ماجراى سقيفه و 25 سال سكوت

در حالى كه على و بنى هاشم در خانه پيغمبر گرد آمده بودند و از فراق او اشك مى ريختند،مردمى از مهاجر و انصار از گوشه و كنار به راه افتادند و در جايى كه به سقيفه بنى ساعده معروف بود فراهم آمدند تا تكليف حكومت را روشن كنند

ماجراى سقيفه و 25 سال سكوت

خلافت ابى بكر

حكم خدا جارى شد و پيامبر خدا حضرت محمد (ص) بدرود حيات گفت.مرگ پيامبر زيانبارترين مصيبتى بود كه به اولاد آدم وارد شد.

با فقدان آن بزرگوار رشته اى بريده شد كه با مرگ هيچ يك از پيامبران پيش از او بريده نشده بود.وحى آسمانى از اهل زمين قطع شد،زيرا كه او خاتم پيامبران است و هرگز پس از او پيامبرى نخواهد آمد.

ماجراى سقيفه

مراحل سه گانه زندگى حضرت على -عليه السلام سى وسه سال از عمر گرانبهاى او را گرفت وامام در اين مدت كوتاه به عنوان بزرگترين قهرمان وعاليترين رهبر ودرخشنده ترين چهره اسلام شناخته شد ودر حوزه اسلام هيچ فردى پس از مرگ پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم از نظر فضيلت وتقوا وعلم ودانش وجهاد وكوشش در راه خدا ومواسات وكمك به بينوايان به مرتبه على -عليه السلام نبود ودر همه جا، اعم از حجاز ويمن، سخن از شجاعت وقهرمانى وفداكارى وجانبازى ومهر ومودت شديد پيامبر به على بود.

كنيه على (ع)

آن حضرت را به دو كنيه ابو الحسن و ابو الحسين ناميده اند.امام حسن (ع) در حيات پيامبر پدرش را با كنيه ابو الحسين و امام حسين (ع) او را با كنيه ابو الحسن مى خوانده اند.پيامبر نيز وى را با هر دوى كنيه ها خطاب مى كرده است.چون پيامبر وفات يافت على (ع) را به اين دو كنيه صدا مى كردند.يكى ديگر از كنيه هاى على (ع) ،ابو تراب است كه آن را پيامبر برگزيده و بر وى اطلاق كرده بود.