السلام علیک یا صاحب الزمان
موضوعات
مهدویت
اخلاق
ولایت
قرآن
شعر
دیگر موارد
تعداد مطالب : 375پست
آخرین بروز رسانی : شنبه 29 مهر 1396 
بازدید کل : 30570بازدید
تعداد کل نظرات : 5نظر
تاریخ تاسیس وبلاگ : یک شنبه 7 تیر 1394 
سلام، مهدی ...
نوشته شده به دست شهید گمنام
نظرات 0

سلام، مهدی ...

امام زمان
 
 
 

سوخته دلانیم، فراهم آمده ایم تا فریاد بر آوریم  “یا ایّها العزیز مسنّا و اهلنا الضّر و جئنا ببضاعة مزجاه”

‌ای عزیز مصر وجود، مالک رقاب مُلکِ دل، ما برادران یوسف را مانندیم که دوری مان از تو، و نه دوری تو از ما به اضطرارمان افکنده و بضاعت نا چیزمان گوهر گرانبهای محبت توست که خود تو ارزانیمان داشته ای.

بتو پناه آورده ایم و از تو می خواهیم که بر ما تصدق نموده و پیمانه های کوچکِ دلمان را از چشمه سار ولایتِ خود لبریز نمائی.

چه کم گردد تو را دارای خرمن اگر رحمی کنی بر خوشه چینی

شنیده ایم امام علیه السلام پدر مهربان است. شنیده ایم دریای دل مهربانش به کوچکترین پیام محبتی موج بر میدارد و تمامی فرزندان خود را رهین لطف و کرمش می سازد.

گوش هوشتان را بگشائید!… دوستان چشم دل باز کنید!… این آوای ملکوتی پاسخ اوست که هوش از سر می رباید و این دستانِ خدائی اوست که آغوش گشوده، هر گم کرده راهی به حرم ولایت فرا می خواند و این عطرِ گُلِ نوشکفته وجودِ اوست که مشام جان را نوازش می دهد

پس دوستداران امام زمان، بیائید با هم یکدل و یکصدا پیام ارادت و محبتمان را در گلبونه ی سلامی بپیچیم و به آستان حضرتش تقدیم داریم که او”‌خود”‌حاضر و ناضر بر اعمال ماست و پیاممان را می شنود و سلاممان را بی واسطه جواب کرامت می فرماید. پس به او سلام میکنیم و از آستان مقدسش اذن دخول می طلبیم

السلام ُ علیکَ یا ولیّ الله…اِئذَن لِوَلیّکَ فی الدُّخولِ اِلی حَرَمِک…

گوش هوشتان را بگشائید!… دوستان چشم دل باز کنید!… این آوای ملکوتی پاسخ اوست که هوش از سر می رباید و این دستانِ خدائی اوست که آغوش گشوده، هر گم کرده راهی به حرم ولایت فرا می خواند و این عطرِ گُلِ نوشکفته وجودِ اوست که مشام جان را نوازش می دهد.

منتظرین امام زمان، هم اکنون که به بوی او معطّر شده اید و انشاء الله به حرم امن ولایتش اذن دخول تان داده است. پس به احترام قدوم تان و برای شادمانی دِل تان چشمان مان را فرش می کنیم و گُل، نثار قدوم شان می نمائیم.

ادامه مطلب
تاریخ : پنج شنبه 25 تیر 1394 
ساعت : 11:43 AM
لینک ثابت
صبح دعایی که تو می خوانی
نوشته شده به دست شهید گمنام
نظرات 0

صبح دعایی که تو می خوانی

ظهور الإمام المهدی ( علیه السلام ) بین الشیعة والسنة
 

 

 
 

صبح

دعایی است که هر روز می خوانی.

آمینی که مستجاب نمی شود این قوم شب زده را

که برای آمدنت لحظه شماری میکنند بدون آنکه دلیلش را در اعماق دلهایشان نفس بکشند.

تردید بین تو واینهمه روزمره گی، جاده های نبودنت را به درازا می کشد

تا خمیده قامتان طفلی انتظارشان را مویه کنند.

ظهر

زمین عطشان ِ لبهایی است که هنوز از پی سالها نور می تراوند وبه خورشید اقتدا کرده اند.

رودها هنوز جانب دستهایی هلهله می جوشند که لب تشنگی را وفاداری آموخت وبرادری را ادب.

آینه ها تکثیر می شوند در رویش روشن ِ تکه هایی که از بهشت ِ تن ِ آفتاب به ارث برده اند

وحنجره ها را داغی سه شعبه می سوزاند که بادهای سراسیمه عطر گیسویش سه ساله را کل می کشند تا مادران جهان تو را رود رود گریه سر دهند.

قسم به نام روشن خورشید وقتی که خیبر را به تحیر وا داشت وبه فرق شق القمر شده ی عشق وقتی به فزت ربی متوسل شد از راهی که تو در کوله داری باز نخواهم گشت حتی اگر تمام جاده ها گام های مسافرت را فراموش کنند که هر وقت تو به آینه بنگری صبح می شود

 

عصرها

هر سنگی را که برداری زمین بوی خون می گیرد

که زمان را فراموشی سم ِ اسبان وگلاب گیری لاله ها میسر نیست.

هنوز از پی سالها فریاد زنی به گوش می رسد که رسول خورشید است وکاروان سالار ِ شقایق ها

وسجاده ها،تلخی تبی را زمزمه می کنند که زنجیر بر زخمش خون گریست تا چله نشینی عشق از خم چهارم بتراود

هیچکس اسارت را تا این اندازه در وضو وعشق وستاره تکثیر نکرده

که آسمان با هر زبانی سجده کند دلتنگ است.

تا جهان زمانش را به وقت ظهور تو تنظیم کند.

غروب

تاریخ به جمعه نمی رسد که برگی از تقویم غائب است

سالهاست جمعه که نمی شود! غروب از فراز هیچ منظره ای زیبا نیست

وبادها عطر پیراهنی را تازه می کنند

که قصد آمدن ندارد

تا چشمهای کنعانی دنیا نیامدنت را سفید تر گریه کند وزوزه ی گرگها استخوانهای برادریمان را عمیق ر بلرزاند.

تا چشمهای جهانیان ندبه را به اشک بشوید وانتظار را به خون گریه کند.

و ماه پنج انگشتش را از روی حضورت بردارد

که بشر تشنه ی یک آینه توست.

شب ها

غروب بی تو آنقدر کش می آید که استخوانهای مظلومیتمان فریاد رس می طلبد در انتظار بانگ جرسی که از کعبه سر می دهی.

بیداری شبهای انتظارمان را عطر یاس سرشار می کند.

چه بهشت روشنی از گلوی ابرها می بارد

که بعد از دریا تنها تو می دانی ضریح بی نشانش را

مهتاب که بریزد نسیم شانه می زند پریشانی گیسویت را

که رستاخیز زمین نزدیک تر شود.

مرا به سیاهی شب ها چه کار

که هیچ ظلمتی ذره ای از قامت آفتابیت نخواهد کاست.

قسم به نام روشن خورشید وقتی که خیبر را به تحیر وا داشت

وبه فرق شق القمر شده ی عشق وقتی به فزت ربی متوسل شد

از راهی که تو در کوله داری باز نخواهم گشت

حتی اگر تمام جاده ها گام های مسافرت را فراموش کنند

که هر وقت تو به آینه بنگری صبح می شود.

ادامه مطلب
تاریخ : پنج شنبه 25 تیر 1394 
ساعت : 11:42 AM
لینک ثابت
معجزات امام زمان(عج)
نوشته شده به دست شهید گمنام
نظرات 0

معجزات امام زمان(عج)

امام زمان

قبل از بیان مطلب، لازم است كه اشاره اى هر چند مختصر، به معنا و تعریف معجزه داشته باشیم.

محقّق خویى، در تعریف معجزه مى نویسد:

معجزه، در اصطلاح، این است كه مدعى منصبى از مناصب الهى، براى اثبات صحت ادعایش، كارى را انجام دهد كه خارق قوانین طبیعى است و دیگران از انجام دادن آن عاجزند.(1)

چون خداوند، بعد از خاتم انبیا حضرت محمد(صلى الله علیه وآله) امامان معصوم(علیهم السلام)را مجریان شریعت و جانشینان طریقت آن حضرت و حجّت خویش در روى زمین قرار داده تا راه هدایت را بر مردم هموار كنند و از آن جا كه همواره در طول تاریخ، مدعیان دروغین نبوّت و امامت، واقعیّت را بر مردم مشتبه مى كردند و مردم را به گمراهى و ضلالت مى كشاندند، لازم است كه راهى براى شناخت امام و حجّت، قرار داده شود. این راه و علامت، همان است كه در اصطلاح متكلمان، «معجزه» خوانده مى شود و در اصطلاح قرآن، «بیّنه» و «آیه» نامیده مى شود. خداوند مى فرماید:

(لَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلَنا بِالْبَیِّناتِ وَ أَنْزَلْنا مَعَهُمُ الْكِتابَ وَ الْمِیزانَ لِیَقُومَ النّاسُ بِالْقِسْطِ...);(2) ما، رسولان خود را با دلائل روشن (معجزه) فرستادیم و با آنان، كتاب و میزان نازل كردیم تا مردم قیام به عدالت كنند.

در روایتى از امام صادق(علیه السلام) درباره ى علت اعطاى معجزه از سوى خداوند، سوال شد. حضرت، در جواب فرمودند: «معجزه، علامتى است از طرف خداوند كه آن را فقط به انبیا و رسل و امامان اعطا مى كند تا صدق آنان از دورغ دروغگو شناخته شود.».(3)

در روایتى از امام صادق(علیه السلام) درباره ى علت اعطاى معجزه از سوى خداوند، سوال شد. حضرت، در جواب فرمودند: «معجزه، علامتى است از طرف خداوند كه آن را فقط به انبیا و رسل و امامان اعطا مى كند تا صدق آنان از دورغ دروغگو شناخته شود

حال، با توجّه به این كه جمیع مسلمانان، به جواز كرامت اولیاى خدا عقیده دارند ـ چنان كه تفتازانى مى گوید: «جمهور مسلمانان، به جواز كرامت اولیاى خدا معتقد هستند(4)» ـ پس انجام دادن معجزات و كرامات از سوى امامان معصوم(علیه السلام) ـ و از جمله امام زمان (عج) ـ كه حجت هاى خداوند بر روى زمین و وارثان زمین هستند، امر عجیبى نیست. با مراجعه به كتاب هاى تاریخى و روایى و ورق زدن صفحات آن، مشاهده مى كنیم كه معجزات و كرامات فراوانى از سوى آنان به وقوع پیوسته است.

 

بعد از این مقدمه باید گفت، معجزات آن حضرت، دو دسته است:

الف) معجزاتى كه آن حضرت در دوران تولّد و كودكى و غیبت، انجام داده اند.

1- تولّد بدون ظاهر شدن آثار حمل

از امام حسن عسكرى(علیه السلام) نقل شده كه به حكیمه (دختر امام جواد(علیه السلام)) فرمود: «امشب، به خانه ى ما بیا; زیرا، امر مهمّى رخ خواهد داد.». حكیمه پرسید: «چه اتفاقى؟». امام(علیه السلام)فرمود: «قائم آل محمد امشب به دنیا خواهد آمد.». حكیمه پرسید: «از چه كسى؟». امام(علیه السلام)فرمود: «از نرجس.».

