هـ) كتابهاى خطى فارسى

1. احوال ثامن الائمه

2. الاربعين حديثا فى فضل زيارة الامام الرضا ـ همراه با ترجمه و شرح فارسى.

رك: دليل المخطوطات,ج1, ص277.

3. اصل الاسلام (ترجمه حديثى مفصل از امام رضا پيرامون امامت)

رك: الذريعه, ج26, ص49.

4. بركات المشهد المقدس (ترجمه عيون اخبار الرضا)

رك: فهرست كتابخانه , ج14, ص231و232.

د) كتابهاى خطى عربى

1. احتجاجات الامام الرضا

سيد احمد حسينى اشكورى.

رك: معجم المؤلفين العراقيين, ج1, ص91.

2. اخبار الرضا

ابوعبداللّه دُبيلى محمد بن وهبان بصرى ازدى.

رك: رجال نجاشى, ج2,

ص323.

3. اسرار وصايا الرضا

ج) كتابهاى اردو (خطى و چاپى)

1. التحفة الرضويه (زندگى امام رضا )

سيد اولاد حيدر بلگرامى هندى (م1361ق), هند.رك: الذريعه, ج3, ص434.

2. ترجمه صحيفة الرضا

اكرم رضا حكيم. رك: قامـوس الكتـب, ج1, ص171.

3. حضرت امام رضا اور مشهد مقدس

نثار احمد زينپورى, قم, انتشارات انصاريان, 1416ق1375/ش, رقعى, 167ص.

1. آفتاب طوس (زندگانى حضرت رضا ):سيد على رضوى زاده, تهران, انتشارات آسيا, 1347, رقعى, 396ص.

2. احوال ثامن الحجج :سيد عباس خاتمى, تهران, دبيرستان موسى بن جعفر , 1372, رقعى, 180ص (در سه بخش: تاريخ و جغرافياى مشهد, نظام امامت و زندگى حضرت).

3. اخبار و آثار حضرت امام رضا:عزيزاللّه عطاردى قوچانى, تهران, انتشارات صدر, 1397ق, وزيرى, 888ص.

1. آثار و بركات الامام الرضا فى دارالدنيا: سيدهاشم ناجى موسوى جزايرى, قم, بى نا, 1376ش 1418/ق.

2. الامام الثامن على بن موسى الرضا :گروه نويسندگان, ترجمه محمد عبدالمنعم خاقانى, قم, موٌسسه در راه حق, 1370, رقعى, 54ص.

3. الامام الرضا :گروه نويسندگان, بيروت, دارالاضواء, 1409ق1989/ م, جيبى, 112ص (از سرى اضواء الاسلاميه ـ 10)

«اِنّی تارِکٌ فیکُمُ الثَّقَلَیْن کِتابَ اللّه‏ِ وَعِتْرَتی وَلَنْ یَفْتَرِقا حَتّی یَرِدا عَلَیَّ الْحَوْض؛(1) من در میان شما دو امانت گرانسنگ می‏گذارم، کتاب خدا و عترت من و آن دو هیچگاه از هم جدا نخواهند شد تا اینکه در حوض کوثر بر من وارد شوند». طبق این گفتار مهم رسول اللّه‏ صلی‏الله‏علیه‏و‏آله ، قرآن و عترت تا روز قیامت با هم بوده و تفکیک ناپذیرند.

دعاى مستجاب
1- آل برمك، مخصوصاً يحيى بن خالد بر مكى براى حفظ حكومت و مقام خويش هارون عباسى را وادار كردند تا موسى بن جعفر (ع) را شهيد كرد، بدين سبب امام رضا (ع) در مكه به آنها نفرين كردند، حكومت و مقامشان تار و مار گرديد.
محمد بن فضيل گويد: ابوالحسن رضا (ع) را ديدم، در عرفات ايستاده و دعاى مى‏كرد. بعد سرش را پايين انداخت، (گويى چيزى به قلب مباركش الهام شد) كه وى علت سر به زير انداختن را پرسيدند؟ فرمود: به برامكه نفرين مى‏كردم كه سبب قتل پدرم شدند. خداوند امروز دعاى مرا درباره آنها مستجاب كرد، امام از مكه برگشت، چيزى نگذشت كه در همان سال، هارون بر آنها خشم گرفت وتار و مارشان كرد، 1جعفر برمكى شقه شد، پدرش يحيى به زندان رفت، بطورى متلاشى شدند كه مايه عبرت مردم گشتند