گل مـی کنـد به باغ نگاهت جـوانی ام 

وقــتی بروی دامـن خـود می نشانی ام

داغ جنون قــطره ی اشکم به چشم تـو

هرچند ازدوچشم خودت می چکانی ام

مـن عــابــرشــکســته دل خـلـوت تو ام

تا بیـکران چشـم خودت می کشانی ام

یک مشـت بغض یـخ زده تفسیرمی کند

انـــدوه و درد غــربـت بــی همــزبانی ام

وقــتی پــــریـد رنگ تــواز پشت قصه ها

تصــویر شد نهـــایت رنـگــین کـمانی ام

تو،آن گلی که می شکفی در خیـال من

پُرمی شود زعطـــر خوشـت زنــدگانی ام

در کهکشان چـشم تـو گـم می شود دلم

سرگـشتـــه درنـهایــتی از بی نشـانی ام

زیــبــاترین ردیـف غـــزلــهـــای مــن توئی 

ای یـــــار ســــرو قـــامـــت ابـرو کمانی ام

حــالا بیـــا و غـــربـت مــــا را مــرور کـــن

ای یــــادگــــار وســعت سـبـز جـوانی ام