حكیمه مى گوید: «به نزد نرجس رفتم و به او، فرزند بزرگوارى را بشارت دادم، در حالى كه هیچ اثر حملى در او مشاهده نكردم.».(5)

چنین معجزه اى، در مورد حضرت موسى(علیه السلام) هم بیان شده است. در مادر او، یوكابد، هیچ آثار حملى ظاهر نبود(6) و تا روزى كه موسى(علیه السلام) به دنیا آمد، كسى نفهمید كه او حامله است.

معجزه

 

2- قرآن خواندن در بدو تولّد

هنگامى كه امام مهدى (عج) از مادر تولّد شد، ایشان را به امام حسن عسكرى(علیه السلام) دادند. آن حضرت، وى را در آغوش گرفت و فرمود: «قران بخوان.». امام مهدى (عج) شروع به قرآن خواندن كرد.(7)

 

3- شفاى مریض لاعلاج

محمّد بن یوسف نقل مى كند، به مرضى دچار شدم كه پزشكان از علاج آن ناامید شدند. نامه اى به حضرت امام مهدى (عج) نوشتم و از آن حضرت، طلب شفا كردم. ایشان در جواب نوشتند: «ألبسك الله العافیه; خداوند، بر تو لباس عافیّت بپوشاند.». مدّتى نگذشت كه شفا پیدا كردم و وقتى پزشكان از این ماجرا مطلع شدند، گفتند: «این شفا و عافیت، به یقین، از جانب خداوند بوده است.».(8)

 

هنگامى كه امام مهدى (عج) از مادر تولّد شد، ایشان را به امام حسن عسكرى(علیه السلام) دادند. آن حضرت، وى را در آغوش گرفت و فرمود: «قران بخوان.». امام مهدى (عج) شروع به قرآن خواندن كرد

4- طلا شدن سنگریزه

یكى از اهالى مدائن مى گوید: به همراه رفیقم، به حج مى رفتیم. در نزدیكى موقف، فقیرى به سوى ما آمد. ما به او جواب ردّ دادیم. سپس به سوى جوانى خوش سیما كه ردایى پوشیده بود رفت. او، سنگى از روى زمین برداشت و به فقیر داد. شخص فقیر، مدّت زیادى در حق او دعا مى كرد. در این هنگام، آن جوان غائب شد. ما به نزد مرد فقیر رفتیم و گفتیم: «واى بر تو! آیا براى گرفتن یك سنگ، این قدر دعا مى كنى؟» كه ناگهان در دست او سنگى از طلا دیدیم كه در حدود بیست مثقال مى شد. وقتى در مورد آن جوان از اهل مكّه و مدینه سوال كردیم، گفتند: «چنین شخصى از علویان است و هر سال با پاى پیاده به حج مى آید.».(9)

5- خبر دادن از غیب

از پسر مهزیار نقل شده كه در سفرى با كشتى همراه پدرم بودم و مال زیادى به همراه او بود. پدرم، دچار بیمارى سختى شد و گفت: «من، در حال مردن هستم.». و در مورد آن اموال، وصیت كرد كه آن ها را به امام زمان (عج) بدهم. از این وصیّت تعجّب كردم، ولى مطمئن بودم كه پدرم بیهوده سخن نمى گوید. با خود گفتم: «اگر امر برایم روشن شد، مانند دوران امام حسن عسكرى(علیه السلام) به وصیّت عمل مى كنم والّا آن را صدقه مى دهم.».

مدّتى در عراق بودم تا این كه فرستاده اى از جانب امام زمان (عج) آمد و مشخصّات مال و محلّ مخفى كردن آن را گفت و حتّى بعضى از مشخّصاتى را كه خودم هم نمى دانستم، بیان كرد و من هم مال را به او دادم.(10)

ب) معجزاتى كه امام مهدى (عج) به هنگام ظهور انجام خواهد داد.

امام صادق(علیه السلام) مى فرماید: «هیچ معجزه اى از معجزات انبیا نیست مگر این كه خداوند آن را به دست حضرت قائم (عج) براى اتمام حجّت، بر دشمنان ظاهر خواهد كرد.» .(11)

بنابراین، معجزات آن حضرت به دوره قبل از غیبت و غیبت، ختم نمى شود و به هنگام ظهور نیز آن حضرت براى معرّفى حقانیّت خویش و اتمام حجّت بر دشمنان و منكران، معجزاتى را انجام خواهند داد.

 

پی نوشت:

1-  آلاء الرحمن فى تفسیر القرآن، ص 3، (به نقل از: إیضاح المراد فى شرح كشف المراد، ص 345، ربانّى گلپایگانى).

2-  الحدید: 25.

3-  بحارالأنوار، ج 11، ص 71.

4-  الإلهیات من شرح المواقف، تحقیق على ربانى گلپایگانى، ص 132.

5-  مدینه المعاجز، سیدهاشم بحرانى، ج 8، ص 10 و 26، مؤسسه ى معارف اسلامى، چاپ اوّل، 1416 هـق.

6-  قصص قرآن یا تاریخ انبیاء، هاشم رسولى محلاتى، ج 2، ص 46، انتشارات علمیه ى اسلامیه، چاپ پنجم، 1407 هـق.

7-  تبصره الولى، سیدهاشم بحرانى، ج 18.

8-  بحارالأنوار، ج 51، ص 297; اصول كافى، ج 1، ص 519.

9-  اصول كافى، ج 1، ص 332; مدینه المعاجز، ج 8، ص 71.

10-  الغیبه، شیخ طوسى، ص 282، مؤسسه ى معارف اسلامى، قم، چاپ اوّل، 1411.

11-  منتخب الأثر فی الإمام الثانی عشر، لطف الله صافى، ص 312، مكتبه الصدر، چاپ سوم.

ادامه مطلب
تاریخ : پنج شنبه 25 تیر 1394 
ساعت : 11:42 AM
لینک ثابت
بایدها و نبایدهای دوران انتظار
نوشته شده به دست شهید گمنام
نظرات 0

بایدها و نبایدهای دوران انتظار

امام زمان

 

اهل بیت پیامبر (علیهم السّلام) به شناخت وایمان مردم به امام معصوم (علیه السّلام) در زمان غیبت او، توجّه شایان داشته اند ودر آثار گران بهایشان، این اهتمام، به خوبی، به چشم می خورد.

در دعاها وزیارت نامه ها وروایات اهل بیت (علیهم السّلام) به بسیاری از علل ضعف شناخت وایمان به امام غایب نیز توجهی ویژه می بینیم.

 


البته، بسیار روشن است که با توّجه به عللِ ضعفِ شناخت وضعفِ ایمان، باید در رفع این مشکل بکوشیم، وخلاصه ى درمان این مشکل، در بسیاری از دعاها وزیارت نامه های مخصوص حضرت مهدی (علیه السّلام) در دوران غیبت کبرى، مطرح شده است.

1- به عنوان نخستین گام، به دست آوردن شناخت صحیح از مسئله ى مهدوّیت وشخص امام مهدی (علیه السّلام) امری ضروری است. این مهم، با دقّت کافی در دعاها وزیارت نامه ها، تأمین می گردد؛ زیرا که، شناخت صحیح ولازم را در آن ها می یابیم.

2- گام دوم به دست آوردن دلائل کافی ولازم، واثبات کننده ى وجود امام معصوم وغایب است. هر چند این دلائل را در کتب کلامی می یابیم، امّا دعاها وزیارت نامه ها، از این دلائل نیز برخوردارند، بلکه در برخی دعاها وزیارت نامه ها، صریحاً، ودر برخی دیگر، با اشاره ى گویا، این مبحث مطرح شده است. زیارت جامعه ى کبیره وزیارت وارث ودعای عصر روز جمعه(1)، به طور ویژه، به این امر پرداخته است.

3- گام سوم شبهه زدایی است. باید به همه ى شبهات تزلزل آفرین، توجّه شود وحل گردد. برخی از این شبهات را کتاب های کلامی وحدیثی وبرخی نیز در دعاهای ویژه امام زمان (عجل الله فرجه)، مطرح وپاسخ داده شده است.

در برخی از دعاهای ویژه ى امام زمان(ع)یقین به قیام حضرت مهدی(ع) را همانند یقین به قیام حضرت رسول خدا (ص) قرار داده است. ودر حقیقت، ما را از گذشته ى یقین آور به آینده ى نیازمند یقین، توجّه می دهد. بنابراین یقین لازم را نیز می توانیم از راه مطالعه وتحقیق در تاریخ به دست آوریم وبرای دیگران تبیین کنیم. وبا استفاده از تاریخ بیشترین زمینه های لازم برای تحقق یقین فراهم می گردد

4- گام چهارم، زدودن مشکل یأس ونااُمیدی است. این مشکل، با شناخت وتبیین قوانین اساسی حاکم بر تحوّلات اجتماعی (منطقه ای وجهانی) وفهم روند تحوّلات فرهنگی واجتماعی قابل رفع است.

شناخت این قوانین، راه های گوناگون دارد. از جمله ى این راه ها، بهره برداری صحیح از تاریخ است. شناخت صحیح از تاریخ، راه را برای شناخت مسیر وقوانین حاکم بر تحولاّت اجتماعی، هموار می کند. قرآن کریم، بیش ترین توجّه را به این راه معطوف داشته است.(2)

در برخی از دعاهای ویژه ى امام زمان (علیه السّلام) یقین به قیام حضرت مهدی (علیه السّلام) را همانند یقین به قیام حضرت رسول خدا (صلّی اللّهُ علیه وآله وسلّم)(3) قرار داده است. ودر حقیقت، ما را از گذشته ى یقین آور به آینده ى نیازمند یقین، توجّه می دهد. بنابراین یقین لازم را نیز می توانیم از راه مطالعه وتحقیق در تاریخ به دست آوریم وبرای دیگران تبیین کنیم. وبا استفاده از تاریخ بیشترین زمینه های لازم برای تحقق یقین فراهم می گردد.

5- گام پنجم، توجّه به افق های بسیار دور، در عین توجّه به افق های بسیار نزدیک وبالفعل است، دورنگر بودن، همزمان با غافل نبودن از واقعیّت های موجود بسیار لازم است؛ بنابراین، مشکل زمان را باید برای خود حل کنیم ومراقب باشیم که توجه به آینده ى بسیار دور عامل یأس وسستی ودر نتیجه مانع برنامه ریزی دراز مدت وپایدار نگردد.

قرآن کریم، می فرماید: (إنهم یرونه بعیداً ونراه قریباً)(4)؛ برخی از مردم، قیامت یا قیام مهدی (علیه السّلام) را بسیار دور می بینند، در حالی که ما آن را بسیار نزدیک می بینیم.

6- پس از رفع شبهات وزدودن شک ها وتردیدهای مطرح شده در مورد دلائل قطعی که ثابت کننده ى وجود وحضور امام در پشت پرده ى غیبت است، لازم است ارتباط معنوی ما با امام ناظر وغایب (علیه السّلام) - که مهم ترین عامل رشد معرفت وایمان به او به شمار می رود - تقویت گردد.

