من از اشکی که می ریزد ز چشم یار می ترسم...

  من از اشکی که می ریزد ز چشم یار می ترسم   /   ازآن روزی که اربابم شود بیمار می ترسم


   همه ماندیم درجهلی شبیه عهد دقیانوس    /   من از خوابیدن منجی درون غار می ترسم

 



من از اشکی که می ریزد ز چشم یار می ترسم

ازآن روزی که اربابم شود بیمار می ترسم


همه ماندیم درجهلی شبیه عهد دقیانوس

من از خوابیدن منجی درون غار می ترسم


رها کن صحبت یعقوب و کوری و غمِ فرزند

من از گرداندن یوسف سر بازار می ترسم


همه گویند این جمعه بیا، امّا درنگی کن

از این که باز عاشورا شود تکرار می ترسم


شده کارحبیب من سحرها بهر من توبه

ز آه دردناک بعد استغفار می ترسم


تمام عمر، خود را نوکر این خاندان خواندم

از آن روزی که این منصب کند انکار می ترسم


شنیدم روز و شب از دیده ات خون جگر ریزد

من از بیماریِ آن دیده ی خون بار می ترسم


به وقت ترس و تنهایی تو هستی تکیه گاه من

مرا تنها میان قبرخود نگذار می ترسم


دلت بشکسته از من لکن ای دلدار رحمی کن

من از نفرین و از عاق پدر بسیار می ترسم


هزاران بار رفتم از درت شرمنده برگشتم

ز هجرانت نترسیدم ولی این بار می ترسم

دمی وصلم، دمی فصلم، دمی قبضم، دمی بسطم

من از بیچارگیّ آخر این کار می ترسم
 

جهان را قطرۀ اشک غریبی می کند ویران

من از اشکی که می ریزد ز چشم یار می ترسم


ادامه مطلب


[ شنبه 2 آبان 1394  ] [ 4:56 PM ] [ مجید سالاروندیان ]
[ نظرات (0) ]

من از آقا خجالت می کشم

در روزگار ما سود مادی از روش های غیر مشروع، برای عده ای، غیرقابل چشم پوشی است. دیدگاه مبتنی بر دنیاطلبی چنان بر برخی سلطه پیدا کرده است که حاضرند با فریب دیگران و غش در معاملات و به عبارت امروزی، با کلاه برداری های کوچک و بزرگ که متأسفانه گاهی با توجیهات شرعی هم همراه است، منفعت بیشتری کسب کنند؛ اما اهل تقوا، فریب وسوسه و زرق و برق دنیا را نمی خورند و خود را حفظ می کنند. در واقع، تقوا هم چیزی جز حفظ و دوری از چنین وسوسه هایی نیست. چنین افراد با تقوایی ممکن است مورد توجه دنیاطلبان قرار نگیرند؛ اما در هر دوره و روزگاری هستند و حجتی برای انسان های دیگرند.

چند سال قبل در روزهایی که به مناسبت ولادت حضرت حجت عجل الله تعالی فرجه الشریف خیابان ها آذین بندی شده بود، یکی از کسبه تهران ـ که مایل به ذکر نامش نیست ـ دستگاه نسبتاً گرانقیمتی داشت که حاضر به فروش آن نبود؛ چرا که این دستگاه، عیبی فنی داشت که اطلاع مشتری از آن، باعث زیان دو ـ سه میلیون تومانی و عدم اطلاع او، باعث سودی به همین مقدار می شد. این امر، باعث تعجب یکی از دوستانش شد که ادعا می کرد کمتر کسی می تواند عیب این دستگاه را تشخیص دهد و به راحتی می توان این دستگاه را به قیمت خوبی فروخت؛ اما فروشنده به جشن و سرور میلاد امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف اشاره کرد و به دوستش گفت: «من از امام زمان، خجالت می کشم؛چگونه ادعا کنم که شیعه او هستم و دست به چنین اعمال خلافی بزنم؟»

شیعه ماندن و پیروی از حجت بن الحسن عجل الله تعالی فرجه الشریف با کارهای خلاف شرع جمع نمی شود. باید مراقب بود که دل امام زمان را نرنجانیم و از دایره پیروان آن حضرت خارج نشویم. شیعه بودن، آدابی دارد که با منفعت جویی های نامشروع منافات دارد.[مجله شماره 6 : - نکته]
آموزش مجازی بنیاد فرهنگی حضرت مهدی موعود عجل الله تعالی فرجه الشریف

