محمّد بن سنان از بشير دهّان برايم نقل كرد و گفت :
در هر سال به حجّ مشرّف مى شدم ، يكسال تنبلى كرده و آنرا ترك كردم و سال بعد كه به حج رفته و محضر حضرت ابى عبداللّه (ع ) رسيدم به من فرمودند:
اى بشير چه چيز تو را در سال گذشته از حج سست و تنبل كرده ؟
عرض كردم : فدايت شوم مالى داشتم كه از مردم مى خواستم و خوف داشتم تلف شود.
لذا به حج نيامده ولى در عوض روز عرفه به زيارت قبر مطهّر حضرت امام حسين (ع ) رفتم .
حضرت به من فرمودند:
آنچه نصيب اهل موقف (حاجى ها) شد، از تو فوت نگرديد، اى بشير كسى كه قبر حسين (ع ) را زيارت كند، در حالى كه به حق آن حضرت عارف و آگاه باشد، مانند: كسى است كه خدا را در عرش زيارت نموده .(1)
عاشقم عاشق كربلاى حسين
عاشقم عاشق نينواى حسين
اى خدا آرزو دارم من در نهان
بوسه باران كنم قبر آن سروران
قبر شش گوشه اش را بگيرم ز بر
درد دلها كنم اى خدا تا سحر
پرسم از اصغر و اكبر نوجوان
داغ اكبر چه شد گشته اى ناتوان
اى حسين نور چشم پيمبر سلام
از همه دوستان آورده ام من پيام
از چه زوار نخواهى تو شاها ديگر
از فراقت عزيز گشته ايم خون جگر
يك شب جمعه كن يا حسين تو نظر
چشم گريان اين دوستان را نگر
كربلا را حسين راهنما شو دگر
دوستان را امير كاروان شود دگر
دوستان مردند از حسرت كربلا
اى خدا باز كن اين ره كربلا
ياحسين ياحسين ياحسين ياحسين (2)
1- ترجمه كامل الزارات ص 489
2- گلهاى باغ محمدى ص 125
منبع: داستانهایی از فضیلت امام حسین علیه السلام ، تالیف علی میر خلف زاده
ادامه مطلب
هارون بن خارجه ، گفت :
مردى از حضرت اباعبداللّه (ع ) سؤ ال كرد و من نيز آنجا حاضر بودم ، سائل پرسيد:
چه اجر و ثوابى است براى كسى كه حضرت امام حسين (ع ) را زيارت كند؟
حضرت فرمودند: خداوند متعال چهار هزار فرشته را به آن حضرت موكّل كرده كه جملگى ژوليده و غبار آلوده بوده و تا روز قيامت براى آن حضرت گريه مى كنند.
عرض كردم : پدر و مادرم فدايت شوند، از پدر بزرگوارتان نقل شده كه فرموده اند:
ثواب زيارت امام حسين (ع ) معادل حج و عمره است ؟
حضرت فرمودند: بلى ، حجّ و عمره بعد تعداد حجّ و عمره را شمرد تا به ده حجّ و عمره رسيد.(1)
1- ترجمه كامل الزيارات ص 522
منبع: داستانهایی از فضیلت زیارت امام حسین علیه السلام ، تالیف علی میرخلف زاده
ادامه مطلب
موسى بن قاسم حضرمى، مى گويد:
حضرت ابو عبداللّه (ع ) در ابتداء حكومت (ابو جعفر عباسى ) (منصور دوانيقى ) وارد عراق شده و در نجف نزول اجلال فرمودند، به من فرمودند:
اى موسى ، برو كنار جاده بزرگ بايست و منتظر باش كه عنقريب مردى از طرف (قادسيّه ) خواهد آمد، هر گاه نزديك تو شد به وى بگو: يكى از فرزندان رسول خدا(ص ) تو را مى خواند، او بزودى با تو خواهد آمد.
موسى مى گويد: من به طرف جاده مزبور رفته و به آنجا رسيدم و كنار آن ايستاده و هوا بسيار گرم بود، پيوسته در آنجا ايستاده بودم بحدّى كه نزديك بود مخالفت كرده و بر گشته و ملاقات با او را ترك كنم ، در اين هنگام چشمم به چيزى خورد كه به جلو مى آيد و شبيه مردى است كه روى شترى نشسته ، پس چشم به آن دوخته تا نزديك به من شد، به او گفتم : اى مرد در اينجا يكى از فرزندان رسول خدا(ص ) شما را مى خواند ايشان شما را به من معرفى كرده و پيام برايت فرستاده اند.
