از آنجایی که دین اسلام به عنوان کاملترین دین الهی مطرح است و نیازمندی های بشری را در هر زمانی جوابگوست؛ نسبت به ازدواج و کانون مقدس خانواده، تشویق ها و ترغیب های زیادی نموده است، تا جایی که بیت المال را یکی از ابزارهای رسیدن به چنین هدفی قلمداد می کند و علاوه بر موارد ضروری تکلیف کرده تا حاکم حکومت اسلامی برای رفع معضل جوانان و پیشگیری از افتادن در ورطه انحراف و مفاسد اجتماعی از بیت المال مسلمانان استفاده کند. در این خصوص پیامبر عظیم الشأن اسلام می فرمایند:

«ما بنی بناء فی الاسلام احب الی الله عز و جل من التزویج»

«در اسلام هیچ بنایی نزد خدا محبوبتر از بنای ازدواج نیست»

پاکدامنی و عفت در همه ملل ستودنی است و مختص قشر خاصی نبوده و نیست و به همین دلیل در همه کشورها برای ازدواج آئین مخصوصی با توجه با قوانین و فرهنگ هر ملتی وجود دارد.

در اسلام عشق ورزی تنها در ازدواج، پسندیده شمرده می شود.

بدون شک اعتقادات و باورهای دینی بهترین معیار در امر ازدواج هستند که مسلماً نتایج مثبت فراوانی را نیز در پی خواهد داشت. در واقع معنویت به زندگی انسان معنا می بخشد، در خانواده ای که ایمان اصل قرار داده شود و محور زندگی مشترک بر معنویت قرار بگیرد و با معیارهایی که اسلام و قرآن عنوان می کنند، زندگی مشترک پایه ریزی شود، دستیابی به ازدواج موفق امکان پذیر خواهد بود و موجب خوشنودی خداوند و پیامبر اسلام (ص) می شود و همچنین تحسین

انتخاب همسر به روش اسلام 

 

در اسلام چگونگی انتخاب همسر با چگونگی ازدواج کردن تفاوت دارد. در حقیقت ازدواج اسلامی، ازدواجی است که در آن آسانگیری و سهولت به جای خود دقت، سختگیری و مواظبت نیز به جای خود رعایت شود.

کمیل: جناب آقای دیانت، اولین سؤال من این است که آیا پیش از آدم علیه السلام انسان های دیگری نیز بر روی زمین زندگی می کرده اند؟

آقای دیانت: آری. در کتاب توحید صدوق از امام صادق علیه السلام روایتی آورده که در ضمن آن به راوی فرموده: «شاید شما گمان کنید که خدای عز و جل غیر از شما هیچ بشر دیگری نیافریده. نه، چنین نیست، بلکه هزار هزار آدم آفریده که شما از نسل آخرین آدم از آن آدم ها هستند.» (1) روایات دیگری نیز در این زمینه وجود دارد. (2)

کمیل: آیا عقل انسان می تواند این مطلب را بپذیرد؟

آقای دیانت: آری; دلیل آن همان صفات نامتناهی حق تعالی است که از آن جمله فیض وجود اوست که در دعا می خوانیم: «یا دائم الفضل علی البریه » و «یا قدیم الفضل »، «یا دائم اللطف »، (3) «یا من هو فی احسانه قدیم »، (4) «یا من احسانه قدیم » (5)

کمیل: سؤال دیگر من این است که همسر آدم علیه السلام یعنی حوا از چه چیز خلق شد و خدا او را چه هنگام آفرید؟

