
تا امروز، خریداران کامپیوتر برای انتخاب منبع ذخیرهسازی فایلهای خود در لپتاپ یا دسکتاپ، انتخاب محدودی داشتند. اگر شما یک اولترابوک خریداری کرده باشید، به احتمال زیاد یک SSD به عنوان درایو اولیه روی آن قرار داده شده است. حالا شما حق انتخاب بیشتری دارید. شما میتوانید HHD ،SSD و یا به طور همزمان هر دو را برای سیستم خود به کار بگیرید. در ادامه شما را با مزیتها و معایب هر دو نوع منبع ذخیرهسازی آشنا خواهیم کرد.
هارد دیسکهای چرخشی قدیمی یا HDD، یک منبع ذخیرهسازی غیرفرار کامپیوتر هستند. به این معنی که اطلاعات آن مثل حافظه RAM با خاموش شدن سیستم پاک نمیشود.
هارد درایوها، صفحاتی فلزی هستند که با روکشی مغناطیسی پوشیده شدهاند. این پوشش، اطلاعات شما را ذخیره میکند. چه این اطلاعات شامل گزارش وضعیت آب و هوای قرن گذشته و یا کپی دیجیتال فیلم جنگ ستارگان و یا یک کلکسیون موسیقی باشد، این اطلاعات روی این این پوشش ذخیره میشوند. با چرخش صفحات هارد، هد هارد که وظیفه خواندن و نوشتن را به عهده دارد، به اطلاعات این صفحه دسترسی پیدا میکند.
در طرف دیگر، SSD هم بیشتر عملکرد HDD را دارد (مثل ذخیره اطلاعات زمانی که سیستم شما خاموش است یا بوت می شود)، اما به جای استفاده از پوشش مغناطیسی روی صفحات، اطلاعات روی چیپهای فلش مموری که به شکل به هم پیوسته هستند، ذخیره میشود. این چیپها میتوانند به شکل دایمی روی مادربرد نصب شوند (مثل برخی لپتاپها و اولترابوکها)، یا به صورت کارتهای PCI/PCIe (روی دستگاههای قدرتمند جدید) و یا به شکل یک جعبه که هم اندازه و هم شکل هارد دیسکهای معمولی کامپیوتر است، باشند. این چیپهای فلش مموری با فلش مموریهای USB درایوهای ما در نوع و سرعت، متفاوت هستند. فلش مموریها در SSD به نسبت مموریهای USB، سریعتر و قابل اطمینانتر هستند و البته با میزان حجم برابر، گرانتر هم هستند.
بقیه در ادامه مطلب...



