فلسفه وجود امام در زمان غیبت چیست؟

وجود امام زمان(عج) در دوران غیبت فواید زیادی برای ما دارد و در این مطلب هیچ شکی نیست. پیامبر اسلام(ص) هم در این مورد فرموده است: ای والذی بعثنی بالنبوه ، انهم لینتفعون به و یستضییون بنور ولایته فی غیبته كانتفاع الناس بالشمس و ان جللها السحاب ..

 

« بسم الله الرحمن الرحیم »

 

وجود امام زمان(عج) در دوران غیبت فواید زیادی برای ما دارد و در این مطلب هیچ شکی نیست. پیامبر اسلام(ص) هم در این مورد فرموده است: «ای والذی بعثنی بالنبوه ، انهم لینتفعون به و یستضییون بنور ولایته فی غیبته كانتفاع الناس بالشمس و ان جللها السحاب؛[1] آری خداوندی كه مرا به پیغمبری مبعوث گردانیده است ، آن ها از وجود او منتفع می شوند و از نور ولایتش در طول غیبت بهره می گیرند، چنان كه از آفتاب پشت پرده استفاده می برند.»
و خود امام زمان(ع) در این باره فرموده است: «همان طور كه از خورشید در وقتی كه توسط ابرها پنهان شده است، بهره گیری می شود، از من نیز در زمان غیبتم به همان صورت بهره می برند.»[2]

در ذکر جزئی و مصداقی این فواید نیز می توانیم مواردی را بیان کنیم:

1- امامان معصوم(ع) و امام زمان(عج) امان اهل زمین می باشند و اگر زمین از این حجت های الهی خالی بماند، دنیا و اهلش نابود خواهند شد؛ حضرت مهدی (عج) می فرمایند: «همانا من سبب آرامش و امنیت مردم روی زمین هستم، چنان كه ستارگان امان اهل آسمانند»[3]

امام سجاد علیه السلام مى ‏فرمود: ما پیشوایان مسلمین و حجت بر اهل عالم و سادات مؤمنین و رهبر نیكان و صاحب اختیار مسلمین هستیم ما باعث امان براى اهل زمین هستیم به ‏واسطه ماست، آسمان بر زمین فرود نمى ‏آید اگر ما روى زمین نبودیم اهلش را فرو مى ‏برد و سپس فرمود: از روزى كه خدا آدم را آفرید تا حال هیچگاه زمین از حجت خالى نشده منتهى گاهى حجت ظاهر بوده و گاهى مستور تا قیامت نیز از حجت خالى نخواهد شد.[4]

2- سینه ی امام و روح بلندش، صندوق حفظ آیین الهی است كه همه اصالت های نخستین و ویژگی های آسمانی دین و تعلیمات آن  را در خود نگاهداری می كند، تا دلایل الهی ونشانه های روشن پروردگار، باطل نگردد و به خاموشی نگراید. و در شب قدر فرشتگان بر او نازل شوند.

3- سرپرستی امور شیعیان از پس پرده غیبت. حضرت مهدی(عج) می فرمایند: ما در رسیدگی و سرپرستی شما، كوتاهی نكرده و یاد شما را از خاطر نبرده ایم؛ پس تقوای الهی پیشه كنید تا از فتنه ای كه به شما رو می آورد، شما را نجات بخشیم.[5]
اصولا معنى و مفهوم غایب بودن حجّت خدا انزوا نمودن و كناره ‏گیرى از كارهاى اجتماعى نیست بهترین شاهد براى این مطلب حكایت ملاقات موسى بن عمران كه ولّى ظاهر بود با ولّى غائب از انظار كه به نام خضر معروف است این مرد الهى به گونه ‏اى بود كه حتّى موسى با او آشنا نبود و تنها با راهنمائى خدا او را شناخت و از عملش بهره گرفت. در عین حال خضر در جامعه حضور داشت و در ساماندهی امور، تلاش می کرد.

