شهدا شرمنده ایم

قسمتي از دل نوشته فرزانه باباقسمي از دبيرستان شفق

سلام به شهدا، سلام به شلمچه و سلام به فكه آمده ام تا شهداي به خون غلتيده را ببينم .. نمي داني چه دنيايي است، تا اشكهايت به تصاوير گره نخورد نمي تواني نسيم معطرشان را حس كني كسي نيست كه يا مقلب القلوب و الابصار را به همراه شهدا روي مجنون ترين خاك زمين بخواند و چشمانش روشن نشود. نخسين روزهاي بهار همنفس شديم با عطر شهداء تا تدبير كارهايمان درست شود و درآسمان زلالشان پرواز كنيم تا متحول شويم كه اين همان احسن الحال است.

قسمتي از دل نوشته كبري بندي از دبيرستان توحيد

نجواي ذره ذره هاي خاك شلمچه ،چزابه ،طلائيه ، فكه و ديگر جاهها در گوشم است ... اينجا متفاوت از هركجايي بود كه ديده بودم همه مي گويند ما ميهمانيم و و شهدا ميزبانند مگر مي شود كسي در ميهماني خودش نباشد مگر مي شود ميزبان چيزي را كه از او مي خواهيم ندهد محال است . اي شهدا با شما پيمان مي بندم كه راهتان را ادامه دهم اما در سنگري ديگر كه در وصيت خويش نگاشته بوديد كه : خدايا جسم را به خاك و روح را به تو و آيندگان مي سپارم ، اي شهيد تورا دوست دارم به خاطر همه ساده زيستن ها و ايثارت و به خاطر گمناميت به خاطر تن بي سرت كه آن را فداي اعتقادت كردي به اميد آن روزي كه دوباره در شلمچه با توتجديد پيمان كنم

قسمتي از دل نوشته خديجه سليماني از دبيرستان فجر

سلام بر نخل هاي بي سر ،سلام بر شهداي كربلاي ايران ، شهدا آمده ام كه چگونه زيستن را بياموزم آمده ام كه از مظلوميت و رشادهايتان بشنوم آمده ام تا مكاني كه خونهاي پاك و مطهرتان در آن جا جاري شده ببينم آمدهام تا ببينم كه كربلاي ايران همان كربلاي حسيني است ... وقتي كه با پاي برهنه برخاك طلايي طلائيه قدم نهادم و با شما درد و دل كردم احساس خوبي داشتم وقتي از رشادتها و دليري شما شنيدم احساس شرم كردم نمي دانم ميهمان خوبي بودم يا نه ولي اين را مي دانم كه شما ميزبان خوبي بوديد ولي وقتي گفتند كه شما دعوت شدگان شهداء هستيد احساس غرور كردم و با خودم گفتم آيا واقعاً من لياقت ديدار شهداء را دارم ؟. وقتي كه دستان خود را روي خاك شلمچه و طلائيه قرار دادم با خود عهد بستم كه اي شهيد سرخي خونت را با سياهي چادرم حفظ خواهم كرد.

قسمتي از دل نوشته سولماز صالحي از دبيرستان فجر

سلام به خون شهيدي كه براي في سيبل الله به روي اين خاك ها ريخته شده ... مي دانم كه لايق اين سفر نبودم اما شما مرا دعوت كرديد و مي دانم كه خود عازم اين سفر نشدم و شما مرا طلبيديد... جنگ شما بخاطر كشور عزيمان و مردمانش بود بخاطر دين و ناموس بود و سربلندي ايران ، شما رفته ايد و ما نسل هاي امروز و فردا مانده ايم مي خواهم اين را بگويم كه امروز جنگ ما با عراق و ساير كشورها نيست جنگ ما جنگ اعتقاد است جنگ ارزشهاي ديني است و جنگ حجاب و عفاف كه بايد از آنها دافع كنيم.

فقط اين را مي توانيم بگوييم كه ما دانش آموزان امروزي ادامه دهنده راهتان هستيم و امروزه اين موفقيت ها را كه در كشور داشته ايم فقط ذره اي از شجاعت و دليري شما را توانسته ايم جبران كنيم و هنوز شرمنده شما هستيم و خواهيم بود

قسمتي از دل نوشته افسانه شاهمحمدي از دبيرستان شفق

سلام به نخل هاي بي سر و سلام به قطره قطره خون شهداء كه اين خاك ها را متبرك كرده است و سلام به گل هاي پرپر شده كربلاي ايران زمين ، شهداء شما راه زندگي كردن را به ما آموختيد ... قطره قطره خونتان بوي صداقت و جوانمردي مي دهد و اين قطرات خون است كه خاك مرده را زنده كرده . رمز عمليات را به نام معصومين«ع» نام گذاري كرديد ؛يا فاطمه الزهراء ، يا رسول الله ، يا صاحب الزمان ،... و با قلبهاي عاشق خود بر اين باور بوديد كه آنان به شما كمك مي كنند و حقيقت هم همين بود ... مزار شريف شما عطر كربلا مي دهد و شهداي كربلا . وقتي پا به خاك شلمچه كه قطعه اي از بهشت است مي گذاري و يا به طلائيه يا فكه و هويزه آثاري از مظلوميت ،شهامت ،شجاعت و ايثار به چشم مي خورد و برايم نمايان مي شد... قلب هاي شما پاك و زلال است مثل آب ،لطيف است مثل گل ،مقاوم است مثل صخره و نورانيت از چهرهايتان پيداست و خنده هميشه بر چهراهايتان است و به اين خاطر است كه مي گويند شهيدان زنده اند. برايمان دعا كنيد و شفيع روز قيامتمان باشيد اميدوارم كه سال آينده نيز ار زائرانتان باشم .

قسمتي از دل نوشته افسانه محمدي از دبيرستان فجر

من آمده ام به اينجا كه بگويم شما با ريختن خونهاي پاكتان يك چيز به من مي خواهيد بگوييد كه خواهرم سرخي خونم با سياهي چادر تو بايد حفظ شود پس محافظ خوبي باش . وقتي پا روي خاكهاي مقدس مناطق مختلف جنگي مي گذاشتم احساس خوبي به من دست داد زيرا فكر مي كنم همان جايي كه ايستاده ام شايد خون پاك شهيدي به زمين ريخته شده است.

اي شهيد فقط يك خواسته از تو دارم و آن اين است كه در قيامت و در پيشگاه خداوند در حالي كه عرق شرم بر تنم جاريست شفاعتم كنيد... مي دانم كه در بهشت جاودانه ي خدا جاودان هستي و مي دانم كه لايق ديدار با شما نيستم ولي مي خواهم كه بار ديگر دعوتم كني و برايم دعوت نامه بفرستي تا فكه سرزمين رمل هاي روان و يادمان شهيد آويني و يا اروند هميشه خروشان و يادمان شهداي هويزه را و دهلاويه و يا طلائيه را بار ديگر ببينم . به اميد ديدار