در بعضی از روایات آمده است، شب های دهگانه ای که قرآن در سوره "والفجر ولیال عشر" به آن سوگند یاد کرده است، شب های دهه اول این ماه شریف است و این سوگند به خاطر عظمت آن است.

خداوند در سوره حج (آیه 28) ضمن بیان فریضه بزرگ ˈحجˈ سخن از ˈایام معلوماتˈ گفته است که مومنان باید در آن به یاد خدا باشند. یکی از تفسیرهای معروف ˈایام معلوماتˈ که در روایات نیز آمده است، 10 روز اول ماه ذی الحجه است.

در حدیثی از رسول خدا (ص) می خوانیم که عبادت و کار نیک در هیچ ایامی به اندازه این ایام (ده روز اول ماه ذی الحجه) فضیلت ندارد.

افزون بر اینها، هم صدا شدن با زوار خانه خدا در این ماه، و یاد و خاطره مراسم باشکوه حج و معنویت و برکات آن، حال و هوای دیگری به انسان می دهد بویژه برای کسانی که در سلک زوار سعادتمند خانه خدا قرار گرفته اند، یا با یاد و خاطره آنها همراهند.

وجود دو عید مهم اسلامی عید قربان (عید اضحی) و عید غدیر (عید ولایت) و روز ˈعرفهˈ و خاطره دعای عجیب و بسیار گرانبهای امام حسین (ع) در عرفات، شکوه و عظمت خاصی به این ماه بخشیده، و سزاوار است همه مومنان از فضای آکنده از معنویت این ماه غافل نشوند و در خودسازی و تهذیب نفس بکوشند.

برای دریافت تصویر با کیفیت بالا لینک زیر رو توی یه تب جدید Paste کرده و Enter نمایید .

http://s6.picofile.com/file/8266086568/InfoGraphic_f_%D8%B0%DB%8C_%D8%A7%D9%84%D8%AD%D8%AC%D9%87.jpg

یا بروی تصویر زیر کلیک نمائید .

شهادت امام جواد علیه السلام

سلام به اشک! سلام بر غم! سلام بر غربت تو و بر تمام تنهایی ات، یا جواد الائمه!
هر چند دست ما از آستان تو کوتاه است؛ امّا دل بر ضریح دیر آشنای تو بسته ایم؛ تا با کرامت ازلی ات، گره گشای آرزومندی ما باشی. مولا جان! به صداقت اشک ها قسم، که نیازمندانِ آستان توایم؛ جرعه ای از دریای معرفت ما را بنوشان!

خاک کف زائر تو سرمه ی چشم حوریان
ای شه بی قرینه و ملجا جمله بی کسان

کبوتر بام تو ام مولانا ابالحسن
تشنه ی یک جام توام مولانا ابالحسن

میلاد امام رضا علیه السلام مبارک باد

حرف های دل ...

مولای من : تو را امام غریب می ‌نامند ، می ‌دانم بد میزبانی بودند و در مهمان ‌نوازی

وفا نكردند .

مولای من : بعد از گذشت روزگار ، حال تو میزبان ما هستی ؛ تو میزبان گریه‌ها و نیازها ؛

غم‌ها و دلتنگی ‌های ما هستی .

تو كه غریبی را احساس كرده‌ای ! حال غریبه‌ها به آستان كرم تو چشم دوخته‌اند و به دستان

پر مهرت توسل كرده‌اند .

مولای من : می ‌خواهم از زائرانی بگویم كه جاده به جاده و شهر به شهر گذشته ‌اند تا نفسی

مهمان شوند و از می عشق تو بنوشند .

مولای من : می خواهم از سنگ فرش آستان مقدّست بگویم كه سجده ‌گاه قدوم مهمانانت

شده است ؛ از كبوتران عاشقی كه گرداگرد حرم پاک تو می ‌چرخند و تو را طواف می ‌كنند ؛ از

نسیم بگویم كه بیرق گنبدت را بوسه ‌باران می كند و عطر دلربای تو و اشک تمنای زائرانت را

به اوج افلاک می برد .

