درس بندگي از کلاس نماز

 
 
 
يکي از اسرار، بلکه مهمترين فلسفه ي نماز، درس عبوديت و بندگي است، و به طور کلي اگر عبادات هيچ فلسفه اي نداشته باشد، ولي درس عبوديت را مي آموزند و انسان را به عنوان عبد و بنده ي خدا پرورش مي دهند، و چه فلسفه و فايده اي بالاتر از مقام بندگي!
در دستور نماز، شرايط بسيار و وظائف متعددي وجود دارد، مانند وضو، مباح بودن لباس و مکان، پاک بودن لباس و بدن، رکوع، سجده، آهسته خواندن، بلند خواندن، رو به قبله و...
 
يک انسان مسلمان هر روز پنج نوبت خود را مسئول و موظف مي داند که همه ي اين دستورهارا انجام دهد، و فرمان الهي را با کمال تسليم و تواضع، اجرا نمايد، همين مراقبت، درس بندگي را به انسان مي آموزد، و او را در ساير امور نيز بنده مي کند، شايد بر همين اساس است که اگر نماز، قبول شود ساير اعمال نيز قبول مي گردد، و نخستين چيزي که در دادگاه قيامت از انسان مي پرسند، نماز است.
چرا که نمازف خشت نخستين و پايه ي اساسي بندگي و بنده پروري است، و روح عبادت نيز همان بندگي مي باشد.
 

ادامه مطلب


جمعه 24 بهمن 1393  | றojdeh
نظرات(0)

نماز يک عامل نيرومند ارتباط با خدا

 
 
 
انسان فطرتاً نياز به «ارتباط با آفريدگارش» دارد، و بايد اين نياز دروني را با شيوه ي مفيد و سازنده، اشباع کرد و به آن پاسخ مثبت داد.
اگر اين نياز دروني، رها شود و به آن توجه نگردد، هرگز نابود نمي شود، بلکه در ميان سردرگمي، يا سر از الحاد (انکار خدا) در مي آورد، و يا خدايان باطل (بت پرستي) را جايگزين خداي حقيقي مي کند.
 
نماز، در اسلام يک برنامه ي بسيار حساب شده و جامع و زنده ي توحيدي است که انسان را از سردرگمي بيرون آورده و نياز ارتباط با آفريدگار را براي انسان به صورت صحيح، هدايت مي نمايد.
 
تکرار نماز در هر شبانه روز، اين ارتباط را همواره تر و تازه نگه داشته و کامل مي نمايد، چرا که غفلت، همچون ابر تيره اي است که بر سر راه نور ارتباط سايه افکنده، و اثر ارتباط را خنثي مي سازد، نماز و تکرار آن، اين ابر تيره را از سر راه، بيرون رانده، و برنامه ي ارتباط و پيوند با خدا را شکوفا مي سازد.
 
از اين رو در آيات متعدد از قرآن، و در روايات بي شمار، از نماز به عنوان «ذکر» تعبير شده است، چرا که ياد الهي را زنده مي کند و حجاب غفلت را نابود مي نمايد.
 

ادامه مطلب


پنج شنبه 23 بهمن 1393  | றojdeh
نظرات(0)

اثرپذيري از قرآن و دعا و اذکار، در پرتو نماز

 
 
 
يکي از اسرار نماز، که اثر به سزايي در تربيت معنوي انسان نمازگزار دارد، در صورتي که نمازگزار به آن توجه عميق نمايد، اثرپذيري از آيات قرآن و اذکار و دعاهايي است که در نماز هست.
 
نمازگزاري که به محتواي حمد و سوره، و اذکار و دعاهاي نماز، آگاه بوده و با توجه به آن محتوا، نماز را بجا آورد، همواره پيوند خود را با قرآن و دعا و ياد خدا برقرار کرده، و از اين سه منبع فيض بهره مند مي گردد.
 
