ابزار فال حافظ

مرحوم آیةالله سید محمد حسین تهرانی می‌نویسد: یکی از رفقای نجفی ما می‌گفت: من یک روز به دکان سبزی‌فروشی رفته بودم، دیدم مرحوم قاضی (فقیه عارف، حضرت آیةالله سید علی‌آقا قاضی طباطبایی) خم شده و مشغول سوا کردن کاهو است، ولی به عکس عرف مردم، کاهوهای پلاسیده و آن‌هایی را که دارای برگ‌های خراب و بزرگ هستند، برمی‌دارد!

کاملاً دقت می‌کردم، تا این‌که دیدم مرحوم قاضی کاهوها را به صاحب دکان داد و وزن کرد، ایشان آن را در زیر عبا گرفت و روانه شد، من در آن‌وقت طلبه جوانی بودم و مرحوم قاضی مسن و پیرمرد بود، به دنبالش رفتم و علت ماجرا را از ایشان پرسیدم؛ آن بزرگوار فرمود: من این مرد فروشنده را می‌شناسم؛ فرد بی‌بضاعت و فقیری است، گاه‌گاهی به او کمک می‌کنم، می‌دانستم که این‌ کاهوها بالاخره خریداری ندارد، و ظهر که دکان خود را می‌بندد، این‌ها را به بیرون خواهد ریخت و لذا برای عدم تضرر او، مبادرت به خریدن کردم. از طرفی نمی‌خواهم چیزی به او بلاعوض داده باشم؛ اولاً عزت، شرف و آبروی او از بین برود، و ثانیاً خدای ناخواسته عادت به درآمد بدون زحمت نکند، و در کسب و کار هم ضعیف نشود؛ و برای ما هم فرقی ندارد کاهوهای لطیف و نازک بخوریم یا از این کاهوها.

با اقتباس و ویراست از کتاب مهر تابان

وقتی کتاب منازل الاخره را تألیف کردم، کتاب به دست شیخ عبدالرزاق مسئله گو – که همیشه قبل از ظهر در صحن مطهر حضرت معصومه مسئله می گفت- افتاد.
مرحوم پدرم کربلایی محمد رضا از علاقه مندان او بود.
شیخ عبدالرزاق روزها کتاب «منازل الاخره» را باز می کرد و برای شنوندگان می خواند.

یک روز پدرم به خانه آمد و گفت: شیخ عباس! ای کاش مثل این مسئله گو می شدی و می توانستی منبر بروی و این کتاب را بخوانی.
چند بار خواستم بگویم آن کتاب از آثار و تألیفات من است؛ اما هر بار خودداری کردم و چیزی نگفتم، فقط عرض کردم: دعا بفرمایید خداوند توفیق مرحمت بفرماید.

پاسخ را با یک مثال ساده بیان خواهم کرد. تصور کن در اتوبوس ایستاده ای. با هر ترمزی که راننده محترم می گیرد همه کسانی که مثل تو ایستاده اند به جلو پرتاب می شوند. در این شرایط اگر کسی دستش را به دستگیره ای نگرفته باشد حتما به زمین خواهند خورد. حتی گاهی با وجود اینکه دستگیره را گرفته اند ممکن است به خاطر شدت حرکت اتوبوس دستگیره از دستشان رها شود و زمین بخورند.

زندگی هم مثل همین اتوبوس در حال حرکت است. پستی و بلندی مسیر ممکن است انسان را زمین بزند در این شرایط انسان باید به دستگیره محکمی چنگ بزند تا خودش را حفظ کند.

آن دستگیره چیست؟

تنها دستگیره ای که میتوان به آن اعتماد کرد خداست. انسان باید به خدا ایمان و اعتماد داشته باشد و تنها راهی را برود که او فرمان داده است. این راه, راه امن است.

