یک راهنمای ساده و عملی برای موفقیت در کسب و کارهای کوچک - 1

  • ساعت ارسال پست : 3:29 PM ،


تعریف کسب و کار کوچک
 
به منظور تحلیل آماری و با قاعده در خصوص کسب و کار کوچک ، باید گفت که این مقوله دارای قوانین اجرایی تجاری است. هر صنعتی بر اساس درآمد و میزان استخدام سالانه ، اندازه استانداردی را برای خود تعریف می‌کند. در بیشتر موارد این تعریف به واسطه نمایندگی‌های دولتی تعریف می‌شود تا تحت قوانین تغییرپذیر دولتی تحلیل ‌هایی را صورت دهند. به علاوه ، این استانداردها برای برنامه‌هایی که در خصوص کمک بهبود به امور مالی است کارا می‌باشد. کسب و کار کوچک بصورت مستقل است و هر شرکتی با کمتر از 500 پرسنل در این حیطه قرار می‌گیرد. این اندازه مرسومترین استاندارد تعریف شده است. در آمریکا حدود 5/22 میلیون کسب و کار مستقل از کشاورزی و زراعت وجود دارد که 99 درصد آن کسب و کار کوچک(Small Business) به حساب می‌آیند.
 
راهنمای شروع یک کسب و کار کوچک
 
این راهنما به منظور آن تدوین شده است که بتواند با بیان تمامی نکات و در عین حال حفظ سادگی و قابل فهم بودن، به شما در راه ایجاد یک کسب و کار موفق کمک کند.
 
گام اول: ارزیابی اولیه
 
آیا کارآفرینی برای شما ساخته شده است؟
بدیهی است که شروع یک کسب و کار جدید ریسکهای زیادی را به همراه دارد که البته با برنامه ریزی می‌توان شانس موفقیت را بالا برد. بنابراین بهترین نقطه شروع آن است که نقاط قوت و ضعف خود را بعنوان دارنده یک کسب و کار بشناسید.
 

آیا شخصیتی مستقل و خودجوش دارید؟
این را همیشه در نظر داشته باشید که در صورت شروع یک کسب و کار کوچک ، این خود شما هستید و نه شخص دیگر که باید تصمیم بگیرید که چگونه پروژه‌ها ، برنامه‌ها و زمان خود را مدیریت کنید.
 

تا چه حد با شخصیتهای متفاوت و افراد گوناگون می‌توانید ارتباط برقرار کنید؟
صاحبان کسب و کار ناگزیرند که با افراد و اقشار مختلفی سرو کار داشته باشند. آیا شما می‌توانید با مشتریان، تامین‌کنندگان، کارکنان و ... در جهت منافع کسب و کار خود ارتباط برقرار کنید.
 

تا چه حد قدرت تصمیم‌گیری دارید؟
صاحبان کسب و کار کوچک بایستی بطور متداوم ، به سرعت و در رایط بحرانی بتوانند مستقلا" تصمیم‌گیری کنند.
 

آیا شما استقامت فیزیکی و احساسی لازم برای اداره یک کسب و کار را دارید؟
مالکیت یک کسب و کار علاوه بر چالش و هیجان ، مستلزم فشارکاری زیاد ، ساعتهای کاری زیادی می‌باشد. آیا شما می‌توانید 12 ساعت در روز و هفت روز در هفته را کار کنید؟
 

تا چه حد می‌توانید برنامه‌ریزی و سازماندهی کنید؟
تحقیقات نشان می‌دهد بسیاری از شکستها در صورت برنامه‌ریزی صحیح ، به وجود نمی آمد.
 

ادامه دارد ...
 