آقای دیانت: در نهج البیان شیبانی عمروبن ابی المقدام از پدرش ابی المقدام روایت آورده که گفت: من از امام ابی جعفر صادق علیه السلام پرسیدم، خدای عز و جل، حوا را از چه آفرید؟ فرمود: این مردم در این باره چه می گویند؟ عرض داشتم می گویند خداوند او را از دنده ای از دنده های آدم علیه السلام آفرید. فرمود: دروغ می گویند، مگر خدا عاجز بود که او را از غیر دنده آدم علیه السلام خلق کند؟ عرضه داشتم: فدایت شوم پس او را از چه آفرید؟ فرمودند: پدرم از پدران بزرگوارش نقل کرد که گفتند: رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: خدای تبارک و تعالی قبضه ای (مشتی) از گل را قبضه کرد و آن را با دست توانای خود مخلوط نمود و آن گاه آدم علیه السلام را از آن گل آفرید و مقداری گل زیاد آمد که حوا را از زیادی آن خلق کرد. (6) روایات دیگری هم می باشد که دلالت بر این مطلب می کنند. (7)

 معرکه گیری ازدواج در سالمندی!؟

ازدواج سالمندان، سر پیری و معركه ‌گیری نیست

چشمان پیرمرد مدت‌ هاست به در خانه دوخته شده و به انتظار نگاه و كلام آشنایی است تا پایانی بر تنهایی‌ هایش باشد و خلوت مداوم این خانه كه گویی ابدی به نظر می ‌رسد را با او تقسیم كند.

امروز جمعه است اما برای او و دنیای تنهایی ‌هایش جمعه با روزهای عادی هفته هیچ فرقی ندارد و تنها این روز فرصت مناسبی است تا فرزندانش خسته از هفته‌ ای پر مشغله دمی بیاسایند. گردش و تفریح، مسابقه فوتبال، دید و بازدیدهای عقب‌ مانده فامیل، گشت و گذار و... فرصتی برای سرزدن به پیرمرد باقی نمی ‌گذارد و او این بار نا امیدتر از هر زمان دیگری می‌ داند كه هرگز نباید به جمعه ‌ها و این امید محال كه كسی سراغی از او بگیرد، دل ببندد.

یادش بخیر روزهایی را كه هنوز همسرش زنده بود. آن روزها همه چیز لطف و صفای دیگری داشت. خانه ‌شان تقریبا هر روز پاتوق یكی از دخترها و پسرها با نوه ‌های قد و نیم ‌قدشان بود. اما با مرگ مادربزرگ انگار او هم رفته‌ رفته فراموش شد. بچه ‌ها آنقدر غرق در مشكلات زندگی ‌شان شده بودند كه هفته ‌ها سراغی از پیرمرد نمی ‌گرفتند.

هنوز هم وقتی عكس‌ العمل تند فرزندانش هنگامی‌ كه جمع شان كرد تا پس از 5 سال تنهایی آنها را از تصمیمش برای ازدواج مجدد مطلع كند را به یاد می ‌آورد، قلبش به درد می ‌آید.

این‌ كه چقدر دلش گرفت وقتی فرزندانش این ‌چنین بیرحمانه او را در جایگاه یك متهم گذاشتند و به باد انتقادش گرفتند. دخترها می‌ گفتند ما كه هر وقت بتوانیم به شما سر می‌زنیم و كم و كسری برایتان نمی ‌گذاریم. حالا می ‌خواهید جواب سال‌ ها زحمت مادرمان را با آوردن زن دیگری به خانه این طور بدهید!

پسرها می ‌گفتند: سر پیری و معركه‌ گیری! با این حرف ‌ها آبرویمان را جلوی خانواده همسرانمان می‌ برید.

دست آخر هم همگی با زدن این تیر خلاصی كه اگر خواستی می ‌توانی ازدواج كنی، اما ما دیگر پایمان را در این خانه نمی ‌گذاریم، پیرمرد را وادار به عقب ‌نشینی كردند.

تقدیم به آنانی که زندگی سرشار از صمیمیتی را آرزو دارند و از منفورترین حلال خداوند گریزانند.

تحقیق، استخاره و انتخاب

در این مقاله با دختران و پسران جوانی سخن می گوییم که تصمیم به ازدواج گرفته اند و فرد معینی را در نظر دارند و قلب شان به او تمایل پیدا کرده و در صددند چنانچه مورد خوبی باشد، ازدواج کنند. این عزیزان باید با دقت و تأمل پیش روند و از اقدام شتابزده، قبل از تحقیق کافی و اطمینان یافتن به مناسب بودن شخص مورد نظر، خودداری ورزند.