لا إِكْراهَ فِي الدِّينِ قَدْ تَبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ فقد استَمْسَكَ‏ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى‏ لاَ انْفِصامَ لَها وَ اللَّهُ سَميعٌ عَليمٌ (بقره 256)
در قبول دين، اكراهى نيست. (زيرا) راه درست از راه انحرافى، روشن شده است. بنا بر اين، كسى كه به طاغوت [بت و شيطان، و هر موجود طغيانگر] كافر شود و به خدا ايمان آورد، به دستگيره محكمى چنگ زده است، كه گسستن براى آن نيست. و خداوند، شنوا و داناست.

بله. پروردگار انسان که خیر و صلاح او را می خواهد هر گز کسانی را که به او تمسک کنند گمراه نمیکند.

وَ مَنْ يُسْلِمْ وَجْهَهُ إِلَى اللَّهِ وَ هُوَ مُحْسِنٌ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ‏ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى‏ وَ إِلَى اللَّهِ عاقِبَةُ الْأُمُورِ (22لقمان)
كسى كه روى خود را تسليم خدا كند در حالى كه نيكوكار باشد، به دستگيره محكمى چنگ زده (و به تكيه‏ گاه مطمئنى تكيه كرده است)؛ و عاقبت همه كارها به سوى خداست.

پایگاه اطلاع رسانی اهل بیت (ع)/ سید مهدی خدایی

یاد خدا باز دارنده از گناه
یاد خدا یکی از مهمترین عوامل ترک معاصی است چرا که انسان مؤمن با یاد خدا قلبش خاشع شده و از عصیان چشم می پوشد.

(إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذينَ إِذا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ...)انفال/2
مؤمنان، فقط كسانى هستند كه چون ياد خدا شود، دل‏هايشان ترسان مى ‏شود.

بنابراین یاد خدا برای مومنان بهترین دستگیره برای رهایی از دام گناهان است.چنین است که توجه به آیات الهی که ذکر خدا است مقدمه رسیدن به تقوا خوانده شده است:

أَ وَ عَجِبْتُمْ أَنْ جاءَكُمْ ذِكْرٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَلى‏ رَجُلٍ مِنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْ وَ لِتَتَّقُوا وَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ(اعراف/63)
آيا در شگفتيد از اينكه اندرزى از جانب پروردگارتان توسط مردى از خودتان براى شما رسيده است كه شما را هشدار دهد تا پرهيزكار باشيد، بسا كه مورد رحمت [خدا] قرار گيريد؟

نیز می فرماید:
إِنَّ الَّذينَ اتَّقَوْا إِذا مَسَّهُمْ طائِفٌ مِنَ الشَّيْطانِ تَذَكَّرُوا فَإِذا هُمْ مُبْصِرُونَ
بى‏ گمان پرهيزگاران چون وسوسه ای از شيطان به ايشان رسد (از خداوند) ياد مى ‏كنند و ناگاه ديده ‏ور مى ‏شوند. (اعراف/201)

آرى پرهيزكاران وقتى شيطان نزديكشان مى ‏شود به ياد اين مى ‏افتند كه پروردگارشان خداوند است كه مالك و مربى ايشان است، و همه امور ايشان بدست او است پس چه بهتر كه به خود او مراجعه نموده و به او پناه ببريم، خداوند هم شر آن شيطان را از ايشان دفع نموده و پرده غفلت را از ايشان بر طرف مى ‏سازد، ناگهان بينا مى‏ شوند. (ترجمه تفسیر المیزان ج8, ص498).

نماز و دوری از گناه
نماز یاد خداست . قران کریم می فرماید: (أَقِمِ الصَّلاةَ لِذِكْري‏)؛ یعنی به وسیله نماز مرا یاد کن(ترجمه تفسیر المیزان ج14ص135). به همین دلیل است خداوند در قرآن کریم نماز را یکی از مهمترین عوامل برای ترک معاصی دانسته است أَقِمِ الصَّلاةَ إِنَّ الصَّلاةَ تَنْهى‏ عَنِ‏ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ به نماز بايست، كه نماز از بى ‏شرمى و رفتار ناپسند باز مى‏دارد؛ و ياد خدا [از هر عبادتى‏] بالاتر است...)