تقویت ارتباط معنوی با امام غایب، با وسائلی چند تحقق پذیر می باشد:

الف) دعاهای روزانه وهفتگی ودر مناسبت های گوناگون؛

ب) زیارت های روزانه وهفتگی ودر مناسبت های مختلف.(5)

ج) انتظار صحیح وسازنده ومبارزه با انتظار منفی که خود از عوامل سستی زا ویأس آور است؛

د) توجّه به مسئله ى عَرضه ى اَعمال مردم بر امامِ زمانِ خود، ولازمه ى آن احساسِ نظارت همیشگی امام (علیه السّلام) بر اعمالمان.(6)

شب قدر

ه) توجّه به ویژگی شب قدر ونحوه ى ارتباط معنوی وشایسته با امام زمان (علیه السّلام) در این شب مهم(7) در هر سال؛

و) ارتباط مالی وعاطفی با امام (علیه السّلام)، (توجّه به وجوب خمس بر مردم که از آنِ امام می باشد)، واستحباب پرداخت صدقه یا نذر برای سلامتی امام زمان (علیه السّلام)؛ که مستلزم یک ارتباط واقعی ومعنوی با امام است.

ز) ارتباط پیوسته اعتقادی وتشکیلاتی وعاطفی با نایبان عام امام زمان (علیه السّلام).

ح) ارتباط سیاسی واجتماعی وعاطفی سالانه با امام زمان خود (علیه السّلام) در عرصه ى حج ودر روزهای ویژه ى حج؛ زیرا، همه ساله، امام (علیه السّلام) در موسم حج حاضر می گردد وبه حجّاج آن سال توجّهی ویژه می کند.

ط) توسّل به امام زمان خود وتوجه ویژه به او در تنگناها ومشکلات فردی واجتماعی ودرخواست شفاعت وقت خاصی ندارد وبرای همیشه ممکن وتحقق پذیر است.

ی) تبلیغ وترویج نام ویاد امام مهدی (علیه السّلام) در میان افراد خانواده وافراد محله ومیان همنشینان ودوستان ودر میان سایر افراد جامعه آثار روانی مثبتی در جهت تحکیم ارتباط حقیقی با امام زمان (عجل الله فرجه) می باشد؛

ک) توجّه یافتن وتوجّه دادن به ضرورت وجود وحضور امام معصوم در تمام عرصه های اجتماعی؛

عموماً، آموزه های زیارت نامه ها ودعاهای رسیده از معصومین (علیهم السّلام) در باره ى حضرت مهدی (علیه السّلام) بسیار زیبا وگویا، ونشان دهنده ى نوع درمان مناسب وراه حل های دقیق برای رفع مشکلات زمان غیبت است.

استفاده از عنصر تبیین مسئولیّت های امام (علیه السّلام) در دوران غیبت، می تواند در اشکال زدائی نسبت فوائد وآثار وجودی امام غایب مؤثر باشد. که تبیین آن، اشکالِ لغویتِ وجود امام غایب، مرتفع می گردد. ویکی از سببهای سُستی ایمان وضعف ارتباط مرتفع می گردد.

توسّل به امام زمان خود وتوجه ویژه به او در تنگناها ومشکلات فردی واجتماعی ودرخواست شفاعت وقت خاصی ندارد وبرای همیشه ممکن وتحقق پذیر است

استفاده از عنصرِ تبیینِ مجموعه وظایف پیروان امام مهدی (علیه السّلام) ومنتظران واقعی او نیز نشان دهنده ى توجّه به اشکال بر فایده ى انتظار امام غایب است. رفع این اشکال، ضروری، بلکه یک نوع مبارزه با انتظار منفی است.

استفاده از عنصرِ خطاب وسخن گفتن مستقیم با امام غایب (علیه السّلام) - که در زیارت نامه ها ودعاها، به چشم می خورد نشان دهنده ى اهمیّت توجّه مؤمنان ومنتظران به ضرورت داشتن احساس واقعی نسبت به حضور امام معصوم در تمام صحنه های زندگی آنان است.

استفاده از عنصرِ تکرار بیان وظایف به منتظران ویاران امام زمان (علیه السّلام) نشان دهنده ى ضرورت تربیت آنان همراه با تذّکر ویادآوری های پیوسته نسبت به ضرورت آمادگی بالفعل برای یاری رساندن به امام، وایجاد آمادگی واقعی ولازم در خود و دیگران برای ظهور امام (علیه السّلام) وضرورتِ آمادگی برای فرمان برداری از او می باشد.

تقریباً همه ى آسیب های دوران غیبت - که دوران انتظار فرج است - در دعاها وزیارت نامه های موجود، به طور چشم گیری تذکّر داده شده، وراه حل های آن ها نیز در بیشتر دعاها مطرح گشته است.

در این دعاها وزیارت نامه ها، برنامه های آینده ى امام نیز به گونه ای بسیار گویا وروشن، مطرح شده است وچشم انداز حرکت آینده ى امام (علیه السّلام) را نیز به پیروان او گوشزد می کند تا به سمت آن اهداف بلند حرکت کنند وخود را به او واهداف او، هر چه سریع تر، نزدیک کنند.

در برنامه های ویژه ى منتظران - که یک برنامه ى کامل برای ایجاد آمادگی، و در حقیقت، نشانه ى یک آماده باش کامل وتمام عیار است - مقدّمات ظهوری که در اختیار منتظران ودل باختگان وشیفتگان ظهور حضرت است برنامه ریزی شده است، واین خود نقشی فعّال وعملی در زمینه سازی واقعی را ایفا می کند.

بنابر این، بسیاری از چشم اندازها ومشکلات مطرح در عصر غیبت وراه حل های این مشکلات، در خصوص دوران غیبت کبرى در دعاها وزیارت نامه ها وصلوات ویژه ى حضرت مهدی (علیه السّلام) به گونه های مختلف، با اجمال وتفصیل، وگاهی با تکرار وتأکید فراوان، به چشم می خورد. واین، مطلب نشان می دهد که همه ى امامان معصوم (علیه السّلام) در دوران حضورشان، به مسئله ى غیبت ومشکلات آن، توجّهی کامل داشته اند.

تقریباً همه ى آسیب های دوران غیبت - که دوران انتظار فرج است - در دعاها وزیارت نامه های موجود، به طور چشم گیری تذکّر داده شده، وراه حل های آن ها نیز در بیشتر دعاها مطرح گشته است

پس مهم ترین عنصر در تقویت ارتباط معنوی با امام غایب (علیه السّلام) همین دعاهای روزانه وهفتگی ویژه ى امام زمان (علیه السّلام) است که یک برنامه ى حساب شده ومنظّم را در پیش روی منتظران قرار می دهد وترسیم می کند تا طبق این الگو، زندگی خود را تنظیم کنند وبه سوی روزهای ظهور، یک حرکت جدّی وحساب شده وبا شتاب، داشته باشند.

در این دعاها، همین بس است که عنصر امید در وجود انسان زنده می شود. توجّه به عنصر ایمان وعنصر یقین که اوج اعتقاد مطلوب است، در این دعاها، بسیار چشمگیر است. به همین خاطر، عوامل سلب یقین را گوشزد، وراه حل های گوناگونی برای این آسیب بیان شده است.

البته، جا دارد که خوانندگان این نوشتار، برای یک بار هم که شده، در این زمینه، به دعاهای ویژه امام زمان (علیه السّلام) در عصر جمعه مراجعه کنند تا ببینند امامِ غایب، برای حل مشکل ها وچالش های دوران غیبت خود، چه راه حل هایی مطرح کرده است.

در دوران غیبت، زمینه برای آزمایش برتر فراهم می گردد وبا خالص شدن نیروهای تحت امر امام (علیه السّلام) معجزات الهی، زمینه ى ظهور خواهد داشت.

تاریخ اسلامی ما، نشان داده است که بیش ترین آسیب ها وضربه ها زمانی است که نیروهای ناخالص از نیروهای خالص جدا نشده اند ودوستان از دشمنان، تمییز داده نشده باشند، ودر حقیقت، دشمنان واقعی، در لباس دوستانِ نزدیک در آمده باشند.

بنابر این، بالا رفتن سطح آگاهی وبالا بودن ذخیره ى تجربیاتِ سخت در دوران غیبت، دو اصلِ اجتناب ناپذیر برای رسیدن نیروهای تحت امر حضرت (علیه السّلام) به وضع مطلوب است.

 

پاورقی:

(1) در آخر مفاتیح الجنان نقل شده است. آغاز آن: (اللهم! عرفنی نفسک..). است.

(2) تفسیر موضوعی شهید سید محمدباقر صدر در این جا راه گشا می باشد.

(3) دعای عصر روز جمعه، مفاتیح الجنان، ص 783؛ انتشارات علمیّه ى اسلامیّه.

(4) معارج: 6 - 7.

(5) دعاها وزیارت نامه ها در کتاب شریف مفاتیح الجنان.

(6) در تفسیر آیه ى شریفه (وقل اعملوا فسیری الله عملکم ورسوله والمؤمنون) روایات فراوانی در عرضه ى اعمال بندگان بر پیامبر وامامان معصوم رسیده است.

ادامه مطلب
تاریخ : پنج شنبه 25 تیر 1394 
ساعت : 11:41 AM
لینک ثابت
نام تو ودل ما, مولا!
نوشته شده به دست شهید گمنام
نظرات 0

نام تو ودل ما, مولا!

امام زمان
 

 

 
 

زمین ,تنهادرسایه وجودتو, آفتابی خواهد شد!   خورشید, تنهابانگاه به سیمای نورانی تو, پرتوافشان می شود

ستاره ها,تنهابه خاطرحضورتو, صفحه آسمان رامی آرایند عشق ,حرف اول نام توست.

ایمان ,گویا از بركت میلادتو,پدیدارشده است.

جاودانگی دیدگان تو, جهان رابیناكرده وابروان كمانی تو, آهوان دشت غزل رابه پوییدن سرچشمه های نور و شور و حضور واداشته است.

هردلی كه نام مقدس تو بر آن حك نباشد, ازتپش افتاده است.

هر سینه ای كه داغ محبت تو در آن دیده نشود, مسلول است و هر چشمی كه تاب دیدن روی تو را نیاورد, نابینا و معیوب.

 ای راز ماندگاری دنیا ! ای امید دل ها و جان ها! ای صبح صادق سیادت و سادگی ! ای دلداده همه جویندگان معانی ! ای ناب ترین نمای نوازش و آیش ! اگر تو در زمان جاری نبودی , اگر نگاه سیالت ,سایه هاوسیاهی هارا باز نمی شست ,اگرزمین سخنی از تو نمی گفت ,اگر زمان دل به راه تو نمی سفت , هیچ فروغی قادر نبودكه جهان راروشن كند و بشر را از مهجوریت و هجران رهایی بخشد.

تو, درشت ترین ثمره معنا, بردرخت آفرینشی , ماراگوهر باران نسیم نگاه وشبنم مهر و باران صفای خویش كن !

به امیدآن روز زیبا كه زمین و زمان ,از عطر ظهور مولای مان خوشبو و گل باران شود.