4- مقام امامت گذشته از ارشاد و هدایت ظاهرى، یك نوع هدایت و جذبه معنوى است كه با نورانیت و بصیرتى كه خداوند متعال به او عطا نموده در دل‏هاى آماده و شایسته تأثیر و تصرّف مى ‏نماید و این صاحبدلان را به‏سوى كمال، واصل مى‏ نماید و به اصطلاح، آنها را هدایت به‏ معناى ایصال الى المطلوب مى ‏كند.[6]

علامه طباطبائى مى ‏فرماید: زیرا در بحث امامت روشن شد كه وظیفه امام تنها بیان صورى معارف و راهنمائى ظاهرى مردم نیست و امام چنانكه وظیفه راهنمائى صورى مردم را به عهده دارد همچنان ولایت و رهبرى باطنى اعمال را به عهده دارد و اوست كه حیات معنوى مردم را تنظیم‏ مى ‏كند و حقایق اعمال را به ‏سوى خدا سوق مى‏ دهد، بدیهى است كه غیبت و حضور جسمانى امام در این باب تاثیرى ندارد و امام از راه باطن به نفوس و ارواح مردم اشراف و اتصال دارد.[7]


ادامه مطلب


[ شنبه 2 آبان 1394  ] [ 3:42 PM ] [ مجید سالاروندیان ]
[ نظرات (0) ]

فوائد دعابرای امام زمان

موجب فرج ما به واسطة فرج امام زمان(ع) است

دعا موجب زیاد شدن نعمت هاست

دعا موجب اظهار نمودن محبت باطنی است

دعا کردن نشانة انتظار است

دعا کردن موجب زنده نمودن امر ائمه اطهار(ع) است

مایة ناراحتی و جزع و فزع نمودن شیطان لعین است

سبب نجات یافتن از فتنه های آخرالزمان است

ادای قسمتی از حقوق آن بزرگوار است

تعظیم خداوند و دین او است

موجب درک دعا و شفاعت پیامبر اکرم(ص) و امام زمان(ع) است

دعا نمودن برای امام زمان(ع) امتثال امر الهی و جلب فیض و عنایت او است

مایة استجابت دعاها می شود

دعا نمودن، ادای اجر رسالت است

سبب دفع بلا می شود

سبب فراوانی روزی می شود

موجب آمرزش گناهان می شود

موجب تشرف یافتن به محضر آن حضرت در بیداری یا خواب می شود

موجب رجعت به دنیا در زمان ظهور آن حضرت است

دعاکننده از جملة برادران پیامبر اکرم(ص) خواهد بود

سبب تعجیل در فرج امام زمان(ع) خواهد بود

سبب پیروی از رسول خدا و امامان(ع) خواهد بود

سبب وفای به عهد و پیمان خداوند است

آثار نیکی به والدین برای دعاکننده حاصل می گردد

ثواب ادای امانت برایش نوشته می شود

موجب زیادی تابش نور امام(ع) در دل دعاکننده است

موجب طولانی شدن عمرش است

دعا نمودن برابر با تعاون و همکاری در کارهای نیک است

موجب دستیابی به یاری خداوند متعال و فائق آمدن بر دشمنان اوست

موجب هدایت به نور قرآن مجید است

دعاکننده نزد اصحاب اعراف جزء معروفین خواهد بود

ثواب طالب علم را دارد

از عقوبت های اخروی در امان می ماند

در هنگام قبض روح با او مدارا می شود

با امیرالمؤمنین(ع) و در درجة ایشان خواهد بود

محبوب ترین افراد نزد خداوند متعال خواهد بود

عزیزترین و گرامی ترین افراد نزد رسول خدا(ص) خواهد بود

تعالی اهل بهشت خواهد شد

گناهانش بخشیده و سیئاتش بدل به حسنات خواهد شد

در عبادت الهی مورد تأیید قرار می گیرد

دعا، موجب رفع عقوبت از اهل زمین است

ثواب کمک به مظلوم را دارد

ثواب احترام بزرگان را دارد

ثواب و پاداش خونخواهی اباعبدالله الحسین(ع) را دارد

دعاکننده تحمل، درک و فهم احادیث اهل البیت(ع) را پیدا می یابد

دعا کننده در قیامت برای دیگران نورافشانی می کند

دعاکننده در قیامت از 70000 نفر شفاعت می کند

در روز قیامت مورد دعای امیرالمؤمنین(ع) قرار می گیرد

بی حساب داخل بهشت می شود

از عطش روز قیامت در امان می ماند

در بهشت جاودان و همیشگی خواهد بود

مایة خراش روی ابلیس و مجروح شدن دل او می باشد

در روز قیامت هدیه ای مخصوص دریافت خواهد نمود

خداوند عزوجل از خدمتگزاران بهشت نصیبش خواهد فرمود

همیشه در سایة رحمت الهی خواهد بود

مجلس دعا محل حضور فرشتگان است

خدای متعال به شخص دعاکننده مباهات می نماید

ملائکه الهی برای دعاکننده استغفار می نمایند

دعاکنندگان بهترین خلق خدا پس از ائمه طاهرین(ع)