یاد خدا و استغفار از گناه
همچنین اگر مؤمنی به هر دلیل وسوسه های پیاپی شیطان و ضعف ایمان به دام گناه افتاد یاد خدا دو باره قلب او را خاشع نموده و مسیر استغفار و توبه را در برابر او می گشاید و او را از اصرار بر گناه باز می دارد:

وَ الَّذينَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَ مَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ اللَّهُ وَ لَمْ يُصِرُّوا عَلى‏ ما فَعَلُوا وَ هُمْ يَعْلَمُونَ (آل عمران/135)

و آنها كه وقتى مرتكب عمل زشتى شوند، يا به خود ستم كنند، به ياد خدا مى‏ افتند؛ و براى گناهان خود، طلب آمرزش مى‏كنند- و كيست جز خدا كه گناهان را ببخشد؟- و بر گناه، اصرار نمى‏ ورزند، با اينكه مى ‏دانند.

پایگاه اطلاع رسانی اهل بیت (ع) / سید مهدی خدایی

پشيمانى و حسرت و ناراحت و افسرده از كردار و گناهان گذشته .
تصميم قطعى و عزم برترك گناه براى هميشه .
ادا كردن حقوق مردم بطورى كه هنگام مردن پاك باشد و رحمت خدا را ملاقات كند در حاليكه حق كسى بر عهده اش نباشد.
هر واجبى كه از او ضايع شده (مثل نماز و روزه و خمس و زكوة و حج ...) تدارك نمايد.
آنچه گوشت بدنش از حرام روئيده با اندوهها آبش كند تا پوست به استخوان بچسبد و گوشت نو در بدنش پيدا شود.
زحمت عبادت را ببدن خود بچشاند چنانچه خوشى و شيرينى گناه را چشانيده (تا جبران گردد) در اين هنگام بگو استغفر اللّه . (1)

بله لازمه صحّت و كمال توبه حسرت و ندامت بر گناه و عزم برترك آن در آينده بطوريكه اگر بر ترك آن گناه تصميم نداشته باشد معلوم مى شود حقيقتا از آن گناه و معصيت پشيمانى ندارد.

از لوازم حسرت و ندامت بر گناه سعى در تدارك آنست يعنى اگر آن گناه حق اللّه بوده مانند ترك ، نماز و روزه و زكوة و خمس و حج ... پس قضاى آن را بجاآورد و اگر حق الناس بوده مثلا حق مالى است آن را بصاحبش برگرداند، اگر مرده بورثه اش بدهد و اگر نمى شناسد از طرفش صدقه دهد و اگر حق عرضى است (يعنى با اعضاء و جوارحش كسى را اذيت كرده ) حلال بودى طلبد و طرف را از خودش راضى كند و اگر حق حد باشد مانند قذف بايد تسليم صاحب حق شود تا بر او اقامه حد شود يا عفوش كند.

اميرالمؤ منين على (ع ) مى فرمايد:پشيمانى بايد قلبى باشد و بزبان هم عذر خواه و تصميم جدى و مداوم بر ترك گناه باشد. (2)

امام سجاد (ع ) مى فرمايد:توبه به معنى كار شايسته و باز گشت از انحراف نه لقلقه زبان ، به اين ترتيب شرايط قبول شدن توبه را بدست آورديم كه علاوه بر ترك گناه و پيشمانى و تصميم بر ترك ، جبران ضايعات گناه نيز لازم است . (3)

چنانچه قرآن كريم در سوره نور آيه 5 مى فرمايد:اِلاّ الَّذينَ تابُوا مِنْ بَعْدِ ذلِكَ واَصلَحُوا .مگر آن كسانيكه بعد از اين توبه كنند و به اصلاح و جبران بپردازند.