پایی برای رفتن تا آسمان بده

راهی برای دیدن رویت نشان بده

ما مردمان ساده دل این زمانه ایم

اصلا خودت بیا و دعا یادمان بده

ما با سه شنبه های شما خو گرفته ایم

اندازه لیاقتمان جمکران بده

برگد و تکیه بر روی دیوار کعبه کن

ظهری به وقت شرعی زهرا اذان بده

خود را معرفی کن و یابن الحسن بخوان

و بعد قبر مادر خود را نشان بده

ادامه مطلب
تاریخ : پنج شنبه 25 تیر 1394 
ساعت : 11:41 AM
لینک ثابت
چه با شکوه است آن روز که تو می آیی
نوشته شده به دست شهید گمنام
نظرات 0

چه با شکوه است آن روز که تو می آیی

امام زمان
 
 

می دانم آنروز، روزی دوست داشتنی خواهد بود كه تو پس از سالها انتظار كشیدن منتظرانت می آیی و به تمام ظلمها وتباهی ها پایان می دهی تا خورشید حقیقت از پشت ابرهای شك و گمان جاودانه طلوع كند و این گونه درخواست عاشقانت اجابت می شود؛ همانها كه هر صبح جمعه با چشمانی گریان زیر لب زمزمه می كردند:

«كجاست آن پیشوایی كه خدا او را باقی گذاشته كه از عترت راهنمای «پیامبر(صلی الله علیه و آله)» برون نیست؟ كجاست آن كه برای گسستن ریشه ستمگران آماده شده؟ كجاست آن كه «جهان» چشم به راه او دوخته تا كژی و ناراستی را راست گرداند؟ كجاست آنكه امیدها به سوی او رود تا بنیاد ستم و بیداد بركند؟»(1)

آن روز كه تو می آیی زمین نفس راحتی خواهد كشید و سینة پرخون خود را نشان تو خواهد داد و با بغض چندین هزار ساله ای خواهد گفت كه قابیلیان چه بر سر هابیلیان آوردند؛ آنانی كه به خاطر تكه زمینی ناقابل خود برادرانشان را روی سینه پرجوش و اندوه من ریختند، غافل از اینكه روزی در سینة من برای همیشه خواهند خفت. و آن روز تو انتقام تمام مظلومان تاریخ بشریت را از ظالمان دیو صفت خواهی گرفت پس اینگونه دعای تمام عدالت جویان مستجاب خواهد شد؛

«كجاست خونخواه پیامبران و پیامبرزادگان؟‌كجاست خونخواه كشته كربلا؟ كجاست آن پیشوایی كه از جانب خدایاری شده بر هر كه بر او دست ستم گشود و به او دروغ بست؟ كجاست آن درمانده ای كه دعایش به اجابت رسد؟»(2)

پس ای مهدی فاطمه(س) ای عزیزترین عزیزان در نزد خداوند،‌ هر صبح جمعه با طلوع خورشید از شرق در دلم نوری می تابد؛ نوری كه حاصل عشق به توست،‌شاد می شوم، اوج می گیرم و رو به سوی خورشید به ظاهر عالمتاب می گویم: «بالاخره در آن روز بزرگ خورشید واقعی و ماندگار طلوعی جاودانه خواهد كرد!

 

وه، چه روز باشكوهی است آن روز كه زمین از عدل و داد لبریز خواهد شود و كودكان شادمان،‌مشت مشت زیتون به رهگذران مست از بادة عدالت دوستی خواهند داد تا این گونه آمدن صلح و برادری را به آنان تبریك گویند. زیرا آنان از همان نخست می دانستند كه روزی وعده الهی محقق می شود. پس با دلی پاك و آرام همچون دیگر بندگان صالح خداوند زمزمه می كردند كه؛

«پاك و منزه است پروردگار ما، همانا وعده پروردگار ما انجام شدنی است و هرگز خدا در وعده اش خلاف نكند و اوست نیرومند فرزانه.»(3)

در رسیدن به آن روز باشكوه بی تابی می‌كنم و اصلاً مانده ام چكار كنم؛ چونان عاشقی هستم كه در هجر معشوق خود غمگین است و به جای اشك چشمانش، خون دل از دیدگانش بیرون می ریزد. پس سر در گریبان می كشم و با تماشای جلوه ای از جمال بی مثالت در خیال خود عاشقانه می گریم و می گویم:

«تا كی برای تو سرگردانی كشم سرورا؟ و تا كی و با چه سخنی وصف تو گویم؟ و با كدام راز از تو گویم؟ بر من گران است كه از غیر تو پاسخ شنوم ودیگران با من سخن گویند؛ بر من گران است كه بر تو گریم و مردم، تو را واگذارند؛ بر من گران است كه بر تو آن گذرد (دچار مصایب و بلایا شوی) ولی دیگران آسوده باشند، آیا یاوری هست كه همراه او ناله و شیون به درازا كشم؟ آیا نالنده ای هست كه چون خلوت كند او را در شیون یاری كنم؟ آیا چشمی هست كه سیلاب اشك ریزد تا چشم من نیز او را در گریستن یاری كند؛ ای فرزند احمد(ص) آیا راهی به سوی دیدارت هست؟ آیا روز جدایی و فراق به وصال تو انجامد كه از آن بهره مند شویم؟ كی شود كه بر چشمه ساران لبریزی درآییم و از آب وصال تو سیراب شویم؟»(4)

به جانم سوگند كه تو همان غایبی هستی كه از ما جدا نیستی؟ به جانم سوگند كه تو همان امامی هستی كه از نگاه ما (ظاهراً) دوری و در واقع دور نیستی

 

نمی دانم كه آیاعمر من كفاف آن را می دهد كه آمدنت را به نظاره بنشینم و با ریختن اشك شوق ، خاك راهی را كه تو از آن می آیی توتیای چشمان مشتاق و عاشق خود كنم؟ نمی دانم و این ندانستن،‌شوق دیدن تو را چندین برابر می كند؛ آشفته و حیران می شوم؛ بغض گلویم را می گیرم و با اندوه فراوان به خاطر دوری ات زیر لب می گویم:

« ای كاش می‌دانستم در كدامین خاك و سرزمینی. آیا در كوه «رضوی» هستی یا در جای دیگر؟ یا در «ذیطوی»؟‌گران است بر من اینكه مردم را ببینم و تو را دیدار نكنم واز تو آواز و نجوایی نشونم؛ بر من ناگوار است كه بلا تو را گیرد و مرا نگیرد و ناله و گلایه ام از من به تو نرسد.» (5)

اما هر چه هست برایم چندان فرقی نمی كند زیرا:

«به جانم سوگند كه تو همان غایبی هستی كه از ما جدا نیستی؟ به جانم سوگند كه تو همان امامی هستی كه از نگاه ما (ظاهراً) دوری و در واقع دور نیستی؛»(6)

هماره با ایمانی راسخ و خلل ناپذیر چشم به راهی روشن دوخته ام و می دانم روزی خواهی آمد و جهانیان را نوید خواهی داد كه این است وعده الهی، عدالت، دوستی، ایمان و محبت.

پس ای مهدی فاطمه(س) ای عزیزترین عزیزان در نزد خداوند،‌ هر صبح جمعه با طلوع خورشید از شرق در دلم نوری می تابد؛ نوری كه حاصل عشق به توست،‌شاد می شوم، اوج می گیرم و رو به سوی خورشید به ظاهر عالمتاب می گویم: «بالاخره در آن روز بزرگ خورشید واقعی و ماندگار طلوعی جاودانه خواهد كرد»!

بعد با دلی مملو از ایمان رو به قبله می ایستم و همچون دیگر عاشقانت با خداوند راز و نیاز می كنم كه؛

«و به وجه كریمت به ما عنایت فرما و تقرب ما به درگاهت بپرهیز و بر ما به نگاه مهر و رحمت نگر تا بدان، عزت خود را نزد تو كامل كنیم؛ آنگاه به كرمت، آن را از ما مگیر و ما را از حوض كوثر جدش پیامبر ـ درود خدا بر او و خاندانش باد ـ با جام و دست او سیراب كن، چنان كه همه سیراب شویم با گوارایی و خوشی كه زان پس تشنگی به ما روی نكند، ای مهربانترین مهربانان.»(7)

 

پی نوشت:

1- فرازهایی از دعای پرفیض ندبه

ادامه مطلب
تاریخ : پنج شنبه 25 تیر 1394 
ساعت : 11:40 AM
لینک ثابت
آداب صدقه برای امام زمان علیه السلام در سیره سید بن طاووس
نوشته شده به دست شهید گمنام
نظرات 0

آداب صدقه برای امام زمان علیه السلام در سیره سید بن طاووس

امام زمان

 یكى از اعمالى كه سید بن طاووس، رحمة الله علیه، به آن بسیار اهمیت مى‏داد، صدقه براى حفظ وجود مقدس امام زمان، ارواحنا فداه، بوده است چون یكى از تكالیف زمان غیبت، صدقه دادن ‏براى حفظ وجود مبارك امام زمان، ارواحنا فداه، است.

به طور كلى صدقه آثارى دارد یكى اینكه صدقه نمایشگر صداقت ایمان مؤمن است كه با انجام آن نشان مى‏دهد تا چه حد در وادى ایمان و خداپرستى صادق است و از این طریق نیازمندیهاى مؤمنان رفع مى‏گردد و رفاه عمومى به وجود مى‏آید و همچنین صدقه یكى از عوامل سازندگى انسان نیز هست چنانكه قرآن مى‏فرماید: خُذ مِن اَموالِهِم صَدَقَةً تُطهِرُهُم و تُزَكِیهِم بها.1 اى رسول ما! تو از مؤمنان صدقات را دریافت كن تا بدان صدقات نفس آنها را پاك و پاكیزه سازى.

مؤمن صدقه را باید یا براى فایده و غرضى كه در نظر دارد بدهد و یا براى حفظ نفس خود و یا محبوب و عزیزى كه بسیار نزد او گرامى است و چه محبوبى بالاتر از امام زمان، كه اصلاح بسیارى از امور دینى و آخرتمان بستگى به وجود و سلامتى آن حضرت دارد و این مطلب به دلیل عقل و نقل ثابت است كه هیچ شخصى عزیزتر و گرامیتر نیست و نباید باشد از وجود مقدس امام زمان، ارواحنا فداه، بلكه حضرتش باید محبوبتر از نفس خودمان باشد و اگر چنین اعتقادى نداشته باشیم در ایمان و معرفتمان نسبت ‏به آن حضرت ضعف و خللى وجود دارد.

باید توجه داشت كه آن حضرت هیچ احتیاجى به صدقه و دعاى ما ندارد بلكه از شؤون بندگى و اداى بعضى از حقوق بزرگ آن حضرت است و خود یك نوع اظهار محبت و دوستى به آن جناب است، و این عمل راه و سببى است براى جلب رضاى پروردگار و حصول قرب به خداوند در قضاى حوائج و دفع بلا. لذا آثار صدقه به انفاق كنندگان آن مى‏رسد مخصوصا اگر انفاق براى اظهار محبت و دعا براى وجود مقدس امام، علیه السلام، باشد

لذا سید، رحمة الله علیه، به فرزند خود سفارش مى‏فرماید كه: ابتدا كن به صدقه دادن براى آن حضرت قبل از اینكه براى خود و عزیزانت صدقه بدهى.

