ورزش و کاهش وزن

  • ساعت ارسال پست : 11:31 PM ،


امروزه ورزش يكي از پايه هاي مهم درمان ديابت مي باشد. همه ما مي دانيم كه ورزش براي سلامتي هر فرد لازم است و اين مسئله هنگامي كه مبتلا به ديابت باشيد اهميت بيشتري پيدا مي كند.
جهت دریافت اطلاعات بیشتر روی عناوین زیر کلیک نمایید:
 
√ ورزش چيست؟
 
فعاليت بدني براي سلامتي بدن شما بسيار لازم و ضروري است. همچنين به افزايش حساسيت سلولها نسبت به انسولين ،كاهش فشار خون و وزن نيز كمك مي‌كند. بنابراين يكي از درمانهاي كليدي در ديابت (بخصوص ديابت نوع دو) مي‌باشد
          
√ اثر ورزش بر ديابت چيست؟
 
◄ ورزش مي تواند قند خون را كاهش دهد و توانايي بدن را براي جذب گلوكز بهبود بخشد. با يك ورزش منظم، ميزان نياز به انسولين را كاهش مي دهد.
◄ ورزش قادر است مقاومت به انسولين را له ناشي از اضافه وزن است، كاهش دهد.

◄ ورزش فاكتورهاي خطرساز بيماري هاي قلبي- عروقي را بهبود مي بخشد و همچنين خطر مشكلات قلبي را مي كاهد، كه يكي از بزرگترين نگراني هاي بيماران مبتلا به ديابت است. اين فاكتورها عبارتند از :

   ● كاهشLDL  (كلسترول بد) كه باعث تشكيل لخته در ديواره رگها مي شود.
   ● افزايش HDL(كلسترول خوب) كه اثر محافظتي بر روي بيماري هاي قلبي دارد.
   ● فشارخون در اثر ورزش كاهش مي يابد و مشخص شده است كه بيماري فشار خون در حد خفيف تا متوسط در اثر ورزش بهبود مي يابد.        
 
√ ورزش های مناسب برای افراد ديابتی کدامند؟
 
تمرین های هوازی مناسبترین نوع ورزش برای افراد دیابتی به شمار می رود. تمرین های هوازی به فعالیت هایی گفته می شود که با مصرف اکسیژن همراه باشند. از ویژگی های این نوع تمرین ها ، دویدن در مسافت های طولانی و با آهنگ آرام است.

به طور کلی بیمار باید فعالیتی را انتخاب کند که به آن علاقه داشته باشد تا بتواند سال ها آن را انجام دهد. فعالیت هایی مثل اسکی، صحرانوردی، شنا، دویدن آرام، دوچرخه سواری و پیاده روی بهترین شرایط هوازی را ایجاد می کنند. مزیت پیاده روی این است که انجامش برای هر کس بدون توجه به سن و جنس در همه جا و همه وقت میسر است لیکن نقطه ضعف پیاده روی این است که برای کسب فایده ای معادل با دویدن، باید سه برابر وقت صرف شود.
 
√ چرا بايد وزن خود را كم كنيد؟
 
◄ اضافه وزن: حتي به ميزان كم، بخصوص اگر چربي در ناحيه شكم ذخيره شده باشد، خطر پيشرفت ديابت نوع دو، افزايش فشار خون و سطح بالاي كلسترول را افزايش مي دهد، وزن مناسب و تركيب بدني مناسب مي‌تواند از اين بيماريها جلوگيري كند.

◄ در مبتلايان به ديابت نوع دو، فشار خون بالا، كلسترول بالا يا تركيبي از اين بيماريها، كم كردن وزن بهترين درمان است. ورزش روزانه به تنهايي يا همراه با ساير درمانها بسيار مؤثر است و حتي گاهي نياز به درمان دارويي را نيز از بين مي برد.

◄ افزايش وزن يك عامل خطر قلبي – عروقي مي‌باشد، اين جمله به اين معني است كه حتي در غياب ديابت، افزايش فشار خون يا سطح بالاي كلسترول يا حتي وقتيكه اين بيماريها بخوبي درمان شوند، كاهش وزن مي‌تواند طول عمر شما را افزايش دهد.