انسان امروزی، در عصری قرار دارد که به عصر ارتباطات و اطلاعات مشهور است؛ ویژگی این عصر، ارتباط آسان و سریع انسان ها با همدیگر است. این ویژگی، باعث شده است بعضی از نظریه پردازان از آن، با دهکده جهانی تعبیر کنند. این، کنایه از آن است که دنیا توسط ارتباطات، کوچک شده است. در این میان، یکی از ابزارهای رسانه ای که بشر در دو دهه اخیر به آن پرداخته و بوسیله آن، تحول شگرفی در ارتباطات ایجاد شده، اینترنت می باشد.

از کاربردهای این رسانه، آموزش است که، به آموزش الکترونیک (E_earnin ) یا آموزش مجازی، تعبیر می شود. آسان و کم هزینه بودن و امکان استفاده همه اقشار جامعه از مزیت های آموزش مجازی است؛ به همین دلیل، بنیاد فرهنگی حضرت مهدی موعود عجل الله تعالی فرجه الشریف در راستای اهداف دینی و فرهنگی خود، گام هایی برای استفاده از رسانه فراگیر اینترنت برداشته است. از آن جمله راه اندازی بخش آموزش مجازی است، تا از این طریق، مباحث و معارف مهدویّت را در سطح جامعه و برای همه قابل استفاده کند.
پایگاه آموزش مجازی مهدویّت

بخش آموزش مجازی در سال 84 با همت مرکز تخصصی مهدویّت راه اندازی شده، دوره های زیر را در دستور کار خود قرار داد:
الف) دوره کوتاه مدت مقدماتی

این دوره، شامل 14 جلسه به صورت صوتی و تصویری است که توسط یکی از اساتید تدریس می شود. هر جلسه، سی دقیقه و شامل یک موضوع از معارف مهدوی است.

این دوره، به شکل های متنوع برگزار می شود، تا هر یک از کاربران با توجه به فرصت و فراغت خود، یکی از دوره های هفت، پانزده و یا سی روزه را انتخاب کنند.

تذکر: این دوره ها، از نظر محتوا، با هم تفاوتی ندارند و فقط از نظر زمان برگزاری دوره با هم متفاوت هستند.

هدف از برگزاری این دوره، ارتقای معرفت دانش پژوهان و آماده سازی آن ها برای ورود به دوره های عالی مباحث مهدوی است.
ب) دوره کوتاه مدت متوسطه

این دوره، در مقایسه با دوره مقدماتی، دارای موضوعات کمتری است؛ در مقابل، به غنای مطالب افزوده شده و به هر موضوع، بیش از یک جلسه پرداخته می شود.

این دوره، به شکل های متنوع برگزار می شود، تا هر یک از کاربران با توجه به فرصت و فراغت خود یکی از دوره ها را انتخاب کنند.
ج) دوره کوتاه مدت تکمیلی

مدت دوره: این دوره، در حقیقت ادامه دوره قبل است و موضوعات تکمیلی، در این دوره ارایه می شود.

این دوره نیز به شکل های متنوع برگزار می شود، تا هریک از کاربران با توجه به فرصت و فراغت خود یکی از دوره ها را انتخاب کند.

از شرایط شرکت در این دوره، قبولی در آزمون دو دوره پیشین می باشد .
دوره تربیت مربی

با توجه به نیاز موجود برای پرورش افراد کارشناس در زمینه مهدویت، مرکز آموزش مجازی بر آن شد تا یک دوره مباحث مهدویّت با عنوان «تربیت مربی» برگزار کند، تا از این طریق، بخش اندکی از نیاز مبرم امروز جامعه را بر آورده کند.

این دوره، در دو ترم (یک سال) برگزار می شود که در هر ترم، 9 واحد درس ارایه می گردد.
شرایط دوره

1. داشتن مدرک لیسانس برای دانشجویان و سطح دو حوزه برای طلاب؛

2. گذراندن 3 دوره قبل (مقدماتی، متوسطه و تکمیلی)؛

3. قبول در آزمون و مصاحبه.
مزایای دوره

ـ اعطای گواهینامه پایان دوره؛

ـ ارتقا به مدارج بالاتر دوره های آموزش معارف مهدوی.