مولای من : می ‌خواهم از آسمان بگویم كه هر روز نه ، هر ساعت نه ، هر لحظه و ثانیه از تو

جان می ‌گیرد و در پیشگاه شكوه تو جان می ‌دهد .

ای آفتاب مهربانی : می ‌خواهم از خورشید بگویم كه هر طلوع با انوار خود به پنجره فولاد تو

چنگ می ‌زند و از ضریح تو نور می ‌گیرد .

ای حجت خدا : خوش به حال جاده كه از قدوم زائرانت بغض تنهایی خود را می ‌شكند و خاک

پایشان را به سینه زخم‌آلود خود می ‌زند كه عمری است از طواف تو جا مانده است .

خوش به حال رواق‌ها ، درها و دیوارهایی كه از نفس مهمانانت پر می ‌گیرند و به ضریح پاک تو

می ‌رسند . خوش به حال مناره ‌ها و كاشی ‌ها ...

حرم لبریز زائرها مسافرها مجاورها
                    گروهی آذری ها و گروهی از شمالی ها
یکی از پای قالی و یکی از بین شالی ها
و حالا هر کدام آرام
                    زبان واکرده در این ازدحام ، آرام :

" ببین این دست پینه بسته را آقا
ببین این شانه های خسته را آقا

به بیخوابی دو چشم خویش را مجبور کردم من
                    به زحمت پول مشهد آمدن را جور کردم من
نشستم تا بگیرم دامن ایوان طلایی را
                    به سمتت باز کردم دست خالی گدایی را"
یکی درد دلش را با امام مهربان می گفت
                    یکی بالای گلدسته اذان میگفت
یکی بغض میان آه را میگفت
                    یکی هم خستگیِ راه را میگفت
جوان زائری در گریه هایش
                    "آمدم ای شاه" را میگفت
خلاصه عده ای اینجا و خیلی ها
                    ز راه دور ، دلگیر حرم هستند
همان هایی که جا ماندند و
                    حالا پای تصویر حرم هستند...

کاش میشد که این جمعه در روز تولد ضامن آهو می آمدی کاش این جمعه بیایی کاش تولد امام رضا علیه السلام را با شما جشن بگیریم کاش باشی این جمعه . کاش . . .

ای آقای مهربانی چشم به راهت هستیم

عیبی نداره  اگر هر روز یکی  اس ام اس  می زنه  که در حرمت نائب الزیارة هست!
عیبی ندارد..  که دلم می سوزه  
عیب نداره که دلم، چشمم، روحم همه آشوب میشه ....
عیب نداره......
بالاخره یه روزم نوبت مــــــن میرسه...
ان شاء الله

باب الجواد...بارش باران... نگفتنی ست،

اذن دخول بر لب یاران، نگفتنی ست...

صدها هزار زائر و عاشق میان صحن،

عرض ادب به شاه خراسان... نگفتنی ست...

یا امام رضا میبینم عاشقای تورو؛

اشک های زائرای تورو؛

آرزومه منم بپوشم لباس خادم های تورو.

كارت بانكيم رو به فروشنده دادم و باخيال راحت منتظر شدم تا كارت بكشه ، ولى در كمال تعجب ، دستگاه پيام داد :
"موجودى كافى نميباشد !

:flushed:"امكان نداشت ، خودم ميدونستم كه اقلا سه برابر مبلغى كه خريد كردم در كارتم پول دارم، با بيحوصلگى از فروشنده خواستم كه دوباره كارت بكشه و اين با پيام آمد:
"رمز نا معتبر است"

اين بار فروشنده با بيحوصلگى گفت:
خانم لطفا نقداً پرداخت كنيد ، پول نقد همراهتون هست؟....فكر كنم كارتتون رو پيش موبايلتون گذاشتين كلاً سوخته


در راه برگشت به خانه مرتب اين جمله ى فروشنده در سرم صدا ميكرد
"پول نقد همراهتون هست"؟

:sleepy:خدايا ما در كارت اعمالمان كارهاى بسيارى داريم كه به اميد آنها هستيم مثلا عبادتهايى كه كرديم ، دستگيرى ها و انفاق هايى كه انجام داديم و ....