◄ اضافه وزن باعث تحميل فشار مداوم برروي مفاصل مختلف از جمله مچ، زانو، لگن و ستون فقرات كمر مي‌شود كه با گذشت زمان باعث فرسودگي و درد مفاصل مي‌شود و باعث كاهش حركت مي‌شود. كاهش وزن ايجاد احساس راحتي مي‌كند كه شايد شما در زمانيكه بار سنگيني را زمين ميگذاريد، تجربه كرده باشيد.

◄ بزرگي شكم، نفس كشيدن را با مشكل مواجه مي‌كند و ممكن است اين احساس سختي در تنفس وقتي شما خواب هستيد خطرناك باشد و استعداد ايجاد عفونت راههاي هوايي برونشيت مزمن و نارسايي تنفسي را در شما افزايش دهد.
 
 
__ همت مضاعف و كار مضاعف در تأمين سلامت و ورزش __
 
--------
منبع :
 

  • نوشته شده توسط: میثم طاهری
  • در تاريخ: دوشنبه 31 خرداد 1389 
  • نظرات (0)

    • یوگا و خواص آن در میانسالی

    • ساعت ارسال پست : 11:29 PM ،


    هدف اصلی یوگا وحدت انسان با خود خویش است

    یوگا یک متد خاصی از خویش انضباطی است برای تسلط بر خویش
    در سخن از یوگا می توان بحث را به دو بخش مجزا تقسیم کرد سیستم فلسفی یوگا یا هندوایسم و تمرینات جسمی که هاتایوگا نام دارد
     
    تمرینات جسمی هندی و چینی موارد تشابه و تفاوت بسیاری دارند که توضیح همه آنها یک کتاب لازم دارد
    در ذیل به مختصری از تفاوت های تمرینات جسمی هندی و چینی اشاره می شود
     
    قبل از هر چیز باید یادآور شد که در هند انواع دیگری از یوگا وجود دارد
    راجا یوگا( ذهن)، بهاکتی یوگا(عشق-سرسپردگی)، جهانی یوگا(خرد)
    که بجای تاکید بر تمرینات جسمی بر ذهن یا عشق وخرد تکیه می کنند که مورد مقایسه در این مقاله نیستند
     
    هاتا یوگا سیستمی است برای آماده سازی و تزکیه جسمی انسان و با آن می توان جسم را به مرکب بهتری تبدیل کرد تا آدمی به شناخت خویش نایل شود تشابهات بین هاتایوگا ( یوگای هندی) و تائو یوگا( یوگای چینی) بسیار زیاد است هر دو سیستم بر انرژی تنفس تاکید دارند هر دو مبتنی بر تمرینات جسمی هستند که در آنها تمرکز شدید بر حرکات حساب شده بدن و ریلاکس شدن و تنفس هماهنگ ضروری است
    در هر دو سیستم انرژی نهایی کسب شده در محل شکم ذخیره می شود
    تسلط در هر یک از این دو سیستم انسانهارا به قدرتی مافوق طبیعی می رساند
     
    اما تفاوت ها

    هاتا یوگا حرکات ایستای زیادی دارد و بین هر دو حرکت فاصله کوتاهی برای استراحت وجود دارد که ضروری است چون بدن بخاطر حفظ یک حالت ثابت متحمل فشار می شود
    تائو یوگا حرکات مستمری دارد و بدن نیازی به استراحت ندارد چرا که حرکات بدنی جریان دارند و به سرعت تغییر می کند و بدن خسته نمی شود
    هاتا یوگا تمرینات تنفس دارد که جدا از حرکات جسمی اجرا می شود اما تائو یوگا چنین نیست
    در تائو یوگا انرژی از قسمت جلوی بدن به بالا می رود و از پشت و از مسرهای انرژی به پایین بر می گردد
    در هاتایوگا انرژی از در مسیر ستون فقرات به بالا می رود تا سرانجام به سر می رسد
    تائو یوگا در زمان کمتری به نتیجه نهایی می رسد تمرینات صد روزه در حالی که هاتایوگا زمان طولانی برای رسیدن به نتیجه نیاز دارد
     
