وابستگی امروز تولید داخلی به خارج را شاید بتوان در گران شدن ارز و اثر آن در تولید داخلی دید. گران شدن ارز و کمیاب شدن ارز دولتی برای تولید کنندگان، عاملی برای گران شدن انواع کالاهای صنعتی، کشاورزی و دامی شده است. هم اکنون نزدیک به ۸۵ درصد از واردات در ایران، واردات کالاهای واسطهای و سرمایهای است و این نشان از وابستگی بسیار تولید داخلی به خارج دارد. اگر بخواهیم علت این امر را رصد کنیم، میتوان به توطئه کشورهای سرمایهدار اشاره کرد. پایه تولید داخلی بر اساس مونتاژ بسته شده است. تولید مونتاژ بر پایه سرمایههای انسانی و اجتماعی داخلی نیست بلکه بر پایه سرمایههای انسانی و اجتماعی خارجیها شکل میگیرد و منابع مادی که کشور مونتاژ کننده برای تولید داخلی خود صرف میکند، همچون پساندازهایی است که آن را به کشوری که تولیدش بدان وابسته است، هدیه میدهد و این یعنی تولید مونتاژ عامل اتلاف سرمایههای انسانی، اجتماعی و مادی کشور مونتاژ کننده میباشد و این همان چیزی است که کشورهای صنعتی برای بقای خویش در نظر داشتهاند. به هر ترتیب، دولت میتواند وابستگی تولید داخلی به ماشینها و تجهیزات خارجی را از بین ببرد. در صورتی وابستگی از بین میرود که دانش داخلی سوار بر تکنولوژی وارداتی شود، نکته بسیار مهمی که نباید از آن غفلت کرد این است که بسیاری از کشورها از جمله کره جنوبی توسعه را از راه تکنولوژی وارداتی طی کردهاند، اما این نکته بسیار مهم است که آنچه به عنوان توسعه وارداتی مطرح میشده است، مربوط به زمانی است که شکاف دانش و اطلاعات به گونهای نبوده که وابستگی ایجاد شود، به این معنا آنچه در قالب تکنولوژی وارد میشده است، جذب کشور واردکننده میگردید و این کشور واردکننده بود که میتوانست فرآیندهای توسعه، ترمیم و اصلاح آن را خود بر عهده بگیرد.
موضوع:راهکار های حمایت از تولید ملی