گزارش آموزش مجازی مهدویّت

در دوره های برگزارشده به روش مجازی، نزدیک به چهل هزار نفر شرکت کرده اند. بیش از 45٪ این افراد، دارای مدرک لیسانس و بالاتر می باشند. این مرکز، علاوه بر دوره های یاد شده بنا به درخواست مجامع مختلف علمی و کانون های دانشگاهی دوره های تخصصی برگزار کرده و توانسته است آن ها را طراحی و به نام آن مجموعه اجرا نماید.

نحوة ثبت نام

علاقه مندان برای ثبت نام و استفاده از امکانات آموزشی مجازی می توانند به این روش اقدام کنند.

1. ورود به سایت www.mahdaviat.net؛

2. پر کردن فرم ثبت نام.
 


ادامه مطلب


[ شنبه 2 آبان 1394  ] [ 4:56 PM ] [ مجید سالاروندیان ]
[ نظرات (0) ]

ملاقات خضر و دجال‏

ابا سعید خدری می‏گوید: پیامبر خدا (صلی الله و علیه و آله و سلم) در ضمن سخنانی در مورد دجال فرمود: روزی دجال خواهد آمد، اما اجازه ورود به کوچه‏های مدینه را نخواهد داشت، بلکه در یکی از بیابان‏های وسیع اطراف مدینه متوقف خواهد شد.
در این حال مردی که بهترین مردم - و یا از بهترین مردم - است به سوی او می‏آید و می‏گوید: شهادت می‏دهم تو همان دجالی هستی که پیامبر (صلی الله و علیه و آله و سلم) فرموده است.
دجال می‏گوید: آیا می‏خواهید که این مرد را بکشم و سپس زنده‏اش گردانم؟ آیا به من در انجام این کار شک دارید؟
مردم می‏گفتند: نه.
آنگاه دجال آن مرد را می‏کشد و سپس او را زنده می‏کند.
هنگامی که آن مرد زنده می‏شود می‏گوید: قسم به خدا! اکنون هیچ کس از من به احوال تو بیناتر نیست.
در این هنگام دجال قصد می‏کند که او را بکشد اما نمی‏تواند بر او تسلط یابد.
ابواسحاق ابراهیم بن سعد گوید: می‏گویند: این مرد حضرت خضر (علیه السلام) است.(12)


ادامه مطلب


[ شنبه 2 آبان 1394  ] [ 4:55 PM ] [ مجید سالاروندیان ]
[ نظرات (0) ]

ملاک و معیار انتصاب نواب اربعه چه بوده است

امامان معصوم علیه السلام بر اساس حکمت رفتار می‏کردند و قطعا در نصب‏ها یک سری معیارها و ملاک‏هایی را مد نظر داشتند از قبیل:
1- تقیه و رازداری در حد بالا
سفیر اول حضرت، عثمان بن سعید برای رعایت تقیه می‏کوشید تا خود را از بازرسی‏های رژیم عباسی دور نگه دارد. او بدین منظور در هیچ بحث و مجادله مذهبی یا سیاسی به صورت آشکار درگیر نمی‏شد.(757)
حسین بن روح نیز در راستای رعایت و حفظ تقیه یکی از خدمتگزاران خود را تنها به این دلیل که معاویه را لعن نمود عزل و اخراج کرد.(758)
2- صبر و استقامت بسیار عالی و ممتاز
عده‏ای از ابو سهل نوبختی پرسیدند: چرا تو نایب خاص حضرت نشدی؟ او در جواب گفت: آنان (امامان علیهم السلام) بهتر از همه می‏دانند که چه کسی لایق این مقام است.
من آدمی هستم که با دشمنان رفت و آمد دارم و با آنان مناظره می‏کنم. اگر آنچه را که ابوالقاسم حسین بن روح درباره امام مهدی علیه السلام می‏داند من می‏دانستم شاید در بحث‏هایم با دشمنان آن گاه که جدال و لجات آنان را می‏دیدم می‏کوشیدم تا دلایل بنیادی را بر وجود امام ارائه دهم و در نتیجه محل اقامت او را برملا می‏ساختم. اما اگر ابوالقاسم حسین بن روح، امام را زیر عبای خود پنهان داشته باشد و بدنش را با قیچی قطعه قطعه کنند تا امام مهدی علیه السلام را نشان دهد هرگز قبای خود را کنار نمی‏زند و امام را نشان نمی‏دهد.(759)
3- نسبت به دیگران فهمیده‏تر بودن‏
شیخ طوسی در کتاب الغیبة به فهم و درایت آنان اشاره کرده است.(760)
4- حساس نبودن حکومت نسبت به آنان‏
امام مهدی علیه السلام در انتخاب نایبان خاص خود از افرادی استفاده می‏کرد که در دستگاه ظالمان عباسی نسبت به آنها حساسیتی نباشد چون نیابت خاص کاری بود بسیار مخفی و مبهم و مهم. و لذا هر یک از آنان دارای شغل بوده، کاسبی می‏کرده‏اند تا شناخته نشوند.