    خواص یوگا در میان سالی
     
    شما پس از مدتی انجام تمرینات کششی و یوگا احساس
    مثبت و سرحال بودن خواهید کرد.
    تحقیقات جدید نشان داده است که حرکت های کششی و آرامبخش یوگا همانند هنگامی که شما در حال دویدن در یک سطح بدون شیب هستید کالری می سوازند و می تواند عامل بسیار موثری در سنین میان سالی برای کنترل وزن بدن باشد.
     

    محققان به این نتیجه رسیده اند که اغلب افرادی که اضافه وزن دارند و در سنین 50-60 سالگی به تمرینات یوگا می پردازند بعد از گذشت ده سال تمرین حدود 3-4 کیلوگرم از وزن خود را از دست می دهند، در حالی که سایر افراد مشابه که تمرینات یوگا نمی کنند در این مدت بیش از 5-6 کیلو به وزن آنها اضافه می شود.
     
    آلن کریستال (Alan Kristal) یکی از محققان مرکز تحقیقات سرطان Fred Hutchinson که دستیار اول تحقیق در باره یوگا بوده است، معتقد است که این مهم هیچ دلیلی ندارد جز اینکه یوگا باعث سوخته شدن کالری در بدن می شود.
     
    آلن کریستال که خود شخصآ بیش از ده سال است به تمرینات یوگا می پردازد می گوید : "به غیر از مواردی که بصورت جدی به یوگا می پردازید نباید انتظار تغییر مثبت در وزن خود را داشته باشید."
     
    وی همچنین معتقد است که انجام منظم تمرینات یوگا باعث می شود تا مردم سنین مختلف در فرم بوده و خورد و خوراک مناسبی داشته باشند. یوگا از لحاظ روحی نیز باعث می شود تا مردم به سمت رفتارهای ناهنجار کشیده نشوند و دچار استرس و افسردگی های معمول جامعه شهرنشین نگردند. باید توجه کرد که علت برخی از افزایش وزن ها استرس و افسردگی است که در این حالت شخص برای فرار از مشکلات روحی به خوردن روی می آورد.
     
    کریستال می گوید : "شما پس از مدتی انجام تمرینات یوگا احساس مثبت و سرحال بودن خواهید کرد."
     
    یوگا کمک می کند که بدن خود را در حالت تعادل نگه دارید
    اما این تحقیق نتیجه بررسی اطلاعات مربوط به 15,500 نفر از افرادی بوده است که بین 50 تا 57 سال سن داشته اند. نتیجه این تحقیقات در نسخه ماه جولای/آگوست مجله Alternative Therapies in Health and Medicine منتشر شده است. در این مقاله همچنین آمده است که افرادی که به سمت یوگا می روند معمولآ از خوردن غذاهای آماده و تنقلات پرهیز می کنند، چرا که آنها می خواهند به بدن خود احترام بگذارند.
     

    از زبان یک مربی یوگا
    خانم مری ایمنی (Mary Imani) که مدت پنج سال است بعنوان معلم یوگا در مرکز 8 Limbs در حال کار است می گوید : "بسیار دشوار است که انسان یوگا انجام دهد و در کنار آن از غذاهای سنگین بخورد بعنوان مثال حتی خوردن یک قطعه از پیتزا ممکن است شما را از انجام برخی حرکت های خاص در یوگا باز دارد". او معتقد است که یوگا به انسان کمک می کند که یک شرایط ایده آل و معتدل برای زندگی روح و بدن خود پیدا کند.
     
    از زبان یک ورزشکار یوگا
    گلوریا سوپلی (Gloria Supplee) که 59 سال دارد برای مدت 5 سال است که یوگا کار می کند. وی معتقد است که تمرینات یوگا برای او بسیار مفید بوده و به او کمک کرده تا وزن خود را در این مدت کنترل کند. او می گوید : "یوگا کمک می کند که بدن خود را در حالت متعادل نگه دارید."
     
