امروز 22 اسفند 1389 است و تا پايان امسال فقط 4-5 روز كاري باقي‌مانده است.

شهروندان ايراني براساس عادت و عرف از روز جمعه 26 اسفندماه به تعطيلات سال نو مي‌روند. در اين مدت بسيار كوتاه باقي‌مانده از سال 1389 بايد تكليف چند مقوله و موضوع بسيار بااهميت روشن شود كه به طور اختصار به آنها اشاره مي‌شود.
1- لايحه بودجه 1390: مطابق قانون، دولت موظف است لايحه بودجه سال بعد را در 15 آذرماه هرسال به مجلس ارائه كند. تاخير طولاني دولت در ارائه لايحه بودجه كه البته براي اين تاخير استدلال دارد، كار را به جايي رسانده است كه احتمال عدم تصويب كل بودجه سال 1390 افزايش مي‌ِيابد. اگر اين اتفاق بيفتد و بودجه كل كشور براي سال 1390 تصويب نشود، يك رويداد تازه است كه جامعه ايراني با آن رو‌به‌رو مي‌شود. عدم تصويب لايحه بودجه سال 1390 را در حالي كه هيچ اتفاق استثنايي در سپهر مسائل مختلف كشور رخ نداده است، چگونه بايد تفسير كرد و چه بايد كرد كه اين موضوع به روش تبديل نشود. آنهايي كه بدبين هستند، مي‌گويند تاخير در ارائه لايحه بودجه 1390 با اين هدف بوده است كه مجلس زمان لازم براي بررسي همه اجزاي آن را نداشته باشد.
2- مزد و حقوق: ميليون‌ها كارگر و كارمند ايراني در حالي چشم انتظار شروع جشن‌هاي سال نو هستند كه نگران تصميم‌هاي مربوط به مزد و حقوق خود هستند. چرا تعيين مزد كارگران به وسيله دولت و شركاي اجتماعي او؛ يعني نهادهاي كارگري و نهادهاي كارفرمايي به مشكل برخورد كرده است؟ واقعيت اين است كه دولت اعتقاد دارد افزايش مزد كارگران پايه رشد تورم مارپيچي خواهد شد و تمايل دارد شركاي اجتماعي خود را متقاعد كند كه تثبيت مزدها را پذيرفته يا به حداقل افزايش رضايت دهند. آيا نمي‌شد اين خواسته دولت را دو ماه پيش به نهادهاي كارگري اطلاع داد؟ اكنون كارفرمايان در حالي كه بايد برنامه‌هاي خود را براي سال آينده تدوين كنند با سردرگمي مواجه شده‌اند و تصويب برنامه‌ها پيش از 15 فروردين ناممكن خواهد شد.
3- نرخ سود بانكي: فعالان اقتصادي ايران به دلايل گوناگون براي تامين نقدينگي مورد نياز خود چشم به منابع بانكي دارند و مي‌خواهند تا جايي كه ممكن است نقدينگي خود را از سپرده‌هاي شهروندان تامين كنند. بانك مركزي قصد دارد كه نرخ سود تسهيلات- و احتمالا نرخ سود سپرده‌گذاري- را كاهش دهد و استدلال مي‌كند كه افزايش نرخ سود بانكي به رشد تورم منجر خواهد شد. اين خواسته دولت و بانك مركزي در حالي است كه يكي از مسوولان ارشد معاونت برنامه‌ريزي و بودجه پذيرفته كه نرخ تورم در سال آينده دست‌كم 2 تا 4 درصد افزايش مي‌يابد.
حرف آخر و دقيقه 90: چرخ روزگار از رفتن باز نمي‌ماند و زمان را نمي‌توان متوقف كرد. اين سپري شدن زمان به همه فرصت مي‌دهد كارهاي انجام نشده را نيز به فرجام برسانند. معلوم است كه تكليف 3 مقوله با اهميت ياد شده نيز روشن خواهد شد. اما پرسش اينجا است كه چرا در چنين وضعي؟ آنها كه به بازي فوتبال علاقه دارند مي‌دانند كه لحظات پاياني بازي كه به دقيقه 90 مشهور شده بازيكنان خود را به آب و آتش مي‌زنند و معمولا تاكتيك و استراتژي و فكر و برنامه‌ريزي را كنار مي‌گذارند. اين كار براي يك بازي فوتبال عادي است؛ اما براي شهروندان و نهاد دولت نبايد چنين باشد كه تصميم‌گيري درباره مسائل مهم به دقيقه 90 موكول شود. وقتي كار به دقيقه 90 مي‌رسد؛ يعني اينكه شايد برنامه‌ريزي از پيش‌انديشيده كنار گذاشته شده و به شتابزدگي و هيجان تبديل شود.

منبع:ایران اکونومیست

جهاد اقتصادي در سال جديد موفق خواهد بود اگر[...]