دعا کردن، نشانة اطاعت از اولی الامر است که در قرآن کریم واجب شده

سبب سرور الهی است

سبب سرور رسول خدا(ص) است

محبوب ترین اعمال به سوی خدای متعال است

سبب حکمرانی و فرمانروایی دعاکننده در بهشت است

موجب آسان شدن حساب است

دعا برای او مونس و همدم مهربان دعاکننده در روز قیامت است

برترین اعمال است

موجب برطرف شدن غم و غصه می شود

دعا در غیبت، از دعا در زمان ظهور برای آن بزرگوار برتر است

موجب دعای فرشتگان الهی برای دعاکننده است

دعای امام سجاد(ع) برای دعاکننده است که مشتمل بر کلمات و نکات و فوائد عجیبی است

تمسک جستن به ثقلین (کتاب و عترت)،

چنگ زدن به ریسمان الهی،

سبب کامل شدن ایمان،

درک ثواب جمیع عبادت بندگان الهی،

تعظیم شعائر الهی است

دعاکننده مانند کسی است که در رکاب رسول خدا(ص) به شهادت رسیده است


ادامه مطلب


[ شنبه 2 آبان 1394  ] [ 3:42 PM ] [ مجید سالاروندیان ]
[ نظرات (0) ]

فلسفه غیبت امام زمان علیه السلام چیست

یکی از سؤال‏هایی که در طول تاریخ عصر غیبت مطرح بوده و هست این است که چرا امام زمان علیه السلام غایب شد، و چرا ما با آن حضرت ارتباط نداریم؟
پاسخ : سؤال مورد نظر را با بیان مقدماتی که خود آنها ما را به نتیجه قطعی می‏رساند جواب خواهیم داد:
1- خداوند متعال در قرآن کریمش و نیز پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله خبر از پیروزی و غلبه دین اسلام بر جمیع ادیان در پایان تاریخ بشریت داده است.
خداوند می‏فرماید: هو الذی ارسل رسوله بالهدی و دین الحق لیظهره علی الدین کله ولو کره المشرکون(850)؛ اوست خدایی که رسول خود را با دین حق به هدایت خلق فرستاد تا بر همه ادیان عالم تسلط و برتری دهد، گر چه مشرکان کراهت داشته باشند.
2- مصالح بندگان با اختلاف حالات آنها متغیر می‏شود. خداوند متعال امر تدبیر بندگان و مصلحت آنها را بر عهده گرفته است. عقلشان را کامل کرده و آنها را به انجام اعمال صالح وادار نموده است تا از این طریق به سعادت برسند. حال اگر مردم به دستورهای خداوند تمسک کرده و انجام وظیفه کنند، بر خداوند است که آنها را یاری کند و با اضافه کردن عنایت‏هایش بر بندگان راه را بر آنها تسهیل و هموار نماید، ولی در صورتی که مخالف دستورهایش عمل کنند و مرتکب نافرمانی شوند مصلحت بندگان تغییر می‏کند و در نتیجه موقعیت و وضعیت نیز تغییر خواهد کرد، خداوند توفیق را از آنان سلب خواهد نمود و در این هنگام مستحق ملامت و سرزنش می‏شوند.
خداوند متعال امامان را یکی پس از دیگری به سوی مردم فرستاد ولی هنگامی که آنان را نافرمانی کرده و به طور وسیع خونشان را ریختند، قضیه برعکس شد و مصلحت بر این تعلق گرفت که امام مردم، غایب و مستور گردد.
3- بی شک هر کار اجتماعی - بزرگ یا کوچک - احتیاج به آماده شدن شرایط مناسب دارد. لذا باید برای قیامی جهانی و فراگیر آمادگی خاصی صورت گیرد.
4- بی تردید دین غالب در عصر ظهور احتیاج به رهبر و امامی غالب دارد که دارای شرایطی از قبیل: قدرت فوق العاده، علم جامع و عصمت باشد.
5- مطابق روایات متواتر بین شیعه و سنی پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله امامان بعد از خود تا روز قیامت را دوازده نفر برشمرده است که بعد از او پیاپی خواهند آمد.(851)
6- از مجموعه روایات و ادله عقلی استفاده می‏شود که بقای امام معصوم و حجت خدا بر روی زمین تا روز قیامت امری ضروری است.
