1. احياي كتاب و سنت

در سخنان سيدالشهدا (عليه السلام) نمونه هايي از مرگ سنت ها و حيات بدعت ها و جهالت ها و نيز جملاتي از احياگري به اصول و ارزش هاي فراموش شده و از دست رفته وجود دارد:

حضرت در نامه اي خطاب به مردم بصره مي نويسد: «من شما را به كتاب خدا و سنّت پيامبر فرا مي خوانم، سنت مرده و بدعت زنده شده است، اگر سخنم را بشنويد و فرمانم را پيروي كنيد، شما را به راه رشد هدايت مي كنم».

2. احياي دين

سيدالشهدا(عليه السلام) مرگ در راه حق و احياي آن را زندگي مي شمرد و در اين راه باكي از شهادت نداشت، اين سخن از اوست: چه آسان است مرگ در راه رسيدن به عزّت و زنده كردن حق.

حضرت ابوالفضل (عليه السلام) نيز در رجزي كه در روز عاشورا، پس از قطع شدن دست راست خويش خواند بر مسئله حمايت از دين تأكيد داشت: «والله ان قطعتم يميني انّي أحامي أبداً عن ديني».

3. احياي نماز

امام حسين (عليه السلام) و ياران باوفايش در نهضت عاشورا به نماز و اقامه آن اهميت بسياري مي دادند، مهلت شب عاشورا به خاطر همين بود، عشق به نماز و دعا و استغفار دردل امام (عليه السلام) آن چنان بود كه به برادرش عباس (عليه السلام) فرمود: «از اين گروه بخواه تا نبرد را به فردا بيندازند و امشب به تأخير افتد، باشد كه به نمازو دعا و استغفار بپردازيم، خدا مي داند كه من پيوسته علاقه به نماز و تلاوت آيات الهي داشته ام».