به خیر اوست ولی شر حساب خواهد شد

گل است و وقت نوازش خراب خواهد شد  

چقدر شرم در او وقت خنده شیرین است

که قند توی دل آدم آب خواهد شد

دمی که وا شود اخمش ز هم دو ابرویش

چو شاه بیت غزل های ناب خواهد شد

رخ اش همین که بیافتد درون فنجانم

در آن هر آنچه که باشد شراب خواهد شد

هوا اگرچه پر از ابرهای تیره شده

همین که سر برسد آفتاب خواهد شد

برای من به بزرگی رسیده از این رو

به اسم کوچک از این پس خطاب خواهد شد

جواد منفرد