باید توجه داشت كه آن حضرت هیچ احتیاجى به صدقه و دعاى ما ندارد بلكه از شؤون بندگى و اداى بعضى از حقوق بزرگ آن حضرت است و خود یك نوع اظهار محبت و دوستى به آن جناب است، و این عمل راه و سببى است براى جلب رضاى پروردگار و حصول قرب به خداوند در قضاى حوائج و دفع بلا. لذا آثار صدقه به انفاق كنندگان آن مى‏رسد مخصوصا اگر انفاق براى اظهار محبت و دعا براى وجود مقدس امام، علیه السلام، باشد.

 

یا مهدی

ایامى كه در مدرسه علمیه بعثت‏ سكونت داشتم طلبه‏اى كه نزد من موثق بود، راجع به صدقه دادن براى وجود مقدس امام زمان، ارواحنا فداه، مى‏گفت: شبى از حرم حضرت رضا، علیه‏السلام، به طرف مدرسه مى‏آمدم، در آن شب بسیار براى امام زمانم دعا كردم و در فراقش اشك ریختم، در وقت‏برگشتن از حرم به بازار سرشور رسیدم كه فقیرى جلوى مرا گرفت و از من چیزى خواست هرچه دست در جیب لباسهایم كردم چیزى پیدا نكردم مگر یك «پنج ریالى‏» آن را با آنكه كم بود با شرمندگى به آن فقیر دادم و نیت كردم كه این صدقه براى حفظ وجود مقدس امام زمانم باشد.

فرداى آن شب هنگامى كه براى حضور در درس به بازار سرشور رسیدم یكى از كسبه كه قبلا مرا مى‏شناخت تا چشمش به من افتاد مرا با صداى بلند صدا زد، وقتى كه نزد او رفتم گفت: دیشب چه عملى انجام دادى؟!

گفتم: مگر چه شده است؟

گفت: دیشب در عالم رؤیا دیدم حضرت بقیة‏الله، ارواحنا فداه، سوار بر اسب سفید رنگى هستند و وارد بازار سرشور شدند و جمعیتى پشت‏سر آن حضرت در حركت‏بودند كه فرمودند: آمده‏ام جزاى فلان طلبه را بدهم (و اسم تو را بردند)من با شنیدن این خبر دلم شكست و متوجه محبت و مهربانى امام زمانم شدم و گفتم دیشب من براى آن حضرت صدقه ناچیزى دادم.

و همچنین سید بن طاووس، رحمة‏الله‏علیه، در كتاب «امان‏الاخطار» در ضمن دعایى كه براى صدقه دادن در وقت‏ سفر ذكر مى‏كند مى‏نویسد: اَللهُمَ اِنَّ هَذِهِ لَكَ وَ مِنكَ وَ هِىَ صَدَقَةٌ عَن مَولانا المهدی، عجل‏الله‏ فرجه، وَ صَلِّ عَلَیهِ بَینَ اَسفارِهِ و حَركاتِه و سَكَناتِه فِى ساعاتِ لََیلِه وَ نَهارِه وَ صَدقَهٌ عَمَّا یَعنِیهِ اَمرَهُ وَ مَالا یَعنیهِ وَ مَا یُضمِنه و ما یُخلِفُه.

خدایا! این (صدقه) از آن تو و براى توست و صدقه‏اى براى سلامتى مولایمان م‏ح‏م‏د، عجل‏الله‏تعالى‏فرجه‏الشریف، مى‏باشد، و بر او درود بفرست آن هنگام كه در سفر است و در تمام حركتها و استراحت هایش، در تمامى اوقات شب و روزش و صدقه‏اى است‏ براى هرچه كه متعلق به اوست.

یكى از علماى اهل معنا مى‏فرمود: چه در هنگام سفر و چه در هنگام حضر، وقتى كه صدقه براى وجود مقدس امام زمان، مى‏دهید این دعا - دعاى فوق - را بخوانید.

 

پی نوشت:

1. سوره توبه (9)، آیه ‏103.

ادامه مطلب
تاریخ : پنج شنبه 25 تیر 1394 
ساعت : 11:40 AM
لینک ثابت
آموزگار بزرگ شهادت و انتظار
نوشته شده به دست شهید گمنام
نظرات 0

آموزگار بزرگ شهادت و انتظار

عاشورا
حضرت اباعبدالله الحسین(علیه السلام) آموزگار بزرگ شهادت و انقلاب است. حركت عظیم و سرنوشت ساز آن حضرت در راه احیای اسلام ناب محمدی (صلی الله علیه و آله) و مبارزه سازش ناپذیر با ستمگران را،  تمامی وجدانهای آگاه و بیدار دل در طول تاریخ ارج نهاده و بر عظمت آن حضرت و قیام جاودانه او سر تعظیم فرود آورده اند.

بی گمان در طول تاریخ هیچ واقعه ای چون حماسه سرخ عاشورا سرشار از ایمان و اعتقاد، زیبایی و خلوص، پایداری و ستم ستیزی و ... نبوده است. واقعه ای كه با وجود گذشت سالهای متمادی و بر خلاف كوششهای جباران تاریخ، هنوز و همواره لبریز از عالیترین جلوه های الهی و انسانی است و پیام آن كه دعوتی به همه عصرها و همه نسل هاست، هیچ گاه از خاطره ها زدوده نشده و نخواهد شد.

حماسه سرخ عاشورا كه در روز دهم محرم سال شصت و یكم هجری به وقوع پیوست، سبزترین ورق صحیفه هستی است و بشریت در هیچ فرازی از دوران زندگی خود فراتر از گودال رفیع قتلگاه را به خاطر ندارد.

بی تردید، زندگانی پربار حضرت سیدالشهدا(علیه السلام) چنان از فضایل وكرامات سرشار است كه هیچ قلمی را یارای بیان آن نیست و به گواه زمان چه بسیار نكته ها كه درباره وجود مقدس آن حضرت ناگفته مانده و در هر عصری تنها گوشه هایی از عظمت شخصیت و حركت الهی آن بزرگوار بر جهانیان آشكار شده است. چنانكه نهضت خونین كربلا در قرون اخیر نه تنها الهام بخش قیامها و انقلابهایی در كشورهای اسلامی، بلكه الگو و الهام بخش بسیاری از جنبشهای رهایی بخش در سایر ملل جهان بوده است.

شخصیت امام حسین (علیه السلام) ازمحبوبیتی عالمگیر برخوردار است و كیست كه حسین(علیه السلام) را بشناسد و ستایشگر آفریننده بزرگترین حماسه همه دورانها نشود.

حضرت امام علی بن موسی الرضا در احوال پدر گرامی خود امام كاظم (علیه السلام) نقل فرموده اند كه چون محرم از راه می رسید، كسی خنده بر لبان امام نمی دید و غم و اندوه بر او چیره می شد و چون عاشورا از راه می رسید آن حضرت بسیار می گریست و می فرمود امروز همان روزی است كه حسین(علیه السلام) به شهادت رسید

مقام و منزلت امام حسین(علیه السلام) در نگاه خاندان وحی (پیش از شهادت)

احادیث در وجوب دوستی، محبت و مودت امام حسین(علیه السلام) متواتر است. در این باره، نخست به احادیثی كه از حضرت محمد مصطفی(ص) به این نكته سفارش و تأكید شده است، می پردازیم:

الحسن و الحسین سید الشباب اهل الجنة. (1)

(حسن و حسین دو آقای جوانان اهل بهشت هستند)

حسین منی و انا من حسین.

(حسین از من است و من از حسین هستم.)

این دو حدیث از معروفترین احادیثی است كه در اكثر كتابهای شیعه و اهل سنت نقل شده است و در صحت آن تمام علما متفق القولند.

ماجرای مباهله رسول اكرم(صلی الله علیه و آله)

 با مسیحیان نجران و نازل شدن آیه مباهله (آیه 61 سوره مباركه آل عمران) و آیه تطهیر(آیه 33 سوره مباركه احزاب) كه درباره خاندان پاك رسول خداست، نشانگر شأن و عظمت آسمانی حضرت امام حسین(علیه السلام) و عصمت و مرتبه والای ایشان است.

درباره پیش بینی شهادت حضرت امام حسین(علیه السلام) از زبان رسول گرامی خدا(صلی الله علیه و آله) احادیث و روایات بسیار فراوان است كه بیشتر این احادیث را شخصیتهایی چون ام سلمه، ابن عباس، عایشه و یا دیگر اصحاب آن حضرت نقل كرده اند. از آنجا كه علاوه بر منابع شیعی این احادیث و روایات در بسیاری ازكتب اهل سنت نیز ثبت شده است، تردیدی در اصالت این نكته وجود ندارد.

امام حسین

احادیث و روایات بسیاری از امیرالمومنین علی (علیه السلام) در این باره نقل شده است كه بیانگر منزلت و مرتبه والای حضرت سید الشهداست. پاره ای از احادیث و روایات كه از حضرت امام حسین(علیه السلام) به یادگارمانده، از این واقعیت بزرگ حكایت دارد كه آن حضرت با علم و آگاهی به نتیجه نبرد، پا به میدان كارزار نهاده بودند. آنچه اكثر مقتل نویسان درباره آن اتفاق نظر دارند این است كه آن حضرت بارها شهادت خود را پیشگویی فرموده اند. در برخی ازكتب آمده است كه ایشان برای نخستین بار خبر شهادت خود را در آینده اززبان رسول اكرم(صلی الله علیه و آله) شنیده اند و در برخی از كتابهای مقتل حضرت امام حسین(علیه السلام) از طریق دیدار رسول اكرم (صلی الله علیه و آله) در عالم رؤیا، از رسالت عظیم خویش آگاه شده اند و با استقامت و شجاعت، به استقبال آن شتافته اند.

روز عاشورا اعجاب انگیزترین روز تاریخ است. روز عاشورا روز آزمایش بزرگ الهی و روز تا پای جان ایستادن در برابر پیمان است. روز عاشورا گواه دیگری است بر عظمت شخصیت و مرتبه والای امام حسین(علیه السلام) و 72 شهید كه عالیترین اسوه های ایثار و پایداری در راه ایمان و عقیده اند. در این روز با حنجره های سرخ خویش نه تنها مقام و مرتبه رفیع حضرت سید الشهدا(علیه السلام) را فریاد زدند، بلكه در راه دفاع از این حقیقت، از جان خود نیز دریغ نورزیدند؛ چنانكه به گفته مورخان و مقتل نگاران، شهادت در این راه را از عسل شیرین تر دانستند و برای رسیدن به شهادت از یكدیگر سبقت جستند و تا لحظه ای كه رمق داشتند جنگیدند و برای آنكه گزندی به آن حضرت نرسد جان خود را سپر كردند.

