خلیل نجفی‌نظام‌آبادی در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم در اراک، با اشاره به ستاد بازسازی‌عتبات‌عالیات در استان مرکزی اظهار کرد: در سال 91 در تمام شهرستان‌های استان مرکزی عتبات عالیات از حالت دفتری به حالت ستاد در آمده و به شکل ستادی کارشان را با اهداف عالی دنبال می‌کنند.

وی افزود: جمع‌آوری کمک و هدایای مردم و هدایت آنها در همان نذر و وقفی که بانی نذر می‌کند ستادبازسازی عتبات در راستای همین اهداف پروژه‌ای در سال 91 به اسم ساخت ضریح حضرت سیدابراهیم مجاب کار را شروع کرده‌اند. 

جانشین ستاد بازسازی عتبات عالیات استان مرکزی تصریح کرد: با کمک مردم استان توانستیم ظرف مدت 24 ماه این پروژه را به اتمام رسانده و اردیبهشت امسال نیز در کربلای معلی نصب و مورد بهره‌برداری زائرین حرم ائمه قرار گرفت.

نجفی نظام‌آبادی با اشاره به این پروژه گفت: پروژه‌ای که ستاد استان مرکزی در آن مشارکت و در حال ساخت آن است، پروژه باب رفع شریف در شهرستان ساوه که 95 درصدی است همه قطعات آماده شده فقط بحث آبکاری طلا و مونتاژ نهایی که به زودی تا اربعین‌حسینی(ع) رونمایی می‌شود و بعد از رونمایی شهرستان‌های‌تابع استان‌مرکزی می‌توانند میزبان این اثر ماندگار باشند. 

وی افزود: مشارکت در صحن حضرت فاطمه‌ زهرا(س) در جوار حرم حضرت علی(ع) در ضلع غربی این صحن به اسم "بانوی بی نشان فاطمه زهرا(س) "کلید خورده است.

جانشین ستاد بازسازی‌عتبات‌عالیات استان‌مرکزی تصریح کرد: صحن حضرت علی(ع) امام بزگ شیعیان کوچکترین صحن را در بین ائمه(ع) دارد که ابعاد آن فعلی 110 در 110 متر است این مهم سبب شد که صحن حضرت فاطمه به حرم حضرت علی(ع) اضافه شود.

نجفی‌نظام‌آبادی با اشاره به صحن حضرت فاطمه‌ زهرا(س) گفت: این صحن سومین بنای بزرگ اسلامی بعد از مسجدالنبی و مسجدالحرام در سطح جهان به شمار می‌آید که با مساحت بیش از 220 هزار متر مربع اضافه شده به حرم حضرت علی(ع) که قسمت‌های مختلف زیارتی، فرهنگی، زائرسرا و موزه را شامل می شود.

وی افزود: این صحن در چند طبقه مورد بهره‌برداری قرار گرفت که درحال حاضر در مرحله 50 یا 55 درصدی قرار دارد و با استان مرکزی به عنوان تامین کننده سنگ 604 عدد ستون از ستون‌های یک طبقه را عهده دار شده است.

جانشین ستاد بازسازی عتبات عالیات استان مرکزی تصریح کرد: صرف هزینه 120 میلیارد ریال که همگی از کمک‌های مردمی و مردم محلات واستان تامین شده با استفاده از منابع در داخل محلات این پروژه مسئله‌‌ای است که با مشارکت مردم و یاری ائمه به اتمام می‌رسد.

نجفی نظام‌آبادی با اشاره به حضور مردم اشاره کرد: حضور مردم در بازسازی حرم شریف ائمه مشهود است در کربلا و کاظمین، سامرا پروژه‌های مختلفی داریم که در حال حاضر تعویض، نوسازی و توسعه نیم ضریح‌های مقامات شریف خیمگاه در دستور کار ستاد بازسازی عتبات عالیات مرکزی که نظارت عالی فنی از لحاظ ابعادی و هنری استان مرکزی و معاونت فنی ستاد استان مرکزی عهده‌دار است.

