روى ميكنند - نه تنگ ميگيرند و با فشار بر خودشان، زندگى ميكنند؛ نه، اسلام اين را هم توصيه نميكند. اسلام نميگويد كه مردم بايستى با رياضت و زهد آنچنانى زندگى كنند؛ نه، معمولى زندگى كنند، متوسط زندگى كنند. اينكه مى‌بينيد بعضى از فضول‌هاى خارجى، دولتهاى خارجى، دائم و دم‌به‌ساعت، چندين سال است كه ملت ما را تهديد ميكنند كه تحريم ميكنيم، تحريم ميكنيم، تحريم ميكنيم - بارها هم تحريم كرده‌اند- به خاطر اين است كه چشم اميدشان به همين خصوصيت منفى ماست. ما اگر آدمهاى اهل اسراف و ولنگارى در خرج باشيم، ممكن است تحريم براى آدم مسرف و ولنگار سخت تمام بشود؛ اما ملتى كه نه، حساب كار خودش را دارد، حساب دخل و خرج خود را دارد، حساب مصلحت خود را دارد، زياده‌روى نميكند، اسراف نميكند. خوب، تحريم كنند. بر يك چنين ملتى از تحريم ضررى وارد نميشود. اين نكته را از ماه رمضان به ياد نگه داريم و ان‌شاءالله عمل كنيم

مصرف غلط آب در كشاورزي

مصرف‌گرائى به صورت اسراف يكى از بيماريهاى خطرناك هر ملتى است. ما يك خرده به اين مصرف‌گرائى افراطى دچار هستيم. يكى از نمونه‌هايش را به مناسبت مشكل كم آبى - كه چند استان كشور از جمله استان شما تا كنون مشكل كم‌آبى داشته‌اند كه اميدواريم خداى متعال تفضل كند و باران رحمتش را بر شما نازل بكند - عرض بكنم؛ يكى از موارد اسراف، اسراف در آب است؛ نه فقط آبى كه مصرف شرب در خانه‌ها مى‌شود، نوع آبيارى كشاورزى ما هم يك نوع مسرفانه است و آب را هدر مى‌دهيم. وظيفه‌ى مسئولين و دست‌اندركاران اين بخش است كه به اين مسئله به‌طور ويژه توجه كنند! پس به مسئله‌ى اسراف- هم در مسئله‌ى آب و هم در مسائل ديگر - بايد با اهميت نگاه كنند

مصارف غلط در ادارات دولتي

من اعتقاد راسخ دارم كه مادامى كه ما مجموعه‌ى دستگاه اجرايى خودمان را- اعم از دستگاه‌هاى قوه‌ى مجريه و دستگاه‌هاى قوه‌ى قضاييه- از فساد مالى و انحراف از روش‌هاى قانونى و صحيح خالى نكنيم، همه‌ى كارهاى ما مثل همان آبى- گزارش دادند كه ما از مصرف آب كشور درست استفاده نمى‌كنيم؛ مثل همين آبيارى‌هاى غرقابى، يا مثل همين يارانه‌هايى كه دولت مى‌دهد و بخش عمده‌ى آن هدر مى‌رود و بخشى از آن به جايى كه بايد برسد، مى‌رسد - كه گزارش دادند، هدر خواهد رفت. من بارها اين را گفته‌ام، مثال زده‌ام و تكرار كرده‌ام كه فساد در دستگاه اجرايى مثل اين است كه ما چندين لوله‌ى قطور آب به استخرى وارد مى‌كنيم؛ اما استخر پر نمى‌شود؛ اين همه تلاش انجام مى‌گيرد، درعين‌حال انسان زواياى خالى را مشاهده مى‌كند، كه بخش عمده‌يى از اين، مربوط مى‌شود به فساد مالى و به رخنه‌هاى اخلاقى كه در مجموعه‌ى دستگاه در سطوح مختلف وجود دارد. بايد با اينها مبارزه و مقابله كنيد. تا يك عزم جدى و راسخ براى مقابله‌ى با اينها وجود نداشته باشد - كه حالا بحمدالله اين عزم هست و انسان آن را مى‌بيند - و به دنبال آن عزم، عمل، تحرك، دنبالگيرى و عدم اغماض نباشد، ريشه‌ى فساد بيرون نخواهد آمد و همين‌طور روى مجموعه‌ى فعاليتهاى مخلصانه‌يى كه در مجموعه‌ى دستگاه انجام مى‌گيرد، تأثير مى‌گذارد