یکی از مشکلات بزرگی که خانم ها با آن دست و پنجه نرم میکند سرطان سینه است که از سالیان دور بشر با آن دست به گریبان بوده و برای مبارزه با آن کوشش بسیار کرده است. تاریخچه درمان این سرطان بازگو کننده زمان هایی است که درمان این بیماری با وسیع ترین اعمال جراحی همراه بود، که علاوه بر برداشتن تومور بدخیم، تمام سینه و عضلات جدار قفسه سینه و غدد لنفاوی زیر بغل را برای اطمینان از درمان کامل و جلوگیری از عود  سرطان برداشته و بیمار در صورت بهبودی تا آخر عمر از یک نقص عضو و اختلال در زیبایی ظاهری رنج می برد.

 اما پس از مدتی پزشکان به این فکر افتادند که شانس بیماران خود را برای درمان کم عارضه تر و حفظ زیبایی انها امتحان کنند. به این منظور در ابتدا برداشتن عضلات را از عمل جراحی سینه حذف کردند و پس از سال ها که به لطف شناخت بهتر بیماری و امکان تشخیص زودرس، موفقیت بیشتری در درمان این سرطان حاصل شد، با محدود تر کردن عمل جراحی سعی در حفظ این عضو کردند، تا بیماران پس از درمان  بتوانند بدون نقص عضو و با روحیه ای بهتر به زندگی خود ادامه بدهند.

این عمل جراحی جدید که به عنوان جراحی سرطان سینه با حفظ پستان معروف شد گرچه در ابتدا با احتیاط و در موارد محدودی انجام می شد اما با انجام مطالعات وسیع، نتایج مثبت آن بدون لطمه به درمان بیماری اثبات شد و روز به روز مقبولیت بیشتری پیدا کرد و در حال حاضر در حدود 80 در صد از موارد سرطان سینه قابل درمان با این روش هستند.

این عمل جراحی  به صورت ساده و با برداشتن توده با حاشیه ای از نسج سالم انجام می شود و سپس بقیه نسج سینه با  انجام رادیوتراپی درمان می شود تا از عود بیماری جلوگیری شود. اما این انتهای پیشرفت در درمان سرطان سینه نبود زیرا در برخی موارد به دلیل مشکلاتی مانند بزرگ بودن توده یا محل قرار گرفتن آن در سینه یا اندازه بزرگ سینه ها منجر به بدشکلی و غیر قرینه بودن سینه ها پس از عمل جراحی می شد و لازم بود تا برای جلوگیری از بد شکلی یا غیر قرینه بودن سینه ها فکری کرد.

 لذا تکنیک های جراحی پلاستیک به کمک جراحان سرطان آمد و تلفیق جراحی سرطان سینه با جراحی زیبایی افقی جدید در درمان سرطان سینه باز کرد. در حال حاضر سعی بر این است که با استفاده از این روش ها، بدشکلی و غیر قرینگی ناشی از عمل جراحی به حداقل رسانیده شود و بانوانی که در مراحل اولیه سرطان سینه مراجعه کرده و تحت درمان جراحی با رویکرد حفظ زیبایی  قرار می گیرند، از نتیجه عمل خود از لحاظ  حفظ و حتی ارتقای زیبایی کاملاً خشنودند.

 برای مثال در بیماری که سینه های بزرگ دارد می توان علاوه بر برداشتن تومور با حاشیه کافی، سایز هر دو سینه را نیز کوچک کرد به طوری که بیمار پس از عمل جراحی نه تنها از درمان سرطان خود احساس رضایت می کند بلکه در بسیاری موارد از بهتر شدن کیفیت زندگی به دلیل کاهش حجم سینه ها اظهار رضایت مضاعف دارد.

 

این در حالی است که چنین بیماری در صورت ماستکتومی یک طرفه یا برداشتن کامل سینه ( که دیر زمانی تنها درمان سرطان پستان محسوب می شد)، تا آخر عمر از غیر قرینه بودن دو طرف تنه و عوارض استخوانی ناشی از فشار یک طرفه بر مهره های گردنی و پشتی  رنج می برد.

مورد دیگری که درمان جراحی صحیح برای بیمار مبتلا به سرطان پستان حائز اهمیت است مواردی است که بیمار یک تومور سرطانی در سینه با افتادگی شدید دارد، در این موارد اگر با روش های معمول توده و حاشیه آن برداشته شود نتیجه خوبی از نظر زیبایی نخواهد داشت و انجام رادیو تراپی نیز در این بیماران با مشکلاتی همراه است،

 

لذا در این موارد خاص می توان با تلفیق روش ماستوپکسی ( تصحیح افتادگی سینه) با جراحی سرطان، در یک عمل جراحی هم تومور را به طور کامل برداشت و هم  افتادگی سینه را تصحیح کرد که موجب باز یافتن زیبایی و رضایت بیمار و فراهم کردن شرایط برای درمان رادیوتراپی بهتر خواهد شد.

آنچه باید در پایان این بحث به آن اشاره کرد، این است که تمامی روش های جدید درمان در سرطان سینه که با استقبال بانوان در سراسر دنیا مواجه شده است، وقتی قابل اجرا به صورت کامل و نتیجه بخش خواهد بود که مبتلایان به این بیماری در مراحل اولیه و به محض اطلاع از بیماری خود برای درمان و عمل جراحی اقدام کنند، چون در بعضی موارد دیده می شود که بانوان از ترس از دست دادن عضو خود درمان را به تعویق می اندازند که این تعلل، خود باعث از دست رفتن شانس آنها برای برخورداری از درمان  با حفظ زیبایی خواهد شد.