وی افزود: در این راستا مخاطبان مختلفی از جامعه پزشکان و انجمن مهندسین به کار گرفته‌ایم که مجموعه‌ای به اسم مجمع خیران تشکیل داده و احساس مسئولیت‌کردند و در شهرستان‌های استان مرکزی همایشی را برگزار و از اقشار مختلف برای کمک به عتبات عالیات دعوت می‌کنند.

جانشین ستاد بازسازی عتبات عالیات استان مرکزی تصریح کرد: مبالغی که مسئولان بازسازی پیشنهادکردن و در قالب فرم به خیران توضیح شد انشاالله به مبلغ 50 میلیون تومان برسد.

فرزند امير المؤمنين،برادر سيد الشهدا،فرمانده و پرچمدار سپاه امام حسين«ع»در روز عاشورا .عباس در لغت،به معناى شير بيشه،شيرى كه شيران از او بگريزند است.⁽¹⁾مادرش«فاطمه كلابيه»بود كه بعدها با كنيه«ام البنين»شهرت يافت.على«ع»پس ازشهادت فاطمه زهرا با ام البنين ازدواج كرد.عباس،ثمره اين ازدواج بود.ولادتش را در⁽²⁾شعبان سال 26 هجرى در مدينه نوشته‏اند و بزرگترين فرزند ام البنين بود و اين چهارفرزند رشيد،همه در كربلا در ركاب امام حسين«ع»به شهادت رسيدند.وقتى امير المؤمنين شهيد شد،عباس چهارده ساله بود و در كربلا 34 سال داشت.كنيه‏اش «ابو الفضل»و«ابو فاضل»بود و از معروفترين لقبهايش،قمر بنى هاشم،سقاء،صاحب لواء الحسين،علمدار،ابو القربه،عبد صالح،باب الحوايج و...است.

عباس با لبابه،دختر عبيد الله بن عباس(پسر عموى پدرش)ازدواج كرد و از اين ازدواج،دو پسر به نامهاى عبيد الله و فضل يافت.بعضى دو پسر ديگر براى او به نامهاى محمد و قاسم ذكر كرده‏اند.

آن حضرت،قامتى رشيد،چهره‏اى زيبا و شجاعتى كم نظير داشت و به خاطر سيماى جذابش او را«قمر بنى هاشم»مى‏گفتند.در حادثه كربلا،سمت پرچمدارى سپاه حسين«ع»و سقايى خيمه‏هاى اطفال و اهل بيت امام را داشت و در ركاب برادر،غير از تهيه آب،نگهبانى خيمه‏ها و امور مربوط به آسايش و امنيت خاندان حسين«ع»نير بر عهده او بود و تا زنده بود،دودمان امامت،آسايش و امنيت داشتند⁽³⁾.

روز عاشورا،سه برادر ديگر عباس پيش از او به شهادت رسيدند.وقتى علمدار كربلا از امام حسين«ع»اذن ميدان طلبيد حضرت از او خواست كه براى كودكان تشنه و خيمه‏هاى بى‏آب،آب تهيه كند.ابو الفضل«ع»به فرات رفت و مشك آب را پر كرد و در بازگشت به خيمه‏ها با سپاه دشمن كه فرات را در محاصره داشتند درگير شد و دستهايش قطع گرديد و به شهادت رسيد.البته پيش از آن نيز چندين نوبت.همركاب با سيد الشهدا به ميدان رفته و با سپاه يزيد جنگيده بود .عباس،مظهر ايثار و وفادارى و گذشت بود.وقتى وارد فرات شد،با آنكه تشنه بود،اما بخاطر تشنگى برادرش حسين«ع»آب نخورد و خطاب به خويش چنين گفت:

يا نفس من بعد الحسين هونى‏

و بعده لا كنت ان تكونى‏

هذا الحسين وارد المنون‏

و تشربين بارد المعين‏

تالله ما هذا فعال دينى‏

و سوگند ياد كرد كه آب ننوشد.⁽⁴⁾ وقتى دست راستش قطع شد،اين رجز را مى‏خواند :

و الله ان قطعتموا يمينى‏

انى احامى ابدا عن دينى‏

و عن امام صادق اليقين‏

نجل النبى الطاهر الأمين‏

و چون دست چپش قطع شد،چنين گفت:

