تو را کشید درختی، درخت ریشه دواند
و بعد طرح دو تا سیب را به شاخه کشاند!
خدا کشید دو تا سیب را به شاخه ی تو
و بعد عطر خودش را به شاخه هات دواند
دو سیب سرخ شدند و خدا به خیر کند
دوباره چشم زمستان به شاخه هایت ماند!
چه چشم شور و بلایی…تن زمین لرزید
و آفتاب که اسپند دورشان چرخاند!
و ناگهان همه ی اتفاق ها افتاد
و باد شاخه ی سبز تو را گرفت و تکاند!
تکان تکان و از این شاخه کربلاها را…
بلا وزید ولی نه!…درخت را نشکاند
درخت آتش هفتاد و دو مصیبت را
درخت سوخته اما دوباره ریشه دواند!
عالیه مهرابی
منبع : موسسه فرهنگی هنری فرهنگ عاشورا
