به همان سند از حضرت عسکری(ع) در همان حدیث یونانی روایت کرده که به علی(ع) گفت: من از تو دور می‏شوم و تو مرا بخوان، و من اجابت نمی‏کنم (و نمی‏آیم) پس اگر مرا (بدون اختیار) نزد خود آوردی این نشانه است (بر صحت عقیده شما).
حضرت فرمود: (اگر چنین کنم) این تنها برای تو نشانه است، چون که تو از حال خود با خبری که امر مرا رد نکرده‏ای، و من اختیار تو را گرفته‏ام بدون این که جایی از تو را گرفته باشم که جایی از تو را بگیرد، یا کسی بدون گفته من جایی از تو را گرفته باشد و بی اختیار تو را کشیده باشد، و فقط به قدرت قاهر خداوند بوده، و ممکن است (بعداً) تو یا دیگری ادعا کند که ما باهم توطئه کرده‏ایم، پس اگر می‏خواهی نشانه طلب کنی چیزی بطلب که برای همه اهل عالم نشانه باشد.
یونانی گفت: اگر اختیار طلب را به دست من بدهی من می‏خواهم که اجزای این درخت خرما را جدا و متفرق کنی، و آنها را از هم دور کنی، و سپس آنها را جمع کنی و به حالت اول برگردانی.
فرمود: این (خوب) نشانه‏ای است، تو قاصد منی به سوی این درخت، پس به او بگو: وصی محمد پیغمبر خدا اجزای تو را امر می‏کند که از هم جدا شوند، یونانی رفت و سخن را به درخت گفت، و اجزای آن جدا و ریز ریز پراکنده و ذره ذره شد به طوری که هیچ اثری از آن دیده نشد تا این که گویا هرگز درخت خرمایی آن جا نبوده و یونانی بدنش لرزید و گفت: ای وصی محمد (ص) خواهش اول مرا بر آوردی، پس خواهش دیگرم را هم برآور، و آن را امر کن که اجزایش مجتمع شود و به حالت اول برگردد.
حضرت به یونانی فرمود: تو قاصد منی به سوی درخت پس برگرد و به آن بگو: ای اجزای درخت خرما! وصی محمد رسول الله تو را امر می‏کند که مجتمع شوی چنانکه قبلاً بودی و به حالت اول خود برگردی، یونانی فریاد برآورد و این سخن را گفت و آن اجزاء مانند ذره‏های پراکنده در هوا بالا رفت، و شروع کرد یک یک جمع شد تا شاخه‏ها و برگ‏ها و سرخوشه‏ها مصور شد و به هم پیوست و مجتمع شد و طول و عرض پیدا کرد، و بیخش در جای خود قرار گرفت، و ساقش بر آن جا گرفت، و شاخه‏ها بر ساق، و برگ‏ها بر شاخه‏ها سوار شد و خوشه‏ها در جای خود قرار گرفت، و اول چون از فصل رطب (: خرمای رسیده) و بسر (خرمای نیمرس) و خلال (: خرمای نارس و غوره) دور بود خوشه‏هایش برهنه بود پس یونانی گفت: خواهش دیگرم این است که دوست می‏دارم که خوشه‏هایش خلال درآورد، و آنها را از سبزی به زردی و قرمزی بگردانی، و رطب شود و وقت چیدنش برسد تا تو بخوری و به من و حاضرین هم بخورانی، فرمود: تو قاصد منی به سوی آن، پس آن را به آنچه گفتی امر کن، پس یونانی آنچه علی(ع) دستور داده بود به آن درخت گفت و خلال برآورد و بعد بسر شد، و زرد شد، و قرمز شد، و رطب شد و خوشه‏هایش از رطب سنگین شد، و یونانی گفت: خواهش دیگرم این است که دوست دارم خوشه‏هایش به من نزدیک شود، یا دست من به قدری دراز شود که به آنها برسد، و محبوبترین چیز نزد من آن است که یکی از خوشه‏ها به جانب من پایین آید، و دست من به خوشه دیگری که پهلوی آن است دراز شود، امیرالمؤمنین(ع) فرمود: آن دستی را که می‏خواهی به درخت برسد دراز کن و بگو: ای نزدیک کننده دور، دست مرا به این خوشه نزدیک کن، و آن دست دیگر را از این خوشه به من دور است برای من آسان فرما، پس یونانی چنین کرد و این کلام را گفت، و دست راستش دراز شد و به خوشه رسید، و خوشه‏های دیگر پایین آمد و روی زمین ریخت، و بیخ خوشه‏ها دراز شد، سپس راوی ذکر کرده که یونانی مسلمان شد.(82)