    در کنار این موضوع، بسیاری از طرفداران یوگا و همینطور برخی متخصصین معتقد هستند که کاهش وزن و کنترل متابلسیم در بدن از عوارض جانبی ای است که تمرینات یوگا با خود به همراه می آورد و دلیل آن چیز جز نظم و دیسیپلینی که یوگا به نحوه تنفس کردن، خورد و خوراک، نگهداری از بند و ... می دهد نیست.
     

    __ همت مضاعف و كار مضاعف در تأمين سلامت و ورزش __
     
    --------
    منبع :
     

  • نوشته شده توسط: میثم طاهری
  • در تاريخ: دوشنبه 31 خرداد 1389 
  • نظرات (0)

    • ورزش و دیابت

    • ساعت ارسال پست : 11:27 PM ،


    مزاياي ورزش براي شما چيست؟ ورزش براي همه مهم است، اما به دلايل متفاوت  تعداد اندكي از ما ذاتاً ورزشكار هستيم. اغلب هم هرگز به جايگاهي مانند بازي در ليگ فوتبال، حضور در مسابقات تنيس ويمبلدون و الگوي قهرماني اسكيت در المپيك نمي‌رسيم. بنابراين چرا خود را با ورزش سرگرم كنيم؟ چرا بدويم، بپريم و داغ و عرق كرده و خسته شويم، از اين خستگي چه عايدمان مي‌شود؟
     
    زندگي طولاني
                در مورد يك زندگي طولاني همراه با شادكامي چه فكر مي‌كنيد؟ امري دست نيافتني به نظر مي‌رسد اما براساس مطالعات علمي،  ورزش ملايم منافع خارق‌العاده‌اي در بر دارد. به علا.وه، ورزش به كنترل وزن، كاهش فشار خون و كلسترول، پيشگيري از سكته قلبي، تقويت سيستم دفاعي بدن، رهايي از دردهاي آرتروز، به تأخير انداختن پوكي استخوان، پيشگيري از انواع سرطان‌ها و نيز در سلامت فكر و حتي اخلاق در پيري كمك مي‌كند.
                بنا به دلايل ناشناخته بيولوژيك، احتمالاً ورزش براي افراد ديابتي بسيار مهم‌تر مي‌باشد و مي‌تواند به كنترل قند خون كمك كند. بنا به گفته دكتر مادلين فرنستورم (Madelin Fernstorm)، رئيس مركز كنترل وزن دانشگاه پيتزبورگ؛ ورزش به كنترل قند خون كمك مي‌كند.
                
    ميزان قند خون با ورزش ملايم و فعاليت بيشتر بهتر كنترل مي‌شود و ديابت بهترين انگيزه براي انجام فعاليت ورزشي مي‌باشد.
     
    كند كردن روند ابتلا به ديابت

                ورزش، نياز به دارو و انسولين را كاهش مي‌دهد. براساس مطالعات گسترده در سال 2001 تحت عنوان ”برنامه پيشگيري از ديابت“، نشان داده شد ورزش مي‌تواند روند پيشرفت منجر به ديابت نوع 2 را كندتر سازد. شايد شما كه در حال مطالعه اين مجله هستيد، يك ديابتي هم باشيد.
     
                دكتر آلبرايت (Ann Albrighte) از دانشگاه كاليفرنيا در سانفرانسيسكو و رئيس بخش برنامه پيشگيري و كنترل ديابت مي‌گويد: ”مي‌توان از روند ابتلا، با ورزش پيشگيري به عمل آورد.“
                با ورزش ملايم آغاز كنيد، سعي نكنيد در روز اول، فعاليت خود را با دوي ماراتن شروع كنيد. براي شما يك پياده‌روي كوتاه به مدت 15 دقيقه 2 روز در هفته يا حتي پياده‌روي كوتاه مناسب است. اگر براي مدت مديدي فعاليتي نداشته‌ايد همين فعاليت كم نيز بيش از حد تصورتان مفيد خواهد بود. البته، اگر شيوة زندگي خود را تغيير دهيد و ورزش را شروع كنيد بايد با پزشك خود مشورت نماييد تا او با دقت نظر بيشتري در مورد نوع دارو و درمان ديابت شما تصميم‌گيري كند.
     