يا نفس لا تخشى من الكفار

و ابشرى برحمة الجبار

مع النبى السيد المختار

قد قطعوا ببغيهم يسارى‏

فاصلهم يا رب حر النار

شهادت عباس،براى امام حسين بسيار ناگوار و شكننده بود.جمله پر سوز امام،وقتى كه به بالين عباس رسيد،اين بود:«الآن انكسر ظهرى و قلت حيلتى و شمت بى عدوى».⁽⁵⁾ و پيكرش،كنار«نهر علقمه»ماند و سيد الشهدا به سوى خيمه آمد و شهادت او را به اهل بيت خبر داد.هنگام دفن شهداى كربلا نيز،در همان محل دفن شد.از اين رو امروز حرم ابا الفضل«ع»با حرم سيد الشهدا فاصله دارد.

1. قمر بنى‏هاشم
بهره‏ مندى بسيار عباس از جمال و جلال و سيماى سپيد و زيبا و سيرت سبز و نورانى، زمينه ‏ساز اين لقب است.

2. باب الحوائج
كريمى از دودمان كريمان كه چون حاجتمندى سوى او روى كند، خواسته‏ هايش را برآورده مى‏سازد.

3. طيار
بيانگر مقام و عظمت‏ حضرت عباس(ع) در فضاى عالم قدس و بهشت جاودان است.

4. الشهيد
شهادت، كه نشان نمايان ابوالفضل(ع) است و در چهره حيات او درخشندگى بسيار دارد، زمينه ‏ساز اين لقب است.

5.سقا
دلاورى عباس در صحنه هاى حيرت‏ آور آب‏رسانى به تشنگان، سبب اين لقب شد.

6. عبد صالح
لقبى كه حضرت صادق(ع) در زيارت عموى گرانقدرش بدان اشاره دارد:
السلام عليك ايها العبد الصالح.? سلام بر تو، اى بنده صالح خدا.

7. سپه سالار
صاحب لواء يا سپه سالار لقب بزرگترين شخصيت نظامى است و عباس در روز عاشورا اين لقب را از آن خود ساخت.

8. پرچمدار و علمدار
يادآور دلاوى و حفظ لشكر در برابر دشمن است. علمدارى عباس(ع) اين لقب را برايش به ارمغان آورد.

9. ابوقربه (صاحب مشك)، عميد (ياور دين خدا)، سفير (نماينده حجت ‏خدا)، صابر (شكيبا)، محتسب (به حساب خدا گذارنده تلاشها)، مواسى (جانباز و مدافع حق)، مستعجل (تلاشگرى مهربان در برآوردن حاجات ديگران) و ... از ديگر لقبهاى ابوالفضل است.

امام سجاد (علیه اسلام) می فرمایند : خداوند رحمت کند عمویم عباس بن علی (علیه اسلام) را ، که به تحقیق ایثار و جانبازی کرد و جنگ نمایانی نمود و خود را فدای برادرش ساخت ، تا اینکه دستانش قطع شد و خداوند در مقابل ، بسان عمویش جعفر طیار ، دو بال به او عنایت کرد تا با آنها با ملائکه در بهشت پرواز نماید.و همانا عباس (علیه السلام) نزد خداوند تبارک و تعالی منزلتی دارد که جمیع شهدا در روز قیامت بر او غبطه خورند و تمنّای مقامش را نمایند. خصال شیخ صدوق ، جلد 1 صفحه 35 باب خصال دو گانه....

دشمن، ميان مختار وابراهيم اختلاف افكنده وبه تفرقه افكني پرداخت. اين حيله دشمن موجب شد كه ميان ابراهيم ومختار جدايي وفاصله ايجاد شده و گويا ابراهيم در ادامه كار از نهضت مختار كناره گرفته بود، از اين رو در پي حادثه حمله مصعب بن زبير در پيوستن به مختار تعلل و سستي مي ورزيد[9] و حتي گفته شده به نامه هاي مكرر و پشت سر هم مختار پس از شكست اوليه اش از قواي مصعب ، توجهي نكرده، نزد او باز نگشت [10]