مرحوم کلینی به سند صحیح از ابی حمزه نقل می‏کند که از امام صادق علیه السلام سؤال کردم: آیا زمین بدون امام باقی می‏ماند؟ حضرت فرمود: لو بقیت الارض بغیر امام لساخت(852)؛ اگر زمین بدون امام باقی بماند دگرگون خواهد شد.
7- یکی از اسباب گوشه‏نشین شدن انبیا و رسل خوف از قتل به جهت حفظ جان و به امید نشر شرایعشان بوده است. امام مهدی علیه السلام نیز با نبود اسباب عادی برای نصرت و یاری‏اش و خوف از کشته شدن، به امر خداوند مامور به غیبت و دوری از مردم شدند.
امام صادق علیه السلام به زراره فرمود: القائم غیبة قبل قیامه. قلت: و لم؟ قال: یخاف علی نفسه الذبح(853)؛ برای قائم غیبتی است قبل از قیامش. زراره می‏گوید: به حضرت عرض کردم: به چه جهت؟ فرمود: زیرا از قتل بر خود می‏ترسد.
شیخ صدوق به سندش از امام صادق علیه السلام نقل می‏کند که فرمود: یقوم القائم علیه السلام و لیس لاحد فی عنقه بیعة(854)؛ قائم علیه السلام قیام خواهد کرد در حالی که بیعت کسی بر گردن او نخواهد بود.
- هدایت بر چند قسم است:
الف: هدایت فطری: که همان هدایت از راه فطرت است.
فاقم وجهک للدین حنیفا فطرت الله التی فطر الناس علیها لا تبدیل لخلق الله ذلک الدین القیم ولکن اکثر الناس لا یعلمون(855): پس روی خود را متوجه آیین خالص پروردگار کن. این فطرتی است که خداوند، انسانها را بر آن آفریده، دگرگونی در آفرینش الهی نیست، این است آیین استوار، ولی اکثر مردم نمی‏دانند.
ب: هدایت تشریعی: که متفرع بر حضور امام در میان جامعه است تا مردم را از نزدیک راهنمایی کند.
کان الناس امة واحدة فبعث الله النبین مبشرین و منذرین و انزل معهم الکتاب بالحق لیحکم بین الناس فیما اختلفوا فیه...(856)؛ مردم [در آغاز] یک دسته بودند، [و تضادی در میان آنها وجود نداشت. به تدریج جوامع و طبقات پدید آمد و اختلافات و تضادهایی در میان آنها پیدا شد، در این حال ]خداوند پیامبران را برانگیخت تا مردم را بشارت و بیم دهند و کتاب آسمانی که به سوی حق دعوت می‏کرد، با آنها نازل نمود تا در میان مردم در آنچه اختلاف داشتند داوری کند....
ج: هدایت تکوینی: که همان تصرف و تدبیر در نظام آفرینش است.
قال الذی عنده علم من الکتاب انا آتیک به قبل ان یرتد الیک طرفک فلما رءاه مستقرا عنده قال هذا من فضل ربی لیبلونی أأشکر أم اکفر...(857)؛ [اما] کسی که دانشی از کتاب [آسمانی‏] داشت گفت: "پیش از آنکه چشم برهم زنی آن را نزد تو خواهم آورد". و هنگامی که [سلیمان‏] آن [تخت‏] را نزد خود ثابت و پابر جا دید گفت: "این از فضل پروردگار من است تا مرا آزمایش کند که آیا شکر او را بجا می‏آورم یا کفران می‏کنم؟!"....
د: هدایت باطنی: که شعبه‏ای است از ولایت تکوینی و به معنای ایصال به مطلوب است.
و جعلناهم ائمة یهدون بامرنا و اوحینا الیهم فعل الخیرات و اقام الصلاة و ایتاء الزکاة و کانوا لنا عابدین(858)؛ و آنان را پیشوای مردم ساختیم تا خلق را به امر ما هدایت کنند و هر کار نیکو را [از انواع عبادات و خیرات‏] و خصوص اقامه نماز و ادای زکات را به آنها وحی کردیم و آنها هم به عبادت ما پرداختند.
با نظر و تامل در مجموع مقدمات فوق به این نتیجه خواهیم رسید که وجود نازنین امام زمان علیه السلام به عنوان دوازدهمین امام، باید برای روز موعود در پس پرده غیبت بوده تا در آن هنگام به اذن خداوند برای هدایت بشر ظهور کند.