    ورزش براي زندگي

                هزگز براي شروع دير نيست، هيچ وقت هم زود نيست. در طول زندگي ورزش مي‌تواند در موارد زير مؤثر باشد:
     
    مبارزه با چاقي دوران كودكي: كودكان امريكايي مشكل جدي اضافه وزن دارند، انستيتوي پزشكي (IoM)1 عضو آكادمي‌هاي ملي علمي آمريكا در سپتامبر  2004 گزارش داده است كه حدود 15% كودكان و جوانان 6 تا 19 سال آمريكايي – حدوداً 9 ميليون كودك- چاق هستند. طي 30 سال گذشته، درصد چاقي در ميان كودكان پيش‌دبستاني و جوانان، 2 برابر و در كودكان و نوجوانان بين 6 تا 11 سال، 3 برابر شده است. در گزارش IoM بر ايجاد رژيم غذايي مناسب در خانواده‌ها و مدارس، كاهش مصرف تنقلات و غذاهاي شيرين و افزايش ورزش تأكيد شده است. محدود كردن تماشاي تلويزيون كودكان، فرستادن كودكان به فضاي سبز براي انجام فعاليت‌هاي جسمي و تشويق مسئولان مدارس به گسترش برنامه‌هاي آموزش جسمي، از ديگر راهكارها مي‌باشد.

    گستردن زمينه‌هاي ورزشي براي كودكان، خطر ابتلا به ديابت نوع 2 را كه جوانان آمريكايي به شدت در معرض هجوم آن قرار دارند، كاهش مي‌دهد. ورزش همچنين خطر ابتلا به ديگر شرايط بيماري‌هاي مزمن را در جوانان و بزرگسالان كاهش مي‌دهد و به گزارش IOM حس سلامتي در ايشان را بهبود مي‌بخشد. فعاليت جسمي سبب سلامت استخوان و مفاصل و ماهيچه‌هاي جوانان مي‌شود و مي‌تواند روند پيشرفت فشار خون را به تأخير اندازد. ورزش در جواني و كودكي سبب استخوان بندي بهتر دختران مي‌شود و در مقابل، از پوكي استخوان در سنين 60 تا 70 سالگي محافظت مي‌كند. براساس بررسي‌هاي مركز كنترل و پيشگيري ديابت؛ ورزش افسردگي را نيز در جوانان كاهش مي‌دهد و ضمن افزايش اعتماد به نفس، به ايشان احساس اجتماعي بودن مي‌بخشد. اين نوع دفاع در مقابل احساس بيم و نگراني دورة جواني مي‌تواند با ارزش‌تر از درمان آكنه (جوش صورت) باشد.
     
    كاهش فشار و بهبود زندگي در ميانسالي: براي بزرگسالان در سال‌هاي پر استرس و هيجان ميانسالي، هنگامي كه امرار معاش و فشارهاي اقتصادي يك‌باره به خانواده هجوم مي‌آورند، ورزش، روشي مناسب براي كنترل اخلاق و مقابله با اين گونه مشكلات به نظر مي‌رسد.

