شبیه آینه ای که به نور وابسته است

دلم به هرم نفس های روشنت بسته است

به چپ نویسی ابیات من نگاه مکن

که عشق علت ِاشعار دست و پا بسته است

شبیه کشتی درهم شکسته ِعاشق ِتو

به گل نشسته ولی نا امید ننشسته است

بیا و شورِغزلهای کهنه ی من باش

بیا که گوش زمان از سکوت تو خسته است

فریب خوردم و دل دادم و نفهمیدم

که دست های زیادی به روی هر دست است

فریب خوردم و راه آمدم , نفهمیدم

که ماجرای من و تو مسیر بن بست است

نه راه رفتن و نه روی بازگشتن داشت

پرنده ای که به تنگ غروب پیوسته است