ادامه مطلب


[ شنبه 2 آبان 1394  ] [ 4:55 PM ] [ مجید سالاروندیان ]
[ نظرات (0) ]

مقصود از نیابت عامه در عصر غیبت کبرا چیست

مقصود از نیابت عامه این است که امام علیه السلام ضابطه‏ای کلی به دست می‏دهد تا در هر عصر، فرد شاخصی که آن ضابطه از همه جهات و در همه ابعاد بر او صدق می‏کند نایب امام شناخته شود و در جامعه، نماینده او گردد.
بنابراین، کسانی که در دوره غیبت صغرا نیابت داشتند و با اسم و رسم معرفی شده بودند نایب خاص نامیده می‏شوند.
بر اساس روایات وارده در این باب، مقام نیابت عامه به وسیله خود امامان علیه‏السلام به ویژه حضرت حجت علیه السلام به فقیه جامع شرایط تفویض شده است که از آن جمله می‏توان به این دو روایت اشاره کرد:
1- عمر بن حنظله از امام صادق علیه السلام سؤال می‏کند که اگر در مشکلات و منازعاتی که معمولا برای آنها به حاکم یا به قضات منصوب از طرف حاکم مراجعه می‏کنند، بین دو نفر شیعه رخ داد چه کنند؟ آیا می‏توانند به حاکم وقت و یا قضات منصوب از طرف آنان مراجعه نمایند و مشکلشان را حل نمایند؟
حضرت در پاسخ فرمود: مراجعه به آنها حرام است، زیرا رجوع به آنها رجوع به طاغوت است و خدای سبحان مراجعه به طاغوت را نهی کرده است.
او دوباره سؤال کرد: پس چه کنند، زیرا در صورت عدم مراجعه حقشان ضایع می‏شود؟
حضرت با ذکر معیارهایی علمای واجد شرایط را برای آنها معرفی کرده، می‏فرماید: ینظران (الی) من کان منکم ممن قد روی حدیثنا و نظر فی حلالنا و حرامنا و عرف احکامنا فلیرضوا به حکما فانی قد جعلته علیکم حاکما، فاذا حکم بحکمنا فلم یقبله منه فانما استخف بحکم الله و علینا رد، و الرآد علینا الرآد علی الله و هو علی حد الشرک بالله...(832)؛ در بین خودتان از فقهای شیعه کسی را انتخاب کنید که حدیث ما را روایت کرده و در حلال و حرام ما نظر نموده و احکام ما را شناخته است و مشکل خود را از طریق او حل نمایید، زیرا آنان از طرف من منصوبند و من نیز آنها را بر شما حاکم قرار دادم. اگر پس از مراجعه به آنان و بیان حکم، طرفین دعوا حکم را نپذیرند، ما را رد کرده‏اند و حکم خدا را سبک شمرده‏اند، و رد بر ما در حقیقت رد بر خداست و چنین شخصی در حد مشرک به خدا خواهد بود.
2- اسحاق بن یعقوب بعد از طرح مسائلی از حضرت مهدی علیه السلام جواب آنها را طلب می‏کند. امام در توقیعی که در ذیل آن نامه به وسیله نایب دوم خود محمد بن عثمان عمری می‏فرستد، از جمله مسائلی که در آن اشاره کرده اینکه: ... اما الحوادث الواقعة فارجعوا فیها الی رواة حدیثنا فانهم حجتی علیکم...(833)؛ اما در حوادثی که پیش می‏آید به راویان حدیث ما مراجعه کنید زیرا آنان حجت من بر شمایند....