ادامه مطلب


[ شنبه 2 آبان 1394  ] [ 3:42 PM ] [ مجید سالاروندیان ]
[ نظرات (0) ]

فلسفه صلح یا عهدنامه و ظهور حجّت‏

پس از آن که نیروهای رزمی و اکثر فرماندهان لشکر اسلام در جنگ با معاویه نسبت به قرآن و امام حسن مجتبی علیه السلام خیانت کردند؛ و حضرت جهت مصالح اسلام و مسلمین مجبور شد با حکومت معاویه آن هم طبق شرائطی صلح و عهدنامه‏ای را تنظیم و پذیرا گردد.
پس از گذشت مدّتی از این جریان، عدّه‏ای از مردم کوفه که مدّعی شیعه و دوستی با اهل‏بیت عصمت و طهارت علیهم السلام بودند، شروع کردند به امام علیه السلام زخم زبان بزنند، و حضرت را به باد ملامت و سرزنش گرفتند.
آن گاه امام مجتبی علیه السلام خطاب به این اشخاص ظاهر مسلمان کرد و اظهار نمود: وای بر شما! آیا می‏دانید چرا من چنین کردم؟
قسم به خداوند، کاری که من انجام دادم، برای شیعه از هر عملی و از هر برنامه‏ای بهتر و سودمندتر بود، آیا نمی‏دانید که من امام و رهبر واجب الإطاعه شما می‏باشم.
و مگر نمی‏دانید که من یکی از دو سیّد جوانان اهل بهشت می‏باشم، که جدّم رسول خدا صلی الله علیه و آله بارها در مجالس مختلف به آن تصریح نموده است؟
در این هنگام جمعیّت حاضر گفتند: بلی، قبول داریم.
حضرت در ادامه فرمود: و آیا می‏دانید هنگامی که حضرت خضر علیه السلام آن کشتی را سوراخ و معیوب نمود و نیز آن دیوار را تعمیر و اصلاح کرد و آن غلام را به قتل رسانید، موجب سخط و ناراحتی حضرت موسی علیه السلام قرار گرفت؟
آری چون در آن لحظه فلسفه و حکمت آن سه کار برای حضرت موسی علیه السلام مخفی بود، ولی در پیشگاه با عظمت پروردگار کاری صحیح و مفید بود.
و سپس افزود: و آیا می‏دانید که ما اهل‏بیت عصمت و طهارت در مقابل طاغوت‏های زمان قرار گرفته و می‏گیریم؛ که باید نسبت به تصمیمات و انجام امور سیاسی و اجتماعی، مصلحت اندیشی کنیم؟
ولیکن بدانید هنگام ظهور و قیام مهدی موعود، امام زمان علیه السلام چنین نخواهد بود، و حضرت عیسی مسیح علیه السلام به امامت او نمازش را به جماعت می‏خواند.
آری خداوند متعال زمان و کیفیّت ولادت مهدی موعود علیه السلام را مخفی خواهد داشت؛ و بعد از ولادت، از دید افراد غایب و ناشناس می‏باشد؛ و هیچکس بر او کوچک‏ترین حقّی نخواهد داشت.
او عمری بسیار طولانی دارد؛ ولی در هنگام ظهور، به شکل جوانی شاداب در سنین چهل سالگی خواهد بود.** اکمال الدّین شیخ صدوق: ص 315، ح 2، احتجاج: ج 2، ص 67، ح 157، علل الشّرایع: ص 211، ح 2، با اختلاف در الفاظ.***


ادامه مطلب


[ شنبه 2 آبان 1394  ] [ 3:41 PM ] [ مجید سالاروندیان ]
[ نظرات (0) ]