جمله اصلحوا بيانگر اينستكه شرايط مهم توبه اصلاح و جبران ضايعات گناه است .

جبران گناه با كارهاى نيك و خوب ممكن است به صورتهاى گوناگون مانند كمكهاى مالى ، جهاد در راه خدا، روزه گرفتن ، شب زنده دارى و... انجام گيرد ولى مناسب آن است كه جبران هر گناه خاصى در رابطه با ضد همان گناه باشد مثلا گناه بى حجابى و ناپاكى را با حفظ كامل عفت و رعايت همه جوانب پاكدامنى جبران كرد، گناه غيبت كردن با كنترل زبان و مراقبت دقيق براى حفظ زبان بايد جبران شود. و گناه ظلم و بى رحمى را با احسان به مظلومان و دستگيرى از بينوايان تلافى نمود. و گناه چشم چرانى را با عفت چشم و نگاههائى كه براى آن پاداش است مانند نگاه به قرآن و چهره عالم ربّانى و نگاه به چهره پدر و مادر جبران نمود. تا با برقرارى اين هماهنگى ضايعات گناهان بطور مناسب همسان جبران گردد چنانكه اين مطلب از بعضى روايات استفاده مى شود.

امام صادق (ع ) فرمود:كفاره و جبران گناه كارمند دستگاه حاكم و سلطان و دولت رسيدگى و برآوردن نيازمنديهاى برادران دينى است . (4)

پی نوشت ها:
1- نهج البلاغه : حكمت 417 .
2- تحف العقول : صفحه 149 .
3- كشف الغمه : جلد 2، صفحه 313 .
4- وسايل الشيعه : جلد 15، صفحه 584 .

قصص التوابین؛داستان توبه کنندگان،علی میر خلف زاده

همه مراجع: اين گونه نگاه ‏ها، چون جنبه لذت جنسى دارد، جايز نيست.

دفتر: همه مراجع.مكارم، استفتاءات، ج‏1، س 799 ؛ تبريزى، صراطالنجاة، ج 5، س‏1274

از امام هشتم (علیه السلام ) روایت هست كه فرموده اند:

"الحسنات فى شهر رمضان مقبولة ، والسیئات فیه مغفورة ، من قرا فى شهر رمضان آیة من كتاب الله عزوجل كان كمن ختم القرآن فى غیره من الشهور،

نیكى ها در ماه رمضان پذیرفته ، و بدیها در آن آمرزیده است ، كسى كه در ماه رمضان آیه اى از كتاب خداوند بخواند همانند كسى است كه در ماههاى دیگر قرآن را ختم كرده

تحدیر یا همان تندخوانی جزء سی ام برای روز سی ام ماه مبارک رمضان را می توانید از لینک زیر با حجم کم دانلود کنید.

سؤال:

از یک طرف به ما دستور داده می شود که باید فقط به خداوند، توکّل و اعتماد کنیم، ولی از طرفی دیگر نیز به ما توصیه می شود که با اعتماد به نفس، کارهایتان را انجام دهید؛ آیا اینها با هم تعارض ندارد؟! بالاخره، ما باید

جواب:

در جواب این سؤال باید این نکته را در نظر گرفت که «اعتماد به نفس» دو معنی دارد یک معنای آن با «اعتماد به خدا» تعارض داشته و اسلام از آن نهی کرده است، ولی معنای دیگر آن نه تنها با اعتماد به خدا تعارض ندارد بلکه اسلام نسبت به آن تشویق کرده است؛ این دو معنا عبارتند از:

1- اعتماد به نفس: به معنای اینکه در انجام کارها، فقط و فقط به خودمان تکیه داشته باشیم و به هیچ کس حتی خداوند تکیه ای نکنیم.