 

مقام و منزلت امام حسین(علیه السلام) در نگاه خاندان وحی (پس از شهادت)

رسالت ابلاغ پیام خونین انقلاب كبیر عاشورا، از همان روز نخست آغاز شد و عقیله اهل بیت حضرت زینب كبری(سلام الله علیها) با خطبه های آتشین خود در كوفه و شام، لرزه بر اندام حكومت فاسد یزید افكند. آن بانوی بزرگوار در خطبه ای كه در كوفه ایراد فرمود، برای بیان عمق جنایت امویان و عظمت مصیبت، به شرح مقام و منزلت حضرت امام حسین(علیه السلام) متوسل شد و این گونه سخن گفت:«ای اهل كوفه! بنالید و اشك بریزید و لبخند بر لب نیاورید؛ زیرا سزای شما گریستن است. دامن خود را به ننگ آلوده كرده و به عار افتاده اید. دست جنایتكار خود را به خون پاكی رنگین كرده و لكه ننگی بردامن نشانیده اید كه هرگز قابل شستشو نیست. چگونه چنین جنایتی قابل شستشوست كه نواده پیامبر(ص) و یادگار خاندان رسالت را كشتید، آن پیكر پاكی كه با دست شما در خاك كربلا به خون آغشته گردید، پناهگاه روز صلح و سنگر شما در روز جنگ و سرور جوانان بهشت بود و ...».

مكتب انتظار، مكتب امید است و چشم انداز روشن آینده. آنگاه كه مدینه فاضله انسان در زمین سرانجام به دست مبارك حجت حق، تحقق یابد و پس از زمستان طولانی جهان، زمین به عطر گل نرگس برانگیخته شود و تمامی آرمانهای بشری همچون بهار، یكباره به شكوفه نشیند

همین خطبه های روشنگر، كوبنده و افشاگرانه بود كه در نهایت دستگاه خلافت یزید را در موضع انفعال قرار داد، زیرا یزید در مقابل گستاخی بی شرمانه ای كه به ساحت مقدس سبط پیامبر خدا(ص) نموده بود، هیچ پاسخ قانع كننده ای برای آرام كردن افكار عمومی نداشت، جز آنكه تمام گناهها را به گردن ابن زیاد و كارگزاران خود بیندازد و خود درصدد دلجویی از خاندان حضرت امام حسین(علیه السلام) برآید. او دریافته بود كه توان رویارویی با عظمت شخصیت و منزلت بی چون و چرای امام حسین(علیه السلام) را ندارد و همین عامل مهم می تواند حكومت او را متلاشی كند.

گرچه یزید دستور داد تا خانواده گرامی امام حسین(علیه السلام) را با احترام به مدینه بازگردانند اما این امر موجب نشد تا واقعه جانسوز عاشورا به فراموشی سپرده شود؛ بلكه تمامی پیشوایان عالی قدر تشیع با استفاده از همه شیوه ها كوشیدند تا نام و انقلاب مقدس حسینی همواره در بستر زمان جاری باشد.

در احادیث و روایات به نقل از ابوحمزه ثمالی آمده است كه امام سجاد(علیه السلام) هرگاه یاد روز عاشورا می افتادند، به شدت می گریستند.(2) و نیز در حالات آن حضرت نقل شده است كه هرگاه وقت نماز فرا می رسید، تربت كربلا را بر روی سجاده می ریخت و بر آن سجده می كرد.

حضرت امام علی بن موسی الرضا در احوال پدر گرامی خود امام كاظم (علیه السلام) نقل فرموده اند كه چون محرم از راه می رسید، كسی خنده بر لبان امام نمی دید و غم و اندوه بر او چیره می شد و چون عاشورا از راه می رسید آن حضرت بسیار می گریست و می فرمود امروز همان روزی است كه حسین(علیه السلام) به شهادت رسید.(3)

 

 

انتظار

مشتركات عاشورا و انتظار

برای انسان عصر حاضر كه در میانه راه عاشورا و انتظار ایستاده است، این دو واقعه، دو چشم انداز بیكران است؛ دو چشم انداز در دو سمت گذشته و آینده، و با دریایی از زیباییها و ایده آلها.

عاشورا مكتبی بود كه گشوده شد تا به انسان درس خودسازی انقلابی و قیام علیه طاغوت را بیاموزد و آدمی از عاشورا آموخت كه در طریق حق ورسیدن به رهایی و آزادگی، باید تا واپسین نفس ایستادگی كرد.

و اما مكتب انتظار، مكتب امید است و چشم انداز روشن آینده. آنگاه كه مدینه فاضله انسان در زمین سرانجام به دست مبارك حجت حق، تحقق یابد و پس از زمستان طولانی جهان، زمین به عطر گل نرگس برانگیخته شود و تمامی آرمانهای بشری همچون بهار، یكباره به شكوفه نشیند.

هر دو این چشم اندازهای زیبا را دین در برابر چشم انسان گشوده است و هیچ مكتب و مرام دیگری نتوانسته است تابدین پایه آدمی را ارج نهد و مرتبه او را ارتقا بخشد. پس درك عظمت این وقایع شكوهمند، تنها شایسته انسانهای باورمند و دین آشناست. تربیت یافتگان مكتب عاشورا، راهیان هماره آماده لحظه ناب ظهورند.

مهدویت تداوم قیام سرخ عاشوراست و ظهورثمره شجره طیبه ای است كه با خون مطهر حضرت سید الشهدا، امام حسین(علیه السلام) آبیاری شد. این گونه است كه برای درك مفهوم ژرف و سترگ انتظار باید از وادی «نینوا» گذشت و فلسفه انقلاب كبیر آموزگار بزرگ شهادت و رهایی را دریافت

رسول اكرم(صلی الله علیه و آله) در حدیثی كه از ایشان نقل شده است. فرموده اند:

«ان لقتل الحسین حرارة فی المؤمنین لا تبرو ابداً.»

(همانا از شهادت حسین(علیه السلام) گرمایی در قلب مومنان ایجاد می شود كه هرگز به سردی نخواهد گرایید) این حرارت، عشق سوزانی است كه مومنان را از عاشورا به عصر ظهور می رساند، و در سرمای قطبی روزگاران، دلهای باورمند را گرمی امید می بخشد.(4)

مهدویت تداوم قیام سرخ عاشوراست و ظهورثمره شجره طیبه ای است كه با خون مطهر حضرت سید الشهدا، امام حسین(علیه السلام) آبیاری شد. این گونه است كه برای درك مفهوم ژرف و سترگ انتظار باید از وادی «نینوا» گذشت و فلسفه انقلاب كبیر آموزگار بزرگ شهادت و رهایی را دریافت.

«عاشورا» و «انتظار» هر دو نهضتهایی الهی برای رهایی انسان از قید و بند هر چه غیر خدا هستند، و در هر دو نهضت مبارزه و جهاد با ستمگران و مستكبران تا عالیترین درجه، فریضه ای واجب و مقدس به شمار آمده است.

قیام خونین امام حسین(علیه السلام) قیامی احیاگر دین و ارزشهای عالی الهی و برترین الگوی امر به معروف و نهی از منكر است. در اهمیت این حركت سرنوشت ساز همین بس كه بنا بر روایات خداوند متعال، امامت را در ذریه آن حضرت قرار داد تا جهان به وسیله قیام فرزند برومند او حضرت ابا صالح المهدی(عج) به حقیقت گراید و قسط و عدل كه رویای دیرپای بشریت مظلوم است، توسط آن حضرت تحقق یابد. در این مفهوم بزرگ و شگفت، بنابر روایات و احادیث متعدد و متواتر، هیچ گونه تردیدی وجود ندارد كه حضرت صاحب الزمان(عج) از فرزندان حضرت امام حسین(علیه السلام) است و فرزند حسین(علیه السلام) یعنی امتداد خط سرخ عاشورا. به این اعتبار، نهضت بزرگ كربلا را می توان «عقبه» نهضت جهانی حضرت ولی عصر (عج) به شمار آورد و تنها كسی می تواند امام نهضت جهانی آخر الزمان باشد كه در شجاعت، تقوا، جدیت، سازش ناپذیری، اعتقاد، شهامت، علم، ایثار، و ... همانند امام عاشورا باشد.

 

پی نوشت:

1- الخصائص الكبری- جلد 2- ص 265

2- مجمع مصائب اهل البیت- جلد 1- ص 61

3- بحارالانوار- جلد 44- ص 284

4- الوسائل- ج10- ص 318

ادامه مطلب
تاریخ : پنج شنبه 25 تیر 1394 
ساعت : 11:39 AM
لینک ثابت
رمز موفقیت در عصر ظهور
نوشته شده به دست شهید گمنام
نظرات 0

رمز موفقیت در عصر ظهور

امام زمان

در آستانه ظهور، مسئولیت بسیار سنگین فعالان و منتظران امام عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف ، مراقبت از خویش است؛ تا با هجوم فساد و ناهنجاری‌ها در جامعه، مبارزه کنند و خود را هم از تیررس دشمن بزرگ که هوای نفس و وسواس خناس، شیطان رجیم است ـ دور نگه دارند. به همین خاطر، ائمه اطهار علیهم السلام  برای دوستداران امام عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف  و منتظران حقیقی ایشان در عصر غیبت، نصایح و راه کارهایی بیان کرده‌اند که به اختصار برخی از آنها را به نگارش در می‌آوریم.

‏1- ایمان و تقوای الهی ‏

از آن‌جایی که شیعیان، منسوبین به ائمه اطهار علیهم السلام  هستند ـ به خصوص، منتظران که دل‌باخته امام خویش هستند ـ کاری نمی‌کنند که حضرت، پیش خدا شرمنده شود. هر چند صاحب‌الامر علیه السلام  را نمی‌بینند، ولی خواسته او را می‌دانند و در جلب رضایتش می‌کوشند. اعتقاد به وجود امامی حیّ و زنده، تأثیر عمیق و سازنده‌ای در شخصیت یک مسلمان دارد؛ به گونه‌ای که همیشه در صدد است که گوش به فرمان آن حضرت باشد و اعمال و رفتارش را با آنچه که شایسته آن حضرت است، تطبیق دهد و افتخار اطاعت و رضایت خاطر او را برای خود کسب نماید. لذا گوش و دل به فرمایشات امام داده و با نگاه به روایات، آنچه او می‌طلبد انجام می‌دهد.

پس هر یک از شما باید آنچه را که موجب دوستی ما می‌شود، پیشه خود سازد و از هر آنچه موجب خشم و ناخشنودی ما می‌گردد، دوری گزیند؛ زیرا امر ما به یکباره و ناگهانی فرا می‌رسد و در آن زمان، توجه و بازگشت برای کسی سودی ندارد و پشیمانی از گناه، کسی را از کیفر ما نجات نمی بخشد

امام صادق علیه السلام  در این باره فرموده است: «من سرّه ان یکون من اصحاب القائم فلینتظر وَ لیَعمَل بالورع و محاسنِ الاخلاق و هو منتظر».(1) در این حدیث، امام صادق علیه السلام  از جمله اوصاف یاران امام مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف  را پرهیزکاری و تقوای الهی دانسته و خُلق نیکو را سفارش کرده است. همان طور که روایت دیگری، پرهیزکاری را از دین امامان خوانده(2) و در نامه‌ای که خود امام عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف  به مرحوم شیخ مفید نوشته‌اند، سفارش به تقوای الهی کرده‌اند. همان وجود مقدس و نورانی در روایت دیگری به شیعیان و علاقه‌مندان خویش می‌فرماید: «فلیعمل کُلُّ امرئ منکم یَضرَبُ به من محبّتنا و لیَتَجَنَّب ما یُدینه مِن کرَاهتِنا و سَخَطِنا، فَاِنّ اَمرَنا بغتَةٌ، فَجأةٌ حینَ لا تَنفَعُهُ توبةٌ و لایُنجیهٍ مِن عقابِنا نَدَمٌ علی حَوبَةٍ؛(3) پس هر یک از شما باید آنچه را که موجب دوستی ما می‌شود، پیشه خود سازد و از هر آنچه موجب خشم و ناخشنودی ما می‌گردد، دوری گزیند؛ زیرا امر ما به یکباره و ناگهانی فرا می‌رسد و در آن زمان، توجه و بازگشت برای کسی سودی ندارد و پشیمانی از گناه، کسی را از کیفر ما نجات نمی بخشد».