                مطالعات باليني مكرر، مؤيد آن است افرادي كه از نظر جسمي فعال هستند كمتر دچار افسردگي، سردرگمي، استرس و اضطراب مي‌گردند. به علاوه براساس گزارش انجمن جراحان آمريكا در مورد فعاليت جسمي و سلامت در سال 1996، مشاركت در انجام فعاليت‌هاي جسمي منظم مردان و زنان، در بهبود وضع جسمي و روحي آنان در اجتماع مؤثر است.
                ميانسالي، دورة زماني درگيري افراد با بيماري‌هاي مرگ‌آوري چون بيماري‌هاي قلبي و سرطان است، اما ميانسالان مي‌توانند با ورزش درصد ابتلا را كاهش دهند. بنابر گزارش انستيتو ملي سرطان در مقابل بيماري‌هاي قلبي- عروقي، به نظر مي‌رسد ورزش درصد ابتلا مي‌تواند در كاهش خطر ابتلا به سرطان رودة بزرگ 40 تا 50 درصد، سرطان سينه 40 درصد، سرطان رحم 30 تا 40 درصد و سرطان پروستات 10 تا 30 درصد، مؤثر باشد.
                سلامت افراد مسن در گرو خودكفايي آن‌هاست. ورزش منافع زيادي براي افراد مسن دارد: تحرك، ورزش منظم و مناسب، به عدم وابستگي منجر مي‌شود. ورزش منظم مي‌تواند از تحليل و ضعف ماهيچه‌ها پيشگيري كند؛ ضعفي كه سبب مي‌شود افراد مسن نتوانند از خود مراقبت كنند. با ورزش مي‌توان حداقل، ماهيچه‌هايي را كه ضعيف شده‌اند بازسازي كرده و به حفظ تعادل و محافظت از افتادن و جلوگيري از شكستن استخوان‌ها كمك نمود.

                در هر حال، بيشترين نگراني افراد مسن، از دست دادن سلامت رواني‌شان است. ورزش مي‌تواند در اين زمينه هم مؤثر باشد در مجموعه مطالعاتي كه بين سال‌هاي 1970 تا 2003 انجام شد مشخص گرديد كه تمرينات جسمي موجب بهبود عملكرد فكري در افراد مسن مي‌شود.  نتايج تحقيق ديگري كه در سپتامبر  2004 انجام شد نشان داد كه حتي قدم زدن، به تنهايي، مي‌تواند خطر ابتلا به بيماري‌هاي رواني را در زنان و مردان كاهش دهد. مشخص نيست ورزش چگونه سبب تقويت عملكرد شناختي مي‌ِشود. احتمالاً انسان‌ها، از جوان تا پير، در صورت تحرك، عملكرد بهتري دارند.
     
    در نظر گرفتن تمامي‌ جنبه‌ها:

                وقتي تصميم مي‌گيريد ورزش كنيد ساده‌ترين انتخاب، گزينه‌اي است كه با آن آشنا هستيد و احتمال ادامة آن براي شما بيشتر است. به همين دليل بسياري از متخصصان پزشكي اجتماعي ”قدم زدن“ را اولين گام مناسب مي‌دانند. اما يك برنامة آموزش ورزشي خوب، موارد ديگري را نيز در بر مي‌گيرد.
     گروه‌هاي ورزشي شامل موارد زير است:
    ورزش‌هاي استقامتي: مانند پياده‌روي سريع، دوچرخه‌سواري، رقص، بالا رفتن از پله‌ها يا حتي باغباني كردن. اين تحركات باعث افزايش ضربان قلب، تنفس، انرژي، بنيه و بهبود سلامت قلبي -عروقي مي‌شود.
    ورز‌ش‌هاي قدرتي يا مقاومتي: مانند وزنه برداري، اين موارد به تناسب عضلات، ساخت تودة عضلاني جديد، بهبود سلامت استخوان‌ها و كاهش خطر زمين خوردن كمك مي‌كند. در يك برنامة ورزشي ايده‌آل بايد تمامي گروه‌هاي عضلاني عمده حداقل دو بار در هفته درگير شوند.

    ورز‌ش‌هاي كششي: مانند خم و راست شدن به طرفين و يا لمس انگشتان شست پا. اين موارد موجب بهبود آزادي و انعطاف‌پذيري و تحرك مي‌شود. ورزش‌هاي كششي بايد بعد از ورزش استقامتي و قدرتي انجام شود يعني وقتي كه عضلات كاملاً گرم هستند.
    ورزش‌هاي تعادلي: مانند بلند كردن يا ايستادن روي يك پا تا زماني كه مي‌توانيد. اين‌ نوع تحرك به خصوص براي افراد مسن‌تر، اهميت دارد، زيرا در امريكا، زمين خوردگي، عامل عمدة حدود سيصد هزار شكستگي لگن در سال است.

