مصرف منابع مالی

ما منابع مالى كشور را كجا بيشتر مصرف مى‌كنيم؟ البته اين يكى از نقاط درست است؛ اين‌كه دوستان تكيه كرديد كه ما اين مقدار را به بخش خصوصى از حساب ذخيره‌ى ارزى يا از منابع دولتى تزريق كرديم؛ اين فلسفه‌ى درست و سياست درستى است؛ منتها در كنار اين، توجه كنيد كه ما با اين كار عقب‌افتادگى‌هايمان را جبران كنيم و نبايد به سمت افراط در اين زمينه برويم. بخش تعاونى را تقويت كنيم، اموال دولت و دارايى‌ها و موجودى‌هاى دولت را براى رعايت مصلحت عموم حفظ كنيم و مواظب باشيم كه اموال دولت و دارايى‌هاى دولت در زير اين قالب و چهارچوب از بين نرود و نابود نشود

انرژي هسته‌اي به جاي نفت

ما مى‌خواهيم منابع تجديدناپذيرمان براى نسلهاى ديگر بماند. اين‌طور نباشد كه بيست سال ديگر، بيست‌وپنج سال ديگر، اين كشور نفت نداشته باشد؛ مجبور باشيم نفت خود را از امريكا يا از عوامل امريكا بخريم. ما مى‌خواهيم جايگزين نفت داشته باشيم و آن، انرژى هسته‌يى است. آنها مى‌گويند نه، نداشته باشيد؛ همان نفتتان را مصرف كنيد تا تمام شود. اگر مى‌خواهيد نيروگاه هسته‌يى هم داشته باشيد، سوختش را بايد از ما بخريد. اين حرف زورى است كه امروز بخشى از دنياى غرب دارد با ما در ميان مى‌گذارد. مجرم اين قضيه هم باز در درجه‌ى اول امريكاست.(

مصرف درست آب

همان‌گونه كه مى‌دانيد آب در كشور ما به قدر زمين نيست. معروف است كه ايران كشور كم آبى است؛ اما اگر با عقل و تدبير و روحيه‌ى خستگى‌ناپذير پيش برويم، مى‌شود از همين آب موجود استفاده كرد. آبها را كه هرز مى‌رود، مهار كنيم. آبها را درست مصرف كنيم. در مصرف آب اسراف نكنيم. با كار علمى و مدبرانه مى‌شود استفاده‌ى بهينه كرد. خيليها قبل از انقلاب به دشتهاى حاصلخيز ما چشم داشتند. كسانى كه از همه چيز اين كشور بيگانه بودند، براى دشت قزوين و دشت مغان ما برنامه‌ريزى كرده بودند؛ ما چرا نتوانيم برنامه‌ريزى كنيم تا از اين خاكهاى حاصلخيز و از اين زمينهاى واقعا بالاتر از قيمت مادى استفاده كنيم؟ مى‌شود اين كارها را كرد و بايد بكنيم؛ با روح جهادى ممكن است