تحقیقات پیرامونی

ابتدا لازم است هر کدام از طرفین در باره شریک احتمالی زندگی، سن، شغل، صفات جسمی و اخلاقی و خانوادگی او تحقیق کافی کنند و در اطلاعات دریافتی تأمل نمایند و کلاه خود را قاضی کنند که آیا می توانند با فردی که این ویژگی ها و خصوصیات را دارد، زندگی کنند.

یکی از مواردی که کمتر مورد توجه جوانان در شُرف ازدواج قرار می گیرد (در حالی که باید توجه بیشتری نسبت به آن داشته باشند) ویژگی های خانوادگی همسر است. برخی می پندارند: جوان در آینده می خواهد با

همسرش زندگی کند نه با پدر، مادر، برادر یا خواهر او، از این رو ویژگی های شغلی و اخلاقی و جسمی افراد خانواده همسر از جمله نزدیکان درجه اوّل، یعنی پدر و مادر و برادران و خواهران، اثر و نقشی در زندگی ندارد و نباید برای خواستگار اهمیت داشته باشد؛ در حالی که چنین نیست. وقتی پسر و دختر با هم ازدواج می کنند، دو خانواده به هم وصل می گردند، که این اتصال، بیشترین تأثیر را بر دختر و پسر می گذارد. هر کدام از آن دو بعد از ازدواج علاوه بر پدر و مادر و خویشاوندان خود، دارای پدر و مادر دومی می شود و برادران و خواهران همسر به اندازه برادران و خواهران خود یا کمتر و بیشتر با او رابطه پیدا می کنند. ایمان، اخلاق و رفتار وابستگان همسر با برقراری ارتباط، در او هم اثر خواهد گذاشت. اگر آن وابستگان مؤمن، نیکوکار، تلاشگر و خادم باشند، او را به درستکاری سوق می دهند اما اگر لاابالی، ولنگار، تنبل، تبهکار و ... باشند، او را به سوی زشتی ها می کشانند. اگر محترم و عزتمند باشند، انتساب به آنان سبب عزت و احترام می گردد اما اگر بدنام و منفور باشند، او هم بدنام و منفور می گردد. او نمی تواند از پیامدهای مثبت یا منفی حاصل از انتساب فرار کند و قطع رابطه با خانواده همسر تقریبا ناممکن است، زیرا همسر به علت انتساب و علاقه ای که به خانواده اش دارد، به طور طبیعی متمایل به آنان است و قطع رابطه، ضربه شدید روحی به او وارد می کند، حتی اگر مدتی بتواند به سختی قطع رابطه را تحمل کند، بالاخره روزی طاقتش تمام می شود و خواهان ارتباط با خانواده اش می گردد و از بی اعتنایی یا نفرت همسرش از خانواده اش دل آزرده می شود و موجبات اختلافات و جدایی فراهم می آید.

على همت بنارى

جوانان با ويژگيهاى خاص خود چون قدرت و توان بدنى، فعال و پرتحرك بودن، مقطع سنى مناسب، زمينه و امكان بر عهده گرفتن مسئوليتهاى بزرگ و جايگاه ويژه اى در هر جامعه دارند دوره جوانى بهترين و با نشاطترين دوره زندگى است، فرصت جوانى فرصتى استثنائى و زمينه اى مناسب براى برداشتن گامهاى بلند و حركت به سوى كمال مطلوب است، معصومين(ع) در سخنان درربار خود بر اهميت و لزوم بهره بردارى كامل از آن تاكيد بسيار نموده اند. على(ع) فرموده است: «دو چيز است كه ارزش و قيمت آنها را نمى داند مگر كسى كه آنها را از دست داده باشد. يكى جوانى و ديگرى تندرستى. (1) نيز رسول گرامى اسلام در وصيت به ابوذر فرموده است: پنج چيز را قبل از پنج چيز غنيمت بشمار، جوانيت را قبل از پيرى و...» (2) و در قيامت اولين سئوال از جوانى است «رسول خدا(ص) فرموده است: «در قيامت هيچ بنده اى قدم بر نمى دارد مگر اينكه از او سئوال مى شود عمرش را در چه كارى فنا كرده و جوانيش را در چه راهى صرف نموده است » (3)