این نوع اعتماد به نفس، مردود و کاملا شرک آلود است؛ زیرا از دیدگاه اسلام، انسان در تمام امورش وابسته به خداوند می باشد. به عبارت دیگر ما هیچ چیزی از خودمان نداریم و آنچه هم داریم از جانب خدا و به اذن اوست. در حدیثی از حضرت علی آمده است که:

«مبادا بر خويشتن اتّكا كنى، زيرا اعتماد به خود، از بزرگ‏ترين دام‏هاى شيطان است»(1) بنابراین اینکه انسان در کارهایش خود را بی نیاز و مستقل از خداوند بداند اشتباه می باشد.



2- اعتماد به نفس: به معنای اینکه در انجام کارهایمان به انسان های دیگر وابسته نباشیم.

اين معنا که گاهی از آن به «خود اتّکایی» تعبیر می شود و در برابر خودباختگی نسبت به انسان هاي دیگر می باشد، نه بوى شرك مى‏دهد و نه با تعاليم دينى ناسازگار است؛ بلكه يكى از محتواهاى اساسى اسلام، تقويت چنين روحيه‏اى در ميان مسلمانان است. آری از نظر اسلام، انسان در انجام کارهایش نباید همیشه وابسته به انسان هاي دیگر باشد، بلکه باید با توکّل بر خداوند، کارهای خودش را در حدّی که می تواند خودش انجام بدهد. شهید مطهری در این باره می گوید:

«امروز علمای تعليم و تربيت چقدر كوشش مى كنند كه به اصطلاح حسّ اعتماد به نفس را در انسان بيدار كنند و بجا هم هست؛ اعتماد به نفسى كه اسلام در انسان، بيدار مى كند اين است كه اميد انسان را از هر چه غير عمل خودش است از بين مى-برد و به هر چه انسان بخواهد اميد ببندد از راه عمل خودش بايد اميد ببندد ... اسلام كوشش و سعى بليغ دارد كه در تعليمات خود، سرنوشت انسان را وابسته به عمل او معرفى كند، يعنى انسان را متكّى به ارادة خودش بكند... [در حدیثی از پیامبر اکرم آمده است که] : «لا يَسْتَعِنْ اَحَدُكُمْ مِنْ غَيْرِهِ وَ لَوْ بِقضْمَةٍ مِنْ سِواك»(2)

يعنى: «هرگز از ديگران در كارها كمك نجویيد و لو براى يك امر كوچكى باشد و لو براى اينكه يك مسواك از ديگران بخواهيد» يعنى كار خودتان را تا آن حدّى كه براى شما ممكن است و خودتان مى توانيد انجام دهيد از ديگرى نخواهيد كه برايتان انجام دهد.»(3) (4)

پي نوشت ها:
(1) غررالحكم، ص307
(2) کحل البصر، ص69
(3) حق و باطل (به ضميمه احياى تفكراسلامى)، ص120
(4) به نقل از کتاب: پاسخ به شبهات دینی(با موضوعات مختلف) حسین جمالی، ص 23

«... ای بندگان الهی، شما را به تقوای پروردگار سفارش می‌کنم؛ (همان خدایی که) نعمتش به آخر نمی‌رسد و رحمتش پایانی ندارد، بندگانش از او بی‌نیاز نمی‌گردند و تمامی اعمال، پاداش نعمتهایش را نمی‌دهد. (هم او) که (ما را) نسبت به تقوا تشویق نمود و درباره دنیا زهد آموخت، و از گناهان بر حذر داشت.

(پروردگاری که) به جاودانگی و بقا عزیز گشته و خلقش را با مرگ و نیستی کوچک ساخته است، در حالیکه، مرگ سرانجام مخلوقات و مسیر روشن جهانیان است و بر پیشانی زنده‌ها نوشته شده است. مرگ را گریز فرار کننده‌ها درمانده نمی‌کند و چون فرارسید، هواپرستان را اسیر می‌نماید، هر لذتی را ویران می‌سازد، تمامی نعمتها را نابود می‌کند و تمامی خوشی‌ها را قطع می‌نماید.