ادامه مطلب


[ شنبه 2 آبان 1394  ] [ 4:55 PM ] [ مجید سالاروندیان ]
[ نظرات (0) ]

مقصود از ندای آسمانی در علایم ظهور چیست

در این مورد سه دسته روایت وجود دارد:
1- روایاتی که دلالت بر وجود ندا به صورت اجمال دارد و اینکه این ندا را علایم حتمی ظهور حضرت مهدی علیه السلام است.(1097)
2- دسته دوم روایاتی است که دلالت بر دو گونه ندا دارد: یکی ندای به حق که در ابتدا پدید می‏آید و دیگری ندای به باطل که بعد از آن است.(1098)
3- در برخی از روایات نیز اشاره شده که ندا به اسم قائم است.(1099)
با نظری به مجموع احادیث صیحه و فزع و ندای آسمانی پی می‏بریم که تمام آنها به یک معنای مشترک اشاره دارند، گر چه با تعبیرهای مختلف آمده‏اند و بر این ادعا می‏توان شواهدی اقامه نمود:
الف: صیحه و ندا هر دو به جبرئیل نسبت داده شده است.
ب: وقت هر دو در یک زمان یعنی شب جمعه، بیست و سوم ماه رمضان معین شده است.
ج: آثار این دو یکسان بیان شده است.


ادامه مطلب


[ شنبه 2 آبان 1394  ] [ 4:54 PM ] [ مجید سالاروندیان ]
[ نظرات (0) ]

مقصود از نفس زکیه که قبل از ظهور کشته خواهد شد کیست

در روایات شیعه به علامتی قبل از ظهور حضرت مهدی علیه السلام به عنوان قتل نفس زکیه اشاره شده است که بعد از این جنایت، حضرت ظهور خواهند کرد.
از امام صادق علیه السلام نقل شده که فرمود: لیس بین قائم آل محمد و بین قتل النفس الزکیه الا خمسة عشر لیلة(1076)؛ بین قیام قائم علیه السلام و کشته شدن نفس زکیه بیش از پانزده شبانه روز فاصله نیست.
شیخ مفید رحمة الله علیه می‏گوید: از جمله علایم ظهور، کشته شدن نفس زکیه در پشت کوفه با هفتاد نفر از صالحین است.(1077)
از برخی روایات، نفس زکیه دیگری نیز استفاده می‏شود که مأمور تبلیغ از طرف امام زمان علیه السلام است که بین رکن و مقام به شهادت خواهد رسید.(1078)
برخی ممکن است گمان کنند که نفس زکیه که در این روایات به شهادت آن اشاره شده همان محمد بن عبدالله بن حسن بن علی بن ابی طالب است که در زمان منصور عباسی قیام کرد تا حق اهل بیت علیه السلام را از ظالمان بستاند. ولی شواهد و قرائن موجود بر خلاف این احتمال را دلالت دارد:
1- در برخی روایات اشاره به کشته شدن نفس زکیه بین رکن و مقام دارد که محمد بن عبدالله بن الحسن در آن نقطه به شهادت نرسیده است.
2- مطابق برخی روایات بین ظهور حضرت و کشته شدن نفس زکیه پانزده شب فاصله است.
3- کشته شدن محمد بن عبدالله بن الحسن قبل از ولادت حضرت مهدی علیه السلام بوده است و لذا نمی‏توان آن را از علایم ظهور دانست.
4- محمد بن عبدالله نیَّت خالص از عملکرد خود نداشته است، و لذا بنابر نقل مقاتل الطالبین ادعای مهدویت نمود و پدرش نیز او را بعد از زوال دولت بنی امیه و قبل از تاسیس دولت بنی عباس به عنوان مهدی معرفی کرد.(1079)
5- در روایتی از امام صادق علیه السلام می‏خوانیم که فرمود: بعد از کشته شدن نفس زکیه صاحب امر ظهور خواهد کرد.(1080) که در بعدیت نزدیک ظهور دارد.