__ همت مضاعف و كار مضاعف در كارآفرينى و کسب و کار __
 
--------
منبع :
 
خانه کارآفرينان ايران

  • نوشته شده توسط: میثم طاهری
  • در تاريخ: جمعه 28 خرداد 1389 
  • نظرات (0)

    • یک طرح بازاریابی هدفمند و موثر

    • ساعت ارسال پست : 2:09 AM ،


    سوددهی آن افزایش یابد و از همه مهمتر مشتریان بیشتری به آن روی آورده و کسب و کار پرطرفداری خلق شود که منجر به کاری لذت‌بخش شده انگیزه کارمندان را بالا می‌برد. اما همه بازاریابان موفق و تیزهوش نبوده همه راهکارها و پروژه‌های آنها هم نتیجه‌بخش نخواهد بود. در هیچ زمانی مانند امروز، بازاریابی اینقدر مطرح نبوده است چرا که امروز این مفهوم یک صنعت را به دنبال آورده است. فراگیری هنر برقراری ارتباطات و جذب مشتریان که در میان دنیای پرهیاهو و رنگارنگ تبلیغات ایستاده‌اند، به مسابقه گذاشته شده است. این روزها مدیریت مشتریان روز به روز پیچیده‌تر می‌شود که وجود مجاری گوناگون تماس با آنها، یکی از دلایل این پیچیدگیست. اما با وجود این گوناگونی و تعدد شرکت‌های مختلفی که کالاهای خود را وارد این بازار رقابتی کرده‌اند، وضعیت ابتکار و نوآوری چندان مناسب نیست. این شرکت‌ها در تولید کالاها، مدیریت عملکردهای داخلی و بسته‌بندی و حمل و نقل و توزیع، روش‌های خوبی را در پیش گرفته‌اند که روند کارشان را تسهیل می‌کنند اما برای برآوردن تقاضای مشتریان راهکارهایی خلاقانه و جدید را در برنامه کاریشان ندارند. اما همین فقدان نوآوری و ابتکار باعث می‌شود که فرصت‌های خوب و جدیدی در عرصه تبلیغات و بازاریابی خلق شوند.
     
    این یک اصل ثابت شده است که یک پروسه و راهکار بازاریابی موفق و کارآمد، باعث می‌شود که یک کسب و کار رشد کند، میزان درآمد و
    در حقیقت وقتی یک کسب و کار وارد جریان بازاریابی می‌شود، قصد دارد روند کارها و عملکردهایش را بازبینی کرده درباره آنها دوباره فکر کند تا بتواند از موجودیت کارش دفاع کند و اعتبار و شهرت کسب کند. اکنون بازاریابی و فعالیت‌های مربوط به آن در جهت پاسخگویی به نیازهای مشتریان انجام می‌شود اما این تازه شروع کارهاست. این که این فرآیند پاسخگو بوده و مشتریان زیادی را به طرف کسب و کار مورد نظر جلب کند، کافی نیست. آنچه که سهامداران، هیئت مدیره و مقامات ارشد اجرایی می‌خواهند، برآوردن عینی نیازهای مشتریان است و اینکه بازاریابی عملکرد خوبی هم به دنبال بیاورد. اگر بخواهید میزان تاثیر و کارایی فعالیت‌های یک تیم بازاریابی را دریابید، باید برای این ارزیابی از واقعیات، منطق و آمارهای ثبت شده استفاده کنید. احساسات و حدس و گمان‌ها در این میانه به کار نمی‌آیند. برای این که دریابیم یک فرایند بازاریابی مفید بوده بازدهی بالا داشته است، به یک سیاست منطقی، حساب شده، قابل پیش‌بینی و تکرارپذیر نیاز داریم که کاملاً روشن و شفاف باشد.
     
    مدیران برای طراحی یک نقشه بازاریابی تاثیرگذار، باید تمامی ابعاد و جوانب اهداف مجموعه و عملکرد آن را در نظر بیاورند. یک برنامه بازاریابی کارآمد که به نتایجی درخشان منتهی شود، تمامی این جوانب را شرح داده و می‌گوید که چطور و از چه راهی می‌توان این جوانب را به خدمت گرفت و در جهت توسعه کل مجموعه هدایت کرد.
     