همين كناره گيري او از مختار باعث شده بود كه بعد از شهادت مختار ، مصعب بن زبير از يك سو و عبدالملك مروان از سوي ديگر در او طمع ببندند تا ابراهيم را كه مردي پر نفوذ و مدير بود ، را با خود همراه سازند ؛ از اين رو مصعب نامه اي به ابراهيم نوشته به او وعده داد كه در صورتي كه حكومت ابن زبير را بپذيرد، امارت مناطق شمالي عراق را به او مي سپارد .[11] نامه ي مشابهي نيز از سوي عبدالملك مروان - خليفه اموي شام - به دست ابراهيم رسيد . ابراهيم با ياران و مشاورانش در اين باب به مشورت پرداخت و سرانجام تصميم گرفت با مصعب بن زبير همراه شود ، پس نامه اي به مصعب نوشت و با گروهي از ياران خود از موصل يا نصيبين - مقر حكومت خود - حركت كرد و به كوفه آمد و با مصعب ملاقات كرد .[12]

ابراهیم فرزند برومند مالک اشتر یار صمیمی و صحابی خاص امیرالمؤمنین علی(ع) است. در کتب علما و نسب شناسان نسب کامل او را چنین بیان کرده اند: ابراهیم بن مالک اشتر بن حارث بن عبد یغوث بن سلمة بن ربیعة بن حارث بن جذیمة بن سعد بن مالک بن نخع بن مذحج.[1]
اوصاف ابراهیم
ابراهیم سرور قبیله نخع و یکه تاز آنان[2] از فرماندهان شریف و با سیادتی بود که به شجاعت و تدبیر مشهور بود.[3] بسیاری از مورخان او را در شجاعت ستوده اند.[4] و از قهرمانی ها و شجاعت هایش در میدان جنگ که به مانند صاعقه بی امان بر قلب دشمن می تاخت و از یمین و یسار از کشته پشته می ساخت با شگفتی یاد کرده سخن ها گفته اند.
از دیگر مواردی که مورخان در وصف شجاعتش گفته اند، حضور او در جنگ صفین است. او با وجود آن که نوجوانی کم سن و سال بود، در این جنگ حضور یافت و در کنار امیرالمؤمنین(ع) و پدرش مالک اشتر رشادت ها از خود نشان داد.[5]
نقل است که در یوم خازر،[6] عمیر بن حباب و فرات بن سالم از همراهان و یاران ابن زیاد بودند؛ اما در بین راه از لشکر شام جدا شده، به لشکر ابراهیم پیوستند آن دو هنگامی که به اردوگاه ابراهیم رسیدند، دیدند آتشی افروخته و ابراهیم در حالی که پیراهن زرد...

1. شخصيت مختار
يكي از مردان نامي تاريخ اسلام بالاخص تاريخ شيعه كه به خاطر اقدام درست و خداپسندانه اش دل اهل بيت و خاندان پيامبر ـ صلي الله عليه و آله ـ را بعد از واقعة عاشورا شاد كرد مردي است از تبار ثقيف و از شيعيان آل علي ـ عليه السلام ـ كه در هميشة تاريخ جايگاه خاصي نزد علماي شيعه و مورخين دارد.
در منابع تاريخي شيعه در اكثر منابعي كه به واقعة عاشورا و تاريخ زندگاني امام حسين ـ عليه السلام ـ پرداخته به اقدام مختار هم اشاره شده است. نيز به جملاتي كه در تحسين عمل مختار از ائمة معصومين ـ عليهم السلام ـ وارد شده پرداخت گرديده است، كه اين خود شايسته ترين يادي است كه امام معصوم ـ عليه السلام ـ از يك شيعه خالص مي كند. از لابلاي روايات بسياري بر مي آيد كه امامان و پيشوايان مذهبي همواره نسبت به مختار اظهار علاقة فراوان مي كردند و از اقدام او در انتقام گرفتن از قاتلين امام حسين ـ عليه السلام ـ و اصحابش ـ عليهم السلام ـ مسرور بوده اند. امام باقر ـ عليه السلام ـ فرمودند: «مختار را بد نگوئيد كه او دشمن ما را كشت و انتقام خون ما را...