ادامه مطلب


[ شنبه 2 آبان 1394  ] [ 4:54 PM ] [ مجید سالاروندیان ]
[ نظرات (0) ]

مقصود از صیحه و فزع آسمانی در علایم ظهور چیست

این دو علامت در روایات به عنوان علایم ظهور حضرت مهدی علیه السلام معرفی شده است. از امام باقر علیه السلام در حدیثی نقل شده: و ان من علائم خروجه... صیحة من السماء فی شهر رمضان(1094)؛ و همانا از علایم خروج مهدی حدوث صیحه‏ای در ماه رمضان است.
از امام صادق علیه السلام در حدیثی نقل شده: ... و الفزعة فی شهر رمضان... هی آیة تخرج الفتاة من خدرها، و توقظ النائم و تفزع الیقظان(1095)؛ و فزعی در ماه رمضان حادث خواهد شد که زنان جوان را سراسیمه از پشت پرده‏ها بیرون می‏آورد و انسان خواب را بیدار و بیدار را به فزع وا می‏دارد.
امام زمان علیه السلام در توقیع خود به علی بن محمد سمری فرمود: ... آگاه باش هر کس قبل از خروج سفیانی و صیحه ادعای مشاهده کند او دروغگو و افترا زننده است.(1096)
در این روایات دو احتمال وجود دارد:
1- اینکه مقصود از صیحه و فزع همان ندایی باشد که از جبرئیل بلند می‏شود و همه را به فزع می‏اندازد.
2- احتمال دیگر این است که مقصود از آن دو عذاب دنیوی و جنگ‏های جهانی باشد که به توسط بشر قبل از ظهور حضرت مهدی علیه السلام تحقق می‏یابد، مانند انفجارهای اتمی در سرتاسر عالم در یک زمان به این نحو که حاصل این گونه انفجارها در اروپا و آمریکا و روسیه و چین تحقق می‏یابد به نحوی که همه را به جزع و فزع وا می‏دارد، ولی مسلمین از آن در امانند و تنها صدایش به گوش آنان می‏رسد.


ادامه مطلب


[ شنبه 2 آبان 1394  ] [ 4:53 PM ] [ مجید سالاروندیان ]
[ نظرات (0) ]

مقصود از مسیحیت صهیونیستی چیست

مسیحیت صهیونیستی جریانی است سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و نظامی که امروزه با تمام قدرت و با تکیه بر پیشگویی‏های آخرالزمان بر اریکه قدرت (در آمریکا و برخی کشورهای غربی) تکیه زده‏اند.
این گروه با ادبیاتی کینه‏توزانه و خصومتی آشکار با فرهنگ شیعی و مهدوی و با اعلام قریب‏الوقوع بودن ظهور حضرت مسیح علیه السلام در اورشلیم سعی در بسیج تمامی قوا علیه کشورهای اسلامی دارد تا به زعم خود همه زمینه‏های لازم برای ظهور مقدس را فراهم سازد و موانع بین راه را پیشاپیش از میان بردارد.
مسیحیت صهیونیستی با مراجعه به منابع توراتی و ایمان به پیشگویی‏های کتب محرف یهودیان، ظهور حضرت عیسی علیه السلام را مشروط به وقوع جنگی بزرگ، عالم‏گیر و هسته‏ای می‏شناسند، و مرکز این جنگ خانمان‏سوز راهم منطقه آرماگدون واقع در فلسطین اشغالی اعلام می‏کنند. و حسب همین پیشگویی‏ها وقوع جنگ آرمگدون را هم مشروط به تشکیل اسرائیل بزرگ و تسلط یهودیان بر کل سرزمین فلسطین و حتی فراتر از آن یعنی سوریه و عراق معرفی می‏کند.
پر واضح است که آنان تمامی حلقه‏های این زنجیر را به هم متصل کرده‏اند و آخرین حلقه را هم رفع موانع فرا روی اسرائیل یعنی انهدام سرزمین‏های اسلامی و سرکوب هر گونه حرکت عدالت خواهانه مسلمین و شیعیان و به ویژه ایران اسلامی می‏دانند. چنان که حسب همین فرضیه وارد عراق شده و اندیشه سلطه بر سوریه، عربستان و ایران را در سر می‏پرورانند، و با تقویت تمام عیار اسرائیل مقدمات به اصطلاح جنگ مقدس را فراهم آورده‏اند.


