دارو
و
درمان
درمان
بيمارى
وقتى
بجاست
كه
نياز
به
آن
احساس
شود
اما
در
غير
آن
،
به
صرف
احتمال
مناسب
نيست
.
چنانچه
از
امام
صادق
(
عليه
السلام
)
نقل
شده
كه
فرمود
: ((
كسى
كه
سالم
بودنش
بر
مريض
بودنش
نمود
داشته
باشد
و
خود
را
معالجه
كند
در
اثر
آن
بميرد؛
من
در
برابر
خداوند
از
او
بيزار
هستم
))
.(255)
و
روايات
ديگرى
تأ
كيد
مى
كند
بر
اينكه
خوردن
دوا
درست
نيست
،
آنجايى
كه
احتمال
داده
مى
شود
در
بدن
دردى
باشد
يا
بدن
اصلاً
احتياج
به
دوا
نداشته
باشد
. (256)
همچنين
رواياتى
كه
نهى
مى
كنند
انسان
را
از
خوابيدن
به
هنگام
كارى
در
حالى
كه
قدرت
بر
ايستادن
داشته
باشد
. (257)
و
روايتى
كه
مى
گويد
: ((
با
درد
خود
مادامى
كه
با
تو
مى
سازد؛
بساز
))
.(258)
و
روايتى
كه
مى
گويد
: ((
هيچ
دوايى
نيست
مگر
اينكه
دردى
را
تهييج
مى
كند
))
.(259)
و
از
امام
كاظم
نقل
شده
است
كه
فرمودند
: ((
زمانى
كه
بيمارى
خودبخود
از
شما
دفع
مى
شود
به
سراغ
پزشك
نرويد؛
چرا
كه
اين
مساءله
مثل
بناى
كوچك
و
كمى
است
كه
به
كثير
منجر
مى
شود
))
.(260)
و
آن
روايتى
كه
مى
گويد
: ((
انسان
مسلمان
مداوا
نمى
كند
مگر
اينكه
مرضش
بر
صحتش
غلبه
كند
))
.(261)
و
آن
روايتى
كه
مى
گويد
: ((
خوردن
دوا
براى
جسم
مثل
صابون
براى
لباس
است
كه
لباس
را
پاك
و
پاكيزه
مى
كند
اما
سبب
كهنگى
آن
مى
شود
))
.(262)
اما
استفاده
از
دارو،
بدون
بيمارى
شايسته
نيست
و
عوارض
جانبى
خطرناكى
بدنبال
دارد
.
از
امام
صادق
(
عليه
السلام
)
روايت
شده
: ((
سه
چيز
است
كه
كراهت
را
به
دنبال
دارد،
حمله
كردن
به
باطل
در
جنگ
در
غير
فرصت
،
اگر
چه
پيروزى
را
به
دنبال
داشته
باشد
و
خوردن
دوا
بدون
اينكه
مريض
باشد
اگر
چه
سالم
بماند
از
دوا
))
.(263)
چنانچه
از
امام
صادق
(
عليه
السلام
)
روايت
شده
كه
فرمودند
: ((
براى
مرد
دورانديش
شايسته
نيست
اينكه
:
زهر
بياشامد
براى
آزمايش
هر
چند
جان
سالم
بدر
برد،
و
راز
كسى
را
برملا
كند
هر
چند
در
ميان
نزديكان
خود
))
.(264)
اسراف
دارو
از
جهت
ديگر،
بر
طبيب
لازم
است
كه
بجا
دارو
بدهد
چون
گاهى
دوا
دادن
اسراف
شمرده
مى
شود
(265)
چنانچه
در
بعضى
از
روايات
وارد
شده
است
هر
چند
دوا
زياد
باشد
يا
قيمت
دارو
كم
باشد
پس
صحت
و
سلامتى
انسان
بالاتر
از
اينهاست
،
امّا
اگر
براى
تجويز
دارو
موردى
نباشد
پس
بر
طبيب
لازم
است
كه
از
نوشتن
دارو
خوددارى
كند؛
زيرا
گر
چه
دارو،
بدن
را
آرام
و
درد
را
تسكين
مى
دهد
ولى
چنين
مواردى
از
مصاديق
اسراف
محسوب
مى
شود
و
حال
اينكه
در
برخى
روايات
آمده
است
: ((
در
آنچه
بدن
به
دارو
نياز
دارد
مصرف
آن
اسراف
نيست
،
بلكه
اسراف
در
اتلاف
حال
يا
ضرر
رساندن
به
بدن
است
))
.(266)
و
اين
واضح
است
و
محتاج
بيان
بيش
از
اين
نيست
.
http://www.ghadeer.org
