اشعار و دلنوشته های خاندان کرامت

سلام روشني خانه های ايراني
سلام ملجأ و ماوای هر پشیمانی

سلام پيش شما قحطي پریشانی
سلام صاحب ارثيه حسن جانی

چه گنبدي چه ضريحي عجب شبستانی
سلام حضرت سلطان،گدا نميخواهی؟

صله گرفتن و صاحب عبا شدن سخت است
دخيل بستن و حاجت روا شدن سخت است

به بام دلبر خود يك هوا شدن سخت است
اسير دل شدن آسان،رها شدن سخت است

بر آستان كريمان گدا شدن سخت است
گداي بي هنر بي نوا نميخواهي؟

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

سلام اى ضامن آهو رضا❤️
سلام اى مظهر ياهو رضا ❤️
سلام اى کريم عترت رضا❤️
بانى سفره محبت رضا ❤️
سلام اى نور ولايت رضا ❤️
غربت پر شور ولايت رضا ❤️
سلام اى روح عبادت رضا ❤️
ياسمن سرخ شهادت رضا ❤️
سلام اى جلوه قرآن رضا ❤️
عابر کوچه ‏هاى ايمان رضا ❤️
سلام اى تجلى هو رضا ❤️
سلام اى دلبر مه‏ رو رضا ❤️
سلام اى صفاى هستى رضا ❤️
ساقى ميخانه هستى رضا ❤️
سلام اى توسل حق رضا ❤️
صوت خوش تکلم حق رضا ❤️
سلام اى امام عاشق رضا ❤️
دسته گل آل محمد رضا ❤️
سلام اى نسيم رحمت رضا ❤️
شکوفه ناز شقايق رضا ❤️
سلام اى شمس حقيقت رضا❤️
سبزترين نور امامت رضا ❤️
سلام اى ماه مدينه رضا ❤️
کليم سيناى طريقت رضا ❤️
سلام اى وارث مادر رضا ❤️
حديث زخمهاى سينه رضا ❤️
سلام اى ليله بدرم رضا ❤️
شب تولد تو قدرم رضا ❤️
منم منم عاشق بى ‏قرارت
چهارده سلام من نثارت

 السلام ای حضرت سلطان عشق
یا علی موسی الرضا ای جان عشق
السلام ای بهر عاشق سرنوشت
السلام ای تربتت باغ بهشت

دامنى اشك
مى رسم خسته، مى رسم غمگين گـرد غـربت نشسته بر دوشـم
آشـنـايـى نـديـده چـشمانـم آشـنـايـى نـخوانده در گوشم
مـى رسـم چون كويرى از آتش چون شب تيره اى كه نزديك است
تـشـنـه آفـتـاب و بـارانـم چـشم كم آب و سينه تاريك است
مـى رسـم تـا كـنـار مرقد تو دامــنــى اشــك و آه آوردم
مـثـل آهـوى خـسته از صياد بـه ضـريـحـت پـنـاه آوردم
مـثـل پـروانه در طواف حرم هـسـتي ام را به باد خواهم داد
تـا نـگـاهم كنى ، تو را سوگند بـه عـزيـزت خـواهــم داد

مصطفى محدثى خراسانى

منبع: مذهب نیوز

نگاه آهو
آهو از كجا فهميد
بايد از تو يارى خواست؟
از پناه تو بايد
سايه اى بهارى خواست؟
آهو از كجا فهميد
با تو مى شود آرام؟
با نگاه تو آهو
پيش پاى تو شد رام
تو به مهربان بودن
شهره در زمين بودى
مهربان فراوان بود
مهربان ترين بودى
مى دهى نجات از مرگ
آهوى فرارى را
مى كنى جدا از او
ترس و بيقرارى را
قاسم رفيعا

سؤال هميشه
گلدسته ات
كهكشانى است
كه سياهى شهر را تكذيب مى كند
پيرامون تو همه چيز بوى ملكوت مى دهد:
كاشى هاى ايوانت
و اين سؤال هميشه
كه چگونه مى توان آسمانها را
در مربعى كوچك خلاصه كرد.
و پنجره فولاد
التماسهاى گره خورده
و بغضهايى كه پيش پاى تو باز مى شوند...
آرش شفاعى

آشناى غريبان
كاش يك شب باز مهمان دو چشمت می‌شدم ريزه خوار مشرق خوان دو چشمت می‌شدم
كـاش يك شب می‌گذشتم از فراز چشم تو گرم گلگشـت خـراسان دو چشمت می‌شدم
كـاش يـك شب می‌سرودم گنبد زرد تو را فارغ از دنيا، غزلخوان دو چشمت می‌شدم
كاش يك شب می‌نشستم بر ضريح چشم تو بـاز هـم پـابـند پيمان دو چشمت می‌شدم
صحن و ايوان تو را اى كاش جارو می‌زدم چـون كـبوترها نگهبان دو چشمت می‌شدم
ضـامن آهـوست چشمان دو شهد روشنت كـاش آهـوى بـيابان دو چشمت می‌شدم
كاش يك شب معرفت می‌چيدم از چشمان تو غـرق در درياى عرفان دو چشمت می‌شدم
كـاش يك شب می‌شدم خيس نگـاه سبز تو شـاهد اعـجاز بـاران دو چشمت می‌شدم
كاش يك شب نور می‌نوشيدم از چشمان تو مـی‌درخشيدم، چراغان دو چشمت می‌شدم
سخت شيرين است طعم روشن چـشمان تو كاش يك شب باز مهمان دو چشمت می‌شدم

رضا اسماعيلی

ای دل! من آتشين آهی بر آر
تا بسوزی دامن ايـن روزگار
روزگـار مـردمی‌ها سوخته
چهره‌ی نامــردمی افروخـته

کوچه‌های خراسان
چشمه‌های خروشان تو را می‌شناسند موج‌های پريشان تو را می‌شناسند
پرسش تشنگی را تو آبی، جوابی ريگ‌های بيابان تو را می‌شناسند
نام تو رخصت رويش است و طراوت زين سبب برگ و باران تو را می‌شناسند
هم تو گل‌های اين باغ را می‌شناسی هم تمام شهيدان تو را می‌شناسند
از نشابور بر موجی از «لا» گذشتی ای که امواج طوفان تو را می‌شناسند
بوی توحيد مشروط بر بودن توست ای که آيات قرآن تو را می‌شناسند
گرچه روی از همه خلق پوشيده داری آی پيدای پنهان تو را می‌شناسند
اينک ای خوب، فصل غريبی سر آمد چون تمام غريبان تو را می‌شناسند
کاش من هم عبور تو را ديده بودم کوچه‌های خراسان تو را می‌شناسند

قيصر امين‌پور

يا ضامن آهو!
در بند هواييم، يا ضامن آهو!
در فتنه رهاييم، يا ضامن آهو!
بی تاب و شکيبيم، تنها و غريبيم
بی سقف و سراييم، يا ضامن آهو!