    در این رویه بر قابل سنجش بودن، تکرارپذیری، وضوح و شفایت و انسجام این پروسه تأکید می‌شود. علاوه بر آن فرهنگ آموزشی تدوین می‌کند که مدام و به طور کامل این طرح بازاریابی را آزمایش کند و به تدریج کارایی و قابلیت‌های این برنامه تبلیغاتی بالا برود تا نتایج رضایت‌بخشی به بار بیاورد. پژوهش‌ها نشان می‌دهد که اگر مدیران شرکت‌ها و صاحبان مشاغل به جای این که فقط به همان برنامه‌های بازاریابی محدود تکیه کنند، برنامه‌ای جامع، دقیق و منسجم تدوین کنند، نتایج خوبی خواهند گرفت. آنها در انجام پروژه بازاریابی خود موفق می‌شوند و به تبع آنها فروش خوبی خواهند داشت و می‌تواند کیفیت خدمات مشتریان خود را نیز بهبود بخشند. در پی این موفقیت‌ها قادر می‌شوند قیمت‌هایشان را نیز کاهش دهند که این خود نتایج بهتری به دنبال خود خواهد داشت. مدیران و بازاریابان هدفمند می‌دانند که باید تمامی جوانب امر را بررسی کنند و تمامی عناصر موجود و موثر در موفقیت را توسعه و ارتقا دهند.
     
    البته واضح است که تمامی پروژه‌های بازاریابی نمی‌توانند در تمامی وجوه و ابعاد یک کسب و کار موفق عمل کنند اما اگر بازاریابان طرح دقیقی تدوین کرده باشند، به مرور زمان قادر خواهند بود که نقاط ضعف را شناسایی کنند و نقاطی که پتانسیل‌ بالایی دارند را نیز بشناسند. بدین ترتیب در نقاط بالقوه مستعد سرمایه‌گذاری می‌کنند و در عین حال سعی می‌کنند ضعف‌های طرحشان را برطرف کنند. اما نکته دیگری هست که نباید فراموش کرد. یک طرح قوی و همه جانبه وقتی پاسخگو خواهد بود که بتواند در دراز مدت و به همراه تغییرات سریع وضع بازار و نیاز مشتریان، متحول شود و به عبارتی انعطاف‌پذیر بوده توانایی هماهنگ و سازگار شدن با شرایط گوناگوون را دارا باشد. اعضای یک تیم بازاریابی مبتکر که طرحی منطقی، هدفمند و منسجم تدوین می‌کند، همگی به کارشان شور و علاقه وافری دارند و پیرو نظم و انضباط دقیقی هستند. ماهیت بازاریابی به گونه‌ایست که مدام باید نو شود چرا که هر ایده‌ای و به هر شکلی که باشد با گذشت زمان کهنه می‌شود. حال سوال اینست که از کجا بدانیم کی زمان تغییر فرا رسیده یا باید چه ویژگیهایی از برنامه‌ کنونی را عوض کنیم و کدامها باید به همان شکل قبل باقی بمانند؟ وقتی که هنر بازاریابی در کنار دانش بازاریابی قرار گیرد، جواب این سوالات مشخص شده فرهنگی منسجم و پویا در بازاریابی خلق می‌شود.
     

    نویسنده: Naras Eechambadi
     
    مترجم : آذین صحابی   


    __ همت مضاعف و كار مضاعف در كارآفرينى و بازاريابي __
     
    --------
    منبع :
     
    روزنامه تفاهم

  • نوشته شده توسط: میثم طاهری
  • در تاريخ: جمعه 28 خرداد 1389 
  • نظرات (0)

    • موقوفات تهران و تحول شهر (4)

