سایت تک کدر

آسمان ابر غم گرفته و آرام آرام اشك می‌‌ریزد. درّدانه ی رسول خدا در خیمه خویش و در اوج طمأنینه مشغول به ذكر است و درحالی كه اسلحة خود را مرتب می‌نماید ابیاتی را زمزمه می‌كند:
یاد هر، اًفٍ لك من خلیلی 
كم لك بالاشراق و قد قتیلی
ای روزگار! اف بر تو باد، كه با هیچ كس سر دوستی نداری ..... ! درخیمة كنار خیمه حسین، عقیلة بین هاشم كنار بستر سیّدالساجدین نشسته و بر شعر خواندن برادرش گوش جان سپرده است كه طاقت او سر می‌رود و سراسمیه بر برادرش وارد می‌شود: «یا اخاه! هدا كلام من ایقن بالموت.»؛ این كلام كسی است كه به مرگ خویش یقین كرده است. حسین (ع) درد خواهرش را حس كرد و لذا تمام مسایل را برایش به تصویر كشید: «در كشتن من، هیچ شكی وجود ندارد. فردا من و همة‌ اصحابم و مردان بنی هاشم كشته خواهیم شد و سر از بدنمان جدا خواهند نمود؛

آمار و اطلاعات دقیق از عملکرد زنان در عاشورا

 پیرامون زنان در حادثه كربلا در دو محور سخن مى‏توان گفت:یكى آنكه آنان چند نفر و چه كسانى بودند،دیگر آنكه چه نقشى داشتند.

زنانى كه در كربلا حضور داشتند،برخى از اولاد على«ع»بودند،و برخى جز آنان،چه از بنى هاشم یا دیگران.

زینب،ام كلثوم، فاطمه،صفیه،رقیه و ام هانى،از اولاد«ع»بودند،فاطمه و سكینه،دختران سید الشهدا«ع» بودند،رباب،عاتكه،مادر محسن بن حسن،دختر مسلم بن عقیل،فضه نوبیه،كنیز خاص امام حسین«ع»و مادر وهب بن عبد الله نیز از زنان حاضر در كربلا بودند.(1)

آنتوان بارا

اشاره
رود خونی که از شهیدان کربلا بر صحرای طف جاری شد، فرات حقیقتی گشت که جرعه نوشان عزت و آزادگی را ازهر مذهب و مسلک و هر دین و آیین به قدر تشنگی سیراب کرد. در این مسیر از نخستین مسیحی حق جویی که رویاروی یزید در کاخ سبز بر او شورید تا در عصر ما، کم نیستند مسیحیانی چون «جرجی زیدان»، «جرج جرداق» و دهها مسیحی حق جوی دیگر که حقیقت ناب همه ادیان راستین را در «اهل بیت پاک پیامبر(ص)»، در «محراب شهادتعلی(ع)» و در «صحرای خونین کربلا» یافته اند و در این باره آثاری پدید آورده اند.

پیکرش که نقش زمین می گردد ، آسمان بغض می کند ...نفس باد تنگ می شود و فریاد خاموشی درگلو می شکند ...فریادی در دیده مبهوت و نگران زینب کبری (س) ...

دشنه که بوسه بر حنجر تشنه می زند ، بغض ها فریاد می شوند ...نعره می زند زمین شیون می کند افلاک خون گریه می کند ...چشم جهان به دستان لرزان ملعون دو عالم خیره می ماند که جدا می کند سر از پیکر عطشان و نیمه جان پسر فاطمه (س) ... نگاه غمین زینب می کاوید رد خون را در گودی قتلگاه ...افلاکیان بهت زده می نگرند به ظلم عظیم جاهلان خاک نشین...زمزمه ای می پیچد...چگونه است مسلمانان امام خود را می کشند ؟

حضرت زینب علیهاالسلام

وسیله ارتباط خلق و خالق

ابوبكر با این سند: محمد بن زكریا، جعفر بن محمدبن عماره‏كندى، پدرش، حسین بن صالح، حى دو مرد از بنى‏هاشم، از حضرت‏زینب علیهاالسلام دختر على علیه‌السلام روایت كرد كه زینب علیهاالسلام فرمود: «قالت فاطمه علیهاالسلام: ... و نحن وسیلته فى‏خلقه و نحن خاصته و محل‏قدسه و نحن حجته فى غیبه و نحن ورثه انبیائه...» «ما وسیله‏ارتباط خدا بامخلوق‏هاى او هستیم. ما برگزیدگان خداییم و جایگاه پاكى‏ها، ما راهنماهاى روشن خداییم و وارث پیامبران اوهستیم‏». 1