اهميت دوره جوانى و جايگاه ويژه جوانان ضرورت تربيت آنان را دو چندان كرده است. در اين راه بهره گرفتن از شيوه هاى تربيتى مربيان مطمئن و معصوم، خود ضرورت ديگرى است تكيه بر ديدگاهها و سيره انسانهاى معصوم در تربيت ترديد را از سر راه بر مى دارد و انسان را در مسير پرپيچ و خم تربيت سلامت به مقصد مى رساند.

براى پيدا كردن ديدگاههاى معصومين(ع) در روايات، واژه هاى «الشباب، الشاب، الشبان و الفتاء» واژه هاى كليدى است كه با رجوع به آنهاء;ء در روايات مى توان مسائل مربوط به جوان را به دست آورد، قبل از پرداختن به مباحث اصلى تربيت جوان، لازم است معناى لغوى اين واژه ها بيان و از لابلاى آراء لغويين معتبر محدوده سن جوانى را مشخص نمائيم. براى اين منظور اقوال بعضى لغويين معتبر را نقل و سپس به جمع بندى و نتيجه گيرى آنها به پردازيم.

1 - زبيدى در تاج العروس «الشباب » را به معناى جوانى و نورس بودن مى داند و از محمد بن حبيب نقل مى كند كه: زمان غلوميت از تولد تا17 سالگى و شبابيت از17 تا 51 سالگى است و از 51 سالگى تا مرگ سن پيرى است و دو قول ديگر را نيز نقل مى كند كه «يكى جوانى را از بلوغ تا 30 سالگى و ديگرى از16 تا 32 سالگى و بعد از آن را سن كهولت » ذكر مى كند. (4)

2 - ابن منظور در «لسان العرب » ضمن ارائه معناى فوق به حديثى از «شريح » استشهاد مى كند كه معلوم مى شود جوانى در مقابل صباوت و كودكى است و بعد از بلوغ آغاز مى گردد. (5)

3 - طريحى در مجمع البحرين دوره جوانى را قبل از دوره كهولت مى داند و نقل مى كند كه در حديث، به انسان 30 ساله جوان (الشباب) اطلاق شده است. (6)

خواب متأهّل بهتر از روزه‏ مجرد!

محتوای سوره قصص

در زندگی روز مره باید یک نکته ی بسیار ساده را بدانیم و به آن عمل کنیم تا هیچ گاه دچار خسران و زیان نگردیم و آن این که؛ به تمام کارهایمان رنگ و جهت خدایی دهیم و هیچ کاری را به قصد به دست آوردن جلب نظرکسی جز خدا ، انجام ندهیم .

تمام كارها با رنگ الهی!

«قالَ إِنِّی أُرِیدُ أَنْ أُنْكِحَكَ إِحْدَى ابْنَتَیَّ هاتَیْنِ عَلى‏ أَنْ تَأْجُرَنِی ثَمانِیَ حِجَجٍ فَإِنْ أَتْمَمْتَ عَشْراً فَمِنْ عِنْدِكَ وَ ما أُرِیدُ أَنْ أَشُقَّ عَلَیْكَ سَتَجِدُنِی إِنْ شاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّالِحِینَ ؛ (حضرت شعیب به موسى) گفت : «من مى‏خواهم یكى از این دو دخترم را به همسرى تو درآورم به این شرط كه هشت سال براى من كار كنى و اگر آن را تا ده سال افزایش دهى ، محبّتى از ناحیه توست من نمى‏خواهم كار سنگینى بر دوش تو بگذارم و ان شاء اللَّه مرا از صالحان خواهى یافت .»  (قصص 27)

نكته‏های آیه:

