زیارت اول روایت حسن عسکری: «علامات المؤمنین خمس: صلاةُ الإحدی و الخمسین، و زیارةُ الاربعین، والتـَختم فی الیَمین، و تـَعفیرُ الجبین، و الجهر بِبِسم الله الرحمن الرحیم: علامات مؤمن پنج چیز است: اقامه پنجاه و یک رکعت نماز در شبانه روز (هفده رکعت واجب و سی و چهار رکعت نافله)، زیارت اربعین، انگشتر به دست راست کردن، جبین را در سجده بر خاک گذاشتن، در نماز بسم الله الرحمن الرحیم را بلند گفتن.» که شیخ طوسی در کتاب تهذیب الاحکام^[۷]و شیخ حرّ عاملی در وسائل الشیعه^[۸] این روایت را آورده‌اند. این روایت، اهمیت زیارت اربعین را آن هم در کنار اقامه نماز به عنوان یکی از نشانه‌های مؤمن یا ایمان بیان می‌کند و اگر لفظ مؤمن به معنی شیعه باشد، زیارت اربعین هم از نشانه‌های شیعه بودن خواهد بود. همانطور که سجده بر خاک داشتن و بلند گفتن بسم الله الرحمن الرحیم در نماز هم تقریباً از مختصات شیعیان است.^{[نیازمند منبع]}

در این گزارش به متن خاصی برای زیارت اربعین اشاره نشده و می‌توان اینطور برداشت کرد که مطلق زیارت به معنای عرفیِ آن، در روز اربعین دارای این ویژگی است که زائر را دارای نشان ایمان می‌نماید. خصوصاً با ضمیمه روایات دیگر که زیارت اباعبدالله را مختص به حضور در کربلا ندانسته و بر سلام از راه دور هم زیارت اطلاق کرده‌اند.^[۹] برای نمونه: «قال اباعبدالله : إصعد فوق سطحک، ثم التفت یمنة و یسرة، ثم ترفع رأسک إلی السماء، ثم تنحو نحو القبر فتقول: السلام علیک یاأباعبدالله السلام علیک ورحمة الله وبرکاته، تکتب لک زورة، والزورة حجة وعمرة»^[۱۰]پس می‌توان این نتیجه را گرفت که سلام و درودی که در روز اربعین به سمت حضرت صادر شود، إن شاء الله گوینده را مزین به زینت و علامت ایمان می‌گرداند. البته ممکن است گفته شود ذکر حضرت عسکری از لفظ اربعین در این سخن، اشاره به سخن جدّش جعفر صادق باشد که زیارتی را تعلیم صفوان کرده‌اند. آن همان متن معروف زیارت اربعین در مفاتیح الجنان است و در روایت سوم خواهد آمد. در نتیجه خواندن این زیارت از نشانه‌های ایمان خواهد بود. لکن این احتمال بعید به نظر می‌رسد چراکه القای خطاب حضرت عسکری لزوماً به آگاهان از روایت جعفر صادق نبوده است، لذا این روایت، سخن و بیان جدیدی دانسته می‌شود. لکن این نیز پذیرفته است که متیقن از روایت حسن عسکری ، زیارت زائر در کربلا نزد قبر حسین و به لفظ تعلیمی از جعفر صادق است.^{[نیازمند منبع]}

دوم: زیارتی است که از جابر بن عبدالله انصاری، اولین یا از اولین زائران حسین بن علی در اربعین نقل شده است. در این گزارش آمده است که وقتی جابر به غاضریه رسید در آب فرات غسل کرد، پیراهن پاکیزه‌ای پوشید، آنگاه قدری از بوی خوش بر سر و بدن پاشید و پابرهنه روانه شد تا نزد سر مبارک امام حسین علیه السّلام ایستاد و سه مرتبه اللّه اکبر گفت. پس افتاد و بیهوش شد، چون به هوش آمد می‌گفت: «السّلام علیکم یا ال اللّه...» جملات جابر در اینجا تقریبا همان زیارت حضرت سیدالشهدا در نیمه رجب است و جز در چند کلمه تفاوت ندارد، که احتمالاً ناشی از اختلاف نسخه هاست. متن کامل این زیارت را علامه مجلسی در بحارالانوار آورده‌اند.^[۱۱]

سوم: این زیارت در کتاب تهذیب الاحکام و ... آمده که صفوان از جعفر صادق نقل می‌کند و می‌گوید: «مولایم امام صادق علیه السّلام درباره زیارت اربعین به من فرمود: هنگامی‌که قسمت قابل توجهی از روز برآمده، این زیارت را بخوان...»^[۱۲] و این همان زیارت معروف اربعین است. متن این زیارت در ویکی نبشته آمده است.

جهت خواندن ادامه به ادامه مطلب بروید...

تصویر شمر در فیلم مختار نامه

با عرض سلام خدمت دوستان و بازدید کنندگان وبلاگ یار حسین(ع) در این پست قصد داریم به مطلبی اشاره نماییم که کمتر به آن پرداخته شده و آن هم شجاعت یا ترسو بودن های مخالفان امام حسین(ع) و یا ساده لوحی و مکار بودن مخالفان...

با هر عقل سلیمی میتوان به این موضوع پی برد که مخالفان امام حسین(ع) نظیر شمر

لعنت الله علیه  از یل مردان و نامداران قبیله های خود بودند.

هرچند که این ملعونین در جبهه ی باطل به نبرد میرفتند ولی دلیل نیست که اینها را ترسو و بزدل نشان دهیم آنگونه که در فیلم های صدا سیما اشاره به بزدلی و ساده لوحی ایشان شده است را هیچ عقلی قبول نمیکند و باید دانست که علم معصومین (ع) باعث خنثی شدن بسیاری از مکرها و حیله های اینها شده است نه ساده لوحی و عقب ماندگی اینها..!!

در واقع معصومین(ع) ما به ذات آلوده و مکر هایشان علم داشتند و با این علم خدادادی به رفع این حیله ها میپرداختند که متاسفانه صدا سیما این افراد را ساده لوح نشان میدهد جای اینکه این علم خدادادی امامان معصوم(ع) رو به تصویر بکشند...

هر کدام از حضار کربلا در جبهه باطل البته بیشتر فرمانداران و نام آورانشان نیروی قوی در جنگ و پیکار داشتند و اگرچه صد البته صد البته شجاعت امام حسین(ع) و یارانشان از ایشان بیشتر بوده است ولی شجاعتی وصف نشدنی امام(ع) و یاران با وفایشان را نباید ندید بگیریم و شجاعتشان را فدای ساده لوحی و بزدلی که به تصویر برایمان میکشند بکنند.

گرچه تصویر ذاتی شمر پلید و ملعون را اصلا با هیچ ابزاری نمیتوان به تصویر کشید ولی آنگونه که شمر واقعی بود شمر در فیلم مختار نامه نبود!!

چرا همیشه جبهه مخالف را ساده لوح نشان میدهند؟

چرا هیچوقت از باهوشی معصومین(ع) و مکار بودن ملعونین مخالف ایشان تصویر سازی نمیشود؟

باید به مکار بودن و زرنگی آنها پرداخت و همان علم و برتری امامان به این حیله و مکر و شجاعت این بزرگواران را به نمایش گذاشت نه ساده لوحی و بزدلی جبهه باطل را...

یا علی...

(تالیفی)