و دنیا سرایی است که خداوند، فنا را برای آن نوشته و برای ساکنانش، خروج از آن را رقم زده، (اما) بیشتر مردم قصد ماندن در آنرا دارند و آباد ساختن آن را بزرگ می‌پندارند، در حالیکه دنیا (چیز) خرم و شیرینی است و برای آنکس که آن را می‌خواهد، به سرعت می‌گذرد و قلب آنکس که به آن می‌نگرد را فریب می‌دهد...

پس - خدا رحمت خویش را شامل حالتان کند -، به همراه بهترین چیزی که در اختیار دارید، از آن کوچ کنید، و بیشتر از مقداری اندک، از آن چیزی نجویید و بیش از حد کفاف از آن نخواهید، به کم آن راضی باشید و به آنچه افراد خوشگذران از آن بهره‌مند هستند، چشم مدوزید.

همانا دنیا خود را به نشناختن زده (گویی که اصلا شما را نمی‌شناسد)، و پشت کرده، بار سفر بسته و خداحافظی نموده و آخرت (به سوی ما) کوچ می‌کند، می‌آید، نزدیک رسیده و اعلام ورود می‌کند.

آگاه باشید که هنگام آماده شدن، امروز است و مسابقه، فردای قیامت خواهد بود، خط پایان بهشت است و آنکه بدان نرسد در دوزخ خواهد بود.

آیا کسی نیست که از گناهان خویش پیش از رسیدن مرگش توبه کند؟ آیا کسی نیست پیش از آنکه روز بدبختی و نیازش فرا برسد، برای خویش کاری نماید؟ خدا ما و شما را جزو کسانی قرار دهد که از او می‌ترسند و به ثوابش امید دارند.

امروز، روزیست که خداوند آنرا برای شما عید قرار داده و شما را شایسته آن نموده است، پس خدا را یاد کنید تا شما را یاد نماید و او را بخوانید، تا شما را اجابت کند و فطریه خویش را بپردازید، چرا که سنت پیامبرتان و فریضه‌ای واجب از جانب پروردگار شماست...

خداوند ما و شما را بوسیله تقوا حفظ کند و آخرت را برایمان بهتر از دنیا قرار دهد...»

شیخ صدوق، کتاب "من لایحضره الفقیه"، جلد 1، صفحات 517 – 515،

همه مراجع: نگاه به فيلمهاى مبتذل و شهوت برانگيز، حرام است ؛ خواه در ماه رمضان باشد يا غير آن و اگر احتمال مىدهد با نگاه به اين نوع فيلمها، منى از او خارج مىشود - چنانچه منى بيرون بيايد - روزهاش باطل است و قضا و كفاره بر عهده او خواهد بود.[1]

[1]. توضيحالمسائل مراجع، م 1595 ؛ وحيد، توضيحالمسائل، م 1603 ؛ العروة الوثقى، ج 2، المفطرات، الرابع ؛ خامنهاى، اجوبهالاستفتاآت، س793 ؛ صافى، جامعالاحكام، ج2، س1717 و 1605 ؛ فاضل، جامعالمسائل، ج1، س1729 و 1731 ؛ مكارم، استفتاآت، ج1، س778 و 782 ؛ سيستانى، sistani.org، فيلم، س4 ؛ تبريزى، استفتاآت، س1603 و 1605 و صراطالنجاة، ج5، س1129. دفتر: نورى، امام، بهجت و وحيد.

این مرجع تقلید در برنامه چشمه معرفت از سلسله سخنرانی های ماه مبارک رمضان با موضوع توحید و شرک از نظر قرآن کریم به مسئله تکریم روز میلاد اولیا و انبیای الهی پرداخت و اظهار کرد: همه مسلمانان قرنهاست که روز میلاد پیامبر اکرم(ص) را جشن گرفته و آیاتی که در مورد ایشان آمده تلاوت کرده و شعرا نیز اشعار خود به همین مناسبت را می خوانند و خطبا نیز فضائل و مناقب پیامبر اکرم(ص) را بیان می کنند.