نكند در روز حساب و كتاب بگويند موجودى كافى نيست ، ما متعجبانه بگوييم :
مگر ميشود ؟ اين همه اعمالى كه فكر ميكرديم نيك هستند و انجام داديم چى شد؟؟؟؟

و بگويند اعمالتان را در كنار چيزهايى قرار داديد كه كلاً سوخت و از بين رفت ... كنار بخل كنار حسد ، كنار ريا ، كنار بى اعتمادى به خدا ، كنار دنيا دوستى و .....

نكند از ما بپرسند نقد با خودت چه آورده اى ؟ و ما كيسه مان تهى باشد ، دستمان خالى ....

خدايا از تمام چيزهايى كه باعث از بين رفتن اعمال نيكمان ميشود به تو پناه ميبريم كه :

اِن َنفس َلاماره باالسوأ اِلآ ما رَحِمَ ربى
━━━┄✧✾✧✾✧✾✧✾✧┄━━━
:point_down::point_down::point_down::point_down::point_down:

به حق این دو عزیزت که ایام ولادتشان است. ایامی که زمین و آسمان خوشحالن.

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا....اشهد انک قد اقمت الصلوة و....

این چه چه ظلمیست که بر تو رفته است و دشمن با تو چه کرده است که ما از ورای صدها سال وقتی در کنار ضریح عشق آفرینت زانو می زنیم باید شهادت دهیم که تو اقامه ی نماز کردی و ایتا زکات! باید شهادت دهیم که تو آمر به معروف بودی و ناهی از منکر.این چه شهادتیست که مظلومیت تو در آن موج می زند!

مگر نه تو خود نماز مجسم بودی؟

مگر نه نماز در دستهای تو قامت می بست؟

مگر نه قیام و قعود جهان چشم و گوش به مکبر مژگان تو دوخته بود؟

مگر نه سجود، تموج دل دریایی تو بود؟

مگر نه معروف رضای تو بود و منکر، خشم و غضب تو؟

پس چیست راز اینگونه سلام گفتن بر تو؟ راز شهادت به عبادت تو، تا رسیدن به سرمنزل یقین؟

توان برگرفتن این مهر، توان گشودن این راز در دست های ما نیست؛ اما پیداست که این راز تنها راز تو نیست، راز پدران توست و راز فرزندان تو.

 و شاید بتوان حدس زد که سرچشمه ی این راز زلال، در محراب مظلومیت علیست، آنجا که شهادتش در محراب، مردم گنگ و مرعوب را به تعجب وامی دارد که مگر علی(ع) نماز می خواند؟!!!!

و این راز از جنس همان رازیست که با جگر سوخته ی امام حسن(ع) به طشت می ریزد اما هیچ دلی نمی لرزد و هیچ اشکی نمی ریزد!

و این راز همان رازیست که وقتی عشق رسول الله بر سرنیزه ها، خارجی معرفی می شود، هجوم بی رحمانه ی سنگ از بام های جهالت و کنگره های قساوت بر هویت خورشید تکرار می گردد.

و این همان رازیست که در گریه های سجاد موج می زند.

و این همان رازیست که امام باقر جوان را بی هیچ دغدغه ی عکس العملی از میان مردم می رباید.

و این همان رازیست که همه ی عمر صادق آل محمد را به محو گذشته های محرف و غبارآلوده صرف می کند.

واین همان رازیست که بر جنازه ی پدر فریاد می کنند: دشمن چه کرده است با شما آل الله؟ چه تصویری از شما بر ذهن عالمیان کشیده است، که ما شیعیان هم از ورای صدها سال باید به نماز خواندن و زکات دادن شما گواهی دهیم!