    *Bruce Agnew, Former news cditor of the Joumal of NIH Rcscarch is a Science, Writer and Editor in Bethesda. MD.
    1. Institute of Medicine (IOM)
     
    Diabetes Forecast, March 2005
     

    نويسنده: بوروس آگينو*  مترجم: ميراندا فيروزبخش


    __ همت مضاعف و كار مضاعف در تأمين سلامت و ورزش همگاني __
     
    --------
    منبع :
     
    فصلنامه پیام دیابت انجمن دیابت ایران

  • نوشته شده توسط: میثم طاهری
  • در تاريخ: دوشنبه 31 خرداد 1389 
  • نظرات (0)

    • فعاليت بدنی در افراد مبتلا به ايدز

    • ساعت ارسال پست : 11:25 PM ،


    سندروم ايدز خطرات زيادی برای سلامتی ميليونها نفردر پی داشته است. علی رغم تحقيقات علمی زيادی که در دهه های گذشته انجام شده هنوز هيچ درمان و واکسن خاصی برای پيشگيری از آن کشف نشده و منجر به مرگ و مير انسانهای زيادی گرديده است. فعاليت بدنی منظم تاثيرات سودمند بسياری بر سلامت جسمانی و روانی انسانها اعمال می کند. اگرچه تمرينات بدنی منظم تغييرات مفيدی در بيماران مبتلا به ايدز ايجاد کرده ولی نحوه عمل آن مشخص نيست؛ چون تاثيرات فعاليت بدنی منظم و علائم بيماری ايدز با يکديگر ترکيب می شوند. ارتباط بين فعاليت بدنی و عوامل بيماری زا نشان می دهد که با افزايش آمادگی جسمانی، منجر به کاهش عوامل بيماری زا می شود. متاسفانه ظرفيت هوازی افراد مبتلا به بيماری ايدز به دلايل، اختلال در عملکرد ريه ها، کم خونی، ضعف آمادگی جسمانی، اختلال در عملکرد قلب و عروق و محدوديت در تحويل اکسيژن به عضلات محيطی کاهش می يابد.
     
    نتايج بعضی از تحقيقات حاکی از آن است که آمادگی هوازی موجب افزايش تعداد سلولهایCD4+ سيستم ايمنی می شود،اما بعضی از تحقيقات نشان می دهند که حتی ترکيبی از تمرينات مقاومتی و آمادگی هوازی نيز تاثيری بر تعداد سلولهای CD4+ و فشار ويروسی ندارد. تغييرات مشاهده شده در تعداد سلولهای CD4+ سيستم ايمنی، تحت تاثير وضعيت اقتصادی - اجتماعی افراد مبتلا نيز قرار می گيرد به طوری که افرادی که فشار اقتصادی- اجتماعی بيشتری در زندگی دارند تغييرات بيشتری در سلولهای CD4+ آنها رخ می دهد. علاوه بر اين، شدت فعاليت بدنی نيز در ميزان تغييرات در سلولهای CD4+ تاثير می گذارد. فعاليت بدنی بايد از آستانه شدت خاصی برخوردار باشد که بر روی عوامل سيستم ايمنی تاثير گذارد. در نهايت اين طور استنباط می شود که برنامه تمرينی منظم علاوه بر تغييرات سودمند در تعداد سلولهای CD4+ و ظرفيت های عملکردی، تاثيرات مرگ و مير و بيماری زا را در افراد مبتلا به ايدز به تاخير می اندازد.
     

    سيد محسن آوندی- عبدالصالح زر(کارشناس ارشد تربيت بدنی و علوم ورزشی)
     

    __ همت مضاعف و كار مضاعف در تأمين سلامت و ورزش همگاني __
     
    --------
    منبع :
     
    بانک مقالات فارسی

  • نوشته شده توسط: میثم طاهری
  • در تاريخ: دوشنبه 31 خرداد 1389 
  • نظرات (0)