فلسفه توسل به امام زمان علیه السلام چیست

توسل، وسیله و واسطه قرار دادن چیزی بین خود و مطلوب است. وسیله بر دو نوع است: گاهی از امور مادی است، مثل آب و غذا که وسیله رفع تشنگی و گرسنگی است. و زمانی نیز از امور معنوی است، مثل گناه‏کاری که خدا را به مقام و جاه یا حقیقت پیامبر صلی الله علیه و آله قسم می‏دهد تا از گناهش بگذرد. در هر دو صورت وسیله لازم است؛ زیرا خداوند متعال جهان آفرینش را به بهترین صورت آفریده است آنجا که می‏فرماید: الذی احسن کل شی‏ء خلقه(1046)؛ آن خدایی که همه چیز را به بهترین صورت آفرید.
جهان بر اساس نظم علت و معلول و اسباب و مسببات برای هدایت و رشد و تکامل انسان‏ها آفریده شده است و نیازمندی‏های طبیعی بشر با عوامل و اسباب عادی برآورده می‏گردد. فیوضات معنوی خداوند همچون هدایت، مغفرت و آمرزش نیز بر اساس نظامی خاص بر انسانها نازل می‏شود و اراده حکیمانه خداوند بر این تعلق گرفته که امور از طریق اسباب خاص و علل معین به انسانها برسد.
بنابراین، همان گونه که در عالم ماده نمی‏توان پرسید: چرا خداوند متعال زمین را با خورشید نورانی کرده و خود بی واسطه به چنین کاری دست نزده است؟ در عالم معنا نیز نمی‏توان گفت چرا خداوند مغفرت خویش را به واسطه اولیای الهی شامل حال بندگان می‏کند.
شهید مطهری رحمة الله علیه می‏فرماید: فعل خداوند دارای نظام است. اگر کسی بخواهد به نظام آفرینش اعتنا نداشته باشد گمراه است. به همین جهت است که خدای متعال گناه‏کاران را ارشاد فرموده است که در خانه رسول اکرم صلی الله علیه و آله بروند و علاوه بر اینکه خود طلب مغفرت کنند، از آن بزرگوار بخواهند که برای ایشان طلب مغفرت کند. قران کریم می‏فرماید: و لو انهم اذ ظلموا أنفسهم جآووک فاستغفروا الله و استغفر لهم الرسول لوجودا الله توابا رحیما(1047)؛ اگر ایشان هنگامی که [با ارتکاب گناه‏] به خود ستم کردند، نزد تو می‏آمدند و از خدا آمرزش می‏خواستند و پیامبر هم برای ایشان طلب مغفرت می‏کرد، خدا را توبه‏پذیر مهربان می‏یافتند.(1048)
از همین رو می‏بینیم که در قرآن و سنت تاکید فراوانی بر وسیله و توسل شده است. خداوند متعال می‏فرماید: یا ایها الذین امنوا اتقوا الله و ابتغوا الیه الوسیله(1049)؛ ای مومنین! تقوا پیشه کنید و برای رسیدن به او وسیله طلب نمایید.
اثر و فایده دیگری که در توسل به اولیای الهی خصوصا ذوات مقدسه اهل بیت علیهما السلام است اینکه مردم به جهت دریافت فیوضات الهی به واسطه آنان نه تنها به مقام شامخ آنها از نبوت یا امامت یقین حاصل می‏کنند، بلکه از باب اینکه الانسان عبید الاحسان فرمان بردار دستورات آنها که همان دستورات خداوند است می‏شوند.


ادامه مطلب


[ شنبه 2 آبان 1394  ] [ 3:41 PM ] [ مجید سالاروندیان ]
[ نظرات (0) ]

