حضرت موسی (علیه السلام) در خلوت و مناجاتی که با خداوند داشت ، فرمود : خداوندا! می خواهم به

تو نزدیک شوم .

پاسخ آمد : قرب من از آن کسی است که شب قدر بیدار باشد.

گفت خداوندا ! رحمتت را می خواهم .

پاسخ آمد : رحمتم از آن کسی است که شب قدر به مسکینان رحمت کند .

گفت خداوندا ! جواز گذشتن از صراط را از تو می خواهم .

پاسخ آمد : آن را به کسی می دهم که در شب قدر صدقه داده باشد.

گفت خداوندا ! از درختان بهشت و میوه هایش می خواهم .

پاسخ آمد: آنها از آن کسی است که در شب قدر تسبیح گوی باشد.

گفت خداوندا ! رهایی از جهنم را می خواهم .

پاسخ آمد : آن از آن کسی است که  در شب قدر استغفار کند.

گفت خداوندا ! خشنودی تو را می خواهم .

پاسخ آمد : خشنودی من از آن کسی است که در شب قدر دو رکعت نماز بگذارد.

حضرت موسی (علیه السلام) در خلوت و مناجاتی که با خداوند داشت ، فرمود : خداوندا! می خواهم به

تو نزدیک شوم .

پاسخ آمد : قرب من از آن کسی است که شب قدر بیدار باشد.

گفت خداوندا ! رحمتت را می خواهم .

پاسخ آمد : رحمتم از آن کسی است که شب قدر به مسکینان رحمت کند .

گفت خداوندا ! جواز گذشتن از صراط را از تو می خواهم .

پاسخ آمد : آن را به کسی می دهم که در شب قدر صدقه داده باشد.

گفت خداوندا ! از درختان بهشت و میوه هایش می خواهم .

پاسخ آمد: آنها از آن کسی است که در شب قدر تسبیح گوی باشد.

گفت خداوندا ! رهایی از جهنم را می خواهم .

پاسخ آمد : آن از آن کسی است که  در شب قدر استغفار کند.

گفت خداوندا ! خشنودی تو را می خواهم .

پاسخ آمد : خشنودی من از آن کسی است که در شب قدر دو رکعت نماز بگذارد.

توبه

توبه در لغت به معنای رجوع و بازگشت است. بازگشت در امور فیزیکی معنای روشنی دارد، یعنی این که انسان راهی را برود و سپس آن راه را بر گردد، اما در امور نفسانی و قلبی هم توبه معنای خاص خود را دارد، توبه یعنی روح و نفس انسان که مدتی از حیات خود را با یک سری از صفات و خصلت ها گذرانده و سپری کرده و با آن ها همدم بوده است، به دلیل یک انقلاب و تحول درونی آن ها را ترک کند و بر گردد.

(((برای شکر نعمتهای خداوند به ادامه مطلب بروید و تصویر را ببنید و با خود فکر کنید))

پرسش و پاسخ های مهم ( تمثیلات ) حجه الاسلام قرائتی

۱-چرا خداوند دست به آفرینش زده و این همه موجود و از جمله

 انسان را آفریده است؟
 
 اگر دانشمند خوش بیانى سخن گفت، نباید پرسید چرا سخن گفتى؟! زیرا

علم و بیان او اقتضا مى‏کند که یافته‏هاى علمى خود را ارائه دهد. امّا اگر این

 دانشمند با آن همه کمالات ساکت شد و یافته‏هاى خود را کتمان کرد، زیر

 سؤال مى‏رود که چرا نگفتى؟

خداوندِ قادر حکیم مهربان که مى‏تواند از خاک، گندم و از گندم، نطفه و از

نطفه انسانِ کاملى را بیافریند، اگر نمى‏آفرید جاى سؤال بود که چرا قدرت

 خود را به کار نگرفتى و چیزى نیافریدى؟