خدایا

توان بیرون شدن از وادی گناه در من نیست ؛

مگر آن که نسیم محبّت تو بیدارم کند و چنانم کند که تو خواهی.

پس تو را شکر گویم؛ چرا که لطفی زلال بر من جاری کردی و قلبم را

بدان از تیرگی غفلت شست وشو دادی.

خدایا ،

چونان بنده ای در من نگر که او را خواندی و او تو را پاسخ گفت و

به اطاعتش خواندی و او عمل نمود. ای همیشه با من، هرگز از آن که به

تو دل بندد، دور نخواهی شد. ای بخشنده ترین، هرگز کسی را که به

تو امید پاداش بندد، محروم نخواهی کرد. ای مهربان ترین، مرا دلی ده

که مشتاق تو باشد و زبانی که گفتارش از سر صدق باشد و چشمی

حقیقت بین که نزدیک شدن به تو را جوید.