مرحوم شهيد ثاني (متوفي 966ه.ق) در کتاب اسرار الصلوة خود پس از سفارش به توجه نمودن به محتواي آيات قرآن که در نماز خوانده مي شود، مي نويسد:
يک بار به امام صادق (عليه السلام) در نماز، حالي دست داد که به صورت آدم غش کرده، به روي زمين افتاد، چون به حالت عادي بازگشت، علت آن را جويا شدند، فرمود:
مازلت اردد هذه الآية علي قلبي حتي سمعتها من المتکلم بها فلم يثبت جسمي لمعاينة قدرته.
«اين آيه را (اشاره به يکي از آياتي که در نماز مي خواند) در دلم آنقدر خطور دادم و تکرار کردم که آن را از خالقش شنيدم، و ديگر نتوانستم در برابر مشاهده ي قدرت و عظمت خالق، روي پاي خود بايستم.»(1)
 

ادامه مطلب


پنج شنبه 23 بهمن 1393  | றojdeh
نظرات(0)

پرورش ارزش هاي اخلاقي در پرتو نماز

 
 
 
نماز، کانون و وسيله ي پرورش اخلاص و فضائل اخلاقي، و عصيان بر ضدّ طاغوت نفس و هوس هاي نفساني است، زيرا نماز انسان را از لاک ماديت خارج ساخته و به ملکوت آسمان ها پيوند مي دهد، و با ملکوتيان همنوا مي سازد، نماز روح اخلاص و بندگي خدا را زنده مي کند، و صفات الهي را که در اقوال نماز آمده، در صفحه قلب انسان، ترسيم مي نمايد، و دل را حرم خدا مي سازد، و انسان ها را به سوي نيکي ها و ارزش هاي معنوي سوق مي دهد، و اثر بسزايي در دوري از امور مادي و نزديک شدن به پيشگاه خداي بزرگ دارد.
 
بر همين اساس، رسول خدا (صلي الله عليه و آله) فرمود:
الصلوة حصن من سطوات الشيطان.
«نماز، دژ مستحکمي در برابر يورش هاي شيطاني است».(1)
 
حضرت امام رضا (عليه السلام) فرمود:
الصلوة قربان کل تقي.
«نماز، وسيله ي تقرب هر پرهيزگاري به خدا است.» (2)
 
حضرت امام باقر(عليه السلام) فرمود:
الصلوة بيت الاخلاص.
«نماز، خانه ي اخلاص است.» (3)
 

ادامه مطلب


پنج شنبه 23 بهمن 1393  | றojdeh
نظرات(0)

درس تواضع در پرتو نماز

 
 
 
يکي از اسرار نماز اين است که، خودبيني و تکبر را درهم مي شکند و درس تواضع در برابر خدا مي آموزد، زيرا انسان در هر شبانه روز در هفده رکعت نماز واجب، 34بار پيشاني بر خاک و زمين مي نهد، و به سجده مي افتد، که سمبل نهايت تواضع است، و در سجده خود را همچون پرکاهي در ميان اقيانوس بزرگ مي نگرد، بلکه صفري در برابر وجود بي نهايت خدا مي بيند، و به اين ترتيب خود را بنده ي کوچک و ناچيز خدا دانسته و هرگونه خودخواهي و غرور را از خود دور مي سازد.
 
بر همين اساس، امام علي (عليه السلام) در ضمن گفتاري مي فرمايد:
فرض الله الايمان تطهيراً من الشرک، و الصلوة تنزيها عن الکبر.
«خداوند ايمان را به جهت تطهير انسان از آلودگي شرک، و نماز را به خاطر پاک شدن از تکبر، واجب کرده است».(1)
و چنانکه قبلاً خاطر نشان شد، نظير اين سخن از حضرت زهرا (سلام الله عليها) نيز نقل شده است.(2)
 

ادامه مطلب


پنج شنبه 23 بهمن 1393  | றojdeh
نظرات(0)