از همان ابتدای تاریخ در کنار تامین نیازهای اصلی، همواره یکی از نیازهای فرعی بشر فرونشاندن حس هیجان و ماجراجویی خود از طریق رقابت با همنوعانش بوده است. این خصیصه در ابتدا بسیار خونین و بدوی دنبال میشد؛ به این شکل که افراد تنومند در میدانهای مبارزه طوری به جان یکدیگر میافتادند که در نهایت تنها یکی از آنها زنده میماند و به این ترتیب هم تماشاچیان سرگرم میشدند و هم عطش جنگجویان به طور کامل در کارزار مبارزه فروکش میکرد. شاید میدان کُلُسیوم و گلادیاتورهای تا دندان مسلحش را بتوان نمادی همیشگی از این دوران تاریخی دانست. با این حال هرچه انسانها در طول زمان پیشتر آمده و متمدنتر شدند، سرگرمیهایشان نیز شکل دوستانهتری به خود گرفت و از مبارزات خونین و دهشتناک به ورزشهای پر تحرک و سرگرمکننده تبدیل شد.در این میان با ظهور دنیای مجازی، قضایا شکل تازهای به خود گرفت و این بار بازیهای کامپیوتری بودند که با ذات جذاب و ساختار درگیرکننده خود، به خوبی توانستند بار سرگرم کردن مخاطبان را به دوش بکشند و با شبیهسازی دنیای واقعی، خیلی زود موفق شدند جای میدانهای مبارزه و آوردگاههای پرهیجانی نظیر کلسیوم در عهد عتیق را بگیرند. به این ترتیب با پیشرفت تکنولوژی و رواج بازیهای آنلاین چند نفره، اندک اندک پدیدهای به نام ورزشهای الکترونیک (eSports) رواج یافت که بازیبازان حرفهای و کارکشته را با کمک شبکه اینترنت و بازیهای جذاب مبتنی بر آن، به ستارگانی در حد بازیکنان مشهور ورزشهای واقعی تبدیل کرد. اما چه چیزی ورزشهای الکترونیک را تا این حد جذاب ساخته و دلیل توجه جوانان به این پدیده نوظهور چیست؟