خوش آمدید

قومی که به هم میبنشینند ترا

بر هر دو جهان میبگزینند ترا

نادیده ترا جان و دل از دست بشد

چون پای آرند اگر ببینند ترا

چون نعره زنان قصد به کوی تو کنیم

جان در سر و کار آرزوی تو کنیم

در هر نفسم هزار جان میباید

تا رقص کنان نثار روی تو کنیم

ما نقطهٔ جان وقف بلای تو کنیم

چون دایره دل بی سر و پای تو کنیم

گر تو نکنی برای ما کاری راست

ما هرچه کنیم از برای تو کنیم

گر دل خواهی بیا و بپذیر و بگیر

دل شیفته شد بیار زنجیر و بگیر

ور در خور حضرت تو جان میآید

گیرم که نبود پرده برگیر و بگیر

تا جاندارم گردِ تو میخواهم تاخت

میخواهم سوخت و نیز میخواهم ساخت

تو شاد بزی که نرد عشقت شب و روز

تا من باشم با تو همی خواهم باخت

در بند نیم ز هیچ کس میدانی

در دردِ توام به صد هوس میدانی

گر هستم و گر نیستم آنجا که منم

خالی نیم از تو یک نفس میدانی

چون راه تو را هیچ سر و پایان نیست

این درد من سوخته را درمان نیست

بر روی تو جان بدادنم آسان است

بی روی تو صبرکردنم آسان نیست

جانا چو نه پنهان و نه پیدا باشی

با ما باشی دائم و بی ما باشی

تا کی سوزد ز آرزویت جانم

جان بشکافم بوکه در آنجا باشی

نه غیر تو را با تو اثر میبینم

نه غیر تو من هیچ دگر میبینم

هر لحظه مرا به صبر میفرمایی

صبر از تو ز کافری بتر میبینم

در عشق تو از بس که جنون آرم من

از آتش و سنگ، جوی خون آرم من

گر یک سنگی است در همه عالم و بس

زان سنگ به همّتت برون آرم من