خوش آمدید

ای چون علم بلند در صحرائی

وی چون شکر شگرف در حلوائی

زان میترسم که بدرگ و بدرائی

در مغز تو افکند دگر سودائی

ای چون علم سپید در صحرائی

ای رحمت در رسیده از بالائی

من در هوس تو میپزم حلوائی

حلوا بنگر به صورت سودائی

ای ترک چرا به زلف چون هندوئی

رومی رخ و زنگی خط و پر چین موئی

نتوان دل خود را به خطا گم کردن

ترسم که تو ترکی و به ترکی گوئی

ای بنده اگر تو خواجه بشناختیی

دل را ز غرور نفس پرداختیی

گر معرفتش ترا مسلم بودی

یک لحظه به غیر او نپرداختیی

ای پیر اگر تو روی با حق داری

یا همچو صلاح دست مطلق داری

اینک رسن دراز و اینک سر دار

بسم الله اگر سر انا الحق داری

ای بر سر ره نشسته ره می‌طلبی

در خرمن مه فتاده مه می‌طلبی

در چاه زنخدان چنین یوسف حسن

خود دلو توئی یوسف و چه می‌طلبی

ای بانگ رباب از کجا می‌آئی

پرآتش و پر فتنه و پر غوغائی

جاسوس دلی و پیک آن صحرائی

اسرار دلست هرچه می‌فرمائی

ای پر ز جفا چند از این طراری

پنهان چه کنی آنچه به باطن داری

گر سر ز خط وفای من برداری

واقف نیم از ضمیر دل پنداری

ای باغ خدا که پر بت و پر حوری

از چشم خلایق اینچنین چون دوری

ای دل نچشیده‌ای می منصوری

گر منکر آن باغ شوی معذوری

ای باطل اگر ز حق گریزی چکنی

وی زهر به جز تلخی و تیزی چکنی

عشق آب حیات آمد و منکر چو خری

ای خر تو در آب درنمیزی چکنی