ما مى‏توانیم تمام كارهاى خود را رنگ الهى دهیم ، چنان كه قرآن مى‏فرماید : « صِبْغَةَ اللَّهِ وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً» (بقره، 138) مثلًا هر گاه صورت خود را مى‏شوییم ، قصد وضو نماییم ، هر گاه مى‏نشینیم مثل پیامبر (صلى اللَّه علیه و آله) رو به قبله نشینیم ، به جاى مدرك و مقام ، براى رضاى خداوند درس بخوانیم ، لباسى كه براى همسر مى‏خریم ، به مناسبت اعیاد مذهبى همچون عید غدیر یا تولّد حضرت زهرا (علیها السلام) باشد ، هدیه‏اى كه براى فرزند خود مى‏خریم به مناسبت كسب یك كمال معنوى باشد .

پیام‏هایی از آیه:

1 ـ اگر كارى بر اساس جوانمردى و ضعیف نوازى انجام شود ، علاوه بر اجر معنوى ، پاداش دنیوى نیز به دنبال دارد : « قالَ إِنِّی أُرِیدُ أَنْ أُنْكِحَكَ » (حضرت موسى كه تا ساعاتى پیش حتّى بر جان خود ایمن نبود ، اینك علاوه بر امنیّت جانى، صاحب زن و زندگى و كار مى‏شود .)

موضوعی که به طور وسیع در زمینه انتخاب همسر نادیده گرفته شده است مربوط به نقش و تاثیر باورهای شخصی در فرایند انتخاب همسر می‏باشد. از بررسی سوابق موجود در زمینه نقش باورها در انتخاب همسر، لارسن، 9 باور غیرمنطقی که افراد اغلب درباره انتخاب همسر دارند را بیان کرده است. اگر در انتخاب همسر این اهداف را دنبال می کنید. سعی کنید در مورد باور ها و نگرش های خود تجدید نظر نمایید.

1- به دنبال نیمه‏ گمشده:

شخصی که دارای این عقیده است گمان می‏کند که تنها یک نفر در دنیا برای ازدواج با او مناسب است. این تفکر بسیار شبیه این عقیده است که ما در دنیا همزاد و یا نیمه دومی داریم که با ازدواج با او همه چیز به تکامل می‏رسد. این افکار غالباً غیرمنطقی هستند، چرا که به این طریق افراد پذیرای ناهماهنگی ها نخواهند بود و به قضایا به صورتی کمال گرایانه می نگرند. و فکر می کنند که همسرشان باید از تمام زوایا شبیه باشد.

2- همسر کامل:

اعتقاد به این تفکر که «تا زمانی که فرد کامل برای زندگی پیدا نکنم، نباید ازدواج کنم.» کسی که این اعتقاد را داشته باشد شاید برای تصمیم گرفتن برای ازدواج دچار محدودیت شود چرا که هیچ فردی کامل نیست و شاید برای پیدا کردن چنین فردی باید زمانی طولانی صرف شود.

3- تکامل خود:

براى خیلی ها این سؤ ال است كه همسر نمونه كیست ؟ زن یا شوهر ایده آل و مطلوب ، چه ویژگیهایى باید داشته باشد؟ از سؤ الات اساسى در گزینش همسر است . نه تنها در گام نخست و آغاز كار، حتى در مورد كسانى هم كه ازدواج كرده اند و مدتى از پى نهادن این بنا و بر پا ساختن این خیمه گذشته و صاحب فرزند نیز شده اند، آشنایى با این شاخص ها و معیارها، مناسب و مفید است ، زیرا با عینیت بخشیدن به آنها در زندگى مشترك ، مى توانند به سلامت و استحكام بنیان خانواده خویش ، كمك كنند.
پیش از آنكه به خصوصیات مثبت و ارزشى همسر اشاره شود، بد نیست كه با چهره منفى و نكوهیده همسر ناشایست هم آشنا شویم و خانواده هاى مساله دار را بشناسیم . در این زمینه روایات بسیار است و در این احادیث ، از ازدواج با فاسق ، بد اخلاق ، شراب خوار، عقیم ، احمق و سفیه ، مجنون ، و دخترى كه در خانواده بد رشد و نمو یافته است ، نهى شده است ، از جمله این حدیث مشهور است كه رسول خدا (صلى الله علیه و آله ) فرمود: از ازدواج با خضراء دمن بپرهیزید. پرسیدند: یا رسول الله ، مقصود از خضراء دمن (سبز روییده در مزبله ) چیست ؟ فرمود: المراة الحسناء فى منبت السوء. " 13 " یعنى زن زیبا رویى كه در خانواده اى پست و فرومایه ، به بار آمده باشد.
همچنین از زنان نازا، آلوده ، لجباز، نافرمان ، حقیر و پست در نظر فامیل خود، سركش در برابر شوهر، رام و تسلیم در مقابل دیگران ، ناموافق با شوهر، كینه توز، فخر فروش ، بى پروا از كار زشت ، و ... در روایات نكوهش شده و از این گونه زنان به عنوان شرار النساء یاد شده است .

