فرانشيزينگ چيست؟ (1)

  • ساعت ارسال پست : 7:57 PM ،


فرانشيز به عنوان يكي از مهمترين روش‌هاي انتقال تكنولوژي، با توجه به سود سرشار و سرعت بالاي آن مورد توجه كشورهاي مختلف بخصوص كشورهاي در حال توسعه قرار دارد. در اين گزارش فرانشيز و تعاريف مربوط به آن، شكل كلي قراردادها ، موارد قانوني و حقوقي و وظايف طرفين قرارداد توضيح داده شده است. همچنين برخي نكات و راهنمايي‌هاي لازم براي افرادي كه قصد بكارگيري اين روش را دارند ذكر گرديده است.
 
فرانشيزينگ چيست؟ فرانشيزينگ (واگذاري حق امتياز) در معني عمومي‌اش عبارت از واگذاري برخي حقوق به وسيله‌ي يك طرف (واگذارنده امتياز) به طرف ديگر (گيرنده امتياز كه آن را نماينده نيزمي‌ناميم) در برابر دريافت هزينه است. از آن پس نماينده، آن حقوق را با راهنمايي واگذارنده به كار مي‌گيرد. تعريف بالا يك تعريف بسيار عمومي است و بسياري از شيوه‌هاي خاص واگذاري حق امتياز را دربرنمي‌گيرد. گونه‌اي از فرانشيز كه در بازرگاني و كسب و كار به كار مي‌رود مهمترين نوع آن است كه مي‌توان آن را بصورت يك امتياز پيماني تعريف كرد كه از يك طرف (واگذارنده) به طرف ديگر (نماينده) واگذار مي‌شود به طوري كه:
 
الف) به نماينده اجازه مي‌دهد يا از او مي‌خواهد كه با استفاده از دانش فني واگذارنده و با استفاده از نام تجاري او در يك واحد تجاري مستقل به كسب و كار ويژه‌اي بپردازد.
 
ب) به واگذارنده اجازه مي‌دهد كه هميشه و به طور پيوسته بر روي كار و رفتار نماينده در همان زمينه تجاري كه به او نمايندگي داده است نظارت نمايد و كنترل كند.
 
ج) واگذارنده را موظف مي‌كند كه با حمايت‌هاي جاري و هميشگي خود نماينده را در انجام امر نمايندگي ياري كند. به عنوان يك امر ناگزير در بازرگاني، موافقت‌نامه‌ي فرانشيز از نماينده مي‌خواهد كه در برابر حق نمايندگي يا كالاها و خدماتي كه از جانب واگذارنده در اختيار او قرار گرفته است، به طور دوره‌اي به عنوان يك مقرري، هزينه‌اي به واگذار كننده بپردازد.
 
انجمن بين‌المللي فرانشيز (IFA: International Franchise Assoeiation) فرانشيز را به اين صورت معرفي مي‌كند: فرانشيز رابطه پيوسته‌اي است كه در آن واگذارنده اجازه امتياز ويژه‌اي براي كسب و كار به اضافه كمك‌هاي سازمان‌دهي، آموزش، بازرگاني و مديريتي را در برابر مقداري پول به نماينده واگذار مي‌كند.
 
واگذارنده كيست؟ صاحب سامانه فرانشيز است. دانش فني و مفاهيم مربوط به آن و همچنين نام تجاري را در اختيار دارد وحق نمايندگي را به طرف‌هاي سوم واگذار مي‌كند.
 
نماينده كيست؟ كسي است كه به وسيله واگذارنده حقوقي به او واگذار شده است تا با استفاده از دانش فني و نام تجاري واگذارنده، آن حقوق را در كسب و كار به كار گيرد. حال مي‌توان نمايندگي‌ها را به ترتيب زير طبقه‌بندي كرد:
 
تك نماينده: ساده‌ترين و رايج‌ترين شيوه فرانشيز است. اين نماينده فقط حق دارد كه كسب و كار واگذار شده را در يك واحد تجاري يا يك فروشگاه به كار گيرد.
 
 نماينده اصلي (شاه نماينده): اين نماينده حق نمايندگي را در يك گستره نفوذ خود به تك نمايندگي‌ها واگذار مي‌كند. نماينده اصلي بايد قدرت تحرك و منابع كافي را براي بهره‌‌برداري كامل از قلمرو خود داشته باشد و بتواند تك‌نمايندگي‌ها را كنترل كند.
 