    • ساعت ارسال پست : 12:57 AM ،


    در 1320 ه.ق نيز مانند سابق، بيش‏ترن مکان‏هاي وقفي را به ترتيب دکان‏ها، خانه‏ها، کاروان‏سراها و حمام‏ها تشکيل مي‏داد. ولي اين نکته قابل تأمل است که با وجود توسعه‏ي شهر و افزايش جمعيت و ثروت، از تعداد مساجد، مدارس و تکايا کاسته شد. اکنون بايد پرسيد مجموعه‏ي اين تحولات چه تأثيري در موقوفات تهران داشته است؟
    در اين سال‏ها که ماهيت موقوفات با قبل تفاوتي نکرده است مي‏بينيم، همچون گذشته، موارد وقف را همچنان امام‏زاده، مسجد، تکيه و مدرسه تشکيل مي‏داده است و بعضي از اين موارد حتي پس از 50 سال تغييري نکرده‏اند؛ مانند وقف براي سيدالشهداء (ع)، مدرسه‏ي صدر، مدرسه‏ي مروي، مدرسه‏ي محمديه، تکيه‏ي چال حصار، تکيه‏ي رضاقلي خان، تکيه‏ي زرگرها، و چهل تن و هفت تن. ولي بررسي اين موضوع که آيا هنوز همان موقوفات وجود داشتند مشکل است، چون در آمار 1320 ه.ق، اخضر علي شاه اغلب گذرها و پاتوق‏ها را به نام پليس مأمور امنيت آن محل ناميده و نام کوچه‏ها را ضبط نکرده است. در 1269 ه.ق نيز بعضي از کوچه‏ها نام درستي نداشته و فقط با عنوان شخصيتي که در آنجا سکني داشته مشخص شده‏اند. البته همچنان بايد در نظر داشت که اطلاعات اين آمار کامل نيست و در اغلب آنها موارد وقف ذکر نشده است. از طرفي هم اين امکان وجود دارد که بسياري از موقوفات قديم به دليل اينکه نامشان در جايي ضبط نمي‏شد از بين رفته باشند.

    چنان که به نظر مي‏رسد، توسعه‏ي تهران موجب افزايش تعداد موقوفات نشد، بلکه برعکس مي‏بينيم که نسبت تعداد دکان‏هاي وقفي به کل دکان‏ها در 7/7،1269 است، در حالي که اين نسبت در 1320 ه.ق 4 / 17 بوده است. جالب توجه است که در محله‏هاي قديمي مانند عودلاجان که در مقايسه با گذشته، کوچک‏تر شده بود و همين‏طور در چالميدان، تعداد موقوفات نسبت به محله‏هاي جديدتر، مانند دولت و سنگلج، بيش‏تر شد و اين روند در بازار هم که محله‏اي قديمي بود به چشم مي‏خورد.
    با اينکه محله‏ي دولت بيش‏ترين دکان را داشت، و از
    نظر تعداد کاروان‏سرا بعد از محله‏ي بازار قرار مي‏گرفت (که بدون شک نشانه‏ي ثروت و داد و ستد بسيار بوده است) کم‏ترين شمار موقوفات را داشته است.
    شکي نيست يکي از علل کاهش اشتياق به مقوله‏ي وقف را، بخصوص در محله‏هاي جديد و اعيان‏نشين، مي‏توان اعتقادات مذهبي قشري از مردم دانست. و البته در اين ميان مسأله‏ي امنيت را نيز نبايد فراموش کرد. زيرا به مرور مردم کم‏تر به عملکرد مستبدانه‏ي دولت توجه مي‏کردند و يا شايد مالکيت آنها در محله‏هاي جديدتر بر پايه و اساسي محکم‏تر قرار مي‏گرفت که نيازي به وقف کردن املاک خود نمي‏ديدند 20)
    به هر حال بايد اذعان نمود که تحليل و بررسي صرف اين دو آمار، وضع موقوفات تهران را دقيقا مشخص نمي‏کند و همان‏طور که ذکر شد، مطالب آنها در بسياري موارد نادقيق و موجز است و منابع ديگري لازم است تا اطلاعات کامل‏تري از موقوفه‏هاي تهران در دوره‏هاي ناصري و مظفري به دست دهد.
     