فقط حجّت بر حجّت نماز می‏خواند

مرحوم شیخ صدوق، راوندی و برخی دیگر از بزرگان، به نقل از ابوالأدیان حکایت کنند:
چون امام حسن عسکری علیه السلام مسموم و شهید شد، جعفر برادر امام عسکری آمد تا بر جنازه‏اش نماز بخواند، ناگهان کودکی با چهره‏ای گندمگون و موهائی کوتاه وارد شد و عبای جعفر را گرفت و او را کنار کشید و به او فرمود: ای عمو! کنار برو، من سزاوارترم که بر پدرم نماز بخوانم.
پس جعفر با چهره‏ای دَرهم و خشمناک کنار رفت و آن کودک معصوم جلو آمد و بر جنازه مقدّس پدر نماز خواند و سپس حضرت را کنار پدر بزرگوارش - امام هادی علیه السلام - دفن کردند.
بعد از آن، کودک رو به من کرد و فرمود: ای ابوالأدیان بصری! جواب نامه‏ها را بیاور.
ابوالأدیان گوید: من با خود گفتم: تاکنون این دوّمین علامت از نشانه‏های امامت؛ و دو نشانه دیگر باقی مانده است.
پس از آن، نزد جعفر رفتم، دیدم که شخصی به او گفت: این کودک چه کسی بود که بر جنازه امام علیه السلام نماز خواند و به شما جسارت کرد؟
جعفر جواب داد: واللَّه! تاکنون او را ندیده بودم و نمی‏شناسم.
در همین بین که مشغول صحبت بودیم، چند نفر از شهر قم آمدند و احوال امام حسن عسکری علیه السلام را جویا شدند و چون از وفات و شهادت حضرت آگاه گشتند، سؤال کردند: امام و حجّت خدا، بعد از او کیست؟
بعضی افراد اشاره به جعفر کردند، پس مردم قم به جعفر سلام کرده و تسلیت گفتند و اظهار داشتند: تعدادی نامه و مقداری وجوهات نزد ما است، چنانچه نشانی و مقدار آن پول‏ها را بگوئی، تحویل شما خواهیم داد.
جعفر با عصبانیّت از جای خویش برخاست و لباس‏های خویش را تکان داد و گفت: مردم از ما علم غیب می‏خواهند، مگر ما علم غیب می‏دانیم؟!
و سپس از مجلس خارج گردید.
بعد از این جریان خادمی وارد شد و اظهار داشت: نامه‏های شما از فلانی و فلانی و فلانی است و نیز داخل کیسه همیانی که همراه آورده‏اید، مقدار هزار و ده دینار وجوه شرعیّه می‏باشد.
پس مردمی که از قم آمده بودند، نامه‏ها و پول‏هائی را که همراه آورده بودند، همه را تحویل خادم دادند.
ابوالأدیان گوید: آنچه امام حسن عسگری علیه السلام نسبت به فرزندش امام زمان - عجّل اللَّه فرجه الشّریف - بیان نموده بود تحقّق یافت؛ و دیگر شکّ و شبهه‏ای باقی نماند.
پس از آن جعفر به دربار معتمد عبّاسی رفت و قضیّه حضور حضرت مهدی - فرزند امام حسن عسکری علیهماالسلام - و چگونگی اقامه نماز، همچنین جریان مردم قم و وجوهات شرعیّه را برای او مطرح کرد و متوکّل دستور داد تا آن کودک را که خلیفه بر حقّ خداوند است دست‏گیر نمایند.
پس تمام مأمورین و جاسوسان برای دست‏گیری حجّت خدا، بسیج شدند؛ ولیکن به هر حیله و وسیله‏ای متوسّل گشتند، آن حضرت را نیافتند.** الخرایج والجرایح: ج 3، ص 1102، ذیل ح 23، إکمال الدین: ص 476 ینابیع المودّة: ج 3، ص 326، با تفاوت در الفاظ.***


ادامه مطلب


[ شنبه 2 آبان 1394  ] [ 3:40 PM ] [ مجید سالاروندیان ]
[ نظرات (0) ]

فقها؛ حجت امام بر مردم‏

اسحاق بن یعقوب، نامه‏ای برای حضرت ولیّ عصر علیه السّلام می‏نویسد و از مشکلاتی که برایش رخ داده، سؤال می‏کند و محمد بن عثمان عمری - نماینده‏ی آن حضرت - نامه را می‏رساند. جواب نامه به خط مبارک صادر می‏شود که... در حوادث و پیش آمدها به راویان حدیث ما رجوع کنید؛ زیرا آنان حجت من بر شمایند و من حجت خدایم...(65)
فقها از طرف امام علیه السّلام حجت بر مردم هستند.(66)
ولایت فقیه همان ولایت فقیه رسول اللَّه صلّی اللّه علیه و آله است. قضیه‏ی ولایت فقیه یک چیزی نیست که مجلس خبرگان ایجاد کرده باشد. ولایت فقیه یک چیزی است که خدای تبارک و تعالی درست کرده است، همان ولایت رسول‏اللَّه صلّی اللّه علیه و آله است و این‏ها از ولایت رسول‏اللَّه صلّی اللّه علیه و آله هم می‏ترسند.(67)
روحانیون با هم باید باشند. این‏ها همه لشکر امام زمان علیه السّلام هستند.(68)
اگر خدای نخواسته، روحانیونی که مدعی این هستند که، الآن نماینده‏ی امام زمان علیه السّلام در بین مردم هستند، اگر خدای نخواسته از یکی شان یک چیزی صادر بشود که برخلاف اسلام باشد، این طور نیست که فقط خودش را از بین برده باشد. این، حیثیت روحانیت را لکه‏دار کرده است.
این که این نماینده، یعنی مدّعای نمایندگی از طرف امام زمان علیه السّلام و اسلام دارد، نماینده‏ی امام زمان علیه السّلام اگر خدای نخواسته یک قدمی کج بردارد، این اسباب این می‏شود که مردم به روحانیت بدبین بشوند. بدبین شدن به روحانیت و شکست روحانیت، شکست اسلام است. آن که حفظ کرده تا حالا اسلام را، این طبقه بوده و اگر در این طبقه، شخصی یا اشخاصی پیدا بشود که برخلاف مصالح اسلام خدای نخواسته عمل بکند، جرمی است که از آدم‏کشی بدتر است. جرمی است که از همه‏ی معاصی بدتر؛ برای این که جرم صادر می‏شود از کسی که آبروی یک روحانیت را از بین می‏برد و آن‏هایی که غافل هستند از اسلام، گاهی وقت‏ها برمی‏گرداند، این، این‏طور نیست که وارد شده است که اگر چنان‏چه عالِم فاسد بشود، عالَم فاسد می‏شود. برای این که عالِم /نماینده/ به حسب ظاهر، نماینده‏ی امام است.(69)