او با بیان اینکه وهابیون این تکریم و تعظیم را بدعت می شمارند، گفت: بدعت آن است که شرع مقدس آن را نگوید و ریشه در قرآن و سنت نداشته باشد؛ اگر پیامبراکرم(ص) یک عملی را بگوید یا اینکه آن عمل ریشه در قرآن داشته باشد، بدعت نیست و این اتفاق نظر علمای اسلام است.

پاسخ آیت الله سبحانی به عقیده باطل وهابیون

آیت الله سبحانی با طرح این سئوال که تکریم میلاد پیامبراکرم(ص) و ائمه(ع) ریشه در قرآن دارد یا خیر، به قرائت سوره انشراح پرداخت و افزود: از آیات آخر این سوره معلوم می شود که تکریم پیامبر اکرم(ص) امر محبوبی است و حتی خداوند منت بر پیامبر(ص) می گذارد که ما تو را بلندآوازه کردیم.

او این سوال را از وهابیون پرسید که آیا اجتماع مسلمانان در قاهره، شام و عراق و عربستان و قرائت آیاتی که در مقام مدح پیامبر نازل شده است، تحقیر آن حضرت محسوب می شود یا ترفیع ایشان؟

این مرجع تقلید ادامه داد: البته که این عمل ترفیع مقام پیامبر اکرم(ص) و تجسیم آیه «و رفعنا لک ذکرک» می باشد. این آیه درباره پیامبراکرم(ص) کافی است گرچه آیات دیگری هم در مقام اثبات ترفیع پیامبر(ص) وجود دارد مانند آیه 157 سوره اعراف.

او با بیان اینکه از آیات قرآن کریم معلوم می شود که تکریم پیامبر اکرم(ص) یکی از وظایف ایمان است، گفت: آیا این جشنها و مجالس تکریم پیامبر اکرم(ص) است یا تحقیر ایشان؟ البته که همه می گویند مصداق آیه « فَالَّذِينَ آمَنُواْ بِهِ وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُ » است.

حرمین شریفین باید شناسنامه کشور اسلامی را داشته باشند

آیت الله سبحانی پس از پاسخ به شبهات وهابیون در خصوص تکریم موالید پیامبر(ص) و دیگر اولیای الهی به بیان اهداف وهابیت پرداخت و افزود: آنها دو هدف عمده را دنبال می کنند؛ اول از بین بردن تمام آثار اسلامی است یعنی همه آثار توحید را به نام شرک از بین می برند در حالیکه این آثار توحید است.

او تصریح کرد: اگر حرمین را از مکه و مدینه برداریم با شهرهای اروپا تفاوتی ندارد؛ در حالیکه این حرمین شریفین باید شناسنامه کشور اسلامی را داشته باشند نه شناسنامه کشور غربی.

استاد حوزه علمیه قم ادامه داد: اینها تمام آثار اسلامی را از بین برده اند حتی مولد النبی هم که تنها مانده و کتابخانه ای روی آن است، می خواهند آن را هم از بین ببرند و دلیل آن هم عدم علاقه به پیامبر اکرم(ص) است.

او هدف دوم وهابیون را پایین آوردن مقام انبیا و اولیای الهی عنوان کرد و گفت: اگر در ایام ولادت امیرالمومنین(ع) و حسنین، جشن می گیریم به دلیل آن است که محبت اینها جزو اصول ماست. دوستی ذوی القربی یکی از اصول ماست.

تمام اعمال ما ریشه در قرآن کریم دارد

آیت الله سبحانی تصریح کرد: اگر ما جمع شده و در روز میلاد حسین بن علی(ع) روایات پیامبر اکرم(ص) را بخوانیم، این اظهار محبت است یا اظهار عداوت؟ لذا اعمال ما ریشه در قرآن دارد در حالیکه بدعت آن است که در قرآن وارد نشود یا ریشه در قرآن نداشته باشد در حالیکه همه کارهای ما ریشه در قرآن دارد.

