شايد زمان ارزشمندترين سرمايه ملي هر كشور باشد. زيرا ممكن است بتوان ساير اشكال سرمايه را بازيافت كرد يا به صور ديگري تبديل نمود يا جايگزيني براي آنها در نظر گرفت و يا مدت بهره‌برداري از آنها را افزايش داد. اما هر لحظه از زماني را كه هر نفر به نحو مطلوبي از آن استفاده نمي‌كند گوهر گرانبهايي است كه هرگز نمي‌توان جايگزيني براي آن يافت و يا از بين رفتن آن را به تأخير انداخت لذا شايد بتوان گفت هر كدام از افراد ملت، در صورت عدم بهره‌گيري مناسب از زمان اجازه مي‌دهند بخشي از يك گنجينه با ارزش ملي به تاراج رود.

در اين مقاله ضمن اشاره به تاريخچه برخورد انسانها با موضوع زمان و بهره‌گيري از زمان در كشورهاي پيشرفته و در حال توسعه، مديريت زمان به عنوان يك روش مطمئن براي جلوگيري از اتلاف اين سرمايه ملي بررسي شده و به نقش مديران در بهره‌وري از زمان پرداخته شده است و در نهايت تأكيد گرديده است كه مي‌بايستي روشهاي بهره‌وري بهينه از زمان به صورت وسيعي در برنامه‌هاي آموزش رسمي و غيررسمي گنجانده شود تا فرهنگ بهره‌وري بهينه از زمان به فرهنگ كارآمدي ايرانيان تبديل گردد.