ادامه مطلب


[ شنبه 2 آبان 1394  ] [ 3:40 PM ] [ مجید سالاروندیان ]
[ نظرات (0) ]

فریادرس

مژده‏ای دل که مسیحانفسی می‏آیدgggggکه زانفاس خوشش بوی کسی می‏آید
ازغم هجرمکن ناله وفریادکه دوش‏gggggزده‏ام فالی وفریادرسی می‏آید
زآتش وادی ایمن نه منم خرم وبس‏gggggموسی اینجابامیدقبسی می‏آید
هیچکس نیست که درکوی تواش کاری نیست‏gggggهرکس آنجابطریق هوس می‏آید
کس ندانست که منزلگه معشوق کجاست‏gggggاینقدرهست که بانگ جرسی می‏آید
خبربلبل این باغ بپرسیدکه من‏gggggناله‏ای میشنوم کزقفسی می‏آید


ادامه مطلب


[ شنبه 2 آبان 1394  ] [ 3:39 PM ] [ مجید سالاروندیان ]
[ نظرات (0) ]

فصلنامه انتظار موعود

یکی از دستاوردهای مهم و با برکت بنیاد فرهنگی حضرت مهدی موعود عجل الله تعالی فرجه، فصلنامة علمی- تخصصی «انتظارموعود» است. این نشریه، حاصل تلاش جمعی از فرهیختگان حوزه و دانشگاه است و از سوی مرکز تخصصی مهدویت قم تدوین و منتشر می شود.

فصلنامه مزبور عهده دار مباحث و موضوعات مهدوی به طور علمی و دقیق بوده و تا کنون 18 شماره آن منتشر گردیده است. دو ویژه نامه دکترین مهدویت و عدالت مهدوی نیز از جمله شمارگان فصلنامه می باشد.

موضوعات ذیل، برخی از این فصلنامه را تشکیل می دهد که تا کنون به زیور طبع آراسته شده است:

بررسی احادیث مهدوی، مهدویت و مسائل کلامی جدید، مهدویت و زندگی سیاسی معاصر، مهدویت و جنگ تمدنها، دکترین مهدویت و حکومت جهانی مهدوی، مقایسه دو آموزه جهانی سازی مهدوی و جهانی سازی غربی، مهدویت از دیدگاه دین پژوهان و اسلام شناسان غربی، اندیشه مهدویت و آسیب ها، بررسی ادعیه مهدویت و ...

مطالب این فصلنامه در نرم افزاری به نام «انتظار» با خدمات پژوهشی و شکل و گرافیکی مناسب ارائه گردیده است.

ضمناً پایگاه اطلاع رسانی www.imammahdi-s.com و سایت اختصاصی www.entizar.ir عهده دار مباحث متفاوت فصلنامه بوده و مطابق انتشار هر شماره به روز رسانی می گردد.


ادامه مطلب


[ شنبه 2 آبان 1394  ] [ 3:39 PM ] [ مجید سالاروندیان ]
[ نظرات (0) ]

فرود عیسی بن مریم از آسمانها به هنگام ظهور مهدی‏

و نیز جابر بن عبدالله انصاری آورده است که پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود:
ینزل عیسی بن مریم علیه السلام فیقول امیرهم المهدی: تعال ! صل بنا. فیقول:
الا، ان بعضکم علی بعض امراء تکرمه من الله عزوجل لهذه الامه.(112)
به هنگام ظهور حضرت مهدی، عیسی بن مریم از آسمانها فرود می‏آید. فرزندم مهدی علیه السلام که سالار مردم است به او می‏گوید:بیا و با ما نماز بگذار!.
آنگاه می‏فرماید:آگاه باشید خداوند بخاطر احترام و گرامی داشت این امت برخی را پیشوای برخی دیگر قرار داد.


ادامه مطلب


[ شنبه 2 آبان 1394  ] [ 3:39 PM ] [ مجید سالاروندیان ]
[ نظرات (0) ]