سایت تک کدر

اول شهید اهل بیت

خواستم از دلیل پاره پاره شدنش بنویسم دیدم نامش علی است و همین برای کینه جویان کافی بود. خواستم از دلیل کینه ی کوفیان بگویم و دیدم شبیه نبی است و همین برای کفار کافی بود....

خواستم بنویسم از درد حسین در فراق فرزند زیبای رشیدش....

دیگر دیده یاریم نمیکرد و اشک مجالم نمیداد....

حالات حسین، خود گویای این درد بود....

و چه دردی بالاتر از پاره پاره شدن فرزند، پیش چشمان پدر...

...و چون ابراهیم به خواب دید که «پسر را برای ما قربانی کن،» دل بر آن بنهاد که او را قربانی کند و این نذر را وفا نماید و پسر را گفت که «ای پسر، ریسمانی برگیر و بیا تا به این کوه رویم و هیزم آوریم!»
پس پسر ریسمانی برگرفت و با پدر برفت و ابراهیم کاردی با خود ببرده و جمله خلایقِ آسمان و فرشتگان نگاه همی کردند و چون به کوه برشدند، همه فرشتگان گریستند و گفتند که «یا رَب، چه بزرگ بنده‌ای است ابراهیم – که نمرود او را به آتش انداخت از بهر تو و باک نداشت و اکنون، فرزند را از بهرِ تو قربان می‌کند و باک نمی‌دارد.».....

شهادت

شنیدم که دوستی میفرمود" خدای تعالی معشوقیست که ابتدا جلوه ای کند تا عاشق او شویم و وقتی عاشق او شدیم....منتظر نامه ای از اوییم که ما را به لقاء خود برساند... و چون نامه نیامد، آنگاه عاشق اگر عاشق باشد، در پی معشوق روان میشود و چون به او رسد فقط یک چیز میخواهد و آن فنای در راه اوست و آنگاه باید از هر چیز رها شود و ناز معشوق را با نیاز پاسخ دهد که معشوق او را اجازه ی شهادت و فنای دهد.... و آنگاه تازه شهید است و این رقص خونین، خود نتیجه ی عشق ...

 بصیرت

شب عاشورا بود و حسین، علی فرزند خود را بفرستاد، با سی سوار و بیست پیاده، تا آب آوردند...

حسین با اصحاب گفت" برخیزید و آب بنوشید_ که آخرین توشه ی شماست _ و وضو بسازید و غسل کنید و جامه های خود را بشویید، تا کفن شما باشد."

چه یارانی داشت حسین. چه شوری و چه ایمانی...

مرگ در برابرشان خجل بود و آسمان به ورودشان مشتاق...

عمه....!؟

سؤالی هست....

می‏ترسم بپرسم........

در دیدگان مردمان کوفه گویا...

عمه خیالی هست...

می‏ترسم بپرسم...

***