    پي نوشت :
     
    1-اين دو آمار به همراه آمار جمعيت تهران که نجم‏الملک آن را در 1286 ه.ق تهيه کرده بود، با نام و نشاني زير منتشر شده است:
    آمار دارالخلافة تهران، اسنادي از تاريخ اجتماعي تهران در عصر قاجار، 1269 ه.ق، 1286 ه.ق، 1317 ه.ق، به کوشش سيروس سعدونديان و منصوره اتحاديه (نظام مافي)، تهران، 1368 ه.ش
    2- J.Gurney. The Transformation of Tehran in the Late Nine teenth Century, Tehran Capital Bicentenaire.eds. Ch. Adle and B. Hourcade 1992.p.53
    3-نجم‏الملک در خصوص آمار جمعيت سال 1286 ه.ق آورده که متوسط ساکنين در يک خانه 16 نفر و رقم فوق بر اساس چنين محاسبه‏اي به دست آمده است. رک: آمار دارالخلافة تهران، ص 345
    4-همان، ص 308 و کاروان‏سراي دولت نيز با 367 باب دکان در دو طبقه ناتمام مانده بود همان، ص 315
    5-اميرکبير در دوره‏ي کوتاه صدارتش، برنامه‏هاي اقتصادي براي رونق تجارت و صنعت تهران داشت و از آن جمله، جبه‏خانه‏ي مبارکه با« 43 دستگاه در 22 حجره و چهار دکه« بود که شامل قنداق‏سازي، چخماق‏سازي، پرداخت‏گري، ساعت‏سازي، يراق‏سازي، شمسه‏سازي، گل‏ساري، دوات‏گري، چاقوسازي، آهن‏گري، تفنگ‏سازي مي‏شده است.
    کاروان‏سراي امير را که هنريش بروکش در همان سال‏ها ديده و وصف کرده است بدون شک همان کاروان‏سرايي است که در اين آمار، کاروان‏سراي دولت ناميده شده است. ولي دحتر پلاک که همزمان در تهران مي‏زيست آورده است که اين صنايع و صنايع ديگري که امير بنياد نهاده بود رونقي نداشت. رک: منصوره اتحاديه (نظام مافي)، »بافت اجتماعي - اقتصادي بازار تهران در نيمه‏ي دوم قرن 13 ه.ق«، در سعي مشکور (يادنامه‏ي استاد فقيد دکتر محمد جواد مشکور)، به کوشش سعيد مير محمد صادق، تهران، 1374 ه.ش، صص 54 - 35
    6-همان، ص 49
    7-منصوره اتحاديه (نظام مافي)، »رشد و توسعه‏ي شهر تهران در دوره‏ي ناصري، 1320 - 1269 ه.ق«، در تحقيقات اسلامي (يادنامه‏ي دکتر عباس زرياب) سال دهم، شماره‏ي 1 و 1374،2 ه.ش، صص 173 - 145
    8-نجم‏الملک نيز مي‏نويسد که اهالي بازار مستأجر نمي‏گرفتند. رک: آمار دارالخلافة تهران، ص 345
    9-همان
    10-سعي مشکور، ص 49
    11-همان، ص 47
    12-همان، ص 47
    13-آمار دارالخلافة تهران، ص 345
    14-همان، صص 50 - 43
    15-تحقيقات اسلامي، ص 147
    16-آمار دارالخلافه‏ي تهران، ص 355
    17-تحقيقات اسلامي، ص 165
    18-سعي مشکور، ص 52
    19-آمار دارالخلافة تهران، ص 551. علي رغم کاهش تعداد تکيه‏ها در شهر، شمار آن در محله‏ي سنگلج افزايش يافته و از 2 به 9 باب رسيده بود
    20-معاملات زمين و خانه در محضر يکي از علما و عده‏اي شاهد کمه سند را مهر مي‏کرده‏اند، انجام مي‏گرفته است. طبق اسناد مبصرالسلطنه، که قبلا توضيح داده شد، به نظر مي‏رسد که بعضي معاملات که در ديوانخانه‏ي عدليه انجام گرفته، احتمالا محکم‏تر بوده است. گزارشگر اين نامه‏ها يک بار نوشت: در خصوص زمين اسماعيل‏خاني، صيغه‏ي آن در محضر پسر مرحوم آقا سيد صادق خوانده شده است، لکن تا يکشنبه که به شهر رفتم، قباله را نداده بودند، و جهت تعويق آن از قراري که ميرزا آقا مذکور داشتند،امضاي تمام ورثه است در ديوانخانه‏ي عدليه.« (6 ذي‏قعده‏ي 1308). البته امکان جعل سند وجود داشته چنان که يک بار گزارشگر که خانه‏اي را به طور قطعي خريداري کرده بود، خواهر فروشنده پس از آن سند خريد شرطي با تاريخ قبلي آورده بود، سپس اضافه مي‏کند: »قطعا اين معامله فاسد است. باري قراري در مجلس داديم که عمل طرفين قطع و فصل شود.« (12 ربيع‏الثاني 1308)
     