ادامه مطلب


[ شنبه 2 آبان 1394  ] [ 4:53 PM ] [ مجید سالاروندیان ]
[ نظرات (0) ]

مقصود از روایات مطلق در باب انتظار فرج چیست

در برخی از روایات که از طرق شیعه و اهل سنت رسیده به صورت مطلق به انتظار فرج اشاره شده است بدون آنکه مقید به فرج حضرت مهدی علیه السلام در آن شده باشد. در حدیثی از رسول خدا صلی الله علیه و آله می‏خوانیم: أفضل العبادة انتظار الفرج (67)؛ برترین عبادت، انتظار فرج است.
و نیز از آن حضرت می‏خوانیم: انتظار الفرج عبادة(68)؛ انتظار فرج عبادت است.
و همچنین در روایت دیگری از آن حضرت می‏خوانیم: أفضل اعمال امتی انتظار فرج الله عزوجل(69)؛ افضل اعمال امت من انتظار فرج خداوند عزوجل است.
شیخ صدوق به سندش از امام رضا علیه السلام نقل می‏کند که فرمود: ما احسن الصبر و انتظار الفرج اما سمعت قول الله عزوجل:
وارتقبوا أنی معکم رقیب(70)، فانتظروا انی معکم من المنتظرین(71) فعلیکم بالصبر فانه انما یجی‏ء الفرج علی الیاس، فقد کان الذین من قبلکم اصبر منکم(72)؛ چقدر نیکوست صبر و انتظار فرج، آیا نشنیده‏ای گفتار خداوند عزوجل را که فرمود: (شما انتظار بکشید من هم در انتظارم) و (پس شما منتظر باشید من هم با شما انتظار می‏کشم) پس بر شما باد به صبر؛ زیرا فرج بعد از یاس و ناامیدی است. به راستی کسانی که قبل از شما زندگی می‏کردند از شما صبورتر بودند.
مرحوم مجلسی از امام صادق علیه السلام نقل می‏کند که فرمود: من دین الائمة الورع و العفة و الصلاح... و انتظار الفرج بالصبر(73)؛ از دین ائمه پرهیزکاری، عفت، رستگاری... و انتظار فرج به صبر است.
ترمذی نیز به سندش از رسول خدا صلی الله علیه و آله نقل کرده که فرمود: ...و افضل العبادة انتظار الفرج(74)؛ ...و برترین عبادت انتظار فرج است.
در ظاهر مراد از انتظار فرج همان انتظار فرج حضرت مهدی علیه السلام است که در این روایات متعلق آن یعنی حضرت مهدی علیه السلام به جهت وضوح بیان نشده است؟ چون در احادیث فریقین آن حضرت به عنوان نجات‏دهنده مردم از ظلم و بی عدالتی معرفی شده است.
شیخ صدوق رحمة الله علیه به سندش از امام صادق علیه السلام نقل می‏کند که فرمود: طوبی لشیعة قائمنا المنتظرین لظهوره فی غیبته(75)؛ خوشا به حال شیعیان قائم ما کسانی که منتظر ظهور او در عصر غیبت اویند.
این معنا برای روایات مطلق با نظر اهل سنت نیز موافقت دارد؛ زیرا آنان گر چه عموما به ولادت مهدی موعود علیه السلام اعتقادی ندارند ولی او را منجی بشریت از ظلم و بی عدالتی می‏دانند که باید مستضعفین انتظار او را بکشند.
و نیز از جمله قرائنی که می‏تواند مصداق احادیث مطلق را مشخص کرده و بر حضرت مهدی علیه السلام و قیام او تطبیق دهند مسأله لزوم تناسب بین حکم و موضوع است؛ زیرا انتظار فرجی که تا این حد مهم برشمرده شده و تا این حد مورد تاکید واقع شده است به طور حتم همان انتظار روز موعود است از آن جهت که در آن روز وعده الهی به نصرت مظلومین در سرتاسر عالم تحقق می‏یابد و حکومت عدل توحیدی در روی کره زمین گسترش خواهد یافت. انتظار با آن آثار و برکاتی که دارد تنها در انتظار چنین فرجی قابل پیاده شدن است و نیز چنین انتظار است که می‏تواند از اساس دین شمرده شود، نه انتظار رفع هر گرفتاری ولو جزئی و با هر سبب باشد.


ادامه مطلب


[ شنبه 2 آبان 1394  ] [ 4:53 PM ] [ مجید سالاروندیان ]
[ نظرات (0) ]