سایت تک کدر

بتاب ای بدر منیر شب ، شب توست ...

و من ایستاده بر بالای بلندای حادثه...

و من ، شیدای توگشته ، بی سر و سامان شده و بیتاب و بی شکیب از غمت و من ، مهمان امشبم ...

و امشب ، شب توست ... ای بدر منیر .اگر گفتم بدر منیری ، نه سبب این بود که تورا تشبیه ماه کنم که شما را شبیه دانستن به هر چه جز خودتان ، ظلم است . از آن رو گفتم بدر منیر ، چون تو خود فرمودی « الیس رسول الله جدی و والدی / انا البدر ان خلا النجوم خفاء » امشب ، شب توست ای یگانه دردانه الهی و ای عصاره خلقت در شگفتم از گریه ملائکه ...

شگفتا که حتی برای نوشتن این سطور نیز اشک بر قلم پیشی می گیرد . برای از تو گفتن که کلمه و جمله به کار نمی آید برای وصف تو گفتن که واژگان توانی ندارند تو را که « قتیل العبراتی » اشکها فریاد می زنند اشکها نیز ، اگرکه وسیله اند برای قرب به تو ، اینجا راه راهی ندارند... حایلند !

ماجرای كربلا پایان پذیرفته، ولی غم های زینب فراموش شدنی نیست هر لحظة‌ او كربلا وعاشورا و اسارت و درد و رنج است. هر لحظه، مدینه یادآور حدیث كساء اهل بیت و دوران هجرت زینب وحسین از سخت‌ترین دوران عمر اوست.
 

ائمّه و اهتمام در بزرگ داشت حادثه عاشورا

چنان كه می دانیم ، شیعه امامیه همیشه مورد حمله و تهاجم بوده است و علماى ما در مسائل مختلف اعتقادى، فقهى و... مدافع حریم و مكتب تشیّع بوده اند. از مواردى كه همواره بهانه جویان به آن بهانه به مذهب ما تهاجم نموده اند، واقعه كربلا و عاشوراى سیّدالشهداء علیه السلام است.

از همان محرم سال 61 هجرى كه این ماجرا پیش آمد، ائمّه اطهار سلام اللّه علیهم و شیعیان اهل بیت به پیروى از رهبران خود همواره این روز بزرگ را زنده نگه داشته اند. البته بنیان گذار مراسم عزادارى سیّدالشهداء علیه السلام خود رسول اللّه صلى اللّه علیه وآله بوده اند كه احادیث شیعى و سنّى در این مسئله بیش از حد تواتر است. (1)

پس از دوری سخت و جانسوز؛ پس از طی مصایب در دوران پر سوز و گداز، اینك تنها و غریب با خیل یتیمان و شهیدان راهی حرم جدش می‌گردد.

دیگر به کاسه‏های شیر نیازی نیست.به یتیمان کوفه بگویید، دیگر به کاسه‏های شیر نیازی نیست! دیگر به بازگشت پدر، امیدی نیست.برگردید، یتیمان کوفه، برگردید؛ دیگر به کاسه‏های شیر نیازی نیست. ناشناس کوچه‏های کوفه، هرگز نخواهد آمد!

دیگر کوبه در خانه‏های شما، آهنگ آمدنش را نخواهند نواخت، برگردید، یتیمان کوفه! ای اهالی کوفه! آسوده باشید؛ دیگر از دست عدالت‏های علی علیه‏السلام ، به ستوه نخواهید آمد! شما ماندید و صدای سکّه‏های بیت‏المال! شما ماندید و هوس‏های دور و درازتان! شما ماندید و دنیای سراسر جهلتان! به خدا شما لایق علی نبودید! حیف از آن اقیانوس لایتناهی معرفت و حکمت که جرعه‏ای از آن ننوشیدند! حیف از آن سینه، آن صندوقچه اسرار و دانش الهی که همچنان سربسته ماند و به هیچ کلیدی گشوده نشد! سئوال نکردید، تا جوابی بشنوید!