مرد گفت : با هم به خدمتش برويم .
موسى مى گويد: او را بردم تا نزديك خيمه رسيديم ، وى شترش را خواباند و درب خيمه ايستاد منتظر اذن دخول بود، پس حضرت از درون خيمه او را خواندند، اعرابى داخل خيمه شد و من نيز نزديك شده تا درب خيمه رسيده و سخن ايشان را مى شنيدم ولى آنها را نمى ديدم .
حضرت ابو عبداللّه (ع ) به وى فرمودند، از كجا آمدى ؟
او گفت : از دورترين نواحى يمن .
حضرت فرمودند: تو از فلان و فلان مكان هستى ؟
او عرض كرد: بلى من از فلان موضع مى باشم .
حضرت فرمودند: براى چه به اين صوب و طرف آمدى ؟
عرض كرد: به قصد زيارت حضرت اباعبداللّه الحسين (ع ) آمدم .
حضرت فرمودند:
تنها براى زيارت آمده اى و هيچ حاجت ديگرى نداشتى ؟
عرض كرد: هيچ حاجتى نداشتم مگر آنكه به سر قبر مطهّر آن حضرت رفته و نماز خوانده و جنابش را زيارت كرده و سپس از حضرتش خداحافظى كرده و به اهل و خويشانم برگردم .
حضرت فرمودند: در زيارت آن حضرت چه مى بينيد؟
عرض كرد: در زيارتش بركت در عمر خود و اهل و اولاد و اموال و معايشمان بوده و حوائج و خواسته هايمان بر آورده شده و گرفتاريمان بر طرف مى گردد.
موسى مى گويد: امام (ع ) به وى فرمودند:
اى برادر يمنى آيا از فضيلت زيارت آن حضرت بيشتر از اين برايت نگويم ؟
آن مرد عرض كرد: از پسر رسول خدا زيادتر بفرمائيد:
حضرت فرمودند:
زيارت امام حسين (ع ) معادل يك حجّ مقبول و پاكيزه اى است كه با رسول خدا(ص ) انجام شود.
آن مرد از اين گفتار تعجب كرد.
حضرت فرمودند: آرى ، به خدا سوگند معادل دو حجّ مقبول و پاكيزه اى است كه با رسول خدا(ص ) انجام شود.
آن مرد بر تعجبش افزوده شد پس بدين ترتيب امام (ع ) بر تعداد حج هاى مقبول مى افزودند تا اينكه در آخر فرمودند:
زيارت آن حضرت معادل با سى حجّ مقبول و پاكيزه اى است كه با رسول خدا(ص ) انجام گيرد.(1)
1- ترجمه كامل الزيارات ص 538
منبع: داستانهایی از فضیلت زیارت امام حسین علیه السلام ، تالیف علی میر خلف زاده
ادامه مطلب
سيف تمّار، از حضرت ابى عبداللّه (ع ) ، وى گفت :
زائر امام حسين (ع ) در روز قيامت صد نفر كه همگى اهل دوزخ بوده و در دنيا از مسرفين بودند را شفاعت مى كند.(1)
(وشّاء) نقل كرد: شنيدم از(امام رضا(ع )) كه فرمودند:
هر امامى در گردن دوستان و شيعيانش عهدى دارد و زيارت قبورشان از مصاديق وفاء به عهد و حسن اداء وظيفه محسوب مى شود، لذا كسى كه از روى رغبت و ميل به زيارتشان رود ايشان در روز قيامت شفيع او خواهند بود.(2)
1- ترجمه كامل الزيارات ص 548
2- ترجمه كامل الزيارات ص 396
منبع: داستانهایی از فضیلت زیارت امام حسین علیه السلام ، تالیف علی میر خلف زاده
ادامه مطلب
(صفوان جمّال) از حضرت ابى عبداللّه (ع ) حديثى طولانى را نقل كرده و در ضمن آن مى گويد:
محضر مبارك امام (ع ) عرضه داشتم : چه اجر و ثوابى است براى كسى كه نزد قبر مطهّر آن حضرت (امام حسين (ع )) نماز بخواند؟
حضرت فرمودند:
كسى كه نزد قبر آن جناب دو ركعت نماز بخواند چيزى را از خدا نخواسته مگر آنكه حق تعالى آن را به وى اعطاء مى فرمايد.
