همین که جذبه ی چشم حسین دام گذاشت

مرا کشید به سمتش "غلام" نام گذاشت

همین که شبنم مرثیّه روی گونه نشست

به چشم های ترم دستی احترام گذاشت

مقام گریه کنانش مقام پاکان است

که بود آن که مرا هم در این مقام گذاشت

که بود آنکه پس از مستی حسین حسین

حساب مستی من را کنار جام گذاشت

که بود، مادر سادات بوده واللهِ

برای مثل منی باز هم مرام گذاشت

چه لقمه های حلالی که فاطمه هر شب

به روی سفره ی خالی این غلام گذاشت

و گفت روضه بخوانم؛ «که بود پایش را

به روی سینه ی غمدیده ی امام گذاشت؟»

***

با تشکر از شاعر گرامی