در طول تاریخ نیز آنچه که بر انبیای الهی و معصومین علیهم السلام ، سخت و گران می‌آمد، فقدان معنویت در جامعه بود. متأسفانه پاکی، پاکدامنی، صداقت و درستکاری، تعاون و همکاری، گذشت و ایثار، احسان و نیکوکاری جای خود را به هواپرستی و شهوت‌رانی، دروغ و دغل‌بازی، خودمحوری و موقعیت‌جویی، خیانت و جنایت، زیاده خواهی و افزون‌طلبی داده است و همین هم باعث دوری شیعیان از امام خویش شده؛ تا جایی که حتی حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف  می‌فرماید: «هیچ چیز، ما را از شیعیان جدا نکرده است مگر آنچه از کارهای ایشان که به ما می‌رسد؛ اعمالی که خوشایند ما نیست و از شیعیان، انتظار نداریم.»(4)

امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف  نیز به دنبال زنده کردن همین حقیقت معنوی؛ یعنی ایمان و تقوای الهی است که بنا به فرموده قرآن شریف هر جامعه‌ای که آن را داشته باشد، خداوند برکت‌های آسمانی و زمین را بر آن جامعه می‌گشاید: «و لو انّ اهل القُری آمنوا و اتقوا لفتحنا علیهم برکات من السماء و الارض» .(5)  امام عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف  نیز انسان‌ها را دعوت به ایمان می‌کند؛ چرا که امام باقر علیه السلام  می فرماید: «اذا قام القائم عرض الایمان علی کل ناصب فإن دخل فیه بحقیقة و الاّ ضرب عنقه؛(6) هنگامی که قائم، قیام کند، ایمان را بر هر ناصبی (دشمن اهل بیت علیهم السلام ) عرضه می‌کند، اگر به راستی آن را بپذیرد، از او می‌گذرد و گرنه گردنش را می‌زند».

بنابراین با توجه به اهمیت موضوع، باید تا قبل از ظهور امام، خود را مسلّح به سلاح ایمان و تقوای الهی بکنیم تا بتوانیم از این اوضاع نابسامان اخلاقی روزگار، رهایی یافته و سالم بمانیم.

 

امر به معروف و نهی از منکر

 

2- امر به معروف و نهی از منکر

از جمله مسائل اجتماعی که خداوند در قرآن، اهمیت فراوانی برای آن قائل شده و قوام اجتماع را نیز به آن دانسته، امر به معروف و نهی از منکر می‌باشد، که از اهم واجبات شمرده شده است. قرآن می‌فرماید: « و َلتَکُن مِنکُم اُمَّةً یَدعُونَ اِلَی الخَیرِ و یَأمرون بالمعروف و یَنهَونَ عن المنکر و اولئک هم المفلحون؛(7)  باید از میان شما، کسانی باشند که دعوت به نیکی و امر به معروف و نهی از منکر کنند و آنها همان رستگارانند».

امام امیرالمؤمنین علیه السلام  در نهج‌البلاغه می‌فرماید: «تمام اعمال و کارها، حتی جهاد در راه خدا، در برابر امر به معروف و نهی از منکر مانند قطره‌ای در مقابل یک دریای بزرگ و پهناور است». (8)

دایره امر به معروف و نهی از منکر آن قدر گسترده است که تمام زوایای زندگی فردی و اجتماعی مسلمین را در بر می‌گیرد و محور اصلی آن، ترویج خوبی‌ها و ممانعت از زشتی‌ها در جامعه است. اهمیت این فریضه از آن جهت است که تغییر در رفتار اجتماع و گرایش مردم به اعمال نیک، پیش‌نیاز ضروری انقلابِ جهانیِ مصلح بشریت است؛ زیرا ظهور مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف  نیازمند جامعه‌ای است که آماده پذیرش اخلاقیات و اعتقادات الهی است.

امام باقر علیه السلام  می‌فرماید: «امر به معروف و نهی از منکر، راه پیامبران و روش صالحان و فریضه بزرگی است که به سبب آن، فرایض بر پا، راهها امن، کسب‌ها حلال، مظالم (به صاحبانش) باز گردانده، زمین آباد و حق از دشمنان گرفته می‌شود و امر (حکومت اسلامی) تحکیم می‌یابد» .(9)

به همین علت از جمله کارهای فرهنگی حضرت امام عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف ، زنده کردن امر به معروف و نهی از منکر است: «المهدی و اصحابه…. یأمرون بالمعروف و ینهون عن المنکر» .(10)

امام باقر علیه السلام می‌فرماید: «امر به معروف و نهی از منکر، راه پیامبران و روش صالحان و فریضه بزرگی است که به سبب آن، فرایض بر پا، راهها امن، کسب‌ها حلال، مظالم (به صاحبانش) باز گردانده، زمین آباد و حق از دشمنان گرفته می‌شود و امر (حکومت اسلامی) تحکیم می‌یابد

در حقیقت، نهی از منکر ـ که یکی از شاخصه‌های حکومت الهی است ـ تنها به زبان انجام نخواهد شد؛ بلکه در عمل نیز باید با منکرات و زشتی‌ها مقابله شود؛ تا در جامعه، جایی برای فساد و رذایل اخلاقی نماند و محیط زندگی از زشتی‌ها پاک گردد. در دعای ندبه نیز نسبت به امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف  عرض می‌کنیم: «اینَ طامِسُ آثارَ الزّیغِ وَ الاَهواءِ، اَینَ قاطِعُ حَبائِلِ الکِذبِ و الاِفتِراءِ؛(11) کجاست آن کسی که ریسمان‌های دروغ و افتراء را ریشه‌کن کند؟»

 

3- صبر وتحمل در مقابل مشکلات

قرآن شریف، راه رستگاری را پایداری و استقامت در برابر مشکلات و هوس‌های دنیوی دانسته و می‌فرماید: «یا أیّها الذین ءَامنوا اصبُروا و صابروا وَ رابطوا و اتّقوا اللهَ لعلّکم تفلحون» .(12)

امام باقر علیه السلام  درباره تفسیر این آیه فرموده است: « اصبروا علی اداءِ الفرائض و صابروا عَدُوّکم و رابطوا اِمامَکم(المنتظَر)؛(13) بر انجام واجبات الهی صبر کنید و در برابر دشمنان پایداری کنید و مراقب امامتان (که به انتظارش هستید) باشید». و در روایت دیگری فرموده‌اند: «و یرابط الذین آمَنوا و یصبرونَ و یصابرون حتی یحکمُ اللهُ و هو خیر الحاکمین؛(14) آنان که اهل ایمانند، مراقب بوده و صبر می‌کنند و یکدیگر را به بردباری سفارش می‌نمایند تا زمانی که خداوند حکم فرماید و او، بهترین حاکمان است».

با توجه به اینکه سنت و سیره ائمه معصومین علیهم السلام ، صبر و تحمل در مقابل مشکلات و ناهنجاری‌ها بوده و حتی در مقابل حکومت غاصب و نامشروع زمانه خویش صبر می‌کردند و گاهی تقیه در پیش می‌گرفتند. برای آماده‌سازی زمینه ظهور حضرت حجت عجل الله تعالی فرجه الشریف  نیز سفارش نموده‌اند که: «مِن دین الائمة الورع….. و انتظار الفرج بالصبر ؛(15) از دین امامان، پرهیزگاری... و انتظار فرج با صبر و شکیبایی است». لذا رمز موفقیت اخلاقی در عصر ظهور، تقوا، پرهیزگاری، صبر و تحملی است که ائمه طاهرین علیهم السلام  ما را به آن سفارش نموده‌اند.

 

پی نوشت:

‏1‏. غیبت نعمانی، ص 200. ‏

2‏. مِن دین الائمة الورع...، بحار الانوار، ص 5، ج122. ‏

3‏. بحار الانوار ج 53، 176. ‏

4‏. همان، ص 177. ‏

5‏. اعراف /96. ‏

6‏. بشارة الاسلام ص 239 و 261. ‏

7. آل‌عمران /104‏.

8‏. نهج‌البلاغه حکمت / 374 ‏.

9‏. بحار الانوار، ج 51، ص 47. ‏

10‏. تاویل الآت، ص339.

11‏. مفاتیح الجنان، دعای ندبة. ‏

12‏. آل عمران / 200 ‏.

13‏. غیبت نعمانی ص199.

14‏. همان.

15‏. بحار الانوار، ج 5، ص 122.

محمد رضا زارع دزفولی

ادامه مطلب
تاریخ : پنج شنبه 25 تیر 1394 
ساعت : 11:38 AM
لینک ثابت
رمز موفقیت در عصر ظهور
نوشته شده به دست شهید گمنام
نظرات 0

رمز موفقیت در عصر ظهور

امام زمان

در آستانه ظهور، مسئولیت بسیار سنگین فعالان و منتظران امام عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف ، مراقبت از خویش است؛ تا با هجوم فساد و ناهنجاری‌ها در جامعه، مبارزه کنند و خود را هم از تیررس دشمن بزرگ که هوای نفس و وسواس خناس، شیطان رجیم است ـ دور نگه دارند. به همین خاطر، ائمه اطهار علیهم السلام  برای دوستداران امام عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف  و منتظران حقیقی ایشان در عصر غیبت، نصایح و راه کارهایی بیان کرده‌اند که به اختصار برخی از آنها را به نگارش در می‌آوریم.

‏1- ایمان و تقوای الهی ‏

از آن‌جایی که شیعیان، منسوبین به ائمه اطهار علیهم السلام  هستند ـ به خصوص، منتظران که دل‌باخته امام خویش هستند ـ کاری نمی‌کنند که حضرت، پیش خدا شرمنده شود. هر چند صاحب‌الامر علیه السلام  را نمی‌بینند، ولی خواسته او را می‌دانند و در جلب رضایتش می‌کوشند. اعتقاد به وجود امامی حیّ و زنده، تأثیر عمیق و سازنده‌ای در شخصیت یک مسلمان دارد؛ به گونه‌ای که همیشه در صدد است که گوش به فرمان آن حضرت باشد و اعمال و رفتارش را با آنچه که شایسته آن حضرت است، تطبیق دهد و افتخار اطاعت و رضایت خاطر او را برای خود کسب نماید. لذا گوش و دل به فرمایشات امام داده و با نگاه به روایات، آنچه او می‌طلبد انجام می‌دهد.