 نماينده منطقه‌اي: در يك ناحيه جغرافيايي گسترده يك واگذارنده يا يك نماينده اصلي ممكن است به اين نتيجه برسد كه از نظر اقتصادي به صرفه است كه آن حوزه گسترده را به مناطق جداگانه‌اي تقسيم كند و هر منطقه را به يك نماينده اصلي واگذار كند. اين نوع نماينده به نام نماينده منطقه‌اي يا گاهي اوقات نماينده ناحيه‌اي معروف است.
 
 نماينده چندگانه: برخي از تك نمايندگي‌ها فقط از يك واحد تجاري استفاده نمي‌كنند بلكه چندين واحد تجاري را به كار مي‌گيرند. اينها به نمايندگي‌هاي چندگانه معروفند و معمولا تعداد زيادي موافقت‌نامه فردي فرانشيز كه هر كدام مربوط به يك واحد تجاري است دارند.
 گسترنده‌ها: بنگاههاي بزرگ توليدي و خدماتي گاهي اوقات ترجيح مي‌دهند كه براي بهبود بهره‌برداري از محدوده خود، بازارهاي فروشي ترتيب دهند. اين بازارها به نام گسترنده شناخته مي‌شوند و داراي يك پيمان گسترش يك طرفه هستند كه به آنها اجازه مي‌دهد واحدهاي زيادي باز كنند. اين در واقع عمليات هدايت كننده‌اي است كه باعث مي‌شود توليدكنندگان در عمل با كسب و كار توليداتشان آشنا شوند و بتوانند آن را در مسيري متمركز كنند كه شانس موفقيت آنها افزايش يابد. 
 
 
ادامه دارد ...
 
__ همت مضاعف و كار مضاعف در كارآفرينى __
 
--------
منبع :
 
فن بازار منطقه‏ای خراسان

  • نوشته شده توسط: میثم طاهری
  • در تاريخ: جمعه 28 خرداد 1389 
  • نظرات (0)
  • ویژگی‌های یک کارآفرین خوب 4

    • ساعت ارسال پست : 7:43 PM ،


    مرحله ۵- راه اندازی کامل و رشد
     
    در اين مرحله، کارآفرين بايد يک راهکار خاص با بيشترين ميزان رشد را انتخاب نمايد. معمولاً کارآفرين در اين مرحله و بهنگام بررسی راههای ممکن، ترجيح می‌دهد که کسب و کار مورد نظرش کوچک بماند و هيچگاه از اين مرحله نمی‌گذرد و يا احتمالاً تنها مالک کسب و کار باقی می‌ماند. و يا ممکن است اين ايده جديد در حد يک کسب و کار و فعاليت ساده بماند، که البته تمام ايده‌های جديد نمی‌توانند و يا اين ظرفيت را ندارند که تبديل به شرکتهای بزرگ شوند. دلايل عدم رشد سريع ممکن است اين باشد که فضای کافی در بازار برای رشد وجود نداشته باشد و يا محصولات و سيستم های مديريت مورد نظر مقياس خاصی نداشته باشند و يا اينکه اين رشد سريع برای مديريت چالش بزرگی ايجاد کند که نتواند از عهده آن برآيد.
     
    مرحله ۶ – بلوغ و توسعه
     
    اکنون کسب و کار شما تبديل به رهبر بازار گرديده است. در اين حالت رشد يک کسب و کار، در حقيقت گسترش طبيعی يک ايده خوب از طريق روشهای حرفه‌ای مديريتی خواهد بود. اين گروه حرفه‌ای مديريتی، استراتژی رشد اين ايده را از طريق توسعه در سطح جهانی،اخذ تسهيلات و يا ادغام شدن با ساير شرکتها پياده سازی می‌کند که از اين طريق نقدينگی افزايش و کمبودها رفع می‌شود.
     
    مرحله ۷ – ارزش
     
    مرحله آخر مرحله بهره برداری از نتيجه کار است. در اين مرحله ارزش ايجاد شده در طی مراحل قبلی از طريق ارزيابی خروجی کار مورد بهره برداری قرار می‌گيرد.
     