وصلت با خانواده هایى كه نجیب و شریفند، پسندیده تر است . تدین و تقوا، ملاك دیگرى در همسر گزینى است . ارزش و اعتبار یك مسلمان در دیدگاه مكتب ، به دین اوست . پس ملاك قرار دادن دیندارى در ازدواج ، نشانه اصول گرایى و مكتبى اندیشیدن و مكتبى عمل كردن است .
اگر كسى مسلمان و مومن است و در ازدواج ، دنبال همتا، هم شان و كفو مى گردد، لابد مى داند كه مسلمانى و ایمان ، رمز و نشانه آن همتایى است و مومن ، كفو مومن است و زنان پاك و عفیف ، لایق مردان با تقوا و پاكند و الطیبات للطیبین " 9 " و در آیات قرآن ، ازدواج با مشرك و كافر نهى شده است ، چرا كه همتاى مومن نیست . " 10 ".
امام صادق (علیه السلام ) فرمود:
الكفو ان یكون عفیفا و عنده یسار " 11 ".
كفو و همتا در همسرى آن است كه پاكدامن و توانگر باشد (تا بتواند خرج زندگى را تامین كند).
پس معیار در آرى گفتن به همسر آینده یا خواستگارى كردن از یك دختر، آن است كه هم عفاف داشته باشد، هم قدرت مالى . در برخى احادیث ، دین و امانت مطرح شده است ، در روایتى دین و اخلاق معیار قرار گرفته است و بى اعتنایى به این معیارها فساد آفرین دانسته شده است .
رسول خدا (صلى الله علیه و آله ) فرمود:
اذا جاء كم من ترضون خلقه و دینه فزوجوه و ان لا تفعلوه تكن فتنة فى الارض و فساد كبیر " 12 ".
هر گاه كسى سراغ شما آمد كه اخلاق و دیانت او را مى پسندید، پس با او ازدواج كنید و گرنه در زمین فتنه خواهد شد و فساد بزرگ پدید خواهد آمد.

وقتى نهادى مانند خانواده قداست یافت ، كمك به پى ریزى آن نیز مقدس خواهد بود، چه از سوى خود دختر و پسر باشد، كه حاضر شوند دوش خود را زیر بار مسؤ ولیت خانواده قرار دهند، چه از سوى پدر و مادر باشد، و چه از سوى بستگان ، آشنایان و نیكوكارانى كه به هر نحوى در شكل گیرى یك زندگى مشترك و بر پایى این خیمه عفاف و ایجاد تسهیلات آن بكوشند و همكارى كنند. تاءثیرات مثبت ازدواج را مى توان این گونه برشمرد:
1- آرامش : ازدواج ، مایه آرامش فكرى و روحى جوان و احساس شخصیت و اعتماد به نفس مى شود و او را از بى عارى و بیكارى و بى برنامگى و ناامیدى مى رهاند و جلوى برخى گناهان را مى گیرد و موجب صیانت روحى و اخلاقى جوان مى شود. پیامبر اكرم (صلى الله علیه و آله ) نیز فرموده است :
من تزوج فقد احرز نصف دینه فلیتق الله فى النصف الباقى " 5 ".
هر كس ازدواج كند، نیمى از دین خود را نگه داشته است ، پس در نیمه باقى مانده ، از خداوند پروا كند و تقوا بورزد.
وقتى اصل ازدواج تا این حد مهم ، كارساز، گناه سوز، مصلحت آفرین و مفسده زداست ، كمك به آن نیز اهمیت مى یابد و براى پدر و مادر، تلاش در این راه و فراهم كردن مقدمات و زمینه آن ، یك تكلیف محسوب مى شود و زدودن موانع و برطرف كردن دشواریهاى ازدواج ، و ترویج آسان سازى ازدواج و آسان گیرى در این زمینه به عنوان یك فرهنگ عمومى ، وظیفه به شمار مى آید.