پس هر یک از شما باید آنچه را که موجب دوستی ما می‌شود، پیشه خود سازد و از هر آنچه موجب خشم و ناخشنودی ما می‌گردد، دوری گزیند؛ زیرا امر ما به یکباره و ناگهانی فرا می‌رسد و در آن زمان، توجه و بازگشت برای کسی سودی ندارد و پشیمانی از گناه، کسی را از کیفر ما نجات نمی بخشد

امام صادق علیه السلام  در این باره فرموده است: «من سرّه ان یکون من اصحاب القائم فلینتظر وَ لیَعمَل بالورع و محاسنِ الاخلاق و هو منتظر».(1) در این حدیث، امام صادق علیه السلام  از جمله اوصاف یاران امام مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف  را پرهیزکاری و تقوای الهی دانسته و خُلق نیکو را سفارش کرده است. همان طور که روایت دیگری، پرهیزکاری را از دین امامان خوانده(2) و در نامه‌ای که خود امام عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف  به مرحوم شیخ مفید نوشته‌اند، سفارش به تقوای الهی کرده‌اند. همان وجود مقدس و نورانی در روایت دیگری به شیعیان و علاقه‌مندان خویش می‌فرماید: «فلیعمل کُلُّ امرئ منکم یَضرَبُ به من محبّتنا و لیَتَجَنَّب ما یُدینه مِن کرَاهتِنا و سَخَطِنا، فَاِنّ اَمرَنا بغتَةٌ، فَجأةٌ حینَ لا تَنفَعُهُ توبةٌ و لایُنجیهٍ مِن عقابِنا نَدَمٌ علی حَوبَةٍ؛(3) پس هر یک از شما باید آنچه را که موجب دوستی ما می‌شود، پیشه خود سازد و از هر آنچه موجب خشم و ناخشنودی ما می‌گردد، دوری گزیند؛ زیرا امر ما به یکباره و ناگهانی فرا می‌رسد و در آن زمان، توجه و بازگشت برای کسی سودی ندارد و پشیمانی از گناه، کسی را از کیفر ما نجات نمی بخشد».

در طول تاریخ نیز آنچه که بر انبیای الهی و معصومین علیهم السلام ، سخت و گران می‌آمد، فقدان معنویت در جامعه بود. متأسفانه پاکی، پاکدامنی، صداقت و درستکاری، تعاون و همکاری، گذشت و ایثار، احسان و نیکوکاری جای خود را به هواپرستی و شهوت‌رانی، دروغ و دغل‌بازی، خودمحوری و موقعیت‌جویی، خیانت و جنایت، زیاده خواهی و افزون‌طلبی داده است و همین هم باعث دوری شیعیان از امام خویش شده؛ تا جایی که حتی حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف  می‌فرماید: «هیچ چیز، ما را از شیعیان جدا نکرده است مگر آنچه از کارهای ایشان که به ما می‌رسد؛ اعمالی که خوشایند ما نیست و از شیعیان، انتظار نداریم.»(4)

امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف  نیز به دنبال زنده کردن همین حقیقت معنوی؛ یعنی ایمان و تقوای الهی است که بنا به فرموده قرآن شریف هر جامعه‌ای که آن را داشته باشد، خداوند برکت‌های آسمانی و زمین را بر آن جامعه می‌گشاید: «و لو انّ اهل القُری آمنوا و اتقوا لفتحنا علیهم برکات من السماء و الارض» .(5)  امام عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف  نیز انسان‌ها را دعوت به ایمان می‌کند؛ چرا که امام باقر علیه السلام  می فرماید: «اذا قام القائم عرض الایمان علی کل ناصب فإن دخل فیه بحقیقة و الاّ ضرب عنقه؛(6) هنگامی که قائم، قیام کند، ایمان را بر هر ناصبی (دشمن اهل بیت علیهم السلام ) عرضه می‌کند، اگر به راستی آن را بپذیرد، از او می‌گذرد و گرنه گردنش را می‌زند».

بنابراین با توجه به اهمیت موضوع، باید تا قبل از ظهور امام، خود را مسلّح به سلاح ایمان و تقوای الهی بکنیم تا بتوانیم از این اوضاع نابسامان اخلاقی روزگار، رهایی یافته و سالم بمانیم.

 

امر به معروف و نهی از منکر

 

2- امر به معروف و نهی از منکر

از جمله مسائل اجتماعی که خداوند در قرآن، اهمیت فراوانی برای آن قائل شده و قوام اجتماع را نیز به آن دانسته، امر به معروف و نهی از منکر می‌باشد، که از اهم واجبات شمرده شده است. قرآن می‌فرماید: « و َلتَکُن مِنکُم اُمَّةً یَدعُونَ اِلَی الخَیرِ و یَأمرون بالمعروف و یَنهَونَ عن المنکر و اولئک هم المفلحون؛(7)  باید از میان شما، کسانی باشند که دعوت به نیکی و امر به معروف و نهی از منکر کنند و آنها همان رستگارانند».

امام امیرالمؤمنین علیه السلام  در نهج‌البلاغه می‌فرماید: «تمام اعمال و کارها، حتی جهاد در راه خدا، در برابر امر به معروف و نهی از منکر مانند قطره‌ای در مقابل یک دریای بزرگ و پهناور است». (8)

دایره امر به معروف و نهی از منکر آن قدر گسترده است که تمام زوایای زندگی فردی و اجتماعی مسلمین را در بر می‌گیرد و محور اصلی آن، ترویج خوبی‌ها و ممانعت از زشتی‌ها در جامعه است. اهمیت این فریضه از آن جهت است که تغییر در رفتار اجتماع و گرایش مردم به اعمال نیک، پیش‌نیاز ضروری انقلابِ جهانیِ مصلح بشریت است؛ زیرا ظهور مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف  نیازمند جامعه‌ای است که آماده پذیرش اخلاقیات و اعتقادات الهی است.

امام باقر علیه السلام  می‌فرماید: «امر به معروف و نهی از منکر، راه پیامبران و روش صالحان و فریضه بزرگی است که به سبب آن، فرایض بر پا، راهها امن، کسب‌ها حلال، مظالم (به صاحبانش) باز گردانده، زمین آباد و حق از دشمنان گرفته می‌شود و امر (حکومت اسلامی) تحکیم می‌یابد» .(9)

به همین علت از جمله کارهای فرهنگی حضرت امام عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف ، زنده کردن امر به معروف و نهی از منکر است: «المهدی و اصحابه…. یأمرون بالمعروف و ینهون عن المنکر» .(10)

امام باقر علیه السلام می‌فرماید: «امر به معروف و نهی از منکر، راه پیامبران و روش صالحان و فریضه بزرگی است که به سبب آن، فرایض بر پا، راهها امن، کسب‌ها حلال، مظالم (به صاحبانش) باز گردانده، زمین آباد و حق از دشمنان گرفته می‌شود و امر (حکومت اسلامی) تحکیم می‌یابد

در حقیقت، نهی از منکر ـ که یکی از شاخصه‌های حکومت الهی است ـ تنها به زبان انجام نخواهد شد؛ بلکه در عمل نیز باید با منکرات و زشتی‌ها مقابله شود؛ تا در جامعه، جایی برای فساد و رذایل اخلاقی نماند و محیط زندگی از زشتی‌ها پاک گردد. در دعای ندبه نیز نسبت به امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف  عرض می‌کنیم: «اینَ طامِسُ آثارَ الزّیغِ وَ الاَهواءِ، اَینَ قاطِعُ حَبائِلِ الکِذبِ و الاِفتِراءِ؛(11) کجاست آن کسی که ریسمان‌های دروغ و افتراء را ریشه‌کن کند؟»

 

3- صبر وتحمل در مقابل مشکلات

قرآن شریف، راه رستگاری را پایداری و استقامت در برابر مشکلات و هوس‌های دنیوی دانسته و می‌فرماید: «یا أیّها الذین ءَامنوا اصبُروا و صابروا وَ رابطوا و اتّقوا اللهَ لعلّکم تفلحون» .(12)

امام باقر علیه السلام  درباره تفسیر این آیه فرموده است: « اصبروا علی اداءِ الفرائض و صابروا عَدُوّکم و رابطوا اِمامَکم(المنتظَر)؛(13) بر انجام واجبات الهی صبر کنید و در برابر دشمنان پایداری کنید و مراقب امامتان (که به انتظارش هستید) باشید». و در روایت دیگری فرموده‌اند: «و یرابط الذین آمَنوا و یصبرونَ و یصابرون حتی یحکمُ اللهُ و هو خیر الحاکمین؛(14) آنان که اهل ایمانند، مراقب بوده و صبر می‌کنند و یکدیگر را به بردباری سفارش می‌نمایند تا زمانی که خداوند حکم فرماید و او، بهترین حاکمان است».

با توجه به اینکه سنت و سیره ائمه معصومین علیهم السلام ، صبر و تحمل در مقابل مشکلات و ناهنجاری‌ها بوده و حتی در مقابل حکومت غاصب و نامشروع زمانه خویش صبر می‌کردند و گاهی تقیه در پیش می‌گرفتند. برای آماده‌سازی زمینه ظهور حضرت حجت عجل الله تعالی فرجه الشریف  نیز سفارش نموده‌اند که: «مِن دین الائمة الورع….. و انتظار الفرج بالصبر ؛(15) از دین امامان، پرهیزگاری... و انتظار فرج با صبر و شکیبایی است». لذا رمز موفقیت اخلاقی در عصر ظهور، تقوا، پرهیزگاری، صبر و تحملی است که ائمه طاهرین علیهم السلام  ما را به آن سفارش نموده‌اند.

 

پی نوشت:

‏1‏. غیبت نعمانی، ص 200. ‏

2‏. مِن دین الائمة الورع...، بحار الانوار، ص 5، ج122. ‏

3‏. بحار الانوار ج 53، 176. ‏

4‏. همان، ص 177. ‏

5‏. اعراف /96. ‏

6‏. بشارة الاسلام ص 239 و 261. ‏

7. آل‌عمران /104‏.

8‏. نهج‌البلاغه حکمت / 374 ‏.

9‏. بحار الانوار، ج 51، ص 47. ‏

10‏. تاویل الآت، ص339.

11‏. مفاتیح الجنان، دعای ندبة. ‏

12‏. آل عمران / 200 ‏.

13‏. غیبت نعمانی ص199.

14‏. همان.

15‏. بحار الانوار، ج 5، ص 122.

محمد رضا زارع دزفولی

ادامه مطلب
تاریخ : چهارشنبه 24 تیر 1394 
ساعت : 11:09 AM
لینک ثابت
تعداد کل صفحات: 20
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
>

.:: This Template By : Theme-Designer.Com ::.

.:: Translate by : ebtekar.rasekhoonblog.com ::.

منو اصلی
صفحه ي نخست
پست الکترونیک
درباره وبگاه
شهید گمنام
آرشیو مطالب
مهر 1396
فروردین 1395
تیر 1394
مرداد 1394
شهریور 1394
آذر 1394
دی 1394
نویسنده
شهید گمنام
آخرین مطالب
بسیج هنوز راهش را پیدا نکرده...
فقط می‌رود مسجد نمازش را می‌خواند و برمی‌گردد
چرا صلۀ رحم، خیلی مهم است
کجا آدم شویم؟
تلختر از حنظل
خدا که از ما کار نمی‌خواهد!
طلبه‌های حوزه، چقدر می‌توانند کار جمعی کنند؟
متأسفانه این‌قدر رشدنایافته هستیم که ...
حوزه و مدارس علمیه
مانند چهارپایانی در یک چراگاه