عرض كردم : چه اجر و ثوابى است براى كسى كه از آب فرات غسل كرده و سپس به زيارت آن حضرت رود؟
امام (ع ) فرمودند:
هنگامى كه با اراده زيارت آن حضرت از فرات غسل مى كند تمام گناهانش ريخته شده و پاك مى گردد، مثل اينكه تازه از مادر متولد گرديده .
عرض كردم : ثواب و اجر كسى كه خودش بخاطر جهتى نمى تواند به زيارت رود ولى ديگرى را مجهّز ساخته و به زيارت فرستد چه مى باشد؟
حضرت فرمودند:
در مقابل هر يك درهمى كه خرج كرده خداوند متعال به قدر كوه اُحُد از حسنات به وى داده و چند برابر هزينه اى را كه متحمل شده برايش باقى مى گذارد، و نيز بلاهائى كه نازل شده را از وى دور مى گرداند و همچنين مال و دارائى وى را حفظ و نگهدارى مى فرمايد.(1)
بجز كربلا آرزوئى ندارم
كه بى او به محراب روئى ندارم
بود مُهر محراب من خاك پاكش
ز بهر وضو آبروئى ندارم
به سوى حسين است روى نيازم
دگر چشم رحمت به سوئى ندارم
1- ترجمه كامل الزيارات ص 420
منبع: داستانهایی از فضیلت زیارت امام حسین علیه السلام ، تالیف علی میر خلف زاده
ادامه مطلب
عبداللّه بن شعيب تيمى ، از حضرت ابا عبداللّه (ع ) نقل مى كند كه حضرت فرمودند:
روز قيامت منادى ندا مى كند: شيعيان آل محمّد در كجا هستند؟!
پس از ميان مردم گردنهائى كشيده شده و افرادى بپا مى خيزند كه عدد آنها را غير از حقتعالى كس ديگر نمى داند. ايشان در قسمتى از مردم بپا خاسته اند، سپس منادى ندا مى كند: زوّاز قبر حضرت امام حسين (ع ) در كجا هستند؟!
خلق بسيارى به پا مى خيزند.
پس به ايشان گفته مى شود: دست هر كسى را كه دوست داريد بگيريد و آنها را به بهشت ببريد، پس شخصى كه جزء زائرين است هر كسى را كه بخواهد گرفته و به بهشت مى برد، حتى بعضى از مردم به برخى ديگر مى گويند: اى فلانى من را مى شناسى ؟ من كسى هستم كه در فلان روز و در فلان مجلس براى تو ايستاده و احترام از او نمودم پس من را نيز درياب ، زائر او را نيز گرفته و به بهشت داخل نموده بدون اينكه دافع و مانعى در بين باشد. (1)
اين دل تنگم عقده دارد
گوئيا ميل كربلا دارد
اى حسين جانم
اى دل مهجور مانده در غربت
ميل ديدارِ آشنا دارد
اى حسين جانم
بلبل جان عاشق مُضطر
ميل گلزار نينوا دارد
اى حسين جانم
كربلا قربانگاه عُشّاقست
هر وجب خاكش قصّه ها دارد
اى حسين جانم
هر كجا بر پا شد عزاى او
همچو مهدى صاحب عزا دارد (2)
1- ترجمه كامل الزيارات ص 551
2- گلچين گل نغمه ص 47
منبع: داستانهایی از فضیلت زیارت امام حسین علیه السلام ، تالیف علی میر خلف زاده
ادامه مطلب
ابى الصّامت مى گويد:
از حضرت ابى عبداللّه (ع ) شنيدم كه مى فرمودند:
كسى كه پياده به زيارت قبر حضرت امام حسين (ع ) برود، خداوند متعال به هر قدمى كه بر مى دارد، هزار حسنه برايش ثبت و هزار گناه از وى محو مى فرمايد، و هزار درجه مرتبه اش را بالا مى برد، سپس فرمودند:
وقتى به فرات وارد شدى ابتداء غسل كن و كفش هايت را آويزان نما و پاى برهنه راه برو و مانند بنده ذليل راه برو و وقتى به درب حائر رسيدى چهار مرتبه تكبير بگو، سپس اندكى حركت كن باز چهار بار تكبير گفته بعد به طرف بالاى سر حضرت برو و در آنجا بايست و سپس چهار مرتبه تكبير بگو و نزد قبر نماز بخوان و از خداوند متعال حاجت خود را بخواه .(1)
1- ترجمه كامل الزيارات ص 434
منبع: داستانهایی از فضیلت زیارت امام حسین علیه السلام ، تالیف علی میر خلف زاده
ادامه مطلب