بسم الله الرحمن الرحیم
كیست كه نخواهد زندگى سعادتمندانه داشته باشد؟
كامیابى و سعادت ، گمشده و مطلوب همگان است ، لیكن اینكه كامیابى به چیست و سعادت در چیست و چگونه به دست مى آید، سؤ الى است كه ذهن بسیارى را به خود مشغول ساخته است .
اگر زندگى ، برخوردار از صلح و صفا، محبت و احترام ، قدر شناسى و همكارى ، حق شناسى و مراعات حقوق و ادب و آداب شایسته باشد، براى افراد، بهشتى دوست داشتنى پدید مى آورد. اما اگر زندگیها از روح تفاهم و معرفت و وفا تهى باشد و نزاع و كشمكش و كینه و كدورت و خود خواهى و خود محورى بر آن سایه افكند، جهنمى بیش نخواهد بود، فرساینده روح و شكنجه گر وجدان !
تا مى توان زندگى را به بهشتى مطلوب تبدیل كرد، چرا زیستن در جهنمى سوزان ؟ و تا مى توان با همدلى و صفا و معنویت ، زندگى مشترك را آراست ، چرا اختلاف و درگیرى و جدایى ؟
در سایه زندگى مشترك زن و شوهر، فرزندان به دنیا مى آیند، بزرگ مى شوند و آداب اجتماعى مى آموزند. روح و جان و فكر كودكان هم در همین كانون شكل مى گیرد. تربیت فرزندان شایسته و با شخصیت و مفید به حال جامعه ، آبرو بخش والدین و زینت بخش زندگى است . بر عكس ، بى توجهى به تربیت فرزند، نسلى فاسد، بى هویت و مردم آزار پدید مى آورد كه مایه رنج روحى و بى آبرویى پدر و مادر و عامل انحطاط جامعه مى شود. باز خواست خداوند در قیامت نسبت به این سهل انگارى در تادیب هم به جاى خود.
كانون خانواده ، هم مى تواند مهد انسان سازى باشد، هم مى تواند كانون بحران گردد؛ تا رفتار و منش والدین و اهتمامشان به مسائل مهم و حیاتى زندگى چقدر باشد و با بزرگ و كوچك و افراد خانواده و فامیل چگونه برخوردى داشته باشند.
درسهاى زندگى را چه زمان باید آموخت ؟

تقدیم به آنانى كه زندگى سرشار از صمیمیتى را آرزو دارند و از منفورترین حلال خداوند گریزانند.در این مقاله با دختران و پسران جوانى سخن مى‏گوییم كه تصمیم به ازدواج گرفته‏اند و فرد معینى را در نظر دارند و قلب‏شان به او تمایل پیدا كرده و در صددند چنانچه مورد خوبى باشد، ازدواج كنند. این عزیزان باید با دقت و تأمل پیش روند و از اقدام شتابزده، قبل از تحقیق كافى و اطمینان یافتن به مناسب بودن شخص مورد نظر، خوددارى ورزند.

پرسمان قرآنی ازدواج و خانواده

به گزارش خبرگزاری رسا، ازدواج و خانواده، یکی از کتاب های مجموعه پرسمان قرآنی است و در یک مقدمه، پیشگفتار و هفت فصل به همت مرکز فرهنگ و معارف قرآن تهیه شده است.

نظام خانواده در اسلام