    متأسفانه اغلب ادبيات کارآفرينی بر مراحل قبلی تأکيد دارد و توجه کمی به خروجی کار معطوف شده است. ما از روی تجربه می‌دانيم که خروج موفق از يک کسب وکار عامل مهمی در چرخه عمر کارآفرينی است، چه برای کارآفرين وچه برای فردی که سرمايه گذاری نموده است.
     
    مهمترين چالشی که يک کسب و کار جديد با آن مواجه است اين است که کارها در جای خود انجام شوند. دانستن اينکه چه کار بايد کرد و در چه مرحله ای، بسيار مهم است. به ويژه اينکه کارآفرين معمولاً زمان و منابع محدودی دارد.
     
    آقای کريگ. دبليو جانسون، رئيس گروه Venture Law ، در جايی گفته است که ايجاد يک شرکت بيشتر شبيه به موشک هوا کردن است. اگر به هنگام پرتاب موشک شما فقط به اندازه کمتر از يک درجه خطا داشته باشيد ممکن است هزاران مايل از مسير منحرف شويد. درک چرخه عمر کارآفرينی به کارآفرين کمک می‌کند که در مسير صحيح پيش برود و موفق شود.
     

    نویسنده: Venture Law، مترجم: مهتا وزوایی   


    پایان

    __ همت مضاعف و كار مضاعف در كارآفرينى و کسب و کار __
     
    --------
    منبع :
     
    خانه کارآفرينان ايران

  • نوشته شده توسط: میثم طاهری
  • در تاريخ: جمعه 28 خرداد 1389 
  • نظرات (0)
  • ویژگی‌های یک کارآفرین خوب 3

    • ساعت ارسال پست : 7:42 PM ،


    مرحله ۲- تمرکز بر روی فرصت مورد نظر
     
    اين مرحله برای کارآفرينان اهميت زيادی دارد . اين مرحله، مرحله شک و ترديد است که آنها ايده‌های مختلفی را در ذهن دارند و نمی‌دانند کداميک را برگزينند.
     
    يکی از سرمايه گزاران خطر پذير Evgene Kleine می‌گويد: «تمرکز بر روی يک فرصت بسيار مهم است. ممکن است بعدها اين امکان وجود داشته باشد که شاخه‌های ديگری از کسب و کار را نيز ايجاد نمود اما فاز اول در يک شرکت بايد دقيقاً بر روی يک فعاليت خاص متمرکز شود» بهتر است اهداف کسب و کار خود را دقيقاً تعيين نمائيد زيرا ممکن است اشخاص مختلف بر روی يک فرصت واحد سرمايه گذاری کنند ولی به نتايج کاملاً متناقضی برسند.
     
    مرحله ۳- تعهد
     
    اغلب کارآفرينان، تشکيل کسب و کار و ترک شغل روزانه خود را تعهد به کسب و کار جديد می‌دانند. ولی اين مرحله، در حقيقت بايد با تهيه طرح تجاری آغاز گردد. تفاوت بسياری ميان تشريح يک فرصت و تحقيق و نوشتن يک طرح تجاری(طرح کسب و کار) وجود دارد. نوشتن يک طرح موثر تجاری نيازمند سطح جديدی از درک و معلومات و همچنين تعهد بسيار می‌باشد. اين فرآيند بين ۲۰۰ تا ۳۰۰ ساعت زمان می‌برد بنا بر اين اگر بعد از ظهرها و تعطيلات آخر هفته را نيز کار کنيد اين مرحله می‌تواند به سه تا ۱۲ ماه تقليل يابد. اشتباهی که معمولاً کارآفرينان مرتکب می‌شوند آن است که طرح تجاری را ناديده می‌گيرند. و سپس ساير منابع را جمع آوری می نمايند، ايده مورد نظر را آغاز می‌کنند و سپس پيگيری نموده و تلاش می‌کنند نقطه تمرکز فعاليت مورد نظر برای تبديل ايده به يک کسب و کار تجاری را دقيقاً تعيين نمايند.
     
    مرحله ۴ – ورود به بازار
     
    سود دهی و موفقيت، تعيين کننده اين مرحله هستند: فرض کنيد کارآفرين کسب و کار کوچکی را با سازمانی ساده ايجاد نموده است، منابع مورد نياز خود را با توجه به طرح تجاری‌اش تخصيص داده است و اولين فروش محصولاتش نيز انجام شده است. چيزی که موفقيت کسب و کار را در همان مراحل اوليه تعيين می‌کند اين است: اگر مدل کسب و کار سود ده باشد، اهداف معقولی در نظر گرفته شده باشند و کسب و کار در راه کسب سلامت اقتصادی پيش برود، کارآفرين می‌تواند در اين مرحله به رشد کسب و کار خود و يا کوچک ماندن اين کسب و کار به حدی که با سرمايه شخصی قابل تأمين باشد، فکر کند.
     