او با اشاره به داستان نزول مائده آسمانی به حضرت عیسی(ع) گفت: خداوند متعال به این مائده آسمانی احترام می گذارد و لذا عیسی(ع) روز نزول مائده را عید اعلام می کند، سئوال این است که آیا مائده آسمانی برای بشر مهمتر است یا وجود پیامبراکرم(ص)؟

این مرجع تقلید تصریح کرد: آیا وجود پیامبر اکرم(ص) که جهان را نجات داد از نظر ارزش به مقدار مائده آسمانی نیست؟

شفقنا

این گزارش می افزاید: این استاد حوزه وقتی متوجه شد یک پدر شهید، پولی را که بنیاد شهید به حسابش واریز می کند، ذخیره کرده و وقتی مبلغ قابل توجهی شد برای تجدید چاپ این کتاب -تألیف آیت الله سیدباقر آیت میردامادی –نماینده آیات عظام، مرعشی نجفی و نوری همدانی و از محققین و نویسندگان فعال حوزوی- هزینه می کند در اقدامی تقریبا کم نظیر در ابتدای منبرش، به توصیف این کتاب و عمل زیبای این پدر شهید پرداخت.

حجت الاسلام و المسلمین حسین انصاریان با تحسین اقدام اینِ پدر شهید و اقدام وی در نشر معارف اسلامی، تصریح کرد: کتاب «خمس و نقش حساس آن در عدالت اجتماعی و اقتصاد اسلامی» را بارها خوانده و به همگان توصیه می کند این کتاب را که حاصل تلاش های آیت الله سید باقر میر دامادی است، مطالعه کنند و به دستور الهی خمس، عمل کنند. پس از این تأکیدات، ۱۲۰۰ جلد از این کتاب به رایگان میان مؤمنین روزه دار توزیع شد.

شایان ذکر است کتاب «خمس و نقش حساس آن در عدالت اجتماعی و اقتصاد اسلامی» سعی کرده تا ابعاد مختلف این مساله را با زبان ساده و فارسی و در عین حال جامع و پر محتوا بیان دارد.

این کتاب شامل پانزده فصل با عناوینی چون خمس از دیدگاه قرآن، خمس از دیدگاه روایات، خمس از دیدگاه مجتهدان و فقهای معظم شیعه، پاسخ به شبهاتی درباره وجوب خمس و وجوهات شرعیه، راه های مصرف خمس و وجوهات شرعیه، برکات پرداخت خمس و زیان های ناشی از نپرداختن آن، تعیین نماینده از سوی امامان معصوم دلیل بر وجوب خمس، ضرر و خسارت نپرداختن خمس، عوامل نپرداختن خمس و سایر واجبات مالی، نمایندگان پیامبر برای جمع آوری وجوهات، نصایحی دوستانه و دلسوزانه به خوانندگان، مسائل مربوط به خمس مطابق با فتاوای ده مرجع تقلید، داستان های هشدار دهنده از عقوبت تارکین وجوهات شرعیه و داستان هایی از خیر اندیشان و خمس از دیدگاه شاعران است.

شبستان

اَللّهُمَّ اجْعَلْ صِیامى فیهِ بِالشُّکْرِ وَالْقَبُولِ عَلى ما تَرْضاهُ

خدایا چنان کن روزه ام را در این ماه که مورد قدردانى و پذیرش بوده و بر طبق خوشنودى تو

وَیَرْضاهُ الرَّسُولُ مُحْکَمَةً فُرُوعُهُ بِالاُْصُولِ بِحَقِّ سَیِّدِنا مُحَمَّدٍ

و خوشنودى رسولت باشد و محکم باشد فروع آن بوسیله اصول به حق آقاى ما محمد

وَ الِهِ الطّاهِرینَ وَالْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعالَمینَ

و عترت طاهرینش و سپاس مخصوص پروردگار جهانیان است