حقيقت عبوديت و بندگي (2)

 
 
 
پس روشن شد اطاعت از كسي عبادت اوست. و باز معلوم شد تمام مالكيّتها و ولايتها و حكومتها به خداوند متعال بازگشت مي كند، و همه در طول مالكيّت و ولايت خداوند قرار دارند. پس اگر كسي ولايت و حكومتي را با امر و اذن الهي تصاحب كند، حكومت و ولايت و سرپرستي او اطاعت خدا محسوب شده و عبادت خداي تعالي خواهد بود، و كساني كه از او فرمان برده و اطاعت كنند، خداي تعالي را اطاعت كرده و فرمان برده اند، و در نتيجه خدا را عبادت كرده اند. ولي اگر كسي ولايت و حكومتي را بدون امر و اذن الهي تصاحب كند، آن را غصب كرده و خود را ضدّ و ندّ قرار داده است و در عرض خدا براي خود مقام معبوديّت قائل شده است. چون از ديگران مي خواهد از او اطاعت كنند و فرمان برند و اطاعت ديگران از او هم اطاعت و عبادت او خواهد بود نه اطاعت و عبادت خداي تعالي. 
 

ادامه مطلب


چهارشنبه 6 اسفند 1393  | றojdeh
نظرات(0)

حقيقت عبوديت و بندگي(1)

 
 
 
خداوند متعال مي فرمايد: «ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلاَّ لِيَعْبُدُونِ»[1] جن و انس را نيافريدم جز براي اينكه عبادتم كنند. 
 
«وَ قَضي رَبٌّكَ اَنْ لا تَعْبُدُوا إِلاّ إيّاهُ».[2] حكم پروردگارت بر اين قرار يافت كه فقط او را عبادت كنيد. 
 
«وَ لَقَدْ بَعَثْنا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَسُولاً أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَ اجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ».[3] در هر امّتي رسولي برانگيختم كه خدا را عبادت كنيد و از طاغوت دوري جوييد. 
 
امام صادق ـ عليه السّلام ـ در تفسير آيه‎ اوّل فرمود: آنان را خلق كرد تا امرشان كند كه عبادتش كنند.[4] 
و همين طور در تفسير آيه‎ مزبور فرمود: «خَلَقَهُم‌ْ لِلْعِبَادَةِ». [5] براي عبادت خلقشان كرد. 
 

ادامه مطلب


چهارشنبه 6 اسفند 1393  | றojdeh
نظرات(0)

فلسفه عبادت(2)

 
 
 
بعلاوه، آن مقدار كه با دادن زكات، از دارايي اش كم شده، با فعاليت اقتصادي بيشتر، مي‏كوشد كه آنرا جبران كند. طبيعي است آنكه خرجش زياد باشد، به كار خود مي‏افزايد. پس زكات، سبب رزق است. در اين حديث علوي به فلسفه و حكمت بيست حكم از احكام الهي، مانند روزه، امر به معروف، نهي از منكر، جهاد، تحريم خمر و زنا، اجراي حدود، اطاعت از امام و... اشاره شده است. 
 
 
 
امّا فطرت:
 
فطرت انسان نيز به فلسفه‌ي برخي احكام واقف و معترف است. هر انساني در هر شرايط و زماني، بدي و حرام بودن دروغ، خيانت، تهمت، آدم كشي و دزدي، ستم، كم فروشي و... را قبول دارد و خوبي، عدالت، پاكي، خدمت به ديگران و... را خوب و بجا مي‏داند. اينها از فطريّات انسان هاست و فطرت، برخي از بدي‏ها و خوبي‏ها را درك مي‏كند و اين الهام الهي است كه فرمود: 
«فألهمها فجورها و تقواها»[1] 
 

ادامه مطلب


سه شنبه 5 اسفند 1393  | றojdeh
نظرات(0)

فلسفه عبادت (1)

 
 
 
عبادت به معناي اظهار ذلّت، عالي‏ترين نوع تذلّل و كرنش در برابر خداوند است. در اهميّت آن، همين بس كه آفرينش هستي و بعثت پيامبران (عالم تكوين و تشريح) براي عبادت است. خداوند مي‏فرمايد: 
»و ما خلقت الجنّ و الانس الاّ ليعبدون»[1] 
هدف آفرينش هستي و جن و انس، عبادت خداوند است. 
 
كارنامه همه انبياء و رسالت آنان نيز، دعوت مردم به پرستش خداوند بوده است: 
«و لقد بعثنا في كلّ امّة رسولاً أن اعبدوا اللّه و اجتنبوا الطّاغوت»[2] 
پس هدف از خلقت جهان و بعثت پيامبران، عبادت خدا بوده است. 
روشن است كه خداي متعال، نيازي به عبادت ما ندارد، «فانّ اللّه غنيٌّ عنكم»[3] و سود عبادت، به خود پرستندگان بر مي‏گردد، همچنانكه درس خواندن شاگردان به نفع خود آنان است و سودي براي معلّم ندارد. 
 

ادامه مطلب


سه شنبه 5 اسفند 1393  | றojdeh
نظرات(0)

هدف از نماز خواندن

آفریدگار جهان خالقی حکیم دانا و توانا می­ باشد و دستوری بی­ دلیل نمی ­دهد بنابراین، امر این خالق حکیم به عبادتی مانند نماز قطعا اهداف عالیه ­ای برای شاهکار خلقتش انسان دارد که به گوشه ای از آنها اشاره می­کنیم.
 
 
1. یاد خدا
 
بهترین جلوه یاد خدا، نماز است. یاد خدا وسیله ه­ای است برای خویشتنداری، کنترل غرایز و جلوگیری از روح طغیانگری که لازمه بعد حیوانی انسان است.
 
 
2. تشکر از خدا
 
الف) عقل حکم می­کند از کسی که به انسان خدمتتی می­کند یا هدیه­ ای می­ بخشد، باید تشکر کرد.
 
ب) به هر میزان که احسان بیشتر باشد تشکر هم بیشتر لازم است.
 
ج) انسان درمقام تشکر در پی این است که اولا تشکر او هماهنگ با احسان طرف مقابل باشد وثانیا نوع تشکری که صاحب نعمت می­خواهد انجام دهد.
 

ادامه مطلب


شنبه 2 اسفند 1393  | றojdeh
نظرات(0)