    ادامه دارد ...
     
    __ همت مضاعف و كار مضاعف در كارآفرينى و کسب و کار __
     
    --------
    منبع :
     
    خانه کارآفرينان ايران

  • نوشته شده توسط: میثم طاهری
  • در تاريخ: جمعه 28 خرداد 1389 
  • نظرات (0)
  • ویژگی‌های یک کارآفرین خوب 2

    • ساعت ارسال پست : 7:41 PM ،


    چرخه کارآفرينی
     
    اين موضوعات مهم مديريتی در چرخه کارآفرينی اهميت زيادی ندارند.
     
    چرخه کارآفرينی در تمام کسب و کارها در کليه مقياسها خودش را نشان می‌دهد، از يک کسب و کار در حال آغاز در يک گاراژ کوچک گرفته تا فعاليتهای کارآفرينی سازمانی در ۵۰۰ شرکت برتردنيا. اين چرخه با يک کارآفرين آغاز می‌شود که فرصتی را کشف می‌کند، سازمانی را جهت پيگيری اين فرصت ايجاد می‌کند، منابع مورد نياز را جمع آوری می‌کند، طرحی عملی را پياده می‌سازد، ريسکها و نتايج مثبت کار را محاسبه می‌کند و تمام اين فعاليت ها را در يک بازده زمانی معين انجام می‌دهد.
     
    بعضی اوقات گفته می شود که کارآفرينی مانند رانندگی سريع، بر روی يک جاده يخ زده است. ماترجيح می‌دهيم که کارآفرينی را کم خطر تر و روشمند تر بيان کنيم.
     
    کارآفرينی يک فرآيند حل مسئله مداوم است، درست مانند چيدن يک پازل بزرگ. در گذاشتن قطعه اول پازل ماگيج می‌شويم، راه را نمی‌دانيم و مسير به خوبی قابل تشخيص نيست.
     
    تمام فعاليتهای کارآفرينانه از يک فرآيند پيروی نمی‌کنند اما تحقيقات ما نشان می‌دهد که مراحلی که ماذيلاً ارائه می‌کنيم، تقريباً در اکثر کسب و کارهای روبه رشد به چشم می‌خورد. اندازه، سود دهی، تعهد، پيچيدگی، مقياس، ساختار سازمانی، کاهش ريسک،افزودن ارزش و درگيری کمتر مؤسس در هر مرحله وجود دارد.
     
    ما بر اين باوريم که با دانستن و درک اين مراحل کارآفرينان ، مديران کسب و کار، سرمايه‌گذاران و مشاوران قادر خواهند بود که تصميمات آگاهانه تر بگيرند و اغلب آنها خودشان را برای چالشهای پيش رو آماده می‌سازند.
     
    ۷ مرحله چرخه عمر کارآفرينی به شرح زير است:
     
    مرحله ۱– تشخيص فرصت
     
    دوره شکل گيری تحت عنوان« قبل از آغاز» مورد تحليل واقع می‌شود. اين مرحله اغلب زمان قابل توجهی نياز دارد که از يک ماه تا ۱۰ سال متغير است.
     
    در اين مرحله تحقيق و درک ابعاد فرصت و مفهوم آن و تعيين اينکه آيا اين فرصت مناسب است يا خير از اهميت زيادی برخوردار است. اشخاصی که قصد ايجاد يک کسب و کار را دارند بايد از درون به کنکاش خود بپردازند تا بدانند که آيا حقيقتاً آمادگی کارآفرينی را دارند؟ اکثريت غالب مردم از جمله مخترعين معمولاً از اين مرحله عقب نشينی نمی‌کنند و امکان کارآفرينی را بررسی می‌کنند.
     

    ادامه دارد ...
     
    __ همت مضاعف و كار مضاعف در كارآفرينى و کسب و کار __
     
    --------
    منبع :
     
    خانه کارآفرينان ايران

  • نوشته شده توسط: میثم طاهری
  • در تاريخ: جمعه 28 خرداد 1389 
  • نظرات (0)