انگيزه‌هاي اقامه‌ي نماز

 
 
 
نماز و تهذيب درون 
 
نماز و روزه در قسمت اعظم و يا همه شرايع آسماني وجود داشته است به جهت اينكه هر شريعت براي تربيت و پرورش امت خود وارد شده و ممكن نيست كه خلاق متعال پيامبري را بفرستد و آن هدف، همراه آن پيامبر نباشد. تمام پيامبران براي تربيت بشر و آشنا ساختن آنها با خدا فرو فرستاده شده‌اند و چون نماز ياد خدا و پيوند انسان با خداست. طبعاً بايد در همه شرايع آسماني باشد. جوهر نماز در همه شرايع بوده هر چند كيفيت‌ها مختلف بوده است. حضرت ابراهيم ـ عليه السّلام ـ هدف را چنين بيان مي‌كند «لِيُقيمُوا الصَّلوةَ» براي اين هست كه نماز را بپاي دارند و اين حاكي از اين است كه در شريعت او نماز بوده و حركات و سكنات و افكار او در شرايع پيشين هم بوده است. هر چند از نظر كم و كيف با صلوة اسلامي تفاوتي داشته‌اند. 
 

ادامه مطلب


دوشنبه 25 اسفند 1393  | றojdeh
نظرات(0)

نماز و نمازگزاران (2)

 
 
 
نماز و نمازگزاران در قرآن 
 
در قرآن مجيد در بيش از 80 مورد كلمه «صلوة» به معناي نماز آمده است.
 
 
ما نخست مختصات نماز و نمازگزاران را از قرآن مجيد استخراج مي‌نماييم و سپس به مطالبي ديگر در اين مبحث مي‌پردازيم. 
 
1ـ استمداد و ياري جويي از نماز در برابر شدائد و سختي‌هاي زندگي كه دامنگير همه‌ي انسان‌ها است: اين حقيقت قابل ترديد نيست كه زندگي آدمي از سنگلاخ ناگواري‌ها و حوادث غير قابل تحمل و ظلماتي كه گاهي هيچ روزنه اميد بخش در آنها مشاهده نمي‌شود، خالي نيست. مردم در برابر اين سختي‌ها به دو گروه اصلي تقسيم مي‌گردند: يك گروه با انواعي از وسائل تخدير و كنار زدن خود از سيل‌گاه آن سختي‌ها و زير پا قرار دادن اصول و قوانين لازم، خود را راحت تلقي مي‌كنند. 
 

ادامه مطلب


چهارشنبه 20 اسفند 1393  | றojdeh
نظرات(0)

نماز و نمازگزاران (1)

 
 
 
پيش از آن كه به تعريف يا توصيف نماز و نمازگزاران بپردازيم. چند قضيه ي مربوط به يكديگر را كه براي شناخت معناي نماز ضرورت دارند. متذكر مي شويم: 
 
 
1ـ اگر انسان بخواهد در اين دنيا با آگاهي و آزادي و شخصيت انساني زندگي كند، نه مانند دندانه ماشين ناآگاه، قطعي است كه بايد براي چنين زندگي، حكمت و هدفي اعلا منظور بدارد. منكر اين اصل، اول خود را مي‌فريبد، سپس ساده لوحان ناآگاه را. 
 
 
2ـ اساسي‌ترين كاري كه براي تأمين زندگي هدفدار ضرورت دارد، به ثمر رساندن احساس عميق وابستگي به كمال است كه با تسليم به آن و سر به سجده نهادن در برابر آن، زندگي در هر فعاليت و هر پديده‌اي كه قرار بگيرد، داراي حكمت و معناي قابل تفسير و توجيه مي‌گردد، زيرا بديهي است كه دانستن حكمت هستي و هدف زندگي به تنهايي غوره جان آدمي را به مرحله‌ي انگور داراي شيره‌ي نيرو بخش نمي‌رساند. 
 

ادامه مطلب


یک شنبه 17 اسفند 1393  | றojdeh
نظرات(0)

حقيقت عبوديت و بندگي

 
 
 
خداوند متعال مي فرمايد: «ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلاَّ لِيَعْبُدُونِ»[1] جن و انس را نيافريدم جز براي اينكه عبادتم كنند. 
«وَ قَضي رَبٌّكَ اَنْ لا تَعْبُدُوا إِلاّ إيّاهُ».[2] حكم پروردگارت بر اين قرار يافت كه فقط او را عبادت كنيد. 
«وَ لَقَدْ بَعَثْنا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَسُولاً أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَ اجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ».[3] در هر امّتي رسولي برانگيختم كه خدا را عبادت كنيد و از طاغوت دوري جوييد. 
امام صادق ـ عليه السّلام ـ در تفسير آيه‎ اوّل فرمود: آنان را خلق كرد تا امرشان كند كه عبادتش كنند.[4] 
و همين طور در تفسير آيه‎ مزبور فرمود: «خَلَقَهُم‌ْ لِلْعِبَادَةِ». [5] براي عبادت خلقشان كرد. 
 

ادامه مطلب


جمعه 15 اسفند 1393  | றojdeh
نظرات(0)

معارف دين در نماز

 
 
 
مقدمه 
 
حقيقت و گستره هر چيز را از درك نحوه هستي آن مي توان بدست آورد، بنابراين از آنجا كه در شب معراج (و در واقع در برزخ نزولي) چهره ملكوتي نماز براي مقام ختم مرتبت جلوه نمود،[1] و در قبر (در واقع در برزخ صعودي) براي مومن نماز گزار متمثل مي شود،[2] بخوبي مي توان فهميد كه نماز فراتر از وجود اعتباري دنيايي كه به صورت اركان مخصوصه تحقق پيدا مي كند، داراي وجود حقيقي و عينيت ملكوتي نيز هست. به دليل اين ويژگي نماز است كه برخي از معارف ديني بخوبي در آن تجلي كرده و در واقع گستره هستي نماز تجليگاه بسيار ديگري از معارف ديني نيز هست كه در اين جا به نمونه هايي از آن اشاره مي شود: 
 
 
1. نماز نمودار كامل توحيد و يگانه پرستي است، زيرا نماز با تسبيح و تنزيه ذات حق تعالي شروع مي شود و به آن ختم مي گردد. به عنوان مثال، گذشته از تسبيح هاي توحيدي كه در ركوع، سجود، اذان، اقامه، تشهد و ركعت هاي نماز اداء مي شود و نماز گزار با گفتارها و كردارهاي توحيدي يگانه پرستي خود را به منصه ظهور مي رساند، گفتن تكبيرات متعدد در آغاز و انجام نماز زيباترين شعار توحيدي است كه در نماز اداء مي شود، زيرا تكبير گرچه نشانه جمال حق است، ولي جلال الهي نيز در آن نهفته است، چون خود تكبير عين تنزيه الهي است، بدليل آن كه معناي «الله اكبر» اين نيست كه خداوند بزرگتر از اشياي ديگر است، بلكه معنايش اين است كه خداوند بزرگتر از توصيف است. و از آن جا كه در اذان و اقامه و تكبير هاي متعدد افتتاحي و همچنين در تكبيرهاي سه گانه تعقيب نماز خداوند تنزيه مي گردد،[3] پس بدين ترتيب معلوم مي شود كه معارف توحيدي به زيباترين وجه در نماز جلوه كرده است كه شايد در كمتر عبادتي بدان گونه تجلي كرده باشد. 
 

ادامه مطلب


دوشنبه 11 اسفند 1393  | றojdeh
نظرات(0)