قبله ام روىِ تو و خانه ى تو جاىِ من است

یاحسین وِردِ زبانِ منو لبهاى من است

مُرده آرند به هر مجلسِ تو ، زنده شَوَد

محفلِ روضه ى تو وادىِ سیناىِ من است

كودكى بیش نبودم ، به تو وابَسته شُدَم

این هَم از مَرحَمَتِ مادرِ مولاىِ من است

هَر زَبانى كه"سه"بار عَرضِ سلامَت گوید

بارِ سِوّم نَشُده اَشك به سیماىِ من است

همه ى دِلخوشىِ من به تو و مادرِ توست

گریه كردن به شُما لَذّتِ دُنیاىِ من است