موضوع : حمایت از کار
مدتی پیش تر که آمار یک رقمی شدن بیکاری در ایران توسط رسانه های دولتی به طور گسترده یی تبلیغ می شد به طور تقریبی هر جا که بودیم به شکلی به سمت این بحث هدایت می شدیم و گویا مثل بحث های سهمیه بندی بنزین که خوراک راننده تاکسی ها شده، روزی ما هم با این قضیه پیوند خورده بود،
خلاصه اینکه هر کسی هم دلیلی برای صحیح یا غلط بودن چین آماری ارائه می داد و بعضی نیز با خبردار شدن از چنین مطلبی اصل قضیه را زیر سوال می بردند.
به علاوه وقتی که من به عنوان علت اصلی توضیح می دادم که تعریف فرد شاغل اینچنین شده است که هر کسی که در هفته حدود یک ساعت فعال بوده باشد شاغل به حساب می آید، چنان به دید انکار به من نگاه می کردند که گویا اشتباهی بزرگ در بیان مطلبی اقتصادی مرتکب شده ام،
خلاصه آنکه این مساله تا جایی پیش می رفت که خودم هم به این مساله شک می کردم که مبادا در راهنمایی مخاطب اشتباه کرده باشم و به گمراهی اشاره کرده باشم،تا اینکه به کامپیوتر مراجعه کردم و در رابطه با این موضوع جست وجویی انجام دادم و باخبر شدم که گویا فراهم آورندگان این تعریف و نتایج، به شدت از نتایج و ارقام ارائه شده دفاع کرده و آن را به حساب انعکاس واقعیت می گذارند و حتی برای اولین بار نام سازمان های بین المللی نیز به میان آمده و از همخوانی این تعریف با آنچه سازمان بین المللی کار معیار قرار می دهد یاد می کنند.
لينک مطلب