    نويسنده:منصوره اتحاديه (نظام مافي)
     
     
    پایان

    _ همت مضاعف و كار مضاعف در امور خيريه و عام المنفعه (وقف، وظيفه واقفان و ...) _
     
    --------
    منبع :
     
    ميراث جاويدان

  • نوشته شده توسط: میثم طاهری
  • در تاريخ: جمعه 28 خرداد 1389 
  • نظرات (0)

    • موقوفات تهران و تحول شهر (3)

    • ساعت ارسال پست : 12:55 AM ،


    در اين مدت با وجود آنکه تعداد خانه‏هخا نسبت به قبل 9 / 1 برابر و شمار دکان‏ها 2 / 2 برابر و تعداد کاروان‏سراها - که نقش مهمي در تجارت و صنعت داشتند - 4 برابر افزايش يافت، هنوز تهران از لحاظ صنعت يا تجارت در کل کشور نقش اصلي را نيافت.

    شهر همچنان از پنج محله تشکيل مي‏شد، ولي در شمال شهر، محله‏ي بزرگ دولت که نامش را از دروازه دولت گرفته به وجود آمده بود و قسمتي از عودلاجان و ارگ را نيز دربرمي‏گرفت 17)اخيرا سرکار خانم ناهيد ناصري (انتخابي) و فرزندشان، تعدادي نامه در اختيار اين جانب قرار دادند که مربوط به مکاتبات يکي از کارمندان سفارت انگليس با يکي از اقوامش به نام ميرزا حسين خان مبصرالسلطنه (پدربزرگ خانم ناصري) مدير گمرک کاشان بين سال‏هاي 1309 - 1305 ه.ق است. مفاد اين نامه‏ها اکثرا درباره‏ي فروش زمين و ملک در محله‏ي دولت، بخصوص اطراف سفارت انگليس است که از محله‏هاي پر رونق تهران محسوب مي‏شد. نکته‏ي بسيار جالب توجه، هجوم خارجي‏ها به اين محل براي اجاره و خريد خانه و نيز کوشش ايرانيان براي ابتياع زمين و خانه بوده است، که اميدوار بودند قيمت آنها بالا برود و از اين بابت استفاده‏اي ببرند. اميد است با استفاده از اين اسناد، درباره‏ي »بورس« زمين در تهران در اواخر دوره‏ي ناصري تحقيقي انجام گيرد عده‏اي از رجال و خارجيان و سفارت‏خانه‏هاي خارجي در محله‏ي دولت قرار داشتند و به نظر مي‏رسد که اين محله از لحاظ اقتصادي نيز رونقي داشت، چرا که بيش‏ترين تعداد دکان و کاروان‏سرا را (البته بعد از محله‏ي بازار که در اين آمار بازار و محله‏ي بازار با هم محاسبه شده‏اند) شامل مي‏شد. سنگلج نيز رشد کرد و ديگر از لحاظ تعداد خانه بالاترين رقم را دارا بود، ولي همچنان باغات و زمين‏هاي باز بسياري در آن وجود داشت. به عکس، محله‏ي بازار چندان وسعت نيافت. بخصوص اينکه در جنوب شهر، زمين شوره‏زار بود و وجود کوره‏هاي آجرپزي از امکان توسعه و مرغوبيت آن مي‏کاست. چالميدان بعد از سنگلج بيش‏ترين خانه را داشت، ولي اهالي آن کماکان فقير بودند و عودلاجان، همان‏طور ه ذکر شد، نسبت به قبل کوچک‏تر شده بود.

    با وجود رشد شهر، بعضي از پاتوق‏هاي قديم و کاروان‏سراها تغيير نکرد از جمله پاتوق‏ها به اين شرح بود:

    کوچه‏ي کرد بچه‏ها، دباغ خانه، درب خونگاه، آب پخش کن در محله‏ي سنگلج، پاتوق ملک‏آباد، خداآفرين، پاچنار، کوچه‏ي غريبان، محله‏ي هفت تن در محله‏ي بازار، سرپولک، حمام‏خانه، باغ پشته در چالميدان، سرچشمه، حياط شاهي، محله‏ي عرب‏ها و پامنار که قبلا در عودلاجان بود و اکنون جزو محله‏ي دولت محسوب مي‏شد و نيز با وجود پيدا شدن شاغلان جديد مانند نفت‏فروش، تلگرافچي و پستچي حرفه‏ها و مشاغل قديم همچنان جريان داشت.
    از آمار اخضر علي شاه چنين به نظر مي‏رسد که عده‏ي بيشتري از اهالي تهران ثروتمند شده بودند. تعداد رجالي که صاحب چندين خانه و دکان و کاروان‏سرا و پارک در نقاط مختلف شهر بودند، افزايش يافته بود؛ مانند قوام‏الدوله که شش خانه در سنگلج، دو باغ، طويله، حمام، کالسکه خانه، يک کاروان‏سرا و 27 دکان در سنگلج داشت، يا دکتر علي خان که صاحب 54 دکان در محله‏ي بازار بود. علاءالدوله يکي ديگر از اشخاص ثروتمند بود و خانواده‏ي مستوفي‏الممالکي نيز در سنگلج از فروش زمين ثروت بسيار اندوخت17)

    تعداد دکاني که به طور متوسط به يک نفر تعلق داشت از سه باب در 1269 ه.ق، به پنج باب در 1320 ه.ق رسيد. همچنين به نظر مي‏رسد که افراد بسياري که از تجار نبودند، روي دکان‏ها سرمايه‏گذاري مي‏کردند؛ في‏المثل معيرالممالک 85 دکان در سنگلج داشت و با چندين تاجر در 62 دکان ديگر در محله‏ي بازار شريک بود 18)ورثه‏ي دکتر هاشم‏خان و حسن‏خان سرتيپ 45 دکان در بازار داشتند، صدر اعظم 65 دکان در همان محله داشت و علاءالدوله صاحب 135 دکان در کوچه‏ي جبه‏خانه در محله‏ي دولت بود و شش دانگ سراي ملا علي تعلق به او داشت 19) البته افراد فقيري هم در همه‏ي سطح شهر زياد بودند که با بررسي نوع حرفه‏ها و مشاغل اين موضوع روشن‏تر مي‏شود.
     

    ادامه دارد ...
     
    _ همت مضاعف و كار مضاعف در امور خيريه و عام المنفعه (وقف، وظيفه واقفان و ...) _
     
    --------
    منبع :
     
    ميراث جاويدان

  • نوشته شده توسط: میثم طاهری
  • در تاريخ: جمعه 28 خرداد 1389 
  • نظرات (0)