مصرف تولیدات داخلی

در باب توليد عرض كنم كه بايد به طرف مصرف توليدات داخلى رفت. وقتى مى‌خواستند ساختمان اجلاس بين‌المللى را بسازند- ساختمانى كه امروز ما پزش را مى‌دهيم - مهندسان آن اين‌جا آمدند. من به آنها گفتم تصميم قطعى بگيريد كه در اين ساختمان هيچ مصالح خارجى به كار نرود. فقط در آخر كار در بخشى از كارهاى صوتى و الكترونيكى و استفاده از موكت نسوزى كه در داخل نمى‌توانيم توليد كنيم، از توليدات خارجى استفاده كردند. اين ساختمان به آن عظمت، نودوچند درصد مصالحش از توليدات داخلى است. بنده در قضيه ساخت آن ساختمان چند بار قاطع اين موضوع را گفتم و ابلاغ كردم كه رفتند و دنبال كردند و شد. ما مى‌توانيم؛ اين همه توليد داخلى داريم: چينى، بلور و كارهاى چوبى به اين خوبى داريم، كه باز آقايان و بخصوص اين شركتها از خارج مى‌آورند

مصرف درست نیروی انسانی

براى يك كشور، نيروى انسانى همه چيز است. ما اگر نيروى انسانى نداشته باشيم، هيچ چيزى نداريم. چند سال قبل از اين، روى بعضى از كشورهايى كه سالها پيش از ما انقلاب كردند و توفيقهايى هم در عرصه‌هاى اقتصادى و صنعتى و فنى و امثال اينها به دست آوردند، مطالعه‌يى مى‌كردم. ديدم اينها در اوايل انقلاب، بيشترين تكيه و برنامه‌ريزى را روى تربيت نيروى انسانى گذاشته‌اند؛ به طورى كه بعضى از اين كشورها، همين الان نيروى انسانى كارآمد و ماهر صادر مى‌كنند. يعنى نه اين‌كه كشور خودشان از وجود چنين نيروى انسانى‌يى سرريز شده و بى‌نياز گرديده است؛ نه، كشور آنها از جهات ديگر آماده‌ى قبول اين همه متخصص نيست و وضع اقتصاديشان طورى نيست كه بتواند اين همه متخصص را مصرف كند؛ اين است كه به كشورها صادر مى‌كنند. همين نيروى انسانى است كه آنها را على‌رغم نداشتن درآمدهاى كلانى مثل نفت و مانند آن - كه بحمدالله ما از آن